
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ဣရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် ပရဘာသ သန့်မြေတော်အတွင်းရှိ အင်္ဂါရေးရှ္ဝရ၏ မူလဇာတိနှင့် ပူဇော်ပွဲအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရှင်းလင်းတော်မူသည်။ တ్రိပုရကို မီးရှို့ရန် ရည်ရွယ်စဉ် ရှီဝ၏ ပြင်းထန်သော ကရုဏာမဲ့ဒေါသမှ မျက်စိသုံးလုံးမှ မျက်ရည်များ ထွက်ပေါ်ကာ မြေပြင်သို့ ကျရောက်ပြီး “ဘူမိသုတ” (မြေ၏သား) ဖြစ်လာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထိုသူသည် ဘိုမ/မင်္ဂလ (မားစ်) ဟူသော ဂြိုဟ်အင်္ဂါနှင့် တူညီသည်။ ကလေးဘဝမှစ၍ ဘိုမသည် ပရဘာသသို့ သွားရောက်ကာ သင်္ကရ (Śaṅkara) ထံ တပသ (tapas) ကို ရှည်လျားစွာ ပြုလုပ်သဖြင့် ရှီဝသည် ကျေနပ်တော်မူပြီး အပေးအယူတော်မူသည်။ ဘိုမက ဂြိုဟ်အဖြစ်တည်နေရာ (grahatva) ကို တောင်းဆိုရာ ရှီဝက အတည်ပြုတော်မူပြီး ထိုနေရာတွင် သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူတို့အား ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်ဟု ကတိတော်ပြုသည်။ အဓ್ಯಾಯတွင် ပူဇော်ပစ္စည်းနှင့် ဟောမ (homa) စည်းကမ်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်—အနီရောင်ပန်းများ၊ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (ghee) ရောစပ်သော အာဟုတိများကို တစ်သိန်း (one lakh) အရေအတွက်ဖြင့် ဆက်ကပ်ခြင်းနှင့် ပဉ္စောပချာရ (pañcopacāra) ပူဇော်မှုကို သေချာစွာ ပြုလုပ်ရန် ဖြစ်သည်။ နိဂုံးဖလသရုတိတွင် ဤမဟာတ္မယကို နားထောင်ခြင်းက အပြစ်များကို ဖယ်ရှား၍ ကျန်းမာရေးပေးသည်ဟု ဆိုပြီး၊ ဗိဒ္ရုမ (coral) ကဲ့သို့သော လှူဒါန်းမှုများကို လိုလားသည့် အကျိုးရလဒ်များနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြကာ ဘိုမသည် ဂြိုဟ်များအကြား ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် တောက်ပစွာ ထင်ရှားနေသည်ဟု ချီးမွမ်းထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अंगारेश्वरमुत्तमम् । स्थापितं भूमिपुत्रेण सोमेशादीश गोचरे
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ စောမေရှ္ဝရ၏ သန့်ရှင်းသော နယ်ပယ်အတွင်း၌ မြေ၏သားက တည်ထောင်ထားသော အင်္ဂါရေရှ္ဝရ အထွတ်အမြတ်သို့ သွားရမည်။
Verse 2
त्रिपुरं दग्धुकामस्य पुरा मम वरानने । क्रोधादश्रु विनिष्क्रांतं लोचनत्रितयेन तु
အတိတ်ကာလ၌ အို မျက်နှာလှသူ၊ ငါသည် တ్రိပုရကို မီးရှို့လိုသောအခါ၊ ဒေါသကြောင့် ငါ၏ မျက်စိသုံးလုံးမှ မျက်ရည်တစ်စက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
Verse 3
तच्च भूमौ निपतितं ततो भूभिसुतोऽभवत् । स प्रभासं ततो गत्वा बाल्यात्प्रभृति शंकरम्
ထိုမျက်ရည်သည် မြေပေါ်သို့ ကျသွားပြီး ထိုမှ မြေ၏သား ပေါ်ပေါက်လာ하였다။ သူသည် ထို့နောက် ပရဘာသသို့ သွားကာ ကလေးဘဝမှစ၍ ရှင်ကရ (ရှီဝ) ကို ဆည်းကပ်လျက်ရှိ하였다။
Verse 4
तपसाऽराधयामास बहून्वर्षगणान्प्रिये । तस्य तुष्टो महादेवः सुप्रीतात्मा वरं ददौ
အို ချစ်သူ၊ သူသည် တပသ (အကျင့်တရား) ဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှီဝကို အာရాధနာ ပြုခဲ့သည်။ ထိုသူအား မဟာဒေဝသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်စွာ ကျေနပ်၍ အပေးအလှူတစ်ပါးကို ပေးတော်မူ၏။
Verse 5
सोऽब्रवीद्यदि मे देव तुष्टोसि वृषभध्वज । ग्रहत्वं देहि सर्वेश न चान्यं वरमुत्सहे
သူက ပြောသည်။ «အို ဘုရား၊ နွားတံဆိပ်တော်ကို ဆောင်သောအရှင်၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူလျှင်၊ အို အရှင်အပေါင်းတို့၏ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်အား ဂြဟ (Graha) အဖြစ်အနေကို ပေးတော်မူပါ။ အခြားအပေးအလှူကို မလိုလားပါ»။
Verse 6
स तथेति प्रतिज्ञाय पुनस्तं वाक्यमब्रवीत् । इहागत्य नरो यो मां पूजयिष्यति भक्तितः
ထိုသို့ဟု ကတိပြုပြီးနောက် ရှီဝဘုရားသည် ထပ်မံမိန့်ကြားတော်မူ၏—«ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ သဒ္ဓါဖြင့် ငါ့ကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို…»
Verse 7
न भविष्यति वै पीडा तावकी तस्य कुत्रचित् । पुष्पाणि रक्तवर्णानि मध्वाज्याक्तानि भूरिशः
သူ့အတွက် သင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော နာကျင်မှု မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မရှိတော့မည်။ (ပူဇော်ရန်) အနီရောင်ပန်းများကို များစွာ၊ ပျားရည်နှင့် ဂီ (ghee) ဖြင့် လိမ်းကာ ဆက်ကပ်စေ။
Verse 8
होमयिष्यति यो भक्त्या लक्षमेकं तदग्रतः । पंचोपचारविधिना त्वां तु संपूज्य यत्नतः
မည်သူမဆို သဒ္ဓါဖြင့် ထိုဘုရားရှေ့၌ ဟောမ (homa) အလှူတော် တစ်လက္ခ (၁၀၀,၀၀၀) ပြုလုပ်၍၊ ပဉ္စဥပစာရ (ပူဇော်ပစ္စည်းငါးပါး) နည်းဖြင့် သင်ကို ဂရုတစိုက် ပူဇော်လျှင်—လိုလားသော ဓမ္မဖလကို ရရှိမည်။
Verse 9
तस्य जन्मावधिर्नैव तव पीडा भविष्यति । तथा विद्रुमदानेन लप्स्यते फलमीप्सितम्
သူ၏အသက်တာတစ်လျှောက်လုံးတွင် သင်ကြောင့် ဖြစ်သော နာကျင်မှု မပေါ်ပေါက်တော့မည်။ ထို့အပြင် ဗိဒ္ရုမ (သန္တာ) ကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် လိုလားသော အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။
Verse 10
एवमुक्त्वा स भगवानत्रैवांतरधीयन । भौमोऽपि ग्रहमध्यस्थो विमानेन विराजते
ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော ဘုရားသခင်သည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ဘောမ (အင်္ဂါ/Mars) သည် ဂြိုဟ်များအလယ်၌ တည်နေ၍ မိမိ၏ တိဗ္ဗယာဉ်၌ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။
Verse 11
एवं संक्षेपतः प्रोक्तं भौममाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतं हरति पापानि तथारोग्यं प्रयच्छति
ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ဘောမ၏ မြတ်သော မာဟာတ္မယကို ဟောကြားပြီးပြီ။ ကြားနာလျှင် အပြစ်များ ပျောက်ကင်းစေ၍ ကျန်းမာရေးကိုလည်း ပေးတော်မူ၏။
Verse 45
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येंऽगारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चचत्वारिंशोध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပုဒ်ပါ စံဟိတာ) ၏ သတ္တမ ပရဘាសခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ အတွင်းရှိ «အင်္ဂါရေးရှွရ မာဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၄၅ ပြီးဆုံး၏။