Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 8
चलिताः पर्वताः स्थानात्क्षुभितो मकरालयः । धरणी खण्डशो देव वृक्षाश्च निधनं गताः
calitāḥ parvatāḥ sthānātkṣubhito makarālayaḥ | dharaṇī khaṇḍaśo deva vṛkṣāśca nidhanaṃ gatāḥ
တောင်တန်းများသည် မိမိနေရာမှ လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်ကြ၏။ မကရတို့ နေထိုင်ရာ သမုဒ္ဒရာသည်လည်း လှိုင်းထန်ကာ ကလိကလိဖြစ်၏။ အို သခင်၊ မြေကြီးသည် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကာ သစ်ပင်တို့လည်း ပျက်စီးသွားကြ၏။
Śiva (deduced: continuing narration to Devī; ‘deva’ reflects quoted/embedded address within the narration)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis
Scene: A catastrophic tableau: mountains lurch, the ocean heaves like a churning cauldron, the earth fissures, and forests collapse—an apocalyptic response to the unstoppable dance-force.
FAQs
Unchecked power—whether ascetic or worldly—can become destructive; dharma requires restraint and right guidance.
The Prabhāsa-kṣetra narrative context, portraying how events there ripple across the cosmos in māhātmya literature.
None; it is a descriptive verse of upheaval, not a ritual instruction.