Adhyaya 232

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यपूजितम् । पश्चिमे तस्य तीर्थस्य पांडवानां महात्मनाम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ လောကသုံးပါး၌ ပူဇော်ကန်တော့ခံရသော ရေတွင်းသို့ သွားလော့။ ထိုသည်ကား မဟာစိတ်ရှိသော ပာဏ္ဍဝတို့၏ တီရ္ထရေတွင်းဖြစ်၍ ထိုတီရ္ထ၏ အနောက်ဘက်၌ တည်ရှိသည်»။

Verse 2

यदाऽरण्यमनुप्राप्ताः पांडवाः पृथिवीतले । भ्रममाणा महादेवि प्रभासं क्षेत्रमागताः

«ပာဏ္ဍဝတို့သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ တောအရပ်သို့ ဝင်ရောက်ကာ လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် မဟာဒေဝီရေ၊ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာကြသည်»။

Verse 3

ततस्ते न्यवसंस्तत्र किंचित्कालं समाहिताः । गत्वा क्षेत्रं महापुण्यं ततः कृष्णाऽब्रवीदिदम्

«ထို့နောက် သူတို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ အချိန်အနည်းငယ် နေထိုင်ကြသည်။ အလွန်ပုဏ္ဏိယကြီးသော သန့်ရှင်းရာဒေသသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကృష్ణာ (ဒြောပဒီ) က ဤစကားကို ပြော하였다»။

Verse 4

ब्राह्मणानां सहस्राणि भुंजते भवतां गृहे । दूरे जलाश्रयश्चैव न तावंतश्च किंकराः

ဗြာဟ္မဏာများ ထောင်ချီက သင်တို့အိမ်၌ အစာစားကြ၏။ သို့ရာတွင် ရေရှိရာနေရာက ဝေးလှပြီး အကူအညီပေးသူများလည်း မလုံလောက်။

Verse 5

तस्माज्जलाश्रयः कार्यं आश्रमस्य समीपतः । यत्र स्नानं करिष्यामि युष्माकं संप्रसादतः

ထို့ကြောင့် အာရှရမ်အနီး၌ ရေကန်တစ်ခု ပြုလုပ်သင့်၏။ သင်တို့၏ ကြည်နူးသဘောတူညီမှုနှင့် ကူညီထောက်ပံ့မှုကြောင့် ထိုနေရာ၌ ငါ ရေချိုးနိုင်ပါစေ။

Verse 6

ततस्तु पांडवाः सर्वे सहितास्ते वरानने । अखनंस्तत्र ते कूपं द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः

ထို့နောက် မျက်နှာလှသောသူမရေ၊ ပाण्डဝအားလုံး တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်၍ ဒြೌပဒီ၏ စကားက လှုံ့ဆော်သဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေတွင်းကို တူးကြ၏။

Verse 7

अथाजगाम तत्रैव भगवान्देवकीसुतः । श्रुत्वा समागतान्पार्थान्द्वारावत्याः सबांधवः

ထို့နောက် ဒေဝကီ၏သားတော် အရှင်ဘုရားမြတ် ကృష్ణသည်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ပाण्डု၏သားများ ရောက်ရှိကြောင်း ကြားသဖြင့် ဒွာရဝတီမှ ဆွေမျိုးတော်များနှင့်အတူ ကြွလာခဲ့၏။

Verse 8

प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च । युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता

ပရဒျုမ္နနှင့် စာမ္ဗ၊ ဂဒနှင့် နိသဓ၊ ယုယုဓာန၊ ရာမ၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော စာရုဒေဿ္ဏတို့နှင့်အတူ…

Verse 9

अन्यैः परिवृतः शूरैर्यादवैर्युद्ध दुर्मदैः । ते समेत्य यथान्यायं समस्ता यदुपुंगवाः

စစ်ပွဲ၌ မာန်ထောင်သော ယာဒဝသူရဲကောင်းများအခြားသူများက ဝိုင်းရံလျက်၊ ယဒုမျိုး၏ အထွတ်အထိပ်တို့ အားလုံးသည် သင့်တော်သကဲ့သို့ စည်းဝေး၍ တွေ့ဆုံကြ၏။

Verse 10

ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित्कारणांतरे । वासुदेवः पांडुसुतमिदं वचनमब्रवीत्

ထို့နောက် စကားဝိုင်းအဆုံးသတ်သော်လည်းကောင်း၊ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အခါတစ်ခါ၌ ဝါစုဒေဝသည် ပဏ္ဍု၏သားတစ်ဦးအား ဤစကားကို မိန့်ကြား၏။

Verse 11

युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् । राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम्

အို မဟာဗာဟု ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ငါသည် သင်အတွက် မည်သည့်အပေးအယူကို ပေးရမည်နည်း။ နိုင်ငံတော်လား၊ စပါးသီးနှံလား၊ ငွေကြေးဥစ္စာလား၊ သို့မဟုတ် သင်၏ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းလား။

Verse 12

युधिष्ठिर उवाच । शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः । प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြော၏— အို ယာဒဝတို့အထွတ်အထိပ်၊ သင်သည် အလုပ်အကိုင်အရာရာ၌ သံသယမရှိ အစွမ်းထက်နိုင်၏။ ယခင်က သင်သည် ဆယ့်နှစ်နှစ်အပြီး ချစ်မြတ်နိုးရာကို ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့၏။

Verse 13

तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले । त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते

လောကသုံးပါး၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် မအောင်မြင်နိုင်သော အရာမရှိပါ၊ အို ဇဂန္နာထ၊ သင်နှစ်သက်တော်မူလျှင်—ဘုရားတို့အားလုံးက ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုသော အရှင်။

Verse 14

अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते । अत्र सांनिध्यमागच्छ कूपे नित्यं जनार्दन

အကယ်၍ အရှင်သည် အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်အပေါ် ကျေနပ်တော်မူပါက၊ လောကအားလုံး၏ အရှင်တော်၊ ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း နီးကပ်တည်ရှိတော်မူပါ—ဤရေတွင်းအတွင်း၌၊ ဂျနာရ္ဒနာ အရှင်။

Verse 15

अत्रागत्य नरो यस्तु भक्त्या स्नानं समाचरेत् । स यातु वैष्णवं स्थानं प्रसादात्तव केशव

ဤနေရာသို့ လာရောက်၍ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးကာ ကျင့်သူ မည်သူမဆို၊ အရှင်ကေရှဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဗိုင်ရှ္ဏဝ အဘိဓမ္မနေရာသို့ ရောက်ပါစေ။

Verse 16

ईश्वर उवाच । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तदाऽमन्त्र्य युधिष्ठिरम् । प्रययौ द्वारकां कृष्णः सर्वलोकनमस्कृतः

အရှင်တော် မိန့်တော်မူသည်—“ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု။ ထိုသို့ မိန့်ပြီးနောက် ယုဓိဋ္ဌိရကို နှုတ်ဆက်ကာ၊ လောကအားလုံးက ဂုဏ်ပြုနမസ്കာရပြုသော ကృష్ణသည် ဒွာရကာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 17

तस्मिञ्छ्राद्धं नरः कृत्वा वाजिमेधफलं लभेत् । प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः

ထိုနေရာ၌ ရှရားဒ္ဓ ပြုလုပ်သူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်—အမိတတေဇရှိသော ဒေဝဒေဝ ဗိဿဏု၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်။

Verse 18

तदर्धं तर्पणेनैव स्नानात्पादमवाप्नुयात् । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत्

တర్పဏသာဖြင့်ပင် ထိုကုသိုလ်၏ တစ်ဝက်ကို ရနိုင်ပြီး၊ ရေချိုးခြင်းဖြင့် လေးပုံတစ်ပုံကို ရနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရှရားဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 19

ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति । सावित्रीं चैव संपूज्य स यास्यति परमं पदम्

ဇျေဋ္ဌလပြည့်နေ့၌ ရေချိုးသန့်စင်ကာ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ပြီး သာဝိတြီကိုလည်း ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်မည်။

Verse 20

गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः

ယာထရာ၏ အကျိုးအပြည့်အဝကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နွားလှူဒါန်းခြင်းကို မဖြစ်မနေ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သင့်သည်။