Adhyaya 231

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र जांबवती नदी । पुरा जांबवतीनाम विष्णोर्या महिषीप्रिया । अपृच्छदर्जुनं साध्वी वद वार्तां कुरू द्वह

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ဂျာမ္ဗဝတီ မြစ် စီးဆင်းရာအရပ်သို့ သွားရမည်။ ရှေးကာလ၌ ဗိဿနု၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟိသီ၊ သီလရှင် ဂျာမ္ဗဝတီဟူသော မိဖုရားက အర్జုနကို မေးမြန်း၍ ‘သတင်းကို ပြောပါ; အမှန်တရားကို မဖုံးကွယ်ဘဲ ပြောပါ’ ဟု ဆို၏။»

Verse 2

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा अर्जुनो निश्वसन्मुहुः । वाष्पगद्गदया वाचा इदं वचनमब्रवीत्

သူမ၏စကားကို ကြားသော် အర్జုနသည် မကြာခဏ သက်ပြင်းချလေ၏။ ထို့နောက် မျက်ရည်ကြောင့် အသံတုန်ယိမ်း၍ ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 3

बलदेवस्य वीरस्य सात्यकेश्च महात्मनः

(သူက) သူရဲကောင်း ဘလဒေဝနှင့် မဟာစိတ်ရှိသော စာတျကီ အကြောင်းကို ပြော하였다။

Verse 4

अन्येषां यदुवीराणां पापकर्मातिनिर्घृणः । जिजीविषुरिह प्राप्तो वासुदेवनिराकृतः

ထို့ပြင် (သူက) ယဒုသူရဲကောင်း အခြားသူများအကြောင်း—အပြစ်ကာမလုပ်ရပ်များနှင့် ကရုဏာမဲ့လွန်သူများ—ကိုလည်း ပြော하였다။ အသက်ရှင်လိုစိတ်ဖြင့် ငါသည် ဤနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ဝါစုဒေဝက ပယ်ချသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 5

सा श्रुत्वा भर्तृनिधनमर्जुनाच्च महासती । गंगातीरे समुत्पाद्य पावकं पावकप्रभा । समुत्सृज्य महाकायं नदीभूत्वा विनिर्ययौ

အာర్జုနထံမှ ခင်ပွန်းသေဆုံးမှုကို ကြားသိပြီးနောက်၊ မဟာသီလရှင် စတီမဟာမိန်းမ—မီးကဲ့သို့ တောက်ပသူ—သည် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်တွင် မီးလောင်ရာကို ထွန်းညှိ하였다။ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ကာ ထွက်ခွာ၍ မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 6

सा गृहीत्वा सती भर्तुर्भस्म सर्वं चितेस्तथा । प्रविष्टा सागरं देवि तदा जांबवती शुभा

သီလရှိသော စတီမိန်းမသည် ခင်ပွန်း၏ ပြာအမှုန်အားလုံးနှင့် မီးသင်္ဂြိုဟ်စင်၏ ပြာများကိုပါ ယူဆောင်ကာ၊ အို ဒေဝီ၊ ထိုအခါ သုဘဂျာမ်ဘဝတီအဖြစ် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်하였다။

Verse 7

या नारी तत्र देवेशि भक्त्या स्नानं समाचरेत् । तदन्वयेपि काचित्स्त्री न वैधव्यमवाप्नुयात्

အို ဒေဝေရှီ၊ ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးပူဇော်သူ မိန်းမမည်သူမဆို၊ သူမ၏ မျိုးရိုးအဆက်အနွယ်ထဲမှ မည်သည့်မိန်းမမျှ မုဆိုးမဖြစ်ခြင်းကို မခံစားရပါစေ။

Verse 8

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत् । नरो वा यदि वा नारी प्राप्नोति परमां गतिम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပန်းတိုင်ကို ရောက်နိုင်သည်။

Verse 9

परित्यक्ता वयं भद्रे यादवैः सुमहात्मभिः

«အို သဘောနူးညံ့သော မိန်းကလေးရေ၊ ကြီးမြတ်သောစိတ်ရှိသည့် ယာဒဝတို့က ငါတို့ကို စွန့်ပစ်သွားကြပြီ»။