Adhyaya 246
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 246

Adhyaya 246

ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား ပိင်္ဂလီသို့ သွားရန် ညွှန်ကြားသည်။ ပိင်္ဂာမြစ်သည် အပြစ်ဖျက်မြစ်ဖြစ်၍ ရှိသိ-တီရ္ထ၏ အနောက်ဘက်တွင် တည်ရှိကာ သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဝင်သည်။ အကျိုးတရားကို အဆင့်လိုက် ရှင်းပြရာတွင်—မြင်ရုံ (သန္ဒർശန) သည် အကြီးမားဆုံး ဘိုးဘွားပူဇော်ပွဲတစ်ရပ်နှင့် တူညီပြီး၊ ရေချိုးခြင်း (သ္နာန) သည် ထိုအကျိုးကို နှစ်ဆတိုးစေသည်။ တရ္ပဏာသည် လေးဆတိုးစေပြီး၊ ရှရာဒ္ဓပြုခြင်း၏ အကျိုးသည် မတွက်မရ အနန္တဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။ အကြောင်းရင်းကို ရှေးဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြင့် ဖော်ပြသည်။ သောမေရှ္ဝရ၏ ဒർശနကို လိုလား၍ ရောက်လာသော ရှင်ပညာရှင်များသည် တောင်ပိုင်းဆန်၍ အမဲရောင်/မလှပသကဲ့သို့ ဖော်ပြခံရသည်။ သူတို့သည် မြစ်နီးရှိ အကောင်းဆုံး အာရှရမ်၌ ရေချိုးရာမှ ကိုယ်ရုပ်အလှတရား ပြောင်းလဲကာ “ကာမ-သဒೃశ” ဟူသကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှုရှိလာသည်ကို တွေ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် “ပိင်္ဂတ္ဝ” (ရွှေရောင်/တောင့်တင်းသော အဝါရောင်သွေး) ကို ရရှိသဖြင့် ဤမြစ်ကို နောင်မှ ပိင်္ဂာဟု ခေါ်မည်ဟု ကြေညာကြသည်။ ထို့နောက် အကျင့်သီလဆိုင်ရာ အဆိုတစ်ရပ်မှာ—အမြင့်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ဤနေရာတွင် ရေချိုးသူ၏ မျိုးရိုးတွင် မလှပသော သားစဉ်မြေးဆက် မပေါ်လာဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ရှင်ပညာရှင်များသည် မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် ခွဲနေထိုင်ကာ တီရ္ထများကို တည်ထောင်ကြပြီး၊ ယဇ္ဉောပဝီတတစ်ချောင်းသာ ဝတ်ဆင်သည့် တပသ်သဘောဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို စည်းကမ်းရှိသော ရှိနေမှုနှင့် အမည်ပေးပူဇော်မှုမှ တည်ဆောက်ကြောင်းကို ထင်ဟပ်စေသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि पिंगलीं पापनाशिनीम् । ऋषितीर्थात्पश्चिमतो नदीं सागरगामिनीम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အပြစ်ပျောက်စေသော ပင်္ဂလီ မြစ်သို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ရှိသီတီရ္ထ၏ အနောက်ဘက်တွင်ရှိ၍ သမုဒ္ဒရာသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

Verse 2

तस्याः संदर्शनाद्देवि रूपवाञ्जायते नरः । पुरा महर्षयः प्राप्ताः सोमेश्वरदिदृक्षया

ဒေဝီရေ၊ ပင်္ဂလီကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူသည် အလှအပ ပြည့်စုံလာသည်။ ရှေးကာလတွင် မဟာရိရှိတို့သည် သိုမေဿဝရကို မြင်လိုသဖြင့် ရောက်လာကြ၏။

Verse 3

प्रभासं क्षेत्रमासाद्य नदीतीरे व्यवस्थिताः । दाक्षिणात्या महादेवि कृष्णवर्णा विरूपकाः

သူတို့သည် ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ပြီး မြစ်ကမ်းပေါ်တွင် နေထိုင်ကြ၏။ မဟာဒေဝီရေ၊ တောင်ပိုင်းမှ ရိရှိတို့သည် အသားအရောင်မည်း၍ ရုပ်ရည်မလှကြ။

Verse 4

तत्राश्रमवरे स्नात्वा पश्यन्तो रूपमात्मनः । कामेन सदृशं सर्वे विस्मयं परमं गताः

ထိုနေရာတွင် အထူးကောင်းသော အာရှရမ်၌ ရေချိုးပြီး မိမိတို့၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကြည့်မြင်ရာ၊ အားလုံးသည် ကာမဒေဝနှင့် တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၍ အလွန်အံ့ဩသွားကြ၏။

Verse 5

ततस्ते सहिताः सर्वे विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । अत्र स्नाता वयं सर्वे यतः पिंगत्वमागताः । अतः प्रभृति नामास्यास्ततः पिंगा भविष्यति

ထို့နောက် သူတို့အားလုံး အံ့ဩ၍ မျက်လုံးပြူးကာ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပြောကြသည်။ “ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ရေချိုးခဲ့သဖြင့် ပင်္ဂဝဏ္ဏ (ရွှေရောင်တောက်ပမှု) ကို ရရှိလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုမှစ၍ သူမ၏ နာမည်သည် ‘ပင်္ဂါ’ ဖြစ်လိမ့်မည်။”

Verse 6

येत्र स्नानं करिष्यन्ति भक्त्या परमया युताः । न तेषामन्वये कश्चिद्भविष्यति कुरूपवान्

ဤနေရာ၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးသူတို့၏ မျိုးရိုးအတွင်း ရုပ်သဏ္ဌာန်မလှသူ မည်သူမျှ မဖြစ်လာပါ။

Verse 7

दर्शनात्पितृमेधस्य लप्स्यते मानवः फलम् । स्नानेन द्विगुणं पुण्यं तर्पणेन चतुर्गुणम्

မြင်တွေ့ခြင်း (ဒർശန) သာဖြင့်ပင် လူသည် ပိတೃမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို ရသည်။ ရေချိုးလျှင် ကုသိုလ်နှစ်ဆ၊ တർပဏ (ပူဇော်ရည်လောင်း) ဖြင့် လေးဆ ဖြစ်သည်။

Verse 8

असंख्यातं फलं तस्य योऽत्र श्राद्धं करिष्यति । एवमुक्त्वा ततः सर्व ऋषयो वरवर्णिनि

ဤနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (Śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူ၏ အကျိုးကောင်းသည် တိုင်းတာမရအောင် များလှသည်။ ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် အရိရှီတို့အားလုံးက (အလှရောင်မိန်းမအား) …

Verse 9

व्यभजंस्तन्नदीतीरं सर्वे ते मुनिसत्तमाः । यज्ञोपवीतमात्राणि चक्रुस्तीर्थानि सर्वतः

ထိုမုနိအမြတ်တို့အားလုံးသည် မြစ်ကမ်းတစ်လျှောက် ခွဲထွက်သွားကြပြီး နေရာတိုင်း၌ တီရ္ထ (tīrtha) များကို တည်ထောင်ကြသည်—တစ်ခုချင်းစီသည် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) အရွယ်အစားသာ ဖြစ်သည်။

Verse 246

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पिंगा नदीमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောကပါ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမသော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမသော ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «ပင်္ဂါ နဒီ မဟာတ္မ்ய ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၄၆ ပြီးဆုံး၏။