Adhyaya 82
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 82

Adhyaya 82

ဤအধ্যာယတွင် ဒေဝီက ဣရှ္ဝရအား «စက္ကရတီရ္ထ» ၏ အဓိပ္ပါယ်၊ တည်နေရာနှင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မေးမြန်းသည်။ ဣရှ္ဝရက ဒေဝ–အသူရ စစ်ပွဲအကြောင်းကို ပြောပြပြီး ဟရီ (ဗိဿနု) သည် ဒေမုန်များကို သတ်ပြီးနောက် သွေးစွန်းနေသော စုဒർശန-စက္ကရကို တစ်နေရာတည်းတွင် ဆေးကြောသန့်စင်ခဲ့ရာ ထိုအဖြစ်အပျက်က တီရ္ထကို သန့်ရှင်းစေ၍ စက္ကရတီရ္ထဟု ထင်ရှားလာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ထိုတီရ္ထအတွင်းတွင် အလွန်များပြားသော အထောက်အကူတီရ္ထများ တည်ရှိကြောင်း၊ ဧကာဒသီနေ့နှင့် နေ/လ ကြတ်ချိန်များတွင် ပူဇော်ရေးအာနိသင် ပိုမိုမြင့်မားကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းသည် တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးသကဲ့သို့ အကျိုးတူပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ပေးကမ်းသော ဒါန၏ အကျိုးသည် တိုင်းတာမရအောင် ကြီးမားသည်။ ထိုဒေသကို သတ်မှတ်အတိုင်းအတာရှိသော ဗိဿနု-က்ஷေတရ ဟု ခေါ်ဆိုထားသည်။ ကလ္ပအလိုက် အမည်ကွဲများ—Koṭitīrtha, Śrīnidhāna, Śatadhāra, Cakratīrtha—ကိုလည်း ရေးသားထားသည်။ ထိုနေရာတွင် တပဿ၊ ဝေဒပညာလေ့လာမှု၊ အဂ္နိဟောတရ စောင့်ထိန်းမှု၊ ရှရဒ္ဓ၊ နှင့် ပရాయశ္စိတ္တသဘော ဝရတများကို ပြုလုပ်လျှင် အခြားနေရာများထက် ပုဏ္ဏာပိုမိုတိုးပွားကြောင်း အလေးပေးသည်။ နိဂုံးတွင် အပြစ်ဖျက်၊ ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော တီရ္ထဖြစ်ပြီး မွေးဖွားမှုအခြေအနေ နိမ့်ကျသူများအထိ ကယ်တင်နိုင်ကာ ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသူသည် မြင့်မြတ်သော လောကသို့ ရောက်မည်ဟု ဖလအာရှုတိ ပြောကြားသည်။

Shlokas

Verse 1

। देव्युवाच । चक्रतीर्थेति किं नाम त्वया प्रोक्तं वृषध्वज । कुत्र तिष्ठति तत्तीर्थं किं प्रभावं वदस्व मे

ဒေဝီမယ်တော်က မေးလေ၏— “နွားအလံတော်ဆောင် အရှင်၊ သင်ပြောသော ‘စက္ကရတီရ္ထ’ ဟူသည် အမည်အားဖြင့် မည်သို့နည်း။ ထိုတီရ္ထသည် မည်သည့်နေရာ၌ တည်ရှိသနည်း၊ အာနုဘော်သည် မည်မျှရှိသနည်း။ ကျွန်မအား ပြောပြပါ။”

Verse 2

ईश्वर उवाच । पुरा देवासुरे युद्धे हत्वा दैत्याञ्जनार्द्दनः । चक्रं प्रक्षालयामास तत्र वै रक्तरंजितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏— “ရှေးကာလ၌ ဒေဝနှင့် အသူရ စစ်ပွဲတွင် ဇနာရ္ဒနသည် ဒိုင်တျများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သွေးဖြင့် နီရဲနေသော မိမိ၏ စက္ကရကို ထိုနေရာ၌ ဆေးကြောခဲ့သည်။”

Verse 3

अष्टकोटिसुतीर्थानि तत्रानीय स्वयं हरिः । तीर्थे प्रकल्पयामास शुद्धिं कृत्वा सुदर्शने । तीर्थस्य चक्रे नामापि चकतीर्थमिति श्रुतम्

ဟရီ (ဗိဿနု) ကိုယ်တိုင် အထူးမြတ်သော တီရ္ထ ၈ကုဋိကို ထိုနေရာသို့ ဆောင်ယူလာ၍ ထိုအရပ်၌ တည်ထောင်တော်မူ၏။ စုဒර්ရှန (Sudarśana) ကို သန့်စင်ပြီးနောက် ထိုတီရ္ထအား အမည်ပေးတော်မူရာ «စက္ကရ-တီရ္ထ» ဟု ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 4

अष्टायुतानि तीर्थानामष्टौ कोट्यस्तथैव च । तत्र संति महादेवि चक्रतीर्थे न संशयः

အို မဟာဒေဝီ၊ စက္ကရ-တီရ္ထ၌ တီရ္ထ ၈အယုတ (ရှစ်သောင်း) လည်းရှိပြီး ၈ကုဋိလည်း ထိုနည်းတူ ရှိနေသည်—ဤအကြောင်း မသံသယရှိပါ။

Verse 5

यस्तत्र कुरुते स्नानमेकचित्तो नरोत्तमः । सर्वतीर्थाभिषेकस्य स प्राप्नोत्यखिलं फलम्

အို လူမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ စိတ်တစ်ချက်တည်း (ဧကচিত္တ) ဖြင့် ရေချိုးသူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ အဘိသေက ရေချိုးကာ ရရှိသည့် အကျိုးဖလ အလုံးစုံကို ရရှိ၏။

Verse 6

तीर्थानामष्टकोटिस्तु निवसंति वरानने । एकादश्यां विशेषेण चन्द्रसूर्यग्रहे तथा

အို မျက်နှာလှသူ၊ ထိုနေရာ၌ တီရ္ထ ၈ကုဋိ နေထိုင်ကြသည်။ အထူးသဖြင့် ဧကာဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၁ ရက်) နေ့တွင်လည်းကောင်း၊ လကြတ်နှင့် နေကြတ် အခါတွင်လည်းကောင်း ဖြစ်သည်။

Verse 7

तत्र स्नात्वा महादेवि यज्ञकोटिफलं लभेत् । तस्यैव कल्पनामानि शृणु ते कथयाम्यहम्

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် ယဇ్ఞ ၁ကုဋိ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။ ယခု ထိုတီရ္ထကို ကလ္ပအမျိုးမျိုး၌ ခေါ်ဝေါ်သည့် အမည်များကို ငါပြောမည်၊ နားထောင်လော့။

Verse 8

कोटितीर्थं पूर्वकल्पे श्रीनिधानं द्वितीयके । तृतीये शतधारं च चक्रतीर्थं चतुर्थके

ရှေးကလ္ပတွင် «ကိုဋိတီရ္ထ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ဒုတိယကလ္ပတွင် «သရီနိဓာန»၊ တတိယကလ္ပတွင် «သတဓာရာ»၊ စတုတ္ထကလ္ပတွင် «စက္ကတီရ္ထ» ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 9

एवं ते कल्पनामानि ह्यतीतान्यखिलानि वै । कथितान्येवमन्यानि ज्ञेयानि विबुधैः क्रमात्

ဤသို့ဖြင့် အတိတ်ကလ္ပတို့၏ အမည်အားလုံးကို သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ ကျန်ရှိသော အမည်များကိုလည်း ပညာရှိတို့က အစဉ်လိုက် သိမြင်ရမည်။

Verse 10

तत्र यद्दीयते दानं तस्य संख्या न विद्यते । अर्द्धक्रोशप्रमाणं हि विष्णुक्षेत्रं प्रकीर्त्तितम्

ထိုနေရာ၌ ပေးလှူသော ဒါန၏ အရေအတွက်ကို မတွက်နိုင်အောင် အလွန်ကြီးမား၏။ ထို ဗိဿဏု-က்ஷೇತ್ರ သည် အတိုင်းအတာအားဖြင့် က္ရိုးရှာ တစ်ဝက်အကျယ်ရှိသည်ဟု ကြေညာထား၏။

Verse 11

ब्रह्महत्या नोपसर्पेत्सत्यमेतन्मयोदितम् । मासोपवासी तत्क्षेत्रे अग्निहोत्री यतव्रतः

«ဗြဟ္မဟတ္ယာ» အပြစ်သည် ထိုနေရာ၌ (သူ့ထံ) မချဉ်းကပ်နိုင်—ဤသည်ကို ငါ အမှန်တရားအဖြစ် ကြေညာ၏။ ထိုက்ஷेत्र၌ လတစ်လ အစာရှောင်သူ၊ အဂ္နိဟောတြကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ စည်းကမ်းတကျ ဝ్రတကို ကိုင်ဆောင်သူ—

Verse 12

स्वाध्यायी यज्ञयाजी च तपश्चांद्रायणा दिकम् । तिलोदकं पितॄणां च श्राद्धं च विधिपूर्वकम्

—သင်္ကြန်ကျမ်းစာ (စွာဓျာယ) ကို လေ့လာသူ၊ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်လာ၏။ «ချန္ဒြာယဏ» စသည့် တပသ်ကို ကျင့်သူ၊ ပိတೃတို့အတွက် နှမ်းရေ (တီလိုဒက) ကို ပူဇော်သူ၊ နှင့် နည်းလမ်းတကျ သြရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သူ ဖြစ်၏။

Verse 13

एकरात्रं त्रिरात्रं वा कृच्छ्रं सांतपनं तथा । मासोपवासं तच्चैव अन्यद्वा पुण्यकर्म तत्

တစ်ညစာ အစာရှောင်ခြင်း၊ သုံးညစာ အစာရှောင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ကೃစ္ဆရ (Kṛcchra) နှင့် စာṃတပန (Sāṃtapana) တပဿယာများ၊ သို့မဟုတ် တစ်လပတ်လုံး အစာရှောင်ခြင်း—သို့မဟုတ် အခြား ကုသိုလ်ကောင်းမှု မည်သည့်အရာမဆို—ထိုနေရာ၌ ပြုလုပ်လျှင် အထူးသန့်ရှင်းမြတ်နိုး ဖြစ်လာသည်။

Verse 14

दैत्यारिक्षेत्रमासाद्य यत्किंचित्कुरुते नरः । अन्यक्षेत्रात्कोटिगुणं पुण्यं भूयान्न संशयः

ဒೈತ್ಯာရီ-က்ஷೇತ್ರ (Daityāri-kṣetra) သို့ ရောက်ပြီးနောက် လူတစ်ဦးက မည်သည့်အရာကိုမဆို—even အနည်းငယ်ပင်—ပြုလုပ်လျှင် အခြား သန့်ရှင်းရာနေရာများထက် ကုသိုလ်အကျိုးသည် ကောဋိဂုဏ် (တစ်ကုဋေ) ပိုမိုကြီးမားသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 15

सुदर्शने वरे तीर्थे गोदानं तत्र दापयेत् । सम्यग्यात्राफलप्रेप्सुः सर्वपापविशुद्धये

စူဒർശန (Sudarśana) ဟု ခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထ (tīrtha) တွင်၊ ယာထရာ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို လိုလား၍ အပြစ်အားလုံးမှ သန့်စင်လိုသူသည် ထိုနေရာ၌ နွားလှူ (go-dāna) ကို ပြုစေသင့်သည်။

Verse 16

चंडालः श्वपचो वाऽपि तिर्यग्योनिगतस्तथा । तस्मिंस्तीर्थे मृतः सम्यगाच्युतं लोकमाप्नुयात्

ချန်ဒာလ (caṇḍāla) ဖြစ်စေ၊ ခွေးချက်သူ (śvapaca) ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ဘဝတွင် မွေးဖွားသူဖြစ်စေ—ထို တီရ္ထ (tīrtha) တွင် မှန်ကန်စွာ သေဆုံးလျှင်—အချျုတ (Acyuta) အမတဘုရား၏ လောကသို့ ရောက်နိုင်သည်။

Verse 17

इति संक्षेपतः प्रोक्तं चक्रतीर्थसमुद्भवम् । माहात्म्यं सर्वपापघ्नं सर्वकामफलप्रदम्

ဤသို့ဖြင့် ချက္ကတီရ္ထ (Cakratīrtha) ပေါ်ပေါက်လာပုံကို အကျဉ်းချုပ် ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်း၏ မဟာတ္မ്യ (māhātmya) သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းကာ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးသနားသည်။

Verse 82

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दैत्यसूदन माहात्म्यप्रसंगेन चक्रतीर्थोत्पत्तिवृत्तान्तमाहात्म्यवर्णनंनाम द्व्यशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဒೈတျယသူဒန မဟာတ္မယ ပရသင်္ဂ» နှင့် ဆက်စပ်၍ «စက္ကတီရ္ထ ပေါ်ပေါက်လာပုံ၏ အကြောင်းအရာ မဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း (၈၂) သည် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာသီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ «ပရဘာသခဏ္ဍ» ၏ ပထမ «ပရဘာသက္ခေတ္ရ မဟာတ္မယ» တွင် ပြီးဆုံးလေ၏။