Previous Verse
Next Verse

Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 5

The Exposition of Spiritual Knowledge

Jñāna-pradarśanam

तडिल्लेखाश्रिया मत्ता वृथाहङ्कारदूषिताः । न यजन्ति जगन्नाथं सर्वश्रेयोविधायकम् ॥ ५ ॥

taḍillekhāśriyā mattā vṛthāhaṅkāradūṣitāḥ | na yajanti jagannāthaṃ sarvaśreyovidhāyakam || 5 ||

ବିଜୁଳିର ରେଖା ପରି କ୍ଷଣିକ ଶ୍ରୀରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଓ ବ୍ୟର୍ଥ ଅହଂକାରରେ ଦୂଷିତ ଲୋକେ, ସର୍ବଶ୍ରେୟ ଦାତା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

तडिल्लेखाश्रियाby the splendor of a lightning-streak
तडिल्लेखाश्रिया:
Karana (करण)
TypeNoun
Rootतडित्-लेखा-श्री (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, तृतीया (Instrumental), एकवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः (तडिल्लेखायाः श्रीः)
मत्ताःintoxicated, infatuated
मत्ताः:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootमत्त (कृदन्त/प्रातिपदिक; √मद् (धातु), क्त)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, बहुवचन; क्त-प्रत्ययान्त विशेषण
वृथाvainly, uselessly
वृथा:
Hetu/Prakara (प्रकार)
TypeIndeclinable
Rootवृथा (अव्यय)
Formक्रियाविशेषण अव्यय (adverb)
अहङ्कारदूषिताःtainted by ego
अहङ्कारदूषिताः:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootअहङ्कार-दूषित (कृदन्त/प्रातिपदिक; √दूष् (धातु), क्त)
Formपुंलिङ्ग, प्रथमा, बहुवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः (अहङ्कारस्य दूषिताः)
not
:
Pratishedha (प्रतिषेध)
TypeIndeclinable
Rootन (अव्यय)
Formनिषेधार्थक अव्यय
यजन्तिthey worship
यजन्ति:
Kriya (क्रिया)
TypeVerb
Root√यज् (धातु)
Formलट्-लकार, परस्मैपद, प्रथमपुरुष, बहुवचन
जगन्नाथम्the Lord of the universe
जगन्नाथम्:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootजगत्-नाथ (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः (जगतः नाथः)
सर्वश्रेयोविधायकम्the bestower of all welfare
सर्वश्रेयोविधायकम्:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootसर्व-श्रेयस्-विधायक (प्रातिपदिक)
Formपुंलिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; षष्ठी-तत्पुरुषः (सर्वस्य श्रेयसः विधायकः) विशेषणम् (जगन्नाथम्)

Sanatkumara (teaching Narada in dialogue form)

Vrata: none

Primary Rasa: shanta

Secondary Rasa: karuna

J
Jagannatha
V
Vishnu

FAQs

It contrasts fleeting worldly glamour with lasting spiritual welfare, teaching that ego and intoxication with impermanent beauty prevent worship of Jagannatha, the source of all true good (śreyas).

Bhakti requires humility and clear discernment; when one abandons vain pride and recognizes Vishnu as sarva-śreyaḥ-vidhāyaka (giver of the highest good), worship becomes sincere and transformative.

No specific Vedanga (like Vyakarana, Jyotisha, or Shiksha) is taught directly; the practical takeaway is ethical-spiritual discipline—checking ahaṅkāra as a prerequisite for meaningful yajña/worship.