Adhyaya 347

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै हाटकेश्वरम् । नलेश्वरात्पूर्वभागे शतधन्वंतरद्वये

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ ဟူသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် နလေရှ္ဝရ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဓနုအလျား နှစ်ရာအကွာ၌ တည်ရှိသည်»။

Verse 2

अगस्त्याम्रवनंनाम तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चिंतामणेस्तु पूर्वेण ईशाने त्रिशतंधनुः । तत्र पूर्वं तपस्तप्तमगस्त्येन महात्मना

ထိုဒေသ၌ «အဂஸ္တျာမ္ရဝန» ဟူသော နေရာတစ်ခု တည်ရှိ၏။ စိန္တာမဏိ၏ အရှေ့-မြောက်ဘက် (ဣရှာန) သို့ ဓနု သုံးရာအကွာ၌ ရှိပြီး၊ ထိုနေရာ၌ မဟာအတ္မာ ရှင်အဂஸ္တျာသည် ယခင်က တပသ (အာသီတိ) ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

Verse 3

देव्युवाच । कस्मिन्काले महादेव सर्वं विस्तरतो वद

ဒေဝီ မေးလျှောက်သည်— «မဟာဒေဝရေ၊ ဤအရာသည် မည်သည့်ကာလ၌ ဖြစ်ခဲ့သနည်း။ အားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြားပါ»။

Verse 4

ईश्वर उवाच । पुरा दैत्यगणा रौद्रा बभूवुर्वरवर्णिनि । कालकेया इति ख्यातास्त्रैलोक्योच्छेदकारकाः

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ရှေးကာလတုန်းက၊ အလှရောင်သွေးသမီးရေ၊ ကြမ်းတမ်းသော ဒာနဝ (ဒေဝဆန့်ကျင်) အုပ်စုများ ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို ‘ကာလကေယ’ ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ သုံးလောကကို ဖျက်ဆီးလိုသော ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 5

अथ ते निहताः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना । दैत्यसूदननाम्ना तु प्रभासक्षेत्रवासिना

ထို့နောက် အားလုံးကို ပရဘဝိෂ္ဏု—အင်အားကြီးသော ဗိෂ္ဏုဘုရားက သတ်ဖြတ်တော်မူ၏။ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၌ နေထိုင်တော်မူသဖြင့် ထိုနေရာတွင် «ဒೈတျသူဒန» (အဆုရသတ်သူ) ဟူ၍ ကျော်ကြားတော်မူ၏။

Verse 6

कृत्वा व्याघ्रस्य रूपं तु नाम्ना चक्रमुखीति च । हता वै तेन रूपेण ततोऽभूद्दैत्यसूदनः

ထို့နောက် ကျား၏ရုပ်ကို ခံယူတော်မူ၍ «စက္ကရမုခီ» ဟူသော နာမတော်လည်း ရှိ၏။ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့်ပင် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်တော်မူသဖြင့် ထိုကာလမှစ၍ «ဒೈတျသူဒန» ဟူ၍ ခေါ်ကြ၏။

Verse 7

हतशेषाः समुद्रांते प्रविष्टा भयविह्वलाः । ततस्ते मंत्रयामासुः पीड्यंते देवताः कथम्

သတ်ဖြတ်မှုမှ လွတ်ကျန်သူတို့သည် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က တိုင်ပင်၍ «ဘုရားတို့ကို မည်သို့ ထပ်မံ နှိပ်စက်နိုင်မည်နည်း» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 9

अथ ते समयं कृत्वा रात्रौ निष्क्रम्य सागरात् । निर्जघ्नुस्तापसांस्तत्र यज्ञदानरतान्प्रिये

ထို့နောက် သူတို့သည် သဘောတူညီချက် ချုပ်ဆိုကာ ညအချိန်တွင် ပင်လယ်မှ ထွက်လာကြ၏။ အချစ်တော်ရေ၊ ထိုနေရာ၌ ယဇ္ဉာနှင့် ဒါနကို အလေးထားသော တပသီတို့ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 10

प्रभासे तु महादेवि तत्र द्वादशयोजने । वसिष्ठस्याश्रमे तत्र महर्षीणां महात्मनाम्

မဟာဒေဝီရေ၊ ပရဘာသ၌ ယောဇနာ တစ်ဆယ်နှစ်အတွင်းတွင် ဝသိဋ္ဌ၏ အာရှရမရှိ၏။ ထိုနေရာသည် စိတ်ဓာတ်ကြီးမြတ်သော မဟာရ္ရှိတို့၏ နေရာတော်ဖြစ်၏။

Verse 11

भक्षितानि सहस्राणि पंच सप्त च तापसान् । शतानि पंच रैभ्यस्य विश्वामित्रस्य षोडश

သူတို့သည် တပသီများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ စားသောက်ခဲ့သည်—ငါးထောင်နှင့် ထပ်မံ ခုနစ်။ ထို့ပြင် ရိုင်ဘျ၏ ငါးရာနှင့် ဝိශ්ဝာမိတ္တ၏ ဆယ့်ခြောက်ကိုလည်း စားသောက်ခဲ့သည်။

Verse 12

च्यवनस्य च सप्तैव जाबालेर्द्विशतं मुनेः । वालखिल्याश्रमे पुण्ये षट्छतानि दुरात्मभिः

ချျဝန၏ ခုနစ်ဦးကိုလည်း စားသောက်ခဲ့ပြီး၊ မုနိ ဇာဘာလီ၏ နှစ်ရာကိုလည်း စားသောက်ခဲ့သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝါလခိလျာ အာရှရမ်၌ ထိုမကောင်းသူတို့က နောက်ထပ် ခြောက်ရာကိုလည်း လုယူစားသောက်하였다။

Verse 13

यत्र क्वचिद्भवेद्यज्ञस्तत्र गत्वा निशागमे । यज्ञदानसमायुक्तानृत्विजो भक्षयंति च

ယဇ္ဉပွဲ ကျင်းပနေသည့် နေရာမည်သည့်နေရာမဆို၊ ညချမ်းချိန်တွင် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြသည်။ ထို့နောက် ယဇ္ဉနှင့် ဒါနပြုခြင်းတွင် ပါဝင်နေသော အဓိက ပူဇော်သူ ဘုရားပုရောဟိတ်များကို စားသောက်ကြသည်။

Verse 14

ततो भयाकुलाः सर्वे बभूवुर्जगती तले । न च कश्चिद्विजानाति दैत्यानां तु विचेष्टितम्

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဒါတျယတို့၏ လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားမှုကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ခဲ့။

Verse 15

रात्रौ स्वपंति मुनयः सुखशय्यागताश्च ते । प्रभाते त्वध्वरे तेषामस्थिसंघाश्च केवलम्

ညအခါ မုနိတို့သည် သက်သာသော အိပ်ရာပေါ်၌ အေးချမ်းစွာ အိပ်ပျော်ကြသည်။ သို့သော် မနက်ရောက်သော် သူတို့၏ အဓ္ဝရ (ယဇ္ဉကွင်း) တွင် အရိုးပုံများသာ ကျန်ရစ်နေသည်။

Verse 16

ततो धर्मक्रियास्त्यक्ता भूतले सर्वमानवैः । निःस्वाध्यायवषट्कारं भूतलं समपद्यत

ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားအားလုံးသည် ဓမ္မကိစ္စများကို စွန့်ပစ်ကြ၍ လောကသည် ဝေဒစာပေသင်ယူမှုနှင့် ယဇ్ఞပူဇာတွင် «ဝသတ်» ဟူသော အော်ဟစ်သံကင်းမဲ့သွား၏။

Verse 17

अथान्ये तापसा रात्रौ संयुताश्च च धृतायुधाः । अथोच्छेदं गते धर्मे पीडितास्त्रिदिवौकसः

ထို့နောက် အခြားသော တာပသများသည် ညအခါ စုဝေး၍ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်ကြ၏။ ဓမ္မသည် ပျက်သုဉ်းသို့ ရောက်နေစဉ် ကောင်းကင်ဘုံနေသူများလည်း အလွန်ပင် ဒုက္ခရောက်ကြ၏။

Verse 18

किमेतदिति जल्पंतो ब्रह्माणं शरणं गताः । भगवंस्तापसाः सर्वे तथा ये ज्ञानशीलिनः

«ဤအရာသည် ဘာနည်း» ဟု ပြောဆိုကာ တာပသအားလုံးနှင့် ဉာဏ်ကို ချစ်မြတ်နိုးသူတို့သည် «အရှင်ဘုရား» ဟု ခေါ်တော်မူလျက် ဘြဟ္မာထံ သ refuge သွားကြ၏။

Verse 19

भक्ष्यन्ते केनचिद्रात्रौ मृत्युमेव प्रयान्ति च । नष्टधर्मक्रियाः सर्वे भूतले प्रपितामह

«ညအခါ မသိသူတစ်စုံတစ်ရာက စားသောက်သွားကြပြီး နောက်ဆုံး သေခြင်းသို့သာ ရောက်ကြ၏။ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဓမ္မကိစ္စအားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ၊ အဘိုးကြီးတော် (ပရပိတာမဟ) ရေ!»

Verse 20

यो धर्ममाचरेदह्नि स रात्रौ मृत्युमेति च । न स्वाध्यायवषट्कारं समस्ते भूतले विभो

«နေ့ခင်းတွင် ဓမ္မကို ကျင့်သူသည် ညတွင် သေဆုံးရ၏။ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝေဒစာပေသင်ယူမှုလည်း မရှိ၊ ယဇ్ఞတွင် «ဝသတ်» ဟူသော အော်ဟစ်သံလည်း မရှိတော့ပါ၊ အရှင်အင်အားကြီးတော်!»

Verse 21

धर्माभावाद्वयं सर्वे संदेहं परमं गताः । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ध्यात्वा देवः पितामहः । अब्रवीत्त्रिदशान्सर्वान्सन्देहं परमं गतान्

“တရားဓမ္မ ကွယ်ပျောက်နေသောကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အလွန်သံသယဖြစ်နေကြပါသည်။” ထိုစကားများကို ကြားရပြီး တရားရှုမှတ်ကာ ဘိုးတော်ဗြဟ္မာသည် အလွန်မရေရာမှုထဲသို့ ရောက်နေသော နတ်များအားလုံးကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 22

कालेया इति विख्याता दानवा रौद्रकारिणः । ते समुद्रं समासाद्य तापसान्भक्षयंति च

“၎င်းတို့သည် ကာလေယ ဟုခေါ်သော ဒါနဝါများဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုအမူများကို လုပ်ဆောင်သူများဖြစ်သည်။ ပင်လယ်သို့ရောက်သောအခါ ရသေ့များကို စားသောက်ကြသည်။”

Verse 23

युष्माकं च विनाशाय ते न शक्या निषूदितुम् । यतध्वमेषां नाशाय नो चेन्नाशो भविष्यति

၎င်းတို့ကို သတ်၍မရနိုင်သော်လည်း သင်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားပါ၊ သို့မဟုတ်ပါက သင်တို့ကိုယ်တိုင် ပျက်စီးခြင်းသို့ မလွဲမသွေ ရောက်ရှိလိမ့်မည်။

Verse 24

व्रजध्वं भूतले शीघ्रमगस्त्यो यत्र तिष्ठति । व्रतचर्यारतो नित्यं प्रभासे क्षेत्र उत्तमे

မြင့်မြတ်သော ကတိသစ္စာများကို အမြဲစောင့်ထိန်းသော အဂတ်စတြ ရသေ့ နေထိုင်ရာ ပရာဘာဆာ ဟူသော အမြတ်ဆုံး နယ်မြေသို့ မြေကမ္ဘာပေါ်တွင် အမြန်သွားကြလော့။

Verse 25

स शक्तः सागरं पातुं मित्रावरुणसंभवः । प्रसाद्यश्च स युष्माभिः समुद्रं पिब सत्तम

မီတြာ နှင့် ဝါရုဏ တို့မှ မွေးဖွားလာသော သူသည် သမုဒ္ဒရာကို သောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ သူ၏ နှစ်သက်မှုကို ရယူပါ၊ သို့ဆိုလျှင် ထိုအမြတ်ဆုံးသောသူသည် ပင်လယ်ကို သောက်လိမ့်မည်။

Verse 26

ततस्तथा कृते तेन ते सर्वे दानवाधमाः । वध्या युष्माकं भविष्यंति एवं च त्रिदिवेश्वराः

ထို့နောက် သူသည် ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ၊ အယုတ်မာသော ဒာနဝတို့ အားလုံးသည် သင်တို့၏ လက်ဖြင့် သတ်နိုင်သောသူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်—ဤသို့ပင် ဖြစ်စေ၊ ဟေ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်တို့။

Verse 27

ईश्वर उवाच । एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा लोककारिणा । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य अगस्त्यं शरणं गताः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—လောကတို့၏ အကျိုးပြုသူ ဘြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက်၊ ဒေဝတို့ အားလုံးသည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ကာ အဂஸ္တျ မုနိထံ၌ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 28

देवा ऊचुः । रक्षरक्ष द्विजश्रेष्ठ त्रैलोक्यं संशयं गतम् । कालकेयैः प्रतिध्वस्तं समुद्रं समुपाश्रितैः

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်—ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ၊ ဟေ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရေ! သုံးလောကသည် အန္တရာယ်၏ သံသယထဲသို့ ကျရောက်နေပြီ၊ ပင်လယ်ကို ခိုလှုံထားသော ကာလကေယတို့က တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးနေကြသဖြင့်။

Verse 29

तं शोषय द्विजश्रेष्ठ हितार्थं त्रिदिवौकसाम् । नान्यः शक्तः पुमान्कश्चित्कर्तुमीदृक्क्रिया विभो

ထိုပင်လယ်ကို ခြောက်သွေ့စေပါ၊ ဟေ ဒွိဇအထွတ်အမြတ်ရေ၊ ကောင်းကင်ဘုံနေသူတို့၏ အကျိုးအတွက်။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်သူ အခြားမည်သူမျှ မရှိပါ၊ ဟေ အင်အားကြီးသောအရှင်။

Verse 30

ईश्वर उवाच । एवमुक्तः सुरगणैरगस्त्यो मुनिपुङ्गवः । जगाम त्रिदशैः सार्धं समुद्रं प्रति हर्षितः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဒေဝအစုအဝေးတို့က ထိုသို့ လျှောက်ထားကြသဖြင့်၊ မုနိတို့အထွတ်အမြတ် အဂஸ္တျသည် ဒေဝတို့နှင့်အတူ ဝမ်းမြောက်စွာ ပင်လယ်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 31

गीयमानस्तु गंधर्वैः स्तूयमानस्तु किन्नरैः । श्लाघ्यमानस्तु विबुधैर्वाक्यमेतदुवाच ह

ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီဆိုချီးမွမ်း၍ ကိန္နရတို့က စတုတ္ထကာရပြု၍ ဒေဝတားတို့ကလည်း ချီးကျူးလျက်ရှိသော်၊ ထို့နောက် သူသည် ဤစကားကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 32

एष त्रैलोक्यरक्षार्थं शोषयामि महार्णवम् । द्रक्ष्यध्वं कौतुकं देवाः समीनमकरैर्महत्

«သုံးလောကကို ကာကွယ်ရန် ယခု ငါသည် မဟာသမုဒ္ဒရာကို ခြောက်သွေ့စေမည်။ ဒေဝတားတို့ရေ၊ ငါးနှင့် မကရတို့ဖြင့် ပြည့်ဝသော ဤအံ့ဩဖွယ်မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုကြလော့»။

Verse 33

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो ह्यगस्त्यो भगवान्मुनिः । गंडूषमकरोत्सर्वं सागरं सरितांपतिम्

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက်၊ ဒွိဇတို့အထဲတွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ဘဂဝန် မုနိ အဂஸ္တျသည် မြစ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာတစ်လုံးလုံးကို ပါးစပ်တစ်ခွက်စာကဲ့သို့ ပြု၍ သောက်လေ၏။

Verse 34

पीते तत्र महासिन्धावगत्स्ये न महात्मना । दानवा भयसंत्रस्ता इतश्चेतश्च बभ्रमुः

မဟာသမုဒ္ဒရာကို မဟာသတ္တဝါ အဂஸ္တျက သောက်ပြီးသော်၊ ဒာနဝတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ကာ ဒီဘက်ဟိုဘက် အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်ပြေးလွှားကြ၏။

Verse 35

वध्यमानाः सुरैस्तत्र शस्त्रैः सुनिशितैस्तथा । कांतारमन्ये गच्छंतः पलायनपरायणा

ထိုနေရာတွင် ဒေဝတားတို့က အလွန်ထက်မြက်သော လက်နက်များဖြင့် ခုတ်ထိုးသတ်ဖြတ်နေစဉ်၊ အချို့သည် လွတ်မြောက်ခြင်းတစ်ခုတည်းကိုသာ ရည်ရွယ်ကာ တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 36

हतभूयेषु दैत्येषु विदार्य धरणीतलम् । पातालं विविशुस्तूर्णं रुधिरेण परिप्लुताः

Daitya အများစု အသတ်ခံရသောအခါ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် မြေပြင်ကိုခွဲ၍ သွေးများစိုရွှဲလျက် Pātāla သို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။

Verse 37

अथोचुस्त्रिदशा हृष्टा अगस्त्यं मुनिसत्तमम् । सिद्धं नो वांछितं सर्वं पूर्यतां सागरः पुनः

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်နေသော နတ်ဘုရားတို့က ရသေ့မြတ် Agastya အား "ကျွန်ုပ်တို့ အလိုရှိသမျှ ပြည့်စုံပါပြီ၊ ယခု သမုဒ္ဒရာကို ရေပြန်ဖြည့်ပါလော့" ဟု လျှောက်ထားကြသည်။

Verse 38

अगस्त्य उवाच । जीर्णं तोयं मया देवास्तथैवामेध्यतां गतम् । उत्पत्स्यति रघूणां हि कुले नृपतिसत्तमः

Agastya က "အို နတ်ဘုရားတို့၊ ရေကို ငါသောက်သုံး၍ ကြေညက်သွားပြီဖြစ်ရာ မသန့်ရှင်းတော့ပေ။ သို့သော် Raghu မျိုးနွယ်တွင် ထူးမြတ်သော ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်" ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 39

भगीरथेति विख्यातः सर्वशस्त्रभृतां वरः । स ज्ञातिकारणादेव गंगां तत्रानयिष्यति

လက်နက်ကိုင်ဆောင်သူအပေါင်းတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော Bhāgīratha ဟု ကျော်ကြားသူသည် မိမိ၏ ဘိုးဘေးများကို ငဲ့ညှာသောအားဖြင့် ဂင်္ဂါမြစ်ကို ထိုနေရာသို့ ဆောင်ယူလာလိမ့်မည်။

Verse 40

ब्रह्मलोकात्सरिच्छ्रेष्ठां तया पूर्णो भविष्यति । एवमुक्त्वा सुरैः सार्द्धं स्वस्थानं चागमन्मुनिः

"Brahmaloka မှ အမြတ်ဆုံးသော မြစ်သည် ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။ ထိုမြစ်ဖြင့် သမုဒ္ဒရာသည် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာလိမ့်မည်" ဟု မိန့်ဆိုပြီးနောက် ရသေ့သည် နတ်ဘုရားများနှင့်အတူ မိမိနေရာသို့ ပြန်ကြွသွားလေ၏။

Verse 41

ततः स्वमाश्रमं प्राप्तं देवा वाक्यमथाबुवन् । अनेन कर्मणा ब्रह्मन्परितुष्टा वयं मुने

ထို့နောက် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ရှိသော် ဒေဝတော်တို့က မိန့်ကြားကြသည်– «အို ဗြာဟ္မဏ၊ အို မုနိ၊ ဤကမ္မကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ပင် ကျေနပ်နှစ်သက်ပါ၏»။

Verse 42

किं कुर्मो ब्रूहि तेऽभीष्टं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

«ကျွန်ုပ်တို့ ဘာလုပ်ပေးရမည်နည်း။ သင်အလိုရှိသမျှကို ပြောပါ—ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း»။

Verse 43

अगस्त्य उवाच । यावद्ब्रह्मसहस्राणि पंचविंशतिकोटयः । वैमानिको भविष्यामि दक्षिणांबरमूर्द्धनि

အဂஸ္တျ မုနိက မိန့်တော်မူသည်– «ဗြဟ္မာကာလစက်ဝန်း အထောင်ပေါင်းများစွာတို့၏ နှစ်ဆယ့်ငါးကုဋေကာလ တည်တံ့သမျှကာလပတ်လုံး၊ ကျွန်ုပ်သည် ဝိမာနယာဉ်ဖြင့် သွားလာသော ဝိုင်မာနိက ဒေဝတစ်ပါးအဖြစ် တောင်ဘက်အမြင့်ဆုံးထိပ်ပေါ်၌ တည်နေမည်»။

Verse 44

अत्रागत्य नरो यस्तु ममाश्रमपदे शुभे । हाटकेश्वरसांनिध्ये प्रभासक्षेत्र उत्तमे

မည်သူမဆို ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ကျွန်ုပ်၏ မင်္ဂလာရှိသော အာရှရမ်တည်ရာ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ (Hāṭakeśvara) ဘုရား၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌၊ အထူးမြတ်သော ပ္ရဘာသ က္ရှೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) အတွင်း၌—

Verse 45

स्नानमाचरते सम्यक्स यातु परमां गतिम् । पातालादवतीर्णं तं लिंगरूपं महेश्वरम्

—ထိုသူသည် သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးပူဇော်ခြင်းကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ပာတාල (Pātāla) မှ ဆင်းသက်လာသော မဟေရှ္ဝရ မဟာဒေဝသည် ဤနေရာ၌ လင်္ဂ (liṅga) ရုပ်ဖြင့် တည်ရှိတော်မူ၏။

Verse 46

मया तपः प्रभावेन स्थापितं यः प्रपूजयेत् । दिनेदिने भवेत्तस्य गोशतस्य फलं ध्रुवम्

ငါ၏ တပဿ၏ အာနုဘော်ဖြင့် တည်ထောင်ထားသော အရာကို နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ပူဇော်သူသည်၊ သေချာသော အကျိုးပုဏ္ဏာသည် နွားတစ်ရာ လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 47

लोपामुद्रासहायं मां यो मर्त्यः संप्रपूजयेत् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन काश पुष्पैः समाहितः

လောပာမုဒြာကို အဖော်အဖြစ်ထားသော ငါ့ကို မည်သည့် လူသားမဆို စိတ်ကို စုစည်း၍ ကာသပန်းများဖြင့် ဗိဓာနအတိုင်း အရ္ဃျကို ပေးလှူကာ ပူဇော်လျှင်၊

Verse 48

प्राप्ते शरदि काले च स यातु परमां गतिम् । लोपामुद्रासहायं मां हाटकेश्वरसंयुतम्

ဆောင်းဦးရာသီ ရောက်လာသောအခါ၊ လောပာမုဒြာနှင့်အတူ ဟာဋကေရှ္ဝရနှင့် ပေါင်းစည်းသော ငါ့ကို ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 49

अयने चोत्तरे पूज्य गोलक्ष फलमाप्नुयात् । यः श्राद्धं कुरुते चात्र अयने चोत्तरे द्विजः । भूयात्तस्य फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धस्य सत्तमाः

မြောက်အယန၌ ပူဇော်လျှင် နွားတစ်သိန်း လှူဒါန်းသကဲ့သို့ အကျိုးကို ရရှိ၏။ ထို့ပြင် မြောက်အယန၌ ဤနေရာ၌ ဒွိဇသည် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်၊ အို သုတမတို့၊ ဂယာရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးပုဏ္ဏာ အပြည့်အစုံကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 50

ईश्वर उवाच । बाढमित्ये व ते चोक्त्वा सर्वे देवाः सवासवाः । स्वस्थानं तु गताः सर्वे संहृष्टमनसस्तदा

ဣရှ္ဝရက ဆိုသည်—«အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ» ဟု။ ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်အားလုံးသည် ထိုအခါ စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 51

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्ते शरदि मानवः । अगस्त्यस्याश्रमं गत्वा हाटकेशं प्रपूजयेत्

ထို့ကြောင့် ဆောင်းဦးရာသီရောက်လာသောအခါ လူသည် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အဂஸ္တျ ရှိသီအာရှရမ်သို့ သွား၍ ဟာဋကေရှ ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 52

अगस्त्येश्वरनामानं कल्पलिंगं सुरप्रियम् । यश्चैतच्छुणुयाद्भक्त्या ऋषेस्तस्य विचेष्टितम् । अहोरात्रकृतात्पापात्तत्क्षणा देव मुच्यते

ဤသည်မှာ အဂஸ္တျေရှ္ဝရ ဟူသောနာမရှိသည့် ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော လိင်္ဂ ဖြစ်၍ နတ်တို့ချစ်ခင်ရာ ဖြစ်သည်။ ထိုရိရှီ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည် အရှင်ဘုရား၊ နေ့ညပြုခဲ့သော အပြစ်တို့မှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်သည်။

Verse 346

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हाटकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတ္ရ မာဟာတ္မျတွင် «ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း အမှတ် ၃၄၇ သည် ပြီးဆုံး၏။