
ସନାତନ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିକେନ୍ଦ୍ରିତ “ଦ୍ୱିତୀୟ” ଦ୍ୱାଦଶମାସ ବ୍ରତଶ୍ରେଣୀ ଉପଦେଶ କରନ୍ତି। ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟାରୁ ଭକ୍ତ ଶକ୍ତିସହିତ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ହବିସ୍ ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପୂଜି ଇଚ୍ଛାସିଦ୍ଧି ଓ ବ୍ରହ୍ମପ୍ରାପ୍ତି ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ କରେ। ପରେ ମାସାନୁସାରେ ଭେଦ—ବୈଶାଖରେ ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁରୂପେ ସାତ ଧାନ୍ୟ ସହ (ରାଧା), ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ/ଭାସ୍କର ପୂଜାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଲୋକ, ଆଷାଢରେ ରାମ–ସୁଭଦ୍ରା ରଥଯାତ୍ରା ମହୋତ୍ସବ, ନଭସରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା/ପ୍ରଜାପତି “ସ୍ୱପିତୀ/ଅଶୋକ-ଶୟନ” ପୂଜା ଓ ଗୃହରକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା, ଭାଦ୍ରପଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରରୂପ ପୂଜା ଏବଂ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ନୈବେଦ୍ୟ, ଆଶ୍ୱିନରେ ଅକ୍ଷୟ ଦାନର ମହିମା, ଊର୍ଜରେ ଯମ–ଯମୁନା ‘ଯମା’ ବ୍ରତରେ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ଭୋଜନ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷରେ ପିତୃଶ୍ରାଦ୍ଧ, ପୌଷରେ ଗୋଶୃଙ୍ଗ-ସଂସ୍କୃତ ସ୍ନାନ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଘ୍ୟ, ମାଘରେ ଲାଲ ପୁଷ୍ପ, ଗାଈ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିମା ସହ ସୂର୍ଯ୍ୟ/ପ୍ରଜାପତି ପୂଜା, ଫାଲ୍ଗୁନରେ ଧଳା ସୁଗନ୍ଧି ପୁଷ୍ପ ଓ ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ ସହ ଶିବପୂଜା। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ମଧ୍ୟ ବିଧି ବିସ୍ତାର; ମାସରୂପ ଧାରଣକାରୀ ଅଗ୍ନିକୁ ମୂଳ ଦ୍ୱିତୀୟା ଦେବତା କହି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟକୁ କର୍ମସିଦ୍ଧି ସହ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି।
Verse 1
सनातन उवाच । श्रृणु विप्र प्रवक्ष्यामि द्वितीयाया व्रतानि ते । यानि कृत्वा नरो भक्त्या ब्रह्मलोके महीयते ॥ १ ॥
ସନାତନ କହିଲେ—ହେ ବିପ୍ର, ଶୁଣ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଦ୍ୱିତୀୟାର ବ୍ରତଗୁଡ଼ିକ କହିବି। ଯାହା ଭକ୍ତିସହ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
Verse 2
चैत्रशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं च सशक्तिकम् । हविष्यान्नेन गन्धाद्यैः स्तोष्य सर्वक्रतूद्भवम् ॥ २ ॥
ଚୈତ୍ର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ହବିଷ୍ୟାନ୍ନ, ଗନ୍ଧ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କ୍ରତୁର ଉଦ୍ଭବକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଉଚିତ।
Verse 3
फलं लब्ध्वाखिलान्कामानंते ब्रह्मपदं लभेत् । अस्मिन्नेव दिने विप्र बालेंदुमुदितं परे ॥ ३ ॥
ଏହାର ଫଳ ଲାଭ କରି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ ଏବଂ ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମପଦ ପାଏ। ହେ ବିପ୍ର, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ବାଳଚନ୍ଦ୍ର ଉଦିତ ହେଉଥିବା ଏହି ଦିନେଇ ଏହା ଘଟେ।
Verse 4
समभ्यर्च्य निशारंभे भुक्तिमुक्तिफलं भवेत् । अथवास्मिन्दिने भक्त्या दस्रावभ्यर्च्य यत्नतः ॥ ४ ॥
ରାତ୍ରିର ଆରମ୍ଭରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କଲେ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ—ଉଭୟ ଫଳ ମିଳେ। କିମ୍ବା ଏହି ଦିନେ ଭକ୍ତିସହ ଦସରମାନଙ୍କୁ ଯତ୍ନପୂର୍ବକ ପୂଜିଲେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ॥୪॥
Verse 5
सुवर्णरजते नेत्रे प्रदद्याच्च द्विजातये । पूर्णयात्राव्रते ह्यस्मिन्दध्ना वापि घृतेन च ॥ ५ ॥
ଏହି ପୂର୍ଣ୍ଣଯାତ୍ରା ବ୍ରତରେ ଦ୍ୱିଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ)ଙ୍କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ରଜତରେ ନିର୍ମିତ ନେତ୍ରଯୁଗଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ; ସହିତ ଦହି କିମ୍ବା ଘିଅ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ॥୫॥
Verse 6
नेत्रव्रतं द्वादश वत्सरान्वै कृत्या भवेद्भूमिपतिर्द्विजेंद्र । सुरूपरूपोऽरिगणप्रतापी धर्माभिरामो नृपवर्गमुख्यः ॥ ६ ॥
ହେ ଦ୍ୱିଜେନ୍ଦ୍ର! ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଯଥାବିଧି ନେତ୍ରବ୍ରତ ପାଳନ କଲେ ମନୁଷ୍ୟ ଭୂମିପତି ହୁଏ—ସୁରୂପ, ଶତ୍ରୁଗଣ ଉପରେ ପ୍ରତାପୀ, ଧର୍ମରେ ରମଣକାରୀ ଏବଂ ରାଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ॥୬॥
Verse 7
राधशुक्लद्वितीयायां ब्रह्मणं विष्णुरूपिणम् । समर्च्य सप्तधान्यान्याढ्यकुंभोपरि विधानतः ॥ ७ ॥
ରାଧା ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ବିଷ୍ଣୁରୂପୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜି, ନିୟମାନୁସାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣକଳଶ ଉପରେ ସପ୍ତଧାନ୍ୟ ବିନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ॥୭॥
Verse 8
विष्णुलोकमवाप्नोति भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । ज्येष्ठशुक्लद्वितीयायां भास्करं भुवनाधिपम् ॥ ८ ॥
ମନୋରମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି ଶେଷରେ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ—ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ଭୁବନାଧିପ ଭାସ୍କର (ସୂର୍ଯ୍ୟ)ଙ୍କ ପୂଜା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏହି ଫଳ କୁହାଯାଇଛି॥୮॥
Verse 9
चतुवक्त्रस्वरूपं च समभ्यर्च्य विधानतः । भोजयित्वा द्विजान् भक्त्या भास्करं लोकमाप्नुयात् ॥ ९ ॥
ବିଧିଅନୁସାରେ ଚତୁର୍ମୁଖ (ବ୍ରହ୍ମା) ସ୍ୱରୂପକୁ ସମ୍ୟକ୍ ଆରାଧନା କରି, ଭକ୍ତିରେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ଭାସ୍କର (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 10
आषाढस्य सिते पक्षे द्वितीया पुण्यसंयुता । तस्यां रथं समारोप्य रामं सह सुभद्रया ॥ १० ॥
ଆଷାଢ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ ରଥରେ ରାମଙ୍କୁ ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ଆସୀନ କରାଯିବ।
Verse 11
द्विजादिभिर्व्रती सार्धं परिक्रम्य पुरादिकम् । जलाशयांतिकं गत्वा कारयेच्च महोत्सवम् ॥ ११ ॥
ବ୍ରତୀ ଦ୍ୱିଜ ଆଦି ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ସହିତ ନଗର ଓ ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ପରେ ଜଳାଶୟ ନିକଟକୁ ଯାଇ ମହୋତ୍ସବ କରାଉ।
Verse 12
तदन्ते देवभवने निवेश्य च यथाविधि । ब्राह्मणान्भोजयेच्चैव व्रतस्यास्य प्रपूर्तये ॥ १२ ॥
ଶେଷରେ ବିଧିଅନୁସାରେ ଦେବାଳୟରେ (ଦେବତା/କ୍ରିୟା)କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଏହି ବ୍ରତର ପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ କରାଇବା ଉଚିତ।
Verse 13
नभः शुक्लद्वितीयायां विश्वकर्मा प्रजापतिः । स्वपितीति तिथिः पुण्या ह्यशोकशयनाह्वया ॥ १३ ॥
ନଭଃ (ଭାଦ୍ରପଦ) ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ପ୍ରଜାପତି ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ ତିଥି ‘ସ୍ୱପିତୀ’ ଏବଂ ‘ଅଶୋକ-ଶୟନ’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
Verse 14
सशक्तिक तु शय्यास्थं पूजयित्वा चतुर्मुखम् । इममुच्चारयेन्मंत्रं प्रणम्य जगतां पतिम् ॥ १४ ॥
ଶକ୍ତିସହ ଶୟ୍ୟାସ୍ଥ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ଜଗତ୍ପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବ।
Verse 15
श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीवास श्रीपते प्रभो । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामद ॥ १५ ॥
ହେ ଶ୍ରୀବତ୍ସଧାରୀ, ହେ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ହେ ଶ୍ରୀବାସ, ହେ ଶ୍ରୀପତି ପ୍ରଭୋ! ମୋ ଗାର୍ହସ୍ଥ୍ୟ ନ ନଶୁ; ହେ ଧର୍ମାର୍ଥକାମଦ, ରକ୍ଷା କର।
Verse 16
चंद्रार्द्धदानमत्रोक्तं सर्वसिद्धिविधायकम् । भाद्रशुक्लद्वितीयायां शक्ररूपं जगद्विधिम् ॥ १६ ॥
ଏଠାରେ କହିତ ‘ଚନ୍ଦ୍ରାର୍ଧ-ଦାନ’ ସର୍ବ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଭାଦ୍ରପଦ ଶୁକ୍ଲ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ଶକ୍ର (ଇନ୍ଦ୍ର) ରୂପେ ଜଗଦ୍ବିଧିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ।
Verse 17
पूजयित्वा विधानेनन सर्वक्रतुफलं लभेत् । आश्विने मासि वै पुण्या द्वितीया शुक्लपक्षगा ॥ १७ ॥
ବିଧିଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷଗତ ପୁଣ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟା ଅତି ପାବନ।
Verse 18
दानं प्रदत्तमेतस्यामनंतफलमुच्यते । ऊर्ज्जशुक्लद्वितीयायां यमो यमुनया पुरा ॥ १८ ॥
ଏହି ଦିନ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ ଅନନ୍ତ ଫଳଦାୟକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଊର୍ଜ (କାର୍ତ୍ତିକ) ଶୁକ୍ଲ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ପୁରାତନେ ଯମଙ୍କର ଯମୁନା ସହ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିଲା।
Verse 19
भोजितः स्वगृहे तेन द्वितीयैषा यमाह्वया । पुष्टिप्रवर्द्धनं चात्र भगिन्या भोजनं गृहे ॥ १९ ॥
ତାହାଙ୍କ ନିଜ ଘରେ ସେ ଭୋଜନ କରାଇଲେ—ଏହି ଦ୍ୱିତୀୟ ଆଚାର ‘ଯମା’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏଠାରେ ଘରେ ଭଗିନୀକୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ ପୁଷ୍ଟି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ବୃଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 20
वस्त्रालंकारपूर्वं तु तस्मै देयमतः परम् ॥ २० ॥
ପ୍ରଥମେ ତାହାଙ୍କୁ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେବା ଉଚିତ; ତା’ପରେ ଯାହା ଦେୟ, ସେହି ଦାନ ଦିଆଯାଉ।
Verse 21
यस्यां तिथौ यमुनया यमराजदेवः संभोजितो निजकरात्स्वसृसौहृदेन । तस्यां स्वसुः करतलादिह यो भुनक्ति प्राप्नोति रत्नधनधान्यमनुत्तमं सः ॥ २१ ॥
ଯେ ତିଥିରେ ଯମୁନା ଭଗିନୀ-ସ୍ନେହରେ ନିଜ ହାତରେ ଯମରାଜ ଦେବଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଥିଲେ—ସେହି ତିଥିରେ ଯେ ଏଠାରେ ନିଜ ଭଉଣୀର ହାତରୁ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ରତ୍ନ, ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟର ଅନୁତ୍ତମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 22
मार्गशुक्लद्वितीयायां श्राद्धेन पितृपूजनम् । आरोग्यं लभते चापि पुत्रपौत्रसमन्वयः ॥ २२ ॥
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପିତୃପୂଜନ କଲେ ଆରୋଗ୍ୟ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ; ଏବଂ ପୁତ୍ର-ପୌତ୍ର ପରମ୍ପରାର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ।
Verse 23
पौषशुक्लद्वितीयायां गोश्रृंगोदकमार्जनम् । सर्वकामप्रदं नॄणामास्ते बालेंदुदर्शनम् ॥ २३ ॥
ପୌଷ ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ଗୋଶୃଙ୍ଗ-ପବିତ୍ର ଜଳରେ ମାର୍ଜନ କରିବା ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସର୍ବକାମପ୍ରଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଏବଂ ବାଳେନ୍ଦୁ ଦର୍ଶନର ବିଧାନ ଅଛି।
Verse 24
योऽर्घ्यदानेन बालेंदुं हविष्याशी जितेंद्रियः । पूजयेत्साज्यसुमनेधर्मकामार्थसिद्धये ॥ २४ ॥
ଯେ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିୟ ହୋଇ ହବିଷ୍ୟାହାର କରି, ଅର୍ଘ୍ୟଦାନରେ ବାଳଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଘିଅ ଓ ପୁଷ୍ପ ସହ ପୂଜେ, ସେ ଧର୍ମ‑କାମ‑ଅର୍ଥସିଦ୍ଧି ପାଏ।
Verse 25
माघशुक्लद्वितीयायां भानुरूपं प्रजापतिम् । समभ्यर्च्य यथान्यायं पूजयेद्रक्तपुष्पकैः ॥ २५ ॥
ମାଘ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟରୂପ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଅର୍ଚ୍ଚନା କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ରକ୍ତ ପୁଷ୍ପରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
Verse 26
रक्तैर्गंवैस्तथा स्वर्णमूर्तिं निर्माय शक्तितः । ततः पूर्णं ताम्रपात्रं गाघृमैर्वापितण्डुलैः ॥ २६ ॥
ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରିବ; ତାପରେ ଘିଅ କିମ୍ବା ସିଦ୍ଧ ଚାଉଳଦାଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତାମ୍ରପାତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବ।
Verse 27
समर्प्य देवे भक्त्यैव स मूर्तिं प्रददेद्द्विजे । एवं कृते व्रते विप्र साक्षात्सूर्य इवोदितः ॥ २७ ॥
ସେଇ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ କେବଳ ଭକ୍ତିରେ ଦେବଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି, ପରେ ତାହାକୁ ଦ୍ୱିଜ (ବ୍ରାହ୍ମଣ)ଙ୍କୁ ଦାନ କରିବ। ହେ ବିପ୍ର! ଏଭଳି ବ୍ରତ କଲେ ସେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଏ।
Verse 28
दुरासदो दुराधर्षो जायते भुविमानवः । इह कामान्वराम्भुक्त्वा यात्यंते ब्रह्मणः पदम् ॥ २८ ॥
ମାନବ ଭୂମିରେ ଦୁର୍ଜୟ ଓ ଦୁରାଧର୍ଷ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଉଛି; ଏଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାମଫଳ ଭୋଗ କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
Verse 29
सर्वदेवस्तुतोऽभीक्ष्णं विमानवरमास्थितः । अथ फाल्गुनशुक्लाया द्वितीयायां द्विजोत्तमः ॥ २९ ॥
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିରନ୍ତର ସ୍ତୁତିତ ହୋଇ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ତାପରେ, ହେ ଦ୍ୱିଜୋତ୍ତମ, ଫାଲ୍ଗୁନ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟାରେ…॥
Verse 30
पुष्पैः शिवं समभ्यर्च्य सुश्वेतैश्च सुगंधिभिः । पुष्पैर्वितानकं कृत्वा पुष्पालंकरणैः शुभैः ॥ ३० ॥
ଅତି ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପୁଷ୍ପଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଅର୍ଚ୍ଚନା କର। ପୁଷ୍ପରେ ବିତାନ ତିଆରି କରି, ଶୁଭ ପୁଷ୍ପାଳଙ୍କାରରେ ପୂଜାସ୍ଥଳକୁ ଶୋଭାୟିତ କର॥
Verse 31
नैवेद्यैर्विविधैर्धूपैर्दीपर्नीराजनादिभिः । प्रसाद्य प्रणमेच्चैव साष्टांगं पतितो भुवि ॥ ३१ ॥
ବିଭିନ୍ନ ନୈବେଦ୍ୟ, ଧୂପ, ଦୀପ, ନୀରାଜନ (ଆରତି) ଆଦିଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ପରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି ସାଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ॥
Verse 32
एवमभ्यर्च्य देवेशं मर्त्यो व्याधिविवर्जितः । धनधान्यसमायुक्तो जीवेद्विर्षशतं ध्रुवम् ॥ ३२ ॥
ଏଭଳି ଭାବେ ଦେବେଶଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଅର୍ଚ୍ଚନା କଲେ ମର୍ତ୍ୟ ରୋଗମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ସମୃଦ୍ଧ ହୋଇ ନିଶ୍ଚୟ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତି ରହେ॥
Verse 33
यद्विधानं द्वितीयासु शुक्लपक्षगतासु वा । प्रोक्तं तदेव कृष्णासु कर्त्तव्यं विधिकोविदैः ॥ ३३ ॥
ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ଯେଉଁ ବିଧାନ କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ଏକେ ବିଧାନକୁ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଦ୍ୱିତୀୟାରେ ମଧ୍ୟ ବିଧିକୋବିଦମାନେ କରିବା ଉଚିତ॥
Verse 34
वह्निरेव पृथङ्मास्सु नानारूपवपुर्द्धरः । पूज्यते हि द्वितीयासु ब्रह्मचर्य्यादि पूर्ववत् ॥ ३४ ॥
ଅଗ୍ନିଦେବ ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ନାନା ରୂପ ଓ ଦେହ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟା ତିଥିରେ ପୂର୍ବୋକ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟାଦି ନିୟମ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ।
Verse 35
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासद्वितीयाव्रतनिरूपणं नामैकादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ १११ ॥
ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ବୃହନ୍ନାରଦୀୟ ପୁରାଣର ପୂର୍ବଭାଗର ବୃହଦୁପାଖ୍ୟାନର ଚତୁର୍ଥ ପାଦରେ ‘ଦ୍ୱାଦଶମାସ-ଦ୍ୱିତୀୟା-ବ୍ରତ-ନିରୂପଣ’ ନାମକ ଏକଶେ ଏଗାରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
The chapter frames Dvitīyā worship as a calibrated vrata: correct timing (tithi), disciplined conduct (e.g., havis, brahmacarya), prescribed offerings, and dāna generate worldly prosperity while orienting the practitioner toward higher states—culminating in Brahman-attainment—thereby expressing the Purāṇic synthesis of pravṛtti and nivṛtti.
It ritualizes the theme of vision—auspicious perception and spiritual insight—through a tangible dāna item, aligning bodily symbolism (eyes) with merit-making; the text links sustained observance to sovereignty, strength, and dharmic rulership, showing how Purāṇic vrata-kalpa ties material signs to ethical and soteriological outcomes.
It sacralizes kinship reciprocity: honoring and feeding one’s sister on the tithi associated with Yama being fed by Yamunā is said to increase nourishment and prosperity, embedding social dharma (family care, gifting, hospitality) into the month-by-month vrata framework.