
ဤအধ্যာယတွင် ဣရှ္ဝရက အရှေ့ဘက်ဒေသ၌ တည်ထားသော အလွန်တန်ခိုးကြီး လိင်္ဂတစ်ပါးကို ဖော်ပြသည်။ ထိုလိင်္ဂသည် သရസ്വတီဒေဝီနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပင်လယ်အနီးတွင် တည်ရှိသည်။ ထို့နောက် ဖျက်ဆီးတတ်သော «ဝဍဝာနလ» (ပင်လယ်အောက်မီး) ကြောင့် အရေးအခင်းဖြစ်ရာ၊ ဒေဝီက လိင်္ဂကို ပင်လယ်နားသို့ ယူဆောင်ကာ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီး ဝဍဝာနလကို ကိုင်ယူကာ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချ၍ ဒေဝတော်တို့၏ အကျိုးအတွက် ကယ်တင်သည်။ ဒေဝတော်တို့သည် ခွံသံနှင့် တူရိယာသံများဖြင့် အခမ်းအနားကျင်းပကာ ပန်းမိုးရွာသကဲ့သို့ ပန်းများချ၍ ချီးမြှောက်ကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အလုပ်သည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့အတွက်တောင် ခက်ခဲသဖြင့် ဒေဝီအား «Devamātā» ဟူသော ဂုဏ်နာမည် ပေးအပ်ကြသည်။ ထို့နောက် ဣရှ္ဝရက ဒေဝီတည်ထောင်သော မင်္ဂလာလိင်္ဂနှင့် အပြစ်ဖျက်နိုင်သော အကောင်းဆုံးမြစ်ဟု ချီးမွမ်းခံရသည့် သရസ്വတီကြောင့် လိင်္ဂသည် «Bhairava» (Bhairaveśvara) ဟူ၍ ကျော်ကြားလာကြောင်း ရှင်းပြသည်။ အဆုံးတွင် အမိန့်ညွှန်ကြားချက်များပါရှိသည်။ မဟာနဝမီနေ့တွင် သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပြီး သရಸ್ವတီနှင့် ဘိုင်ရဝေရှ္ဝရကို ပူဇော်လျှင် စကားပြောအပြစ် (vāg-doṣa) ပျောက်ကင်းသည်။ ထို့ပြင် လိင်္ဂကို နို့ဖြင့် အဘိသေက ပြုကာ «Aghora» မန္တရကို ရွတ်ဆိုပူဇော်လျှင် ယာထရာဖလ (yātrā-phala) ကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्यैव पूर्वदिग्भागे सरस्वत्या प्रतिष्ठितम् । लिंगं महाप्रभावं तु सोमेशादग्निगोचरे
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထိုဒေသ၏ အရှေ့ဘက်၌၊ အဂ္နိဂိုစရ ဟုခေါ်သော နေရာ၊ ဆိုမေရှ အနီးတွင်၊ စရஸ္ဝတီ ဒေဝီက တည်ထောင်ထားသော မဟာတန်ခိုးရှိ လင်္ဂတစ်ဆူ ရှိသည်။
Verse 2
भैरवेश्वररूपस्तु वाडवः कुम्भसंस्थितः । यत्र देव्या समानीतः सागरस्य समीपतः
ထိုနေရာ၌ ဝါဍဝ (ပင်လယ်အောက်မီး) ကို ဒေဝီက ယူဆောင်လာ၍ အိုးအတွင်း ထည့်သိမ်းကာ၊ ဘ္ဟైరဝေရှ္ဝရ အဖြစ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူလျက် ပင်လယ်အနီး၌ တည်ရှိသည်။
Verse 3
विश्रामार्थं क्षणं मुक्त्वा देव्या लिंगं प्रतिष्ठितम् । समभ्यर्च्य विधानेन गृहीत्वा वडवानलम् । समुद्रमध्ये चिक्षेप देवानां हितकाम्यया
ဒေဝီသည် ခဏနားရန်အလိုဖြင့် လင်္ဂတစ်ဆူကို တည်ထောင်하였다။ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကာ၊ ဝဍဝာနလကို ယူဆောင်ပြီး နတ်တို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို လိုလားသဖြင့် ပင်လယ်အလယ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
Verse 4
ततो हृष्टतरा देवाः शंखदुन्दुभिनिःस्वनैः । पूरयन्तोंऽबरं देवीमीडिरे पुष्पवृष्टिभिः
ထို့နောက် နတ်တို့သည် ပိုမိုဝမ်းမြောက်ကာ ခွံသံနှင့် ဒုန္ဒုဘိတီးသံတို့ဖြင့် မိုးကောင်းကင်ကို ပြည့်စေ၍ ဒေဝီမယ်တော်ကို ချီးမွမ်းကာ ပန်းမိုးဖြင့် ပူဇော်ကြ၏။
Verse 5
देवमातेति ते नाम कृत्वोचुस्तां तदा सुराः । कृत्वा तु भैरवं कार्यमसाध्यं देवदानवैः
ထို့နောက် နတ်တို့သည် သူမကို «ဒေဝမాతာ» ဟု အမည်ပေးကာ ကြေညာကြ၏။ အကြောင်းမှာ သူမသည် နတ်နှင့် အသူရတို့တောင် မပြုနိုင်သည့် ဘ္ဟဲရဝကဲ့သို့သော မဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
Verse 6
प्रतिष्ठितवती चात्र यस्माल्लिंगं महोदयम् । त्वं सर्वसरितां श्रेष्ठा सर्वपातकनाशिनी । तस्माद्भैरवनामेति लिंगं ख्यातिं गमिष्यति
ဤနေရာ၌ မဟာမင်္ဂလာလင်္ဂကို သင်တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် သင်သည် မြစ်များအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဤလင်္ဂသည် «ဘ္ဟဲရဝ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာမည်။
Verse 7
इत्युक्ता तु तदा देवी भैरवेश्वरनैरृते । सागरस्य स्थिता रम्ये तत्र मूर्त्तिमती सती
ထိုသို့ ဆိုကြသော် ဒေဝီမယ်တော်သည် ဘ္ဟဲရဝေရှွရ၏ အနောက်တောင်ဘက်၌ လှပသော ပင်လယ်ကမ်းနားတွင် တည်နေ၍ ကိုယ်ထင်ရှားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းနေ၏။
Verse 8
पूजयेत्तां विधानेन तं तथा भैरवेश्वरम् । महानवम्यां यत्नेन कृत्वा स्नानं विधानतः । सरस्वतीं पूजयित्वा वाग्दोषान्मुच्यतेऽखिलात्
စည်းကမ်းအတိုင်း ဒေဝီမယ်တော်ကို ပူဇော်ရမည်၊ ထို့အတူ ဘ္ဟဲရဝေရှွရကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ မဟာနဝမီနေ့တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် ရေချိုးပူဇော်မှုကို ဂရုတစိုက် ပြုလုပ်ပြီးနောက် စရஸဝတီကို ပူဇော်လျှင် စကားပြောမှားယွင်းမှု အားလုံးမှ လုံးဝ လွတ်မြောက်ရ၏။
Verse 9
तस्या लिंगं तु संपूज्य संस्नाप्य पयसा पृथक् । अघोरेणैव विधिवत्सम्यग्यात्राफलं लभेत्
ထိုလိင်္ဂကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ၊ နို့ဖြင့် သီးသန့် ရေချိုးပေးပြီး၊ အဃောရ မန္တရဖြင့် ထုံးတမ်းအတိုင်း မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင်၊ ဘုရားဖူးခရီး၏ ပြည့်စုံသော အကျိုးကို ရရှိမည်။
Verse 41
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भैरवेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकचत्वारिंशोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ၌၊ «ဘ္ဟဲရဝေရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၄၁ သည် ပြီးဆုံး၏။