
Puṣkara-dvīpa, Lokāloka, and the Measure of the Brahmāṇḍa (Cosmic Egg)
ଦ୍ୱୀପ‑ସମୁଦ୍ରର କ୍ରମବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ପୁଷ୍କର‑ଦ୍ୱୀପକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ—ଶାକ‑ଦ୍ୱୀପଠାରୁ ଦ୍ୱିଗୁଣ ବିସ୍ତୃତ, ମଧୁରଜଳ ସମୁଦ୍ରରେ ପରିବେଷ୍ଟିତ। ଏଠାରେ ଏକମାତ୍ର ବଳୟପର୍ବତ ମନସୋତ୍ତର ଓ ଦ୍ୱୀପର ଭିତର ନାମ‑ବିଭାଗ—ମାନସ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ, ପର୍ବତ‑ପରିବେଷ୍ଟିତ ମଣ୍ଡଳ, ମହାବୀତ/ଧାତକୀଖଣ୍ଡ—ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ପରେ ଭୂଗୋଳରୁ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଗତି: ପୂଜ୍ୟ ଧୁରୀସଦୃଶ ମହା ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ (ବଟ) ବୃକ୍ଷ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ଶିବ‑ନାରାୟଣଙ୍କ ଧାମ ପ୍ରତିପାଦିତ; ଦେବତା ଓ ଯୋଗୀ ଋଷିମାନେ ଅର୍ଧ‑ହର ଅର୍ଧ‑ହରି ରୂପ ହରିହରଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି। ତାପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ‑ସୀମାଭୂମି ଓ ଲୋକାଲୋକ ପର୍ବତ—ଆଲୋକମୟ ଲୋକ ଓ ବାହ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରର ସୀମା—ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ‑ସିଦ୍ଧାନ୍ତ: ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଧାନ/ପ୍ରକୃତିରୁ ଅସଂଖ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଉତ୍ପନ୍ନ, ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କ ଅଧିଦେବତା ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି ବିଶ୍ୱଚିତ୍ରଣ ସମାପ୍ତ ହୋଇ, ଅବ୍ୟକ୍ତକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସର୍ବବ୍ୟାପିତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ‑ଜ୍ଞାନରୂପେ ବୁଝିବା ପାଇଁ ଭୂମିକା ତିଆରି କରେ।
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साह्स्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे सप्तचत्वारिंशोध्यायः सूत उवाच शाकद्वीपस्य विस्ताराद् द्विगुणेन व्यवस्थितः / क्षीरार्णवं समाश्रित्य द्वीपः पुष्करसंवृतः
ଏହିପରି ଶ୍ରୀକୂର୍ମପୁରାଣର ଷଟ୍ସାହସ୍ରୀ ସଂହିତାର ପୂର୍ବବିଭାଗର ସପ୍ତଚତ୍ୱାରିଂଶ ଅଧ୍ୟାୟ। ସୂତ କହିଲେ—ଶାକଦ୍ୱୀପର ବିସ୍ତାରର ଦ୍ୱିଗୁଣ ପୁଷ୍କରଦ୍ୱୀପ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ; କ୍ଷୀରାର୍ଣ୍ଣବକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ପୁଷ୍କର-ପ୍ରଦେଶରେ ପରିବୃତ।
Verse 2
एक एवात्र विप्रेन्द्राः पर्वतो मानसोत्तरः / योजनानां सहस्त्राणि सार्धं पञ्चाशदुच्छ्रितः / तावदेव च विस्तीर्णः सर्वतः परिमण्डलः
ହେ ବିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରମାନେ, ଏଠାରେ ‘ମାନସୋତ୍ତର’ ନାମର ଗୋଟିଏମାତ୍ର ପର୍ବତ ଅଛି। ତାହାର ଉଚ୍ଚତା ଏକ ହଜାର ପଞ୍ଚାଶ ଯୋଜନ, ପ୍ରସ୍ଥ ମଧ୍ୟ ସେତେ; ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୃତ୍ତାକାର।
Verse 3
स एव द्वीपः पश्चार्धे मानसोत्तरसंज्ञितः / एक एव महासानुः संनिवेशाद् द्विधा कृतः
ସେଇ ଦ୍ୱୀପର ପଶ୍ଚିମାର୍ଧ ‘ମାନସୋତ୍ତର’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏହା ଗୋଟିଏମାତ୍ର ମହା ଉଚ୍ଚଭୂମି, କିନ୍ତୁ ବିନ୍ୟାସ ହେତୁ ଦ୍ୱିଧା ହୋଇଥିବା ପରି ବର୍ଣ୍ଣିତ।
Verse 4
तस्मिन् द्वीपे स्मृतौ द्वौ तु पुण्यौ जनपदौ शुभौ / अपरौ मानसस्याथ पर्वतस्यानुमण्डलौ / महावीतं स्मृतं वर्षं धातकीखण्डमेव च
ସେହି ଦ୍ୱୀପରେ ଦୁଇଟି ଶୁଭ ଓ ପୁଣ୍ୟ ଜନପଦ ସ୍ମୃତିରେ କୁହାଯାଇଛି—ଏକଟି ‘ମାନସ୍ୟ’, ଅନ୍ୟଟି ପର୍ବତର ପରିମଣ୍ଡଳ-ପ୍ରଦେଶ। ସେଠାର ବର୍ଷ ‘ମହାବୀତ’ ଏବଂ ‘ଧାତକୀଖଣ୍ଡ’ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
Verse 5
स्वादूदकेनोदधिना पुष्करः परिवारितः / तस्मिन् द्वीपे महावृक्षो न्यग्रोधो ऽमरपूजितः
ମିଠା ଜଳର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରା ପୁଷ୍କର (ଦ୍ୱୀପ) ଅଛି। ସେହି ଦ୍ୱୀପରେ ଅମରମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରୁଥିବା ମହାବୃକ୍ଷ ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ (ବଟ) ଅଛି।
Verse 6
तस्मिन् निवसति ब्रह्मा विश्वात्मा विश्वभावनः / तत्रैव मुनिशार्दूलाः शिवनारायणालयः
ସେହି ସ୍ଥାନରେ ବ୍ରହ୍ମା ବସନ୍ତି—ସେ ବିଶ୍ୱାତ୍ମା ଓ ଜଗତକୁ ଭାବି-ପୋଷି ଧାରଣ କରନ୍ତି। ସେଠାରେ ହିଁ, ହେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଳମାନେ, ଶିବ-ନାରାୟଣଙ୍କ ଧାମ ଅଛି।
Verse 7
वसत्यत्र महादेवो हरोर्ऽद्धहरिरव्ययः / संपूज्यमानो ब्रह्माद्यैः कुमाराद्यैश्च योगिभिः / गन्धर्वैः किन्नरैर्यक्षैरीश्वरः कृष्णपिङ्गलः
ଏଠାରେ ମହାଦେବ ବସନ୍ତି—ଅବ୍ୟୟ ପ୍ରଭୁ, ଯିଏ ଅର୍ଧ ହର ଓ ଅର୍ଧ ହରି। ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବମାନେ ଓ କୁମାରାଦି ଯୋଗନିଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ୟକ୍ ପୂଜନ୍ତି; ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣ-ପିଙ୍ଗଳ ବର୍ଣ୍ଣର ସେହି ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରନ୍ତି।
Verse 8
स्वस्थास्तत्र प्रजाः सर्वा ब्रह्मणा सदृशत्विषः / निरामया विशोकाश्च रागद्वेषविवर्जिताः
ସେଠାର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ସୁସ୍ଥିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱୀ। ସେମାନେ ନିରାମୟ, ବିଶୋକ ଏବଂ ରାଗ-ଦ୍ୱେଷବିହୀନ।
Verse 9
सत्यानृते न तत्रास्तां नोत्तमाधममध्यमाः / न वर्णाश्रमधर्माश्च न नद्यो न च पर्वताः
ସେଠାରେ ନ ସତ୍ୟ ଅଛି, ନ ଅସତ୍ୟ; ନ ଉତ୍ତମ‑ଅଧମ‑ମଧ୍ୟମ ଭେଦ। ସେଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମଧର୍ମ ନାହିଁ; ନଦୀ ନାହିଁ, ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
Verse 10
परेण पुष्करस्याथ स्थितो महान् / स्वादूदकसमुद्रस्तु समन्ताद् द्विजसत्तमाः
ପୁଷ୍କରର ପଶ୍ଚିମେ ମହାନ୍ ମିଠାଜଳ ସମୁଦ୍ର ଅଛି; ସେ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରି ରହେ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
Verse 11
परेण तस्य महती दृश्यते लोकसंस्थितिः / काञ्चनी द्विगुणा भूमिः सर्वा चैव शिलोपमा
ତାହାର ପରେ ବିଶାଳ ଲୋକବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖାଯାଏ। ସେଠାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଭୂମି ଅଛି; ତାହା ଦ୍ୱିଗୁଣ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ସର୍ବତ୍ର ଶିଳାସଦୃଶ ଦୃଢ।
Verse 12
तस्याः परेण शैलस्तु मर्यादात्मात्ममण्डलः / प्रकाशश्चाप्रकाशश्च लोकालोकः स उच्यते
ତାହାର ପରେ ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି; ସେ ଆତ୍ମମଣ୍ଡଳକୁ ଘେରିଥିବା ମର୍ଯ୍ୟାଦାରୂପ ସୀମା। ସେ ପ୍ରକାଶମୟ ମଧ୍ୟ, ଅପ୍ରକାଶମୟ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ‘ଲୋକାଲୋକ’ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
Verse 13
योजनानां सहस्त्राणि दश तस्योच्छ्रयः स्मृतः / तावानेव च विस्तारो लोकालोको महागिरिः
ମହାଗିରି ଲୋକାଲୋକର ଉଚ୍ଚତା ଦଶ ସହସ୍ର ଯୋଜନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ତାହାର ବିସ୍ତାର ମଧ୍ୟ ସେତେଇ।
Verse 14
समावृत्य तु तं शैलं सर्वतो वै तमः स्थितम् / तमश्चाण्डकटाहेन समन्तात् परिवेष्टितम्
ଯେତେବେଳେ ସେଇ ପର୍ବତ ଆବୃତ ହେଲା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୋର ତମସ୍ ରହିଲା; ଏବଂ ସେଇ ଅନ୍ଧକାର ମହା କଟାହ ପରି, ଚାରିପାଖରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ତାହାକୁ ଘେରି ରହିଲା।
Verse 15
एतै सप्त महालोकाः पातालाः सप्तकीर्तिताः / ब्रह्माण्डस्यैष विस्तारः संक्षेपेण मयोदितः
ଏହିପରି ଏହି ସାତ ମହାଲୋକ ଓ ସାତ ପାତାଳ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏହି ବିସ୍ତାର ଓ ଗଠନକୁ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଲି।
Verse 16
अण्डानामीदृशानां तु कोट्यो ज्ञेयाः सहस्त्रशः / सर्वगत्वात् प्रधानस्य कारणस्याव्ययात्मनः
ଏପରି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ-ଅଣ୍ଡ କୋଟି କୋଟି—ହଜାରେ ହଜାର—ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; କାରଣ ଅବ୍ୟୟ ସ୍ୱରୂପ କାରଣ ‘ପ୍ରଧାନ’ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ।
Verse 17
अण्डेष्वेतेषु सर्वेषु भुवनानि चतुर्दश / तत्र तत्र चतुर्वक्त्रा रुद्रा नारायणादयः
ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ-ଅଣ୍ଡମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଭୁବନ ଅଛି; ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ନାରାୟଣ ଆଦି ଦିବ୍ୟଶକ୍ତିମାନେ ଅଛନ୍ତି।
Verse 18
दशोत्तरमथैकैकमण्डावरणसप्तकम् / समन्तात् संस्थितं विप्रा यत्र यान्ति मनीषिणः
ଏବଂ ପରେ, ହେ ବିପ୍ରମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଚାରିପାଖରେ ସାତ-ସାତ ଆବରଣର ସତର ମଣ୍ଡଳ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସ୍ଥିତ—ଯାହାଙ୍କ ଦିଗକୁ ମନୀଷୀମାନେ ଧ୍ୟାନ-ଯାତ୍ରାରେ ଯାଆନ୍ତି।
Verse 19
अनन्तमेकमव्यक्तनादिनिधनं महत् / अतीत्य वर्तते सर्वं जगत् प्रकृतिरक्षरम्
ଅନନ୍ତ, ଏକ, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଆଦି-ଅନ୍ତହୀନ ମହତ୍—ଏହି ଅକ୍ଷର ପ୍ରକୃତି ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ମଧ୍ୟ ସର୍ବତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଛି।
Verse 20
अनन्तत्वमनन्तस्य यतः संख्या न विद्यते / तदव्यक्तमिति ज्ञेयं तद् ब्रह्म परमं पदम्
ଅନନ୍ତର ଅନନ୍ତତ୍ୱ ଏହିପାଇଁ ଯେ ତାହାର କୌଣସି ସଂଖ୍ୟା-ପରିମାଣ ନାହିଁ; ତେଣୁ ତାହାକୁ ‘ଅବ୍ୟକ୍ତ’ ଜାଣ—ସେଇ ବ୍ରହ୍ମ, ସେଇ ପରମ ପଦ।
Verse 21
अनन्त एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु पठ्यते / तस्य पूर्वं मयाप्युक्तं यत्तन्माहात्म्यमव्ययम्
ଅନନ୍ତଙ୍କ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର/ଉପଦେଶ ସର୍ବତ୍ର, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ପଠିତ ହୁଏ; ତାହାର ଅବ୍ୟୟ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ କହିଛି।
Verse 22
गतः स एष सर्वत्र सर्वस्थानेषु वर्तते / भूमौ रसातले चैव आकाशे पवने ऽनले / अर्णवेषु च सर्वेषु दिवि चैव न सशयः
ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ହୋଇ ସର୍ବତ୍ର, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ବର୍ତ୍ତମାନ—ଭୂମିରେ, ରସାତଳରେ, ଆକାଶରେ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନିରେ, ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ରରେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
Verse 23
तथा तमसि सत्त्वे च एष एव महाद्युतिः / अनेकधा विभक्ताङ्गः क्रीडते पुरुषोत्तमः
ତଥା ତମସ ଓ ସତ୍ତ୍ୱରେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ମହାଦ୍ୟୁତି ଏକାଇ ପ୍ରକାଶିତ; ଅନେକ ଭାବେ ଅଙ୍ଗ ବିଭକ୍ତ କରି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଲୀଳାରେ ଜଗତକୁ ପ୍ରକଟ କରନ୍ତି।
Verse 24
महेश्वरः परो ऽव्यक्तादण्डमव्यक्तसंभवम् / अण्डाद् ब्रह्मा समुत्पन्नस्तेन सृष्टमिदं जगत्
ପରମେଶ୍ୱର ମହେଶ୍ୱର ଅବ୍ୟକ୍ତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ-ରୂପ ଅଣ୍ଡକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେଇ ଅଣ୍ଡରୁ ବ୍ରହ୍ମା ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା।
Lokāloka is the boundary-mountain encircling the cosmic sphere, described as both luminous and non-luminous because it divides the realm where light (loka) is present from the surrounding darkness (aloka).
By presenting Avyakta (the Unmanifest) as immeasurable, beginningless, and the Supreme Abode, the chapter implies that all manifest worlds—including jīvas within countless brahmāṇḍas—are pervaded and grounded in Brahman, to be realized through contemplative discernment beyond mere cosmographic measure.