Adhyaya 90

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चतुर्थं रुद्रमुत्तमम् । वृषभेश्वरनामानं कल्पलिंगं सुरप्रियम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ အထူးမြတ်သော စတုတ္ထ ရုဒြထံ သွားရမည်။ ၎င်း၏နာမမှာ «ဝೃષဘေဣශ්ဝရ» ဖြစ်၍၊ ၎င်း၏ လိင်္ဂသည် အံ့ဩဖွယ် အာနုဘော်ရှိကာ ဒေဝတားတို့ ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်၏။

Verse 2

बालरूपी महादेवि यत्र ब्रह्मा स्वयं स्थितः । तस्यैव चोत्तरे भागे धनुषां त्रितये स्थितम्

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ဘြဟ္မာသည် ကိုယ်တိုင် နတ်ကလေးရုပ်ဖြင့် တည်ရှိ၏။ ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် လေးတံသုံးတံအကွာ၌ ဤသန့်ရှင်းသော ဘုရားဌာန တည်ရှိ၏။

Verse 3

आद्यं महाप्रभावं हि नापुण्यो वेद मानवः । तस्यैव कल्पनामानि सांप्रतं प्रब्रवीमि ते

အမှန်တကယ်ပင် ကုသိုလ်နည်းသော လူသည် ၎င်း၏ အစဉ်အလာတော်မူသော မဟာအာနုဘော်ကို မသိမြင်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် ကလ္ပအလိုက် သတ်မှတ်ထားသော ၎င်း၏ နာမများကို သင်အား ပြောကြားမည်။

Verse 4

पूर्वकल्पे महादेवि ब्रह्मेश्वर इति स्मृतः । ब्रह्मणाराधितः पूर्वं वर्षाणामयुतं प्रिये

အို မဟာဒေဝီ၊ အတိတ်က ကလ္ပတစ်ခါ၌ ၎င်းကို «ဘြဟ္မေဣශ්ဝရ» ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ချစ်သူရေ၊ ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာသည် ၎င်းကို နှစ်တစ်သောင်းတိုင်အောင် ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 5

सृष्टिकामेन देवेन ततस्तुष्टो महेश्वरः । चतुर्विधां भूतसृष्टिं ततश्चक्रे पितामहः

ဖန်ဆင်းလိုသော ဘုရား (ဗြဟ္မာ) သည် ပူဇော်အာရాధနာပြုသဖြင့် မဟေရှဝရ (ရှီဝ) သည် နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ပိတாமဟ (ဗြဟ္မာ) သည် သတ္တဝါတို့၏ လောကဖန်ဆင်းမှု လေးမျိုးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 6

ब्रह्मणस्त्वीशभावेन गतस्तुष्टिं यतो हरः । तेन ब्रह्मेश्वरं नाम तस्मिंल्लिंगे पुराऽभवत्

ဗြဟ္မာ၏ အရှင်သဘောဖြင့် ပြည့်ဝသော ဘက္တိကြောင့် ဟရ (ရှီဝ) သည် နှစ်သက်တော်မူသဖြင့်၊ အဟောင်းကာလ၌ ထိုလင်္ဂသည် “ဗြဟ္မေရှဝရ” ဟူသော နာမကို ခံယူလာ၏။

Verse 7

ततो द्वितीयकल्पे तु संप्राप्ते वरवर्णिनि । रैवतेश्वरनामेति प्रख्यातं धरणीतले

ထို့နောက် အရောင်အလှတင့်တယ်သူမ၊ ဒုတိယကల్ప ရောက်လာသောအခါ မြေပြင်ပေါ်တွင် “ရိုင်ဝတေရှဝရ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 8

रैवतो नाम राजाऽभूद्ब्रह्मांडे सचराचरे । जगद्योनिर्जिगायेदं तल्लिंगस्य प्रभावतः

ဤ ဘြဟ္မာဏ္ဍ အတွင်း၌ လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါ အားလုံးပါဝင်ရာတွင် ရိုင်ဝတ ဟူသော မင်းတစ်ပါး ရှိခဲ့၏။ ထိုလင်္ဂ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူသည် ဤ လောက—ကမ္ဘာ၏ မူလရင်းမြစ်ကို—အောင်နိုင်ခဲ့၏။

Verse 9

रैवतेश्वरनामाभूत्तेन लिंगं महाप्रभम् । पुनस्तृतीयकल्पे तु संप्राप्ते वरवर्णिनि

ထို့ကြောင့် ထို အလွန်တောက်ပသော လင်္ဂသည် “ရိုင်ဝတေရှဝရ” ဟူသော နာမကို ရရှိခဲ့၏။ ထို့ပြင် အရောင်အလှတင့်တယ်သူမ၊ တတိယကల్ప ရောက်လာသောအခါ...

Verse 10

वृषभेश्वरनामाभूत्तस्य लिंगस्य भामिनि । ममैव वाहनं योऽसौ धर्मोयं वृषरूपधृक्

အို တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ ထို လိင်္ဂသည် ထိုအခါမှ «ဝೃષဘေရှဝရ» ဟူသော နာမကို ရခဲ့သည်။ ဓမ္မ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသော နွားကြီးသည် အမှန်တကယ် ငါ၏ ဝါဟနာ ဖြစ်၏။

Verse 11

तेन तत्पूजितं लिंगं दिव्याब्दानां सहस्रकम् । ततस्तुष्टेन देवेशि नीतः सायुज्यतां वृषः

သူသည် ထို လိင်္ဂကို ဒိဗ္ဗနှစ် တစ်ထောင်တိုင်အောင် ပူဇော်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အရှင်သည် ပျော်ရွှင်တော်မူ၍၊ အို နတ်တို့၏ နတ်မယ်၊ နွား (ဝೃષ) ကို စာယုဇ္ယ—ဘုရားနှင့် အပြည့်အဝ ပေါင်းစည်းခြင်း—သို့ ခေါ်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 12

तेन तल्लिंगमभवद्वृषभेशेति भूतले । ततश्चतुर्थे संप्राप्ते वाराहेकल्प संज्ञिते

ထိုအကြောင်းကြောင့် ထို လိင်္ဂသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် «ဝೃષဘေရှ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာသည်။ ထို့နောက် «ဝါရာဟ ကလ္ပ» ဟု ခေါ်သော စတုတ္ထ ကာလစက်ဝန်း ရောက်လာသောအခါ၌လည်း ၎င်း၏ မဟာတန်ခိုးသည် ဆက်လက် ထင်ရှားနေ၏။

Verse 13

अष्टाविंशतिमे तत्र त्रेतायुगमुखे तदा । इक्ष्वाकुर्नाम राजाऽभूत्सूर्यवंशविभूषणः

ထိုနေရာ၌ အဆင့်နှစ်ဆယ့်ရှစ်မြောက်တွင်၊ တ్రေတား ယုဂ၏ အစဦးအခါ၊ နေမျိုးဆက်၏ အလှဆင်တန်ဆာဖြစ်သော «ဣက္ခွာကု» ဟူသော ဘုရင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 14

स लिंगं पूजयामास त्रिकालं भक्तिभावितः । एकाहारो जिताहारो भूभिशायी जितेंद्रियः

ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝသော သူသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ် လိင်္ဂကို ပူဇော်ခဲ့သည်။ တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်၍ အာဟာရကို ထိန်းချုပ်ကာ မြေပေါ်တွင် အိပ်စက်ပြီး အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

Verse 15

एवं काले बहुविधे ततस्तुष्टो महेश्वरः । ददौ राज्यं महोदग्रं संततिं पुत्र पौत्रिकीम्

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အမျိုးမျိုးသော သာသနာကျင့်စဉ်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) သဘောတူပျော်ရွှင်တော်မူ၍ အလွန်รุ่งรุ่งသော နိုင်ငံတော်နှင့် သားမြေးဆက်မပြတ်သော မျိုးဆက်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 16

इक्ष्वाक्वीश्वरनामाभूत्तेनेदं लिंगमुत्तमम् । यस्तं पूजयते भक्त्या देवं वृषभवाहनम्

သူကြောင့် ဤအထွတ်အမြတ် လိင်္ဂသည် «ဣက္ခ္ဝာကွီဣရှ္ဝရ» ဟူ၍ အမည်ရလာ၏။ နွားတင်ယာဉ်တော်ရှိသော ဘုရားရှီဝကို ဘက်တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် ကတိပြုထားသော ကုသိုလ်ကို ရရှိ၏။

Verse 17

सप्तजन्मकृतैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः । त्रिंशद्धनुष्प्रमाणेन तस्य क्षेत्रचतुर्द्दिशम्

မွေးဖွားမှု ခုနှစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်၏—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ထိုကွင်းမြေသန့်သည် လေးဘက်သို့ သုံးဆယ် မြားတံအလျားအတိုင်း ကျယ်ပြန့်၏။

Verse 18

स्नानं जाप्यं बलिं होमं पूजां स्तोत्रमुदीरणम् । तस्मिंस्तीर्थे तु यः कुर्यात्तत्सर्वं चाक्षयं भवेत्

ရေချိုးခြင်း၊ မန္တရားရွတ်ဆိုခြင်း၊ ဘလိပူဇာအနုသင်၊ ဟိုးမ (မီးပူဇာ)၊ ပူဇာနှင့် စတိုးတရားသီချင်းရွတ်ဆိုခြင်း—ထိုတီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သမျှသည် ကုသိုလ်အဖြစ် မပျက်မယွင်း တည်တံ့၏။

Verse 19

चतुष्कोणांतरा क्षेत्रमेवं मात्राप्रमाणतः । एकरात्रोषितो भूत्वा तस्य लिंगस्य सन्निधौ

ဤသန့်မြေကွင်းကို အတိုင်းအတာအရ လေးထောင့်ပုံစံဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုလိင်္ဂ၏ အနီး၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်သူသည် ဖော်ပြထားသော အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 20

ब्रह्मचर्येण जागर्त्ति स पापैः संप्रमुच्यते । होमजाप्यसमाधिस्थो नृत्यगीतादिवादनैः

ဗြဟ္မစရိယကို ထိန်းသိမ်း၍ ညလုံးနိုးကြားနေသူသည် အပြစ်များမှ လုံးဝလွတ်မြောက်၏။ ဟိုးမ၊ ဇပ၊ သမာဓိ၌ တည်နေခြင်းနှင့် ဘက္တိဖြင့် ဆက်ကပ်သော အက၊ သီချင်း၊ တူရိယာတီးခတ်ခြင်းတို့ကြောင့် သန့်စင်သော အကျိုးကို ရ၏။

Verse 21

गोघ्नो वा ब्रह्महा पापी मुच्यते दुष्कृतैर्नरः । यः संप्रीणयते विप्रांस्तत्र भोज्यैः पृथग्विधैः

အပြစ်သားဖြစ်သော်လည်း—နွားသတ်သူဖြစ်စေ၊ ဗြာဟ္မဏသတ်သူဖြစ်စေ—ထိုသူသည် မကောင်းမှုများမှ လွတ်မြောက်၏။ ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အမျိုးမျိုးသော အစားအစာဖြင့် ကျေနပ်စေသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 22

एकस्मिन्भोजिते विप्रे कोटिर्भवति भोजिता । भैरवं चैव केदारं पुष्करं द्रुतिजंगमम्

ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးကိုသာ ကျွေးမွေးလျှင်ပင် ကုဋိတစ်ကုဋိကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ဘൈရဝ၊ ကေဒါရ၊ ပုရှ္ကရ နှင့် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသော တီရ္ထ ဒြုတိဇင်္ဂမလည်း ရှိ၏။

Verse 23

वाराणसी कुरुक्षेत्रं महा कालं च नैमिषम् । एतत्तीर्थाष्टकं देवि तस्मिंल्लिंगे व्यवस्थितम्

ဝါရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ မဟာကာလ နှင့် နိုင်မိရှ—အို ဒေဝီ—ဤတီရ္ထရှစ်ပါး၏ အစုအဖွဲ့တစ်ခုလုံးသည် ထိုလင်္ဂ၌ပင် တည်ရှိနေ၏။

Verse 24

माघे कृष्णचतुर्द्दश्यां तत्र यो जागृयान्निशि । संपूज्य विधिना देवं स तीर्थाष्टफलं लभेत्

မာဃလတွင် ကృష్ణစတုရ္ဒသီည၌ ထိုနေရာ၌ ညလုံးနိုးကြား၍ နည်းလမ်းတကျ ဘုရားကို ပူဇော်သူသည် တီရ္ထရှစ်ပါး၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 25

ददाति तत्र यः पिण्डं नष्टेन्दौ शिवसंनिधौ । तृप्यन्ति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिनान्तकम्

အမావသျာနေ့တွင် သီဝ၏အနီးတော်၌ ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍာကို ပူဇော်သူ၏ ဘိုးဘွားပိတೃများသည် ဗြဟ္မာ၏ တစ်နေ့ကုန်ဆုံးချိန်တိုင်အောင် စိတ်ကျေနပ်နေကြသည်။

Verse 26

दधिक्षीर घृतेनैव पंचगव्यकुशोदकैः । कुंकुमागरुकर्पूरैस्तल्लिगं पूजयेन्निशि

ညအချိန်တွင် ထိုလိင်္ဂကို ဒဓိ၊ နို့၊ ဂျီဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပဉ္စဂဝျနှင့် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကုංකုမ၊ အဂရု၊ ကမ္ဖော်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 27

संमंत्र्याघोरमंत्रेण ध्यात्वा देवं सदाशिवम् । एवं कृत्वा महादेवि मुच्यते पंचपातकैः

အဃောရမန်တရဖြင့် သေချာစွာ မန္တရပြု၍ သဒာသီဝဘုရားကို ဓ్యာနပြုလျက်၊ အို မဟာဒေဝီ—ဤသို့ပြုသူသည် မဟာပာတက ငါးပါးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 28

अष्टम्यां च चतुर्द्दश्यां दध्ना संस्नापयेद्यदि । स ब्राह्मणश्चतुर्वेदो जायते नात्र संशयः

အဋ္ဌမီနှင့် စတုရ္ဒသီနေ့တို့တွင် ဒဓိဖြင့် (ဘုရားကို) အဘိသေက လုပ်၍ ရေချိုးပေးလျှင်၊ ထိုသူသည် စတုဝေဒကို သိကျွမ်းသော ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်လာသည်—ဤတွင် သံသယမရှိ။

Verse 29

क्षीरेण स्नापयेद्देवि यदि तं वृषभेश्वरम् । सप्तधेनुसहस्राणां स फलं विंदते महत्

အို ဒေဝီ၊ ဝೃಷဘေရှွရကို နို့ဖြင့် အဘိသေကလုပ်၍ ရေချိုးပေးလျှင်၊ ထိုသူသည် နွား ခုနှစ်ထောင် လှူဒါန်းခြင်းနှင့် တူညီသော ကြီးမားသည့် အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 30

जन्मांतरेण यत्पापं सांप्रतं यत्कृतं प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति घृतस्नानेन भामिनि

ချစ်မြတ်နိုးသူရေ—အတိတ်ဘဝ၌ ပြုခဲ့သောအပြစ်နှင့် ယခုဘဝ၌ ပြုသောအပြစ်တို့အားလုံးသည်၊ အရှင်ကို ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်လျှင်၊ အလင်းရောင်တောက်ပသူရေ—အားလုံး ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 31

पंचगव्येन यो देवि स्नापयेद्वृषभेश्वरम् । स दहेत्सर्वपापानि सर्वयज्ञफलं लभेत्

ဒေဝီရေ—ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် ဝೃષဘေရှ္ဝရ (Vṛṣabheśvara) ကို သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးကို မီးလောင်ပျက်စီးစေပြီး ယဇ్ఞအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 32

तद्दृष्ट्वा ब्रह्महा गोघ्नः स्तेयी च गुरुतल्पगः । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः

ထိုသန့်ရှင်းသော လိင်္ဂ/သန့်မြတ်သော အရှိန်အဝါကို မြင်ရုံဖြင့်ပင်—ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ နွားကို သတ်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ၊ ခိုလှုံလာသူကို သတ်သူ၊ ယုံကြည်သော မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်သူတို့ကဲ့သို့ အပြစ်ကြီးသူများပင် ၎င်း၏ အာနုဘော်ကြောင့် မကောင်းမှုမှ တုန်လှုပ်ကင်းစင်လာသည်။

Verse 33

दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहा तथा । मुच्यते सर्वपापैस्तु तल्लिंगाराधनोद्यतः

အပြစ်နှင့် ပြည့်နှက်သော မကောင်းသဘောအကျင့်ရှိသူ—even မိခင်ကို သတ်သူ၊ ဖခင်ကို သတ်သူပင်—ထိုလိင်္ဂကို အာရాధနာပြုရန် စိတ်အားထက်သန်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 34

कार्तिकं सकलं यस्तु पूजयेद्ब्रह्मणा सह । ब्रह्मेश्वरं महालिंगं स मुक्तः पातकैर्भवेत्

ကာရ္တိက (Kārtika) လတစ်လုံးလုံးအတွင်း ဗြဟ္မာ (Brahmā) နှင့်အတူ ဗြဟ္မေရှ္ဝရ (Brahmeśvara) မဟာလိင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်မည်။

Verse 35

तेन दत्तं भवेत्सर्वं गुरवस्तेन तोषिताः । श्राद्धं कृतं गयातीर्थे तेन तप्तं महत्तपः । येन देवाधिदेवोऽसौपूजितो वृषभेश्वरः

ဤနေရာ၌ ပူဇော်သူသည် အလှူဒါနအားလုံးကို ပေးပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုသူကြောင့် ဂုရုများ စိတ်ကျေနပ်ကြ၏။ ဂယာတီရ္ထ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓကိုလည်း ထိုသူက ပြုပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မဟာတပဿကိုလည်း ထိုသူက ကျင့်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏—အကြောင်းမှာ ဒေဝတို့၏ ဒေဝဖြစ်သော ဝೃಷဘေရှ္ဝရကို ပူဇော်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 36

इति ते कथितं देवि माहात्म्यं देवपूजितम् । वृषभेश्वरदेवस्य कल्पलिंगस्य भामिनि

ဤသို့ပင်၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ ဒေဝတို့ကပင် ပူဇော်ကြသော ကျော်ကြားသည့် မဟာတ్మျကို—ဝೃಷဘေရှ္ဝရဒေဝ၏ ကల్పလိင်္ဂ (Kalpaliṅga) အကြောင်းကို—အလှတရားရှိသူမယ်တော်အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 37

यः शृणोति महादेवि माहात्म्यं दैवदेवतम् । मूर्खो वा पंडितो वाऽपि स याति परमां गतिम्

မဟာဒေဝီမယ်တော်၊ ဤသန့်ရှင်းသော မဟာတ్మျကို နားထောင်သူ မည်သူမဆို—မိုက်မဲသူဖြစ်စေ ပညာရှိဖြစ်စေ—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်၏။

Verse 90

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य एकादशरुद्रमाहात्म्ये वृषवाहनेश्वरमाहाम्यवर्णनंनाम नवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မဟာတ్మျနှင့် ဧကာဒశ ရုဒြ မဟာတ్మျအတွင်းရှိ «ဝೃಷဝာဟနေရှ္ဝရ၏ မဟာတ్మျ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ ကိုးဆယ်မြောက် အဓ್ಯಾಯသည် ပြီးဆုံး၏။