Adhyaya 83

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्य पूर्वेण संस्थिताम् । योगेश्वरीं महादेवीं योगसिद्धिफलप्रदाम्

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိသော ယောဂေශ්ဝရီ မဟာဒေဝီ ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုမဟာဒေဝီသည် ယောဂသိဒ္ဓိ၏ အကျိုးဖလကို ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 2

तदुत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणु श्रद्धासमन्विता । पुरा दानवशार्दूलो महिषाख्यो महाबलः

သူမ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ယခု ငါဟောပြောမည်။ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်လော့။ ရှေးကာလတစ်ခါတွင် ဒာနဝတို့အနက် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အထက်မြတ်သော မဟာဗလရှိသူ မဟိသာခ အမည်ရှိသူ ရှိခဲ့၏။

Verse 3

बभूव प्रवरो देवि सर्वदेवभयंकरः । कामरूपी स लोकांस्त्रीन्वशीकृत्वाऽभवत्सुखी

အို ဒေဝီ၊ သူသည် အထက်မြတ်ဆုံးဖြစ်လာ၍ နတ်တို့အားလုံးကို ကြောက်ရွံ့စေ၏။ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်သော သူသည် လောကသုံးပါးကို အာဏာသိမ်းကာ သက်သာချမ်းသာစွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 4

कस्मिंश्चिदथ काले तु ब्रह्मणा लोककारिणा । सृष्टा मनोहरा कन्या रूपेणाप्रतिमा दिवि

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် လောကကို ဖန်ဆင်းသူ ဘြဟ္မာသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ အလွန်လှပ၍ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ သူမ၏ အလှသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လေ၏။

Verse 5

अतपत्सा तपो घोरं कन्या रूपवती सती । नारदेन ततो दृष्टा सा कदाचिद्वरानने

သီလကောင်း၍ ရုပ်လှပသော ကညာသည် ကြမ်းတမ်းသော တပသ (အာသီတ) ကို ပြုလုပ်လေ၏။ ထို့နောက် မျက်နှာလှသောသူရေ၊ နာရဒ မုနိသည် တစ်ခါတစ်ရံ အချိန်တစ်ခု၌ သူမကို တွေ့မြင်လေ၏။

Verse 6

ततः स सहसा देवि विस्मयं परमं गतः । अहो रूपमहो धैर्यमहो कान्तिरहो वयः

ထို့နောက်၊ ဒေဝီရေ၊ သူသည် ချက်ချင်း အလွန်အံ့ဩခြင်းကြီးသို့ ရောက်လေ၏။ “အဟော ရုပ်အလှ! အဟော သတ္တိတည်ကြည်မှု! အဟော တောက်ပမှု! အဟော လူငယ်အရွယ်!”

Verse 7

इत्येवं चिन्तयंस्तत्र नारीं वचनमब्रवीत् । कुरुष्वात्मप्रदानं मे न मे दारपरिग्रहः । तवाहं दर्शनाद्देवि कामवाणेन पीडितः

ထိုသို့ စဉ်းစားလျက် သူသည် ထိုမိန်းကလေးအား ပြောလေ၏— “ငါ့အား ကိုယ်ကိုပေးလော့။ ငါသည် မိန်းမယူခြင်း၏ တရားဝင်အခမ်းအနားကို မလိုလား။ ဒေဝီသဖွယ်သောသူရေ၊ သင်ကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ကာမဒေဝ၏ ဆန္ဒမြှားကြောင့် ငါသည် ပင်ပန်းနာကျင်လျက်ရှိ၏။”

Verse 8

साऽब्रवीन्न हि मे कार्यं कामधर्मेण सत्तम । कौमारं व्रतमासाद्य साधयिष्ये यथेप्सितम्

သူမက ပြန်လည်ဆိုလေ၏— “အကောင်းဆုံးသော လူသားရေ၊ ငါ့အတွက် ကာမဓမ္မ (အလိုဆန္ဒ၏လမ်း) နှင့် ပတ်သက်စရာ မရှိ။ ကညာဝရတ (ကညာသစ္စာ) ကို ခံယူပြီး ငါလိုချင်သမျှကို ငါ့ဝရတအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေမည်။”

Verse 9

न च मन्युस्त्वया कार्यो ह्यस्मिन्नर्थे कथंचन । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा स मुनिर्नारदः प्रिये

“ဤအကြောင်းအရာ၌ မည်သို့မျှ ဒေါသမထွက်သင့်” ဟု (သူမက) ဆို၏။ သူမ၏စကားကို ကြားသော်၊ ချစ်သူရေ၊ ထိုမုနိ နာရဒသည် …

Verse 10

समुद्रान्तेऽगमद्दिव्यां पुरीं महिषपालिताम् । अर्चितो हि मुनिस्तेन महिषेण महात्मना

ပင်လယ်အစွန်း၌ သူသည် မဟိṣာ အုပ်စိုးသော သာသနာတော်မြို့တော်သို့ ရောက်သွား၏။ ထိုမဟာစိတ်ရှိသော မဟိṣာက မုနိကို အလွန်ဂုဏ်ပြုကာ ပူဇော်လေ၏။

Verse 11

पृष्ट्वा ह्यनामयं देवि दत्त्वा चार्घ्यमनुत्तमम् । सोऽब्रवीत्प्राञ्जलिर्भूत्वा किमागमनकारणम् । ब्रूहि यत्ते व्यवसितं सर्वं कर्त्तास्मि नारद

အို ဒေဝီ၊ သူ၏ကျန်းမာရေးကို မေးမြန်းပြီး အထူးမြတ်သော အာဃျ (arghya) ကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ လက်အုပ်ချီကာ ပြောလေ၏—“သင်လာရခြင်းအကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း။ သင်ဆုံးဖြတ်ထားသမျှကို ပြောပါ၊ အို နာရဒ၊ အားလုံးကို ငါ ဆောင်ရွက်မည်။”

Verse 12

अथोवाच मुनिस्तत्र महिषं दानवेश्वरम् । कन्यारत्नं समुत्पन्नं जंबूद्वीपे महासुर

ထို့နောက် မုနိသည် ဒာနဝတို့၏ အရှင် မဟိṣာထံ၌ ပြောလေ၏—“အို မဟာအဆုရ၊ ဇမ္ဗူဒွီပ၌ ရတနာကဲ့သို့သော ကညာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာပြီ။”

Verse 13

स्वर्गे मर्त्ये च पाताले न दृष्टं न च मे श्रुतम् । तादृग्रूपमहं येन कामबाणवशीकृतः

“ကောင်းကင်၌လည်း၊ လူ့လောက၌လည်း၊ ပာတားလ၌လည်း ထိုသို့သော အလှကို ငါ မမြင်ဖူး၊ မကြားဖူး။ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကြောင့် ငါသည် ကာမ၏ မြားတံအောက်၌ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားပြီ။”

Verse 14

स श्रुत्वा वचनं तस्य कामस्योत्पादनं परम् । जगाम यत्र सा साध्वी क्षेत्रे प्राभासिके स्थिता

သူ၏စကားကို ကြားသိ၍ ကာမတဏှာ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့်၊ ထိုသီလရှင်မသည် နေထိုင်ရာ—ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌—သို့ သူ သွားရောက်လေ၏။

Verse 15

तामेव प्रार्थयामास बलेन महता वृतः । भार्या भव त्वं मे भीरु भुंक्ष्व भोगान्मनोरमान् । एतत्तपो महाभागे विरुद्धं यौवनस्य ते

အင်အားကြီးမားစွာ ဝိုင်းရံထားလျက် သူမတစ်ယောက်တည်းကိုပင် တောင်းပန်၍— «ကြောက်ရွံ့သည့် မိန်းကလေးရေ၊ ငါ၏ ဇနီးဖြစ်လော့; ငါနှင့်အတူ စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် သာယာပျော်ရွှင်မှုများကို ခံစားလော့။ ကံကောင်းသည့် မိန်းမရေ၊ ဤတပဿာသည် သင်၏ ယောဝနနှင့် ဆန့်ကျင်နေသည်» ဟု ဆို၏။

Verse 16

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा जहास वरवर्णिनी । तस्या हसंत्या देवेशि शतशोऽथ सहस्रशः

သူ၏စကားကို ကြားသော် အလှအပပြည့်စုံသော မိန်းကလေးသည် ရယ်မော၏။ ထိုရယ်သံသည်— အို နတ်ဘုရားတို့၏ မိဖုရားရေ— ရာချီ၊ ထောင်ချီ အလုံးအရင်းဖြင့် ပြန်လည်တုန်ဟုန်မြည်ဟည်းသွား၏။

Verse 17

निश्वासात्सहसा नार्यः शस्त्रहस्ता भयानकाः । ताभिर्विध्वंसितं सैन्यं महिषस्य दुरात्मनः

သူမ၏ အသက်ရှူမှပင် ခဏချင်းအတွင်း လက်နက်ကိုင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်သူရဲမများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသူတို့ကြောင့် မကောင်းသဘောရှိသော မဟိဿ၏ စစ်တပ်သည် အပြတ်အတောက် ချေမှုန်းပျက်စီးသွား၏။

Verse 18

तस्मिन्निपात्यमाने तु सैन्ये दानवसत्तमः । क्रोधं कृत्वा ततः शीघ्रं तामेवाभिमुखो ययौ

ထိုစစ်တပ် ပျက်စီးကျဆုံးနေစဉ်တွင် ဒာနဝတို့အနက် အထက်မြတ်ဆုံးသူသည် ဒေါသထကြွ၍ ချက်ချင်းပင် သူမထံသို့ မျက်နှာမူကာ အလျင်အမြန် တိုးဝင်သွား၏။

Verse 19

विधुन्वन्स हि ते तीक्ष्णशृंगेऽभीक्ष्णं भयानके । तया सार्धं च सुमहत्कृत्वा युद्धं महासुरः

ထိုမဟာအသူရသည် ကြောက်မက်ဖွယ် မျက်နှာချွန်သော ချိုများကို မကြာခဏ လှုပ်ခါလျက်၊ သူမနှင့်အတူ စစ်ပွဲကြီးမားစွာ ဆင်နွှဲ၏။

Verse 20

शृंगाभ्यां जगृहे देवीं सा तस्योपरि संस्थिता । पद्भ्यामाक्रम्य शूलेन निहतो दैत्यपुंगवः

သူသည် ချိုနှစ်ချောင်းဖြင့် ဒေဝီကို ဖမ်းဆုပ်သော်လည်း ဒေဝီသည် သူ့အပေါ်၌ တည်နေ၍ ခြေဖြင့် နင်းကာ လှံဖြင့် ထိုးသတ်ပြီး ဒိုင်တျာတို့အတွင်း နွားကြီးကို သတ်လေ၏။

Verse 21

छिन्ने शिरसि खङ्गेन तद्रूपो निःसृतः पुमान् । रौद्रोऽपि स गतः स्वर्गं दैत्यो देव्यस्त्रपातितः

ဓားဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်ချိန်၌ ထိုကိုယ်ခန္ဓာမှ လူရုပ်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ဒေဝီ၏ လက်နက်ကြောင့် လဲကျသည့် ဒိုင်တျာသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်လေ၏။

Verse 22

ततो देवगणाः सर्वे महिषं वीक्ष्य निर्जितम् । महेंद्राद्याः स्तुतिं चक्रुर्देव्यास्तुष्टेन चेतसा

ထို့နောက် မဟိષကို အနိုင်ယူထားသည်ကို မြင်ကြသဖြင့် နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးသည် မဟိန္ဒြာတို့မှ စ၍ ဝမ်းမြောက်သောစိတ်ဖြင့် ဒေဝီကို ချီးမွမ်းသီချင်းများ ဆင်နွှဲကြ၏။

Verse 23

देवा ऊचुः । नमो देवि महाभागे गम्भीरे भीमदर्शने । नयस्थिते सुसिद्धांते त्रिनेत्रे विश्वतोमुखि

နတ်တို့က ဆိုကြသည်— အို ဒေဝီ၊ မဟာကံကောင်းရှင်၊ နက်ရှိုင်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ တရားမျှတသော အုပ်ချုပ်မှု၌ တည်မြဲသူ၊ သဒ္ဓန္တပြည့်စုံသူ၊ မျက်စိသုံးပါးရှိသူ၊ အရပ်ရပ်သို့ မျက်နှာမူသူ— သင့်အား နမಸ್ಕာရ။

Verse 24

विद्याविद्ये जये जाप्ये महिषासुरमर्दिनि । सर्वगे सर्वविद्येशे देवि विश्वस्वरूपिणि

အို ဒေဝီ— ဗိဒ္ယာနှင့် အဗိဒ္ယာ၊ အောင်မြင်ခြင်းနှင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုရသော သန့်ရှင်းသည့် ဂျပ၊ မဟိṣာဆုရကို သတ်ဖြတ်သူ၊ အရာရာ၌ ပျံ့နှံ့သူ၊ ဗိဒ္ယာအားလုံး၏ အရှင်မ၊ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ကိုယ်တော်အဖြစ် ဆောင်ထားသူ ဒေဝီတော်!

Verse 25

वीतशोके ध्रुवे देवि पद्मपत्रायतेक्षणे । शुद्धसत्त्वे व्रतस्थे च चण्डरूपे विभावरि

အို ဒေဝီ၊ ဝမ်းနည်းမှုကင်း၍ မလှုပ်မယှက်တည်ကြည်သောသူ၊ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူ၊ သတ္တဝသန့်ရှင်း၍ သစ္စာဝတ်ပြုတည်မြဲသူ၊ ကြမ်းတမ်းသောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အို တောက်ပသောညတော်!

Verse 26

ऋद्धिसिद्धिप्रदे देवि कालनृत्ये धृतिप्रिये । शांकरि ब्राह्मणि ब्राह्मि सर्वदेवनमस्कृते

အို ဒေဝီ၊ စည်းစိမ်နှင့် အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသူ၊ ကာလ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကန့်အကွက်ကခုန်မှု၊ သည်းခံတည်ကြည်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးသူ၊ ရှာံကရီ၊ ဗြာဟ္မဏီ၊ ဗြာဟ္မီ—ဒေဝတော်အားလုံးက ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုသူ!

Verse 27

घंटाहस्ते शूल हस्ते महामहिषमर्दिनि । उग्ररूपे विरूपाक्षि महामायेऽमृते शिवे

အို ဒေဝီ၊ လက်တစ်ဖက်တွင် ခေါင်းလောင်းကို ကိုင်၍ အခြားလက်တွင် သုံးချွန်လှံကို ကိုင်သောသူ၊ မဟာမဟိષာသုရကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်သော မဟာမဟိષမර්ဒိနီ၊ ကြမ်းတမ်းသောရုပ်၊ ကျယ်ပြန့်မျက်လုံးရှိသူ၊ မဟာမာယာ၊ မသေမပျက် အမృత၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝါ!

Verse 28

सर्वगे सर्वदे देवि सर्वसत्त्वमयोद्भवे । विद्यापुराणशल्यानां जननि भूतधारिणि

အို ဒေဝီ၊ နေရာအနှံ့သို့ ရောက်ရှိသူ၊ အရာအားလုံး၏ အရှင်မ၊ အရာအားလုံးကို ပေးသနားသူ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အနှစ်သာရအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသူ၊ ဗိဒ္ဓာနှင့် ပုရာဏတို့၏ မိခင်၊ သတ္တဝါအားလုံးကို ထမ်းဆောင်ထိန်းသိမ်းသူ!

Verse 29

सर्वदेवरहस्यानां सर्वसत्त्ववतां शुभे । त्वमेव शरणं देवि विद्याऽविद्ये श्रियेऽश्रिये

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ဒေဝတော်အားလုံးနှင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ လျှို့ဝှက်အနှစ်သာရသည် သင်ပင်ဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်တစ်ပါးတည်းသာ အားကိုးရာ—ဗိဒ္ဓာလည်းဖြစ်၊ အဗိဒ္ဓာလည်းဖြစ်၊ ကံကောင်းခြင်းလည်းဖြစ်၊ ကံမကောင်းခြင်းလည်းဖြစ်၏။

Verse 30

एवं स्तुता सुरैर्देवि प्रणम्य ऋषिभिस्तथा । उवाच हसती वाक्यं वृणुध्वं वरमुत्तमम्

ဤသို့ နတ်တို့က ချီးမွမ်း၍ ရှင်ရသီတို့ကလည်း ဦးချ၍ ပူဇော်ကြသဖြင့်၊ ဒေဝီသည် ပြုံးလျက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏— «အမြတ်ဆုံးသော အပေးအယူ(ဗရ)ကို ရွေးချယ်ကြလော့»။

Verse 31

देवा ऊचुः । स्तवेनानेन ये देवि स्तुवन्त्यत्र नरोत्तमाः । ते संतु कामैः संपूर्णा वरवर्षा निरंतरम्

နတ်တို့က မိန့်ကြသည်— «ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤနေရာ၌ ဤစတုတိဖြင့် မယ်တော်ကို ချီးမွမ်းသော လူမြတ်တို့သည် ဆန္ဒတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကြပါစေ၊ အမြတ်သော ဗရများ မပြတ်မလပ် မိုးသွန်းသကဲ့သို့ ရရှိကြပါစေ»။

Verse 32

अस्मिन्क्षेत्रे त्वया वासो नित्यं कार्यः शुचिस्मिते

အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော အပြုံးပိုင်ရှင်မယ်တော်၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ မယ်တော်၏ နေထိုင်ခြင်းကို အစဉ်အမြဲ ဖြစ်စေပါစေ။

Verse 33

एवमस्त्विति सा देवी देवानुक्त्वा वरानने । विसृज्य ऋषिसंघांश्च तत्रैव निरताऽभवत्

မျက်နှာလှသော ဒေဝီသည် နတ်တို့အား မိန့်တော်မူ၍— «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု ဆိုကာ၊ ရသီအစုအဝေးတို့ကို ပြန်လွှတ်ပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် တရားကိစ္စ၌ စိတ်နှစ်မြှုပ်၍ နေတော်မူ၏။

Verse 34

आश्वयुक्छुक्लपक्षस्य नवम्यां यो वरानने । उपवासपरो भूत्वा तां प्रपश्यति भक्तितः । तस्य पापं क्षयं याति तमः सूर्योदये यथा

မျက်နှာလှသူရေ၊ အာရှ္ဝယုဇ လ၏ လင်းပက္ခ နဝမနေ့၌ အစာရှောင်၍ ဘက္တိဖြင့် မယ်တော်ကို ဖူးမြင်သူ၏ အပြစ်သည် နေထွက်ချိန်၌ အမှောင်ပျောက်သကဲ့သို့ ကွယ်ပျောက်သွား၏။

Verse 35

य एतत्पठति स्तोत्रं प्रातरुत्थाय मानवः । न भीः संपद्यते तस्य यावज्जीवं नरस्य वै

မနက်အိပ်ရာထပြီး ဤစတိုးတရကို ရွတ်ဖတ်သော လူသည် အသက်ရှိသမျှကာလပတ်လုံး ကြောက်ရွံ့မှု မကျရောက်ပါ။

Verse 36

आश्वयुक्छुक्लपक्षे या अष्टमी मूलसंयुता । सा महानामिका प्राणा येषां तस्यां गताः शुभे

အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်၊ အာရှွယုဇ လပြည့်ဖက်၌ မူလာ နက္ခတ်နှင့် တိုက်ဆိုင်သော အဋ္ဌမီနေ့ကို “မဟာနာမိကာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုနေ့၌ အသက်ရှူသက်တမ်း ကွယ်လွန်သူတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရကြ၏။

Verse 37

तेषां स्वर्गे ध्रुवं वासो वीरास्तेऽप्सरसां प्रियाः

ထိုသူရဲကောင်းတို့အတွက် ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေရပ်တည်ခြင်းသည် အမှန်တကယ် သေချာ၏။ သူတို့သည် အပ္စရာတို့၏ ချစ်ခင်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

मन्वन्तरेषु सर्वेषु कल्पादिषु सुरेश्वरि । एष एव क्रमः प्रोक्तो विशेषं शृणु सांप्रतम्

အို ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ မန်ဝန္တရ အားလုံးနှင့် ကလ္ပ စသည့် ကာလဝန်းကျင်တို့တွင် ဤနည်းစဉ်ကိုပင် ဟောကြားထားသည်။ ယခုအခါ ထူးခြားသော အသေးစိတ်ကို နားထောင်ပါ။

Verse 39

आश्वयुक्छुक्लपक्षे या पंचमी पापनाशिनी । तस्यां संपूजयेद्रात्रौ खड्गमंत्रैर्विभूषितम्

အာရှွယုဇ လပြည့်ဖက်၌ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ပဉ္စမီနေ့တွင် ညအချိန်၌ ဓားကို ဓားမန္တရများဖြင့် အာနုဘော်တင်၍ အလှဆင်ကာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 40

मंडपं कारयेत्तत्र नवसप्तकरं तथा । प्रागुदक्प्रवणे देशे पताकाभिरलंकृतम् । योगेश्वर्याः संनिधाने विधिना कारयेद्द्विजः

ထိုနေရာ၌ ဒွိဇသည် သတ်မှတ်ထားသောအတိုင်းအတာဖြင့် မဏ္ဍပတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်စေရာ၊ အရှေ့နှင့် မြောက်သို့ လျှောဆင်းသော မြေပြင်ပေါ်တွင် တံခွန်ပန်းတိုင်များဖြင့် အလှဆင်၍ ယောဂေရှဝရီ၏ သန္နိဋ္ဌာန၌ ဓမ္မနည်းတကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 41

आग्नेय्यां कारयेत्कुण्डं हस्तमात्रं सुशोभनम् । मेखलात्रयसंयुक्तं योन्याऽश्वत्थदलाभया

အရှေ့တောင်ဘက်၌ လက်တစ်လက်အတိုင်းအတာရှိ၍ လှပသန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ (မီးကန်) တစ်ခုကို ပြုလုပ်ရမည်။ ၎င်းသည် မေခလာသုံးထပ်ဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး ယောနီပုံအခြေခံနှင့် အရှဝတ္ထရွက်များဖြင့် အမှတ်အသား/အလှဆင်ထားရမည်။

Verse 42

शास्त्रोक्तं मन्त्रसंयुक्तं होतव्यं पायसं ततः । ततः खड्गं तु संस्नाप्य पंचामृतरसेन वै । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्मंत्रपूर्वं द्विजोत्तमैः

ထို့နောက် သာသနာကျမ်းညွှန်သည့်အတိုင်း မန္တရများနှင့်အတူ ပာယသ (နို့ဆန်ချို) ကို မီးထဲသို့ ဟောမပြု၍ ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ခဒ္ဂ (ဓား) ကို ပဉ္စာမృత၏ အနှစ်ရည်ဖြင့် ရေချိုးသန့်စင်ပြီး၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသည် မန္တရရွတ်ဆိုခြင်းကို ရှေ့တင်ကာ ပန်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

अभीर्विशसनं खड्गः प्राणिभूतो दुरासदः । अगम्यो विजयश्चैव धर्माधारस्तथैव च । इत्यष्टौ तव नामानि स्वयमुक्तानि वेधसा

«မကြောက်မရွံ့», «သတ်ဖြတ်ခြင်း», «ခဒ္ဂ (ဓား)», «အသက်ရှိသတ္တဝါ», «မတော်မတန်နိုင်သော», «မနီးကပ်နိုင်သော», «အောင်မြင်ခြင်း», «ဓမ္မ၏အခြေခံ»—ဤတို့သည် သင်၏ အမည်ရှစ်ပါး ဖြစ်၍ ဖန်ဆင်းရှင် ဗေဓသ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ရှေးက ပြောကြားထားသည့်အမည်များ ဖြစ်သည်။

Verse 44

नक्षत्रं कृत्तिका तुभ्यं गुरुर्देवो महेश्वरः । हिरण्यं च शरीरं ते धाता देवो जनार्दनः । पिता पितामहो देव स्वेन पालय सर्वदा

သင်၏ နက္ခတ်သည် ကృတ္တိကာ ဖြစ်၏။ သင်၏ ဒေဝဂုရုမှာ မဟေရှဝရ ဖြစ်၏။ သင်၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ရွှေဖြစ်၏။ သင်ကို ထိန်းသိမ်းသူမှာ ဇနာရ္ဒန ဒေဝ ဖြစ်၏။ အို ဒေဝ၊ အဖနှင့် အဘိုးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ သင်၏ ကိုယ်ပိုင်အင်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို အစဉ်ကာကွယ်ပါ။

Verse 45

इति खड्गमन्त्रः । एवं संपूज्य विधिना तं खङ्गं ब्राह्मणोत्तमैः । भ्रामयेन्नगरे रात्रौ नान्दीघोषपुरःसरम्

ဤသို့သည် “ဓားမန်တရ” ဖြစ်၏။ ထိုဓားကို ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့က စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ညအခါ မြို့အတွင်း မင်္ဂလာအော်ဟစ်သံများကို ရှေ့ဆောင်လျက် လှည့်လည်သယ်ဆောင်ရမည်။

Verse 46

सर्वसैन्येन संयुक्तस्तत्र ब्राह्मणपुंगवैः । एवं कृत्वा विधानं तु पुनर्योगेश्वरीं नयेत् । उच्चार्य मन्त्रमेवं वै खङ्गं तस्यै समर्पयेत्

စစ်တပ်အလုံးစုံနှင့် ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့နှင့်အတူ လိုအပ်သည့်ပူဇော်ပွဲကို ဤသို့ ပြီးစီးစေပြီးနောက် ယောဂေရှဝရီထံသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ရမည်။ ထိုမန်တရကို ဤသို့ ရွတ်ဆိုကာ ဓားကို သူမထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 47

अञ्जनेन समालेख्य चन्दनेन विलेपितम् । बिल्वपत्रकृतां मालां तस्यै देव्यै निवेदयेत्

(ရုပ်တော်ကို) အန်ဇနာဖြင့် အလှဆင်၍ စန္ဒနပတ်ဖြင့် လိမ်းကျက်ပြီးနောက်၊ ဘိလွာရွက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းကုံးကို ထိုဒေဝီထံ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 48

दुर्गे दुर्गार्तिहे देवि सर्व दुर्गतिनाशिनि । त्राहि मां सर्वदुर्गेषु दुर्गेऽहं शरणं गतः

ဒုရ္ဂါမယ်တော်—ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖယ်ရှားပေးသော ဒေဝီ၊ မကောင်းသောကံကြမ္မာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ—အန္တရာယ်အမျိုးမျိုးအတွင်း၌ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်ပါ။ ဒုရ္ဂါမယ်တော်၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်ထံ၌ ခိုလှုံလာပါပြီ။

Verse 49

दत्त्वैवमर्घ्यं देवेशि तत्र खङ्गं च जागृयात् । नित्यं संपूज्य विधिना अष्टम्यां यावदेव हि

ဒေဝေရှီ မယ်တော်၊ ဤသို့ အရဃျကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ဓားကို စောင့်ကြပ်၍ ညအိပ်မပျော်ဘဲ ဂရုစိုက်ရမည်။ အဋ္ဌမီနေ့အထိ စည်းကမ်းတကျ နေ့စဉ် ပူဇော်ရမည်။

Verse 50

तद्रात्रौ जागरं कृत्वा प्रभाते ह्यरुणोदये । पातयेन्महिषान्मेषानग्रतो गतकंधरान्

ထိုညတွင် အိပ်မပျော်ဘဲ ဂျာဂရဏ ပြုလုပ်၍ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၊ နေဝန်းနီရောင်ထွန်းလာသော် မြတ်ဒေဝီရှေ့၌ လည်ပင်းဖွင့်ထားသော ကျွဲနှင့် သိုးထီးတို့ကို ပူဇော်အဖြစ် သတ်စေရာ၏။

Verse 51

शतमर्धशतं वापि तदर्धार्धं यथेच्छया । सुरासवभृतैः कुंभैस्तर्पयेत्परमेश्वरीम्

တစ်ရာဖြစ်စေ၊ ငါးဆယ်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထို၏တစ်ဝက်တစ်ဝက်ကိုပင် စိတ်ကြိုက်အတိုင်း၊ အရက်နှင့် အာသဝ (ဖျော်ရည်ဖောက်သောက်) ဖြင့်ပြည့်သော ကုမ္ဘများဖြင့် ပရမေရှွရီအား တර්ပဏ ပြုလုပ်၍ တရားတော်ရေချမ်းပေးရမည်။

Verse 52

कापालिकेभ्यस्तद्देयं दासीदासजने तथा । ततोऽपराह्नसमये नवम्यां स्यन्दने स्थिताम्

ထိုပူဇော်ပစ္စည်းကို ကာပါလိက သာသနာ့သမားများထံ ပေးလှူရမည်၊ ထို့အတူ အလုပ်သမားမိန်းမ၊ အလုပ်သမားယောက်ျားတို့ထံလည်း ပေးရမည်။ ထို့နောက် နဝမီနေ့ အလယ်နေ့ကျော် (အပရာဟ္န) အချိန်တွင် ဒေဝီကို ရထားပေါ်၌ တင်ထားရမည်။

Verse 53

योगेशीं भ्रामयेद्राष्ट्रे स्वयं राजा स्वसैन्यवान् । नदद्भिः शंखपटहैः पठद्भिर्बटुचारणैः

တပ်မတော်နှင့်အတူ မင်းကြီးကိုယ်တိုင် ယောဂေရှီကို နိုင်ငံအနှံ့ လှည့်လည်ပွဲတော်ဖြင့် ခေါ်ဆောင်ရမည်။ သံခေါင်း (ရှင်ခ) နှင့် ပဋဟ (ဒရမ်) တို့ မြည်ဟည်း၍၊ ဘတု (ကျောင်းသားငယ်) နှင့် ချာရဏ (သီချင်းဆိုကာ ချီးမွမ်းသူ) တို့က စတုတ္တိများကို ရွတ်ဖတ်ကြရမည်။

Verse 54

भूतेभ्यश्च बलिं दद्यान्मंत्रेणानेन भामिनि । सरक्तं सजलं सान्नं गन्धपुष्पाक्षतैर्युतम्

ထို့ပြင် ဘူတ (ဝိညာဉ်/သရဲ) များအတွက် ဤမန္တရဖြင့် ဘလိကို ပူဇော်ရမည်၊ အလင်းရောင်တောက်ပသူမေ—သွေးပါသော၊ ရေပါသော၊ အစာပါသော ပူဇော်ပစ္စည်းကို အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) တို့နှင့်အတူ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 55

त्रीन्वारांस्तु त्रिशूलेन दिग्विदिक्षु क्षिपेद्बलिम् । बलिं गृह्णन्त्विमे देवा आदित्या वसवस्तथा

သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်၊ တြိရှူလ (သုံးခွ) ဖြင့် ဦးတည်ရာအရပ်များနှင့် အလယ်အရပ်များသို့ ဘလိကို ပစ်ချရမည်။ «ဤဒေဝတားတို့ ဘလိကို လက်ခံကြပါစေ—အာဒိတျယများနှင့် ဝသုများလည်း ထိုနည်းတူ»။

Verse 56

मरुतोऽथाश्विनौ रुद्राः सुपर्णाः पन्नगा ग्रहाः । सौम्या भवंतु तृप्ताश्च भूताः प्रेताः सुखावहाः

မရုတ်များ၊ အရှွင်နော်များ၊ ရုဒ္ဒရများ၊ စုပဏ္ဏများ၊ မြွေများနှင့် ဂြဟများ (ဖမ်းဆီးနှောင့်ယှက်သည့် အင်အားများ) သည် နူးညံ့၍ ကျေနပ်ကြပါစေ။ ထို့ပြင် ဘူတများနှင့် ပရေတများလည်း ကျေနပ်၍ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဆောင်ကြဉ်းပါစေ။

Verse 57

य एवं कुर्वते यात्रां ब्राह्मणाः क्षेत्रवासिनः । न तेषां शत्रवो नाग्निर्न चौरा न विनायकाः । विघ्नं कुर्वंति देवेशि योगेश्वर्याः प्रसादतः

အို ဒေဝီ၊ ဤပဝిత్రသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများသည် ဤသို့ ယာတြာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို ပြုလုပ်ကြလျှင် ရန်သူတို့ကြောင့်လည်း မထိခိုက်၊ မီးကြောင့်လည်း မထိခိုက်၊ ခိုးသူကြောင့်လည်း မထိခိုက်၊ အတားအဆီးဖြစ်စေသော အင်အားများကြောင့်လည်း မထိခိုက်ကြ။ ယောဂေရှွရီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့အပေါ် အနှောင့်အယှက် မပေါ်ပေါက်နိုင်။

Verse 58

सुखिनो भोगभोक्तारः सर्वातंकविवर्जिताः । भवन्ति पुरुषा भक्ता योगेश्वर्या निरंतरम्

ယောဂေရှွရီကို အစဉ်မပြတ် ဘက္တိဖြင့် ကိုးကွယ်သော လူတို့သည် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ၍ သင့်လျော်သော အပျော်အပါးကို ခံစားသူများ ဖြစ်လာကြပြီး အနာရောဂါနှင့် အန္တရာယ် အမျိုးမျိုးမှ ကင်းလွတ်ကြသည်။

Verse 59

इत्येष ते समाख्यातो योगेश्वर्या महोत्सवः । पठतां शृण्वतां चैव सर्वाशुभविनाशनः

ဤသို့ဖြင့် ယောဂေရှွရီ၏ မဟာပွဲတော်ကို သင်အား ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းကို ရွတ်ဖတ်သူနှင့် နားထောင်သူတို့အတွက် အမင်္ဂလာအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာ ဖြစ်၏။

Verse 60

शूलाग्रभिन्नमहिषासुरपृष्ठपीठामुत्खातखड्ग रुचिरांगदबाहुदंडाम् । अभ्यर्च्य पंचवदनानुगतं नवम्यां दुर्गां सुदुर्गगहनानि तरंति मर्त्याः

လကွယ်နေ့ကိုးရက်မြောက် နဝမီနေ့တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ဒုရ္ဂါဒေဝီကို ပူဇော်သူ မနုဿတို့သည်—သုံးချွန်တံ၏ ထိပ်ဖြင့် ခွဲဖောက်ခံရသော မဟိရှာသုရ၏ ကျောပေါ်ကို အာသနအဖြစ်ထား၍၊ လက်မောင်းတွင် တောက်ပသော လက်ကောက်ဆင်ကာ ဓားကို မြှောက်ကိုင်ထားသော မယ်တော်—အလွန်နက်ရှိုင်း၍ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော အန္တရာယ်များကိုပင် ကျော်လွန်နိုင်ကြသည်။

Verse 83

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये योगेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम त्र्यशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «ယောဂေရှဝရီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း အရှစ်ဆယ့်သုံး ပြီးဆုံး၏။