Adhyaya 285

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पुनर्न्यंकुमतीं नदीम् । तत्र कृत्वा गयाश्राद्धं गोष्पदे तीर्थ उत्तमे

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ နျင်္ကုမတီ မြစ်သို့ ထပ်မံသွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ “ဂိုṣပဒ” ဟုခေါ်သော အထူးမြတ်သော တီရ္ထ၌ ဂယာ-ရှရဒ္ဓ (ဘိုးဘွားအတွက်) ကို ပြုလုပ်ပြီးလျှင် မဟာပုဏ္ဏာရရှိသည်»။

Verse 2

ततः पश्येद्वराहं तु तस्माद्धरिगृहं व्रजेत् । तत्र मातृस्तु संपूज्य स्नात्वा सागरसंगमे

ထို့နောက် ဝရာဟ (Varāha) ကို ဖူးမြင်ရမည်။ ထိုမှ ဟရိ၏ ဘုရားကျောင်းသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ မာတೃဒေဝီများကို စုံလင်စွာ ပူဇော်ကာ ပင်လယ်နှင့် ဆုံရာ၌ ရေချိုးပြီးလျှင် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိသည်။

Verse 3

न्यंकुमत्यर्णवोपेते ततः पूर्वमनु व्रजेत् । अगस्तेराश्रमं दिव्यं क्षुधाहरमितिस्मृतम्

ထို့နောက် နျင်္ကုမတီ မြစ်နှင့် ပင်လယ် ဆုံရာအနီးတွင် အရှေ့ဘက်သို့ ဆက်လက်သွားကာ အဂஸ္တျ မုနိ၏ တောက်ပသော အာရှရမ်သို့ ရောက်ရမည်။ ထိုအာရှရမ်ကို “ဆာလောင်မှု ဖယ်ရှားသူ” ဟု မှတ်သားကြသည်။

Verse 4

यत्रेल्वलं च वातापिं संहृत्य भगवान्मुनिः । मुक्त्वाऽपद्भ्यो ब्राह्मणांश्च तेभ्यः स्थानं ततो ददौ

ထိုနေရာ၌ ကောင်းမြတ်သော မုနိသည် ဣလ္ဝလ နှင့် ဝာတာပိ ကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘြာဟ္မဏများကို ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်စေပြီးနောက် သူတို့အား လုံခြုံသော နေရာတစ်ခုကို ပေးအပ်하였다။

Verse 5

अगस्त्याश्रममेतद्धि अगस्तिप्रियमुत्तमम् । न्यंकुमत्यास्तटे रम्ये सर्वपातकनाशने

ဤသည်မှာ အဂஸ္တျ၏ အာရှရမ်ပင် ဖြစ်သည်။ အဂஸ္တျအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ အထွတ်အမြတ်ဖြစ်ပြီး၊ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပေးသော နျင်္ကုမတီ မြစ်ကမ်းလှလှပပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။

Verse 6

देव्युवाच । अगस्तिनेह वातापिः किमर्थमुपशामितः । अत्र वै किंप्रभावश्च स दैत्यो ब्राह्मणांतकः । किमर्थं चोद्गतो मन्युरगस्तेस्तु महात्मनः

နတ်မယ်က မေးလေ၏ — «အဂတ်စတျာသည် ဤနေရာ၌ ဝါတာပိကို အဘယ်ကြောင့် နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သနည်း။ ဗြာဟ္မဏများကို သတ်ဖြတ်သူ ဒေယတျာဖြစ်သော်လည်း ဤနေရာ၌ အထူးအာနုဘော် မည်သို့ရှိသနည်း။ ထို့ပြင် မဟာအတ္မာ အဂတ်စတျာ၌ အမျက်သည် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်ထွန်းလာသနည်း»

Verse 7

ईश्वर उवाच । इल्वलो नाम दैत्येन्द्र आसीद्वै वरवर्णिनि । मणिमत्यां पुरा पुर्यां वातापिस्तस्य चानुजः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏ — «အလှရောင်သမီးရေ၊ ရှေးက မဏိမတီဟု ခေါ်သော မြို့၌ အီလ္ဝလ အမည်ရှိ ဒေယတျာမင်း တစ်ပါးရှိခဲ့၏။ ဝါတာပိသည် သူ၏ ညီအငယ် ဖြစ်၏»

Verse 8

स ब्राह्मणं तपोयुक्तमुवाच दितिनंदनः । पुत्र मे भगवन्नेकमिंद्रतुल्यं प्रयच्छतु

ထို့နောက် ဒိတိ၏သားသည် တပသ်ပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအား ပြောလေ၏ — «အရှင်ဘုရား၊ အင်္ဒြာနှင့်တူညီသော သားတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်အား ချီးမြှင့်ပါ»

Verse 9

तस्मिन्स ब्राह्मणो नैच्छत्पुत्रं दातुं तथाविधम् । चुक्रोध दितिजस्तस्य ब्राह्मणस्य ततो भृशम्

သို့သော် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ထိုသို့သော သားကို ပေးရန် မလိုလားခဲ့။ ထို့ကြောင့် ဒေယတျာသည် ထိုဗြာဟ္မဏအပေါ် အလွန်ပြင်းထန်စွာ အမျက်ထွက်လေ၏

Verse 10

प्रभासक्षेत्रमासाद्य स दैत्यः पापबुद्धिमान् । मेषरूपी च वातापिः कामरूपोऽभवत्क्षणात्

ထိုအပြစ်စိတ်ရှိသော ဒေယတျာသည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ၏။ ကာမရူပီ ဝါတာပိသည် ခဏချင်းပင် သိုးပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွား၏

Verse 11

संस्कृत्य भोजयेत्तत्र विप्रान्स च जिघांसति । समा ह्वयति तं वाचा गतं चैव ततः क्षयम्

ထိုနေရာတွင် သူသည် ပူဇော်သက္ကာကို ပြင်ဆင်ပြီး ဗြာహ్మణတို့အား ကျွေးမွေးသော်လည်း ၎င်းတို့ကို သတ်ရန် ကြံစည်လေသည်။ ထို့နောက် စကားဖြင့် ပြန်ခေါ်လိုက်ရာ သားကောင်သည် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရလေ၏။

Verse 12

स पुनर्देहमास्थाय जीवन्स्म प्रत्यदृश्यत । ततो वातापिरपि तं छागं कृत्वा सुसंस्कृतम् । ब्राह्मणं भोजयित्वा तु पुनरेव समाह्वयत्

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရယူပြီး အသက်ရှင်လျက် ပြန်လည်တွေ့မြင်ရ၏။ ထို့နောက် ဗာတာပိသည်လည်း ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ထားသော ဆိတ်အဖြစ် ဖန်ဆင်းပြီး ဗြာహ్మణကို ကျွေးမွေးပြီးနောက် ပြန်လည်ခေါ်ယူခြင်း ခံရလေသည်။

Verse 13

स तस्य पार्श्वं निर्भिद्य ब्राह्मणस्य महात्मनः । वातापिः प्रहसंस्तत्र निश्चक्राम द्विजोदरात्

ထိုမြတ်သောစိတ်ရှိသည့် ဗြာహ్మణ၏ နံဘေးကို ခွဲလျက် ဗာတာပိသည် ရယ်မောကာ ထိုနှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ ဖောက်ထွက်လာလေသည်။

Verse 14

एवं स ब्राह्मणान्देवि भोजयित्वा पुनःपुनः । विनिर्भिद्योदरं तेषामेवं हंति द्विजान्बहून्

အို နတ်ဘုရားမ၊ ဤသို့ဖြင့် ဗြာహ్మణတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် ကျွေးမွေးပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ဝမ်းဗိုက်များကို ခွဲလေ၏။ ဤနည်းဖြင့် သူသည် နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ များစွာတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့လေသည်။

Verse 15

ततो वै ब्राह्मणाः सर्वे भयभीताः प्रदुद्रुवुः । अगस्तेराश्रमं जग्मुः कथयामासुरग्रतः

ထိုအခါ ဗြာహ్మణအပေါင်းတို့သည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်လျက် ထွက်ပြေးကြလေသည်။ သူတို့သည် အဂတ်စတျ ရသေ့၏ ကျောင်းသင်္ခန်းသို့ သွားရောက်ပြီး အကြောင်းစုံကို တိုက်ရိုက် လျှောက်ထားကြ၏။

Verse 16

भगवञ्छृणु नो वाक्यमस्माकं तु भयावहम् । निमंत्रिताः स्म सर्वे वा इल्वलेन वयं प्रभो

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်တို့၏စကားကို နားထောင်တော်မူပါ။ ဤစကားသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။ အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို အီလ္ဝလ (Ilvala) က ဖိတ်ကြားထားပါသည်။

Verse 17

अस्माकं मृत्युरूपं तद्भोजनं नास्ति संशयः । तदस्मान्रक्ष भगवन्विषण्णागतचेतसः

အဲဒီအစာပွဲဟာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သေခြင်းတရားပဲ—သံသယမရှိပါ။ ထို့ကြောင့် အရှင်ဘုရား၊ စိတ်ညှိုးငယ်၍ ဒုက္ခရောက်နေသော ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။

Verse 18

ततः प्रभासमासाद्य यत्र तौ दैत्यपुंगवौ । ब्रह्मघ्रौ पापनिरतौ ददर्श स महामुनिः

ထို့နောက် မဟာမုနိသည် ပရဘ္ဟာသ (Prabhāsa) သန့်ရှင်းသောကွင်းသို့ ရောက်လာကာ၊ အဲဒီနေရာတွင် ဒာနဝတို့အနက် အထင်ကရနှစ်ဦး—ဗြာဟ္မဏသတ်သူများ၊ အပြစ်၌ အမြဲစွဲလမ်းသူများကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 19

वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषरूपं महासुरम् । उवाच देहि मे भोज्यं बुभुक्षा मम वर्तते

ဝါတာပိ (Vātāpi) ကို အစာအဖြစ် ပြင်ဆင်ထားသည်ကို မြင်လျှင်—သိုးပုံစံဖြင့်ရှိသော မဟာအဆုရကို—သူက “ကျွန်ုပ်အား စားစရာပေးပါ၊ ဆာလောင်မှုက ကျွန်ုပ်၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည်” ဟု ဆို၏။

Verse 20

इत्युक्तौ स्वागतं तत्र चक्राते मुनये तदा । भगवन्भोजनं तुभ्यं दास्येऽहं बहुविस्तरम् । कियन्मानस्तवाहारस्तावन्मानं पचाम्यहम्

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် မုနိအား ထိုနေရာတွင် ကြိုဆိုဧည့်ခံကြ၏။ “အရှင်မုနိ၊ သင့်အတွက် အလွန်ပေါများသော အစာပွဲကို ကျွန်ုပ်ပေးမည်။ သင့်အစာစားနိုင်သည့် အတိုင်းအတာ မည်မျှရှိသနည်း၊ ထိုအတိုင်းအတာအထိ ကျွန်ုပ်ချက်ပြုတ်မည်” ဟု ဆို၏။

Verse 21

अगस्त्य उवाच । अन्नं पचस्व दैत्येन्द्र किंचित्तृप्तिर्भविष्यति । एवमस्त्विति दैत्येन्द्रः पक्वमाह महामुने

အဂஸ္တျ မုနိက ပြောသည်—«ဒေတ္တျတို့၏ အရှင်၊ အစာကို ချက်ပါ; အနည်းငယ် စိတ်ကျေနပ်မှု ရမည်»။ ဒေတ္တျခေါင်းဆောင်က «အဲဒီလိုပဲ» ဟုဆို၍ မဟာမုနိအား «ချက်ပြီးပြီ» ဟု ပြော하였다။

Verse 22

आस्यतामासनमिदं भुज्यतां स्वेच्छया मुने । इत्युक्तोऽघोरमंत्रं स जपन्कल्पांतकारकम् । धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महामुनिः

«ဤအာသနပေါ်တွင် ထိုင်ပါ၊ မုနိရေ; စိတ်ကြိုက် စားပါ» ဟုဆိုသည်။ ထိုသို့ ပြောခံရသော မဟာမုနိသည် ကပ်လန်တအဆုံး၌ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သော အဃောရ မန္တရကို ဂျပ်လျက်၊ ဂုဏ်သရေရှိသော အာသနသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ထိုင်လေ၏။

Verse 23

तं पर्यवेषद्दैत्येंद्र इल्वलः प्रहसन्निव । शतहस्तप्रमाणेन राशिमन्नस्य सोऽकरोत्

ထို့နောက် ဒေတ္တျခေါင်းဆောင် အီလ္ဝလ သည် အပျော်သဘောနဲ့ ပြုံးလျက် သူ့ကို ဝန်ဆောင်하였다။ ထို့ပြင် လက်တစ်ရာအလျားရှိသကဲ့သို့ အစာကို တောင်ပုံကြီးတစ်ပုံ ပြုလုပ်하였다။

Verse 24

ततो हष्टमनाऽगस्त्यः प्राग्रसत्कवलद्वयम् । रूपं कृत्वा महत्तद्वद्यद्वत्सागरशोषणे

ထို့နောက် စိတ်ရွှင်လန်းသော အဂஸ္တျသည် အရင်ဆုံး ပါးစပ်တစ်ခါစား နှစ်ခါကို မျိုချလေ၏။ သူသည် ပင်လယ်ကို သောက်ခန်းစေသကဲ့သို့ မဟာရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူထားလေသည်။

Verse 25

समस्तमेव तद्भोज्यं वातापिं बुभुजे ततः । भुक्तवत्यसुरो ह्वानमकरोत्तस्य इल्वलः

ထို့နောက် သူသည် ထိုအစာအားလုံးကို စားသုံးပြီး ဝါတာပိကိုပါ မျိုချလေ၏။ အသူရသည် စားခံပြီးနောက် အီလ္ဝလက သူ့ကို ထွက်လာရန် အော်ခေါ်하였다။

Verse 26

ततोऽसौ दत्तवानन्नमगस्त्यस्य महात्मनः । भस्मीचकार सर्वं स तदन्नं च सदानवम्

ထို့နောက် မဟာဓမ္မရှင် အဂஸ္တျာအား အစာကို ပူဇော်ပြီးသော်၊ အဂஸ္တျာသည် ထိုအစာနှင့် ထိုအစာအတွင်းရှိ ဒာနဝကိုပါ အကုန်လုံး မီးခိုးပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲစေ하였다။

Verse 27

इल्वलं क्रोधमुष्ट्या तु भस्मीचक्रे महामुनिः । ततो हाहारवं कृत्वा सर्वे दैत्या ननंशिरे

ထို့နောက် မဟာမုနိသည် ဒေါသပြင်းထန်သော လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အီလ္ဝလကို မီးခိုးပြာအဖြစ် ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် “ဟာယ!” ဟု အော်ဟစ်ကာ ဒೈత్యတို့အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြသည်။

Verse 28

ततोऽगस्त्यो महातेजा आहूय द्विजपुंगवान् । तत्स्थानं च ददौ तेभ्यो दैत्य्रानां द्रव्यपूरितम्

ထို့နောက် တေဇာဓာတ်ကြီးမားသော အဂஸ္တျာသည် ဒွိဇတို့အထဲမှ အထူးမြတ်သူများကို ခေါ်ယူကာ၊ ဒိုင်တျရတို့၏ ဥစ္စာပြည့်နှက်နေသော ထိုနေရာကို သူတို့အား ပေးအပ်하였다။

Verse 29

क्षुधा हृता ततो देवि तत्रागस्त्यस्य दानवैः । तेन क्षुधा हरंनाम स्थानमासीद्विजन्मनाम्

ဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာ၌ ဒာနဝတို့က အဂஸ္တျာ၏ ဆာလောင်မှုကို ဖယ်ရှားပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာကို ဒွိဇတို့အကြား “က்ஶုဓာဟရ” ဟူ၍—“ဆာလောင်မှုဖယ်ရှားရာ” ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 30

तस्य पश्चिमभागे तु नातिदूरे व्यवस्थितम् । गंगेश्वरमिति ख्यातं गंगया यत्प्रतिष्ठितम्

ထိုနေရာ၏ အနောက်ဘက်၌ မဝေးလှသောအရပ်တွင် “ဂင်္ဂေရှ္ဝရ” ဟု ကျော်ကြားသော ဘုရားကျောင်းတစ်ခု ရှိပြီး၊ မြစ်ဒေဝီ ဂင်္ဂါက ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်။

Verse 31

वातापिभक्षणेपूर्वमगस्त्येन महात्मना । दैत्यसंभक्षणोत्पन्नसर्वपातकशुद्धये । समाहूता महादेवि गंगापातकनाशिनी

မဟာအတ္တမ အဂတ်စတျာသည် ဝါတာပိကို မစားမီ၊ မဟာဒေဝီ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ဂင်္ဂါကို ခေါ်ယူကာ ဒေဝ်တကို စားသုံးခြင်းမှ ဖြစ်နိုင်သော အပြစ်အကုန် သန့်စင်စေရန် ပြုခဲ့သည်။

Verse 32

ततो देवि समा याता गंगा पातकनाशिनी । शुद्धिं चकार तस्यर्षेस्तत्र स्थाने स्थिताऽभवत्

ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ဂင်္ဂါသည် ရောက်လာ၍ ထိုရိရှီကို သန့်စင်ပေးကာ ထိုနေရာ၌ပင် တည်မြဲနေ하였다။

Verse 33

अगस्त्यस्याऽश्रमे रम्ये नृणां पापभयापहे । तत्र गंगेश्वरं दृष्ट्वा अभक्ष्योद्भवपातकात् । मुच्यते नात्र संदेहः स्नानदानजपादिना

အပြစ်ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးသော အဂတ်စတျာ၏ လှပသော အာရှရမ်၌ ဂင်္ဂေရှ္ဝရကို မြင်မြော်ခြင်းဖြင့် မစားသင့်သော အစာမှ ဖြစ်သော အပြစ်တို့မှ လွတ်မြောက်သည်ဟု သံသယမရှိ—ရေချိုးခြင်း၊ ဒါန၊ ဇပ စသဖြင့် အထူးသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 285

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमेप्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये न्यंकुमतीमाहात्म्येऽगस्त्याश्रमगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ (၈၁,၀၀၀ ဂါထာ) ၏ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ်ရမဟာတ္မ്യ၊ ညင်္ကူမတီမဟာတ္မ്യ အတွင်းရှိ «အဂတ်စတျာ အာရှရမ်ရှိ ဂင်္ဂေရှ္ဝရ၏ မဟာဂုဏ်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရ ၂၈၅ မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။