Adhyaya 292

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मादुत्तरभागे तु स्थानात्कौरवसंज्ञकात् । भद्रकाली महादेवि तपः कृत्वा सुदुस्तरम्

ဣရှ္ဝရက ပြော၏— «ထို့နောက် ‘ကောရဝ’ ဟု ခေါ်သော နေရာမှ မြောက်ဘက်တွင်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ဘဒ္ဒရကာလီသည် အလွန်ခက်ခဲသော တပစ် (တပဿ) ကို ပြုလုပ်하였다»။

Verse 2

रविं संस्थापयामास भक्त्या परमया युता । रविवारेण सप्तम्यां रक्त पुष्पानुलेपनैः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ သူမသည် ရဝိ (နေမင်း) ကို တည်ထောင်하였다။ တနင်္ဂနွေနေ့၊ သတ္တမီတိထီတွင် အနီရောင်ပန်းများနှင့် အနီရောင် လိမ်းပွတ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပူဇော်하였다။

Verse 3

यस्तं पूजयते भक्त्या कोटियज्ञफलं लभेत् । मुच्यते वातपित्तोत्थै रोगैरन्यैश्च पुष्कलैः

သူ့ကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူသည် ယဇ်ပူဇော်မှု တစ်ကုဋိ၏ အကျိုးတရားကို ရရှိပြီး၊ ဝါတနှင့် ပိတ္တကြောင့် ဖြစ်သော ရောဂါများနှင့် အခြား ပြင်းထန်သော ရောဂါများစွာမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 4

अश्वस्तत्रैव दातव्यः सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ယာတရာ၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ လိုလားသူတို့သည် ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ပင် မြင်းတစ်ကောင်ကို သင့်တော်စွာ လှူဒါန်းရမည်။

Verse 292

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्ये भद्रकालीबालार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विनवत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ «ပရဘာသခဏ္ဍ» တွင်၊ ပထမ «ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မယ» အောက်ရှိ «ညင်ကုမတီ မာဟာတ္မယ» တွင်၊ «ဘဒ္ရကာလီနှင့် ဘာလာရ္က၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၉၂ ပြီးဆုံး၏။