Adhyaya 200

Verse 1

ईश्वर उवाच । एवं विध्वंसिते यज्ञे गतास्ते ब्राह्मणा गृहम् । अप्राप्तकामना देवि ये चान्ये तत्र वै गताः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ဤသို့ ယဇ్ఞ ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အိမ်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ထိုနေရာသို့ လာရောက်သူ အခြားသူတို့လည်း၊ အို ဒေဝီ၊ ဆန္ဒမပြည့်မီဘဲ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 2

हरोऽपि विगतामर्षः कैलासं पर्वतं गतः

ဟရ (ရှီဝ) သည်လည်း အမျက်ပျောက်ကင်း၍ ကိုင်လာသ တောင်သို့ ပြန်လည်သွားရောက်하였다။

Verse 3

एतस्मिन्नेव काले तु तारकोनाम दानवः । उत्पन्नः स महाबाहुर्देवानां बलदर्पहा

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် တာရက အမည်ရှိ ဒါနဝ (အဆုရ) တစ်ပါး မွေးဖွားလာ၍ လက်မောင်းကြီးသန်မာကာ နတ်တို့၏ အင်အားနှင့် မာန်မာနကို ချိုးဖျက်လေ၏။

Verse 4

तेन इन्द्रादिकान्सर्वान्सुराञ्जित्वा महाहवे । स्वर्गः स्वैर्व्यापितो देवि ब्रह्मलोकं ततो गताः । ऊचुः सुरा दुःखयुक्ता ब्रह्माणं पर्वतात्मजे

သူသည် မဟာစစ်ပွဲတွင် အိန္ဒြာနှင့် အခြားနတ်အားလုံးကို အနိုင်ယူကာ မိမိတပ်ဖွဲ့များဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံကို လွှမ်းမိုးသိမ်းပိုက်하였다။ ထို့နောက် တောင်သမီး ဒေဝီရေ၊ ဝမ်းနည်းခြင်းပြည့်နှက်သော နတ်တို့သည် ဘြဟ္မာလောကသို့ သွားကာ ဘြဟ္မာကို လျှောက်ထားကြ၏။

Verse 5

तारकेण सुरश्रेष्ठ स्वर्गान्निर्वासिता वयम् । स्वयमिन्द्रः समभवद्वसवोऽन्ये तथा कृताः

«တာရကကြောင့်၊ အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ နှင်ထုတ်ခံရပါသည်။ သူကိုယ်တိုင် အိန္ဒြာဖြစ်လာပြီး အခြား ဝသုတို့ကိုလည်း သူ၏အမိန့်အောက်တွင် အလုပ်ခိုင်းထားပါသည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 6

रुद्राः साध्यास्तथा विश्वे अश्विनौ मरुतस्तथा । आदित्याश्च वधोपायं तस्माद्वद पितामह

«ရုဒြာများ၊ သာဓျများ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများ၊ အရှွင်နှစ်ပါး၊ မရုတ်များနှင့် အာဒိတျများပါဝင်သဖြင့်—အို ပိတாமဟ (အဘိုးကြီး) ရေ—သူကို သတ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မိန့်ကြားပါ» ဟုတောင်းပန်ကြ၏။

Verse 7

ब्रह्मोवाच । अवध्यः स तु सर्वेषां देवानामिति मे मतिः । ऋते तु शांकरं तेजो नान्येन विनिपात्यते । तस्माद्गच्छत भद्रं वो देवदेवं महेश्वरम्

ဗြဟ္မာက မိန့်တော်မူသည်– «ငါ့အမြင်အရ သူသည် နတ်တို့အားလုံးအတွက် မအနိုင်ယူနိုင်သောသူ ဖြစ်၏။ ရှင်ကရတေဇ (ရှီဝ၏ အာနုဘော်) မဟုတ်လျှင် အခြားအရာဖြင့် မကျဆုံးစေနိုင်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အပေါ် မင်္ဂလာရှိစေ—နတ်တို့၏နတ် မဟေရှဝရ (ရှီဝ) ထံသို့ သွားကြလော့»။

Verse 8

तस्य भार्या मृता पूर्वं जाता हिमवतो गृहे । तस्यां च जायते पुत्रः स हनिष्यति तारकम् । तस्मात्प्रसादयध्वं वै तदर्थं शूलपाणिनम्

«သူ၏ဇနီးသည် ယခင်က သေဆုံးပြီး ဟိမဝတ်၏အိမ်၌ ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။ ထိုမိခင်မှ သားတော်တစ်ပါး မွေးဖွားမည်၊ ထိုသားတော်သည် တာရကကို သတ်မည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအကြောင်းအတွက်ပင် တြိရှူလကိုင်ရှင် (ရှီဝ) ကို သေချာစွာ ပူဇော်ပန်ကြားကြလော့»။

Verse 9

ततो देवैः समादिष्टः कामदेवो वरानने । मृतभार्यं हरं गत्वा ततः पीडय सायकैः

ထို့နောက် မျက်နှာလှသော ဒေဝီရေ၊ နတ်တို့က အမိန့်ပေးထားသော ကာမဒေဝသည် ဇနီးကွယ်လွန်ထားသော ဟရ (ရှီဝ) ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ မိမိ၏ မြားများဖြင့် နှိပ်စက်လှုပ်ရှားစေ၏။

Verse 10

अयं गच्छतु ते भ्राता वसंतश्च मनोहरः

သင်၏အစ်ကိုဖြစ်သော ချစ်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဝသန္တ (နွေဦး) သည် သင်နှင့်အတူ သွားစေ။

Verse 11

स तथेति प्रतिज्ञाय कैलासं पर्वतं गतः । ततो दृष्ट्वा महादेवः कामदेवं धृतायुधम्

သူက «အဲဒီလိုပဲ» ဟု ကတိပြုကာ ကైలាសတောင်သို့ ထွက်ခွာသွား၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် လက်နက်ကိုင်ပြီး အဆင်သင့်ရှိသော ကာမဒေဝကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 12

वसन्तसहितं देवि रुद्रोऽन्धकनिषूदनः । गंगाद्वारमनुप्राप्य अपश्यद्यावदग्रतः

အို ဒေဝီ၊ အန္ဓကကို သတ်ဖြတ်သူ ရုဒြာသည် ဂင်္ဂါဒွာရ (Gaṅgādvāra) သို့ ရောက်ပြီး မိမိရှေ့တွင် ဝသန္တာကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 13

दत्तायुधं कामदेवं दुद्रुवे स भयात्पुनः । ततो वाराणसीं गत्वा नैमिषं पुष्करं तथा

လက်နက်ကိုင်ထားသော ကာမဒေဝကို မြင်သဖြင့် သူသည် ကြောက်ရွံ့ကာ ထပ်မံ ထွက်ပြေး၏။ ထို့နောက် ဗာရာဏသီသို့၊ နိုင်မိရှသို့၊ ထို့အတူ ပုရှ္ကရသို့ သွား၏။

Verse 14

श्रीकंठं रुद्रकोटिं च कुरुक्षेत्रं गयां तथा । ज्वालामार्गं प्रयागं च विशालामर्बुदं शुभम्

ထို့ပြင် သူသည် သရီကဏ္ဍ (Śrīkaṇṭha) နှင့် ရုဒြကိုဋိ (Rudrakoṭi) သို့၊ ကုရုက္ခေတ္တ (Kurukṣetra) နှင့် ဂယာ (Gayā) သို့၊ ဇွာလာမာရ္ဂ (Jvālāmārga) နှင့် ပရယာဂ (Prayāga) သို့၊ မင်္ဂလာရှိသော ဝိသာလာ (Viśālā) နှင့် အရ္ဗုဒ (Arbuda) သို့လည်း သွား၏။

Verse 15

बहून्वर्षगणानेवं भ्रमन्स धरणीतले । कामदेवभयाद्देवि देवदेवो महेश्वरः

ဤသို့ဖြင့် သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေ၏။ အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ မဟေရှ္ဝရ (Maheśvara) သည် ကာမဒေဝအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 16

अवैक्षत तदा कामं विस्फार्य नयनं तदा । तृतीयं देवदेवेशि देवदेवस्त्रिलोचनः

ထို့နောက် သုံးမျက်စိရှိသော ဒေဝတို့၏ ဒေဝသည် ကာမကို ကြည့်တော်မူ၍ မျက်စိကို ကျယ်ပြန့်စေ၏။ အို ဒေဝဒေဝ၏ မယ်တော်၊ ထိုအခါ တတိယမျက်စိကို ဖွင့်တော်မူ၏။

Verse 17

तस्य तं वीक्षमाणस्य संजाताः पावकार्चिषः । ताभिः स धनुषा युक्तो भस्मसात्समपद्यत

သူက ထိုအရှင်ကို စိုက်ကြည့်နေစဉ် မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုမီးလျှံတို့ ထိခိုက်သဖြင့် သူသည် လက်ထဲတွင် လေးကိုင်လျက်ပင် ပြာဖြစ်သွား၏။

Verse 18

तं दग्ध्वा भगवाञ्छंभुर्गत्वा रोषस्य निर्णयम् । निवासमकरोत्तत्र क्षेत्रे प्राभासिके शुभे

သူကို မီးရှို့ပြီးနောက် ကောင်းမြတ်သော သမ္ဘု (Śambhu) ဘုရားသည် မိမိ၏ ဒေါသကို ဆုံးဖြတ်၍ ငြိမ်းချမ်းစေကာ မင်္ဂလာရှိသော ပရာဘာသ (Prābhāsa) သန့်ရှင်းနယ်မြေ၌ နေထိုင်ရာ ပြုတော်မူ၏။

Verse 19

तस्मिन्दग्धे तदा कामे रतिः शोकपरायणा । विललाप सुदुःखार्ता पतिभक्तिपरायणा

ကာမ (Kāma) ကို ထိုသို့ မီးရှို့ပြီးနောက် ရတိ (Rati) သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုတွင် နစ်မြုပ်ကာ အလွန်ဒုက္ခရောက်လျက် ငိုကြွေးလေ၏။ သူမသည် ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်ကြည်သူ ဖြစ်၏။

Verse 20

हा नाथनाथ भोः स्वामिन्किं जहासि पतिव्रताम् । पतिव्रतां पतिप्राणां कस्मान्मां त्यजसि प्रभो

«အို အရှင်တို့၏ အရှင်တော်! အို သခင်၊ အဘယ်ကြောင့် သစ္စာရှိသော မယားကို စွန့်ပစ်သနည်း။ ခင်ပွန်းကို အသက်တော်မူသော ကျွန်မကို အဘယ်ကြောင့် စွန့်လွှတ်သနည်း၊ အရှင်ရေ?»

Verse 21

एवं विलपतीं तां तु वागुवाचाशरीरिणी । मा त्वं रुद विशालाक्षि पुनरेव पतिस्तव

သူမက ထိုသို့ ငိုကြွေးနေစဉ် ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခုက ပြော၏—«မျက်လုံးကျယ်သူမ၊ မငိုပါနှင့်။ သင့်ခင်ပွန်းသည် ထပ်မံ ပြန်လာမည်»။

Verse 22

प्रसादाद्देवदेवस्य उच्छ्वास्यति शिवस्य तु । एतां वाचं रतिः श्रुत्वा ततः स्वस्था बभूव ह

နတ်တို့၏နတ်ဖြစ်သော သီဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာမည်။ ဤစကားကို ကြားသော် ရတီသည် စိတ်ငြိမ်သက်၍ တည်ငြိမ်လာ၏။

Verse 23

ततो देवाः शिवं नत्वा प्रार्थयामासुरीश्वरि । कलत्रसंग्रहं देव कुरु कार्यार्थसंग्रहे

ထို့နောက် နတ်တို့သည် သီဝကို ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ဆုတောင်းကြ၏— «အရှင်၊ သူ၏ ဇနီးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးအစီအစဉ်ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ပေးပါ၊ လောက၏ ရည်ရွယ်ချက်များ အောင်မြင်စေရန်»။

Verse 24

एष कामस्त्वया दग्धः क्रोधेन महता स्वयम् । विना तेन विभो नष्टा सृष्टिर्वै धरणीतले

«ဤ ကာမကို သင်ကိုယ်တိုင် ကြီးမားသော ဒေါသဖြင့် မီးရှို့ခဲ့သည်။ သူမရှိလျှင် အရှင်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဖန်ဆင်းမှုသည် အမှန်တကယ် ပျက်စီးသွားမည်»။

Verse 25

भगवानुवाच । एष कामो मया दग्धः क्रोधेन सुरसत्तमाः । तस्मादनंग एवैष प्रजासु प्रचरिष्यति । तद्वीर्यस्तत्प्रभावश्च विना देहं भविष्यति

ဘုရားရှင်မိန့်တော်မူသည်— «အကောင်းဆုံးသော နတ်တို့အေ၊ ဤ ကာမကို ငါသည် ဒေါသဖြင့် မီးရှို့ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနင်္ဂ (ကိုယ်ခန္ဓာမဲ့သူ) အဖြစ် သတ္တဝါတို့အတွင်း လှုပ်ရှားမည်။ သူ၏ အင်အားနှင့် သက်ရောက်မှုသည် ကိုယ်ခန္ဓာမရှိဘဲ တည်ရှိလိမ့်မည်»။

Verse 26

देवा ऊचुः । भगवन्कुरु पूर्वं त्वं संस्मरस्व रतीश्वरम् । हिताय सर्व लोकानां यथा नः प्रत्ययो भवेत्

နတ်တို့က ပြောကြ၏— «ဘုရားရှင်၊ အရင်ဆုံး ဤအမှုကို ပြုတော်မူပါ— ရတီ၏ အရှင် ကာမကို သတိရ၍ ပြန်လည်ထူထောင်ပေးပါ၊ လောကအားလုံး၏ အကျိုးအတွက်၊ ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်ချက် တည်မြဲစေရန်»။

Verse 27

ततः स स्मृतवान्कामं स्वयं देवो महेश्वरः । ततस्तच्छाश्वतं लिंगं समुत्तस्थौ महीतले

ထို့နောက် မဟေရှွရ သခင်တော်ကိုယ်တိုင် ကာမဒေဝကို သတိရတော်မူ၏။ ထို့နောက် ထာဝရ လင်္ဂတော်သည် မြေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 28

कृतस्मरः पुनस्तत्र अनंगो बलवांस्तथा । तेनोढा शैलजा तेन शंकरेण महात्मना

ထိုနေရာ၌ ကာမဒေဝသည် «ကෘတသ္မရ» ဟူ၍ ထပ်မံဖြစ်လာ၏—အနင်္ဂ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားပြည့်ဝ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် မဟာအတ္တမရှိသော ရှင်ကရ သခင်တော်က ရှိုင်လဇာ (ပါရဝတီ) ကို မင်္ဂလာဆောင်တော်မူ၏။

Verse 29

जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठस्तारको येन सूदितः । पतितेनैव लिंगेन यस्माच्चैव कृतस्मरः

ဤသန့်ရှင်းသောဖြစ်ရပ်မှ စကန္ဒ သည် မွေးဖွားလာ၍ နတ်တို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်၏၊ သူက တာရကကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် လင်္ဂတော် ကျဆင်းခြင်းကြောင့် ကာမဒေဝသည် သတိနှင့် အင်အားကို ပြန်လည်ရရှိသဖြင့် ဤနေရာကို «ကෘတသ္မရ» ဟု ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 30

तस्मात्कृतस्मरो लोके कीर्त्यते स महीतले । तं दृष्ट्वा न जडो नांधो नासुखी न च दुर्भगः । जायते तु कदा मर्त्यो न दरिद्रो न रोगवान्

ထို့ကြောင့် ဤအရာကို လောကနှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ «ကෘတသ္မရ» ဟု ချီးမွမ်းကြ၏။ ထိုသန့်ရှင်းရာကို မြင်တွေ့သူ မည်သည့်လူသားမျှ မိုက်မဲ၍ မမွေး၊ မျက်ကန်း၍ မမွေး၊ မပျော်ရွှင်၍ မမွေး၊ ကံဆိုး၍ မမွေး၊ ဆင်းရဲ၍ မမွေး၊ ရောဂါရှိ၍ မမွေး။

Verse 31

एवं ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । दग्धो यथा स्मरः पूर्वं पुनर्वीर्यान्वितः स्थितः

ထို့ကြောင့် သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါ အကုန်လုံး ပြောပြပြီးပြီ—အရင်က မီးလောင်ခဲ့သော စ္မရ (ကာမ) သည် နောက်တဖန် အင်အားနှင့် သတ္တိပြည့်ဝစွာ တည်ရှိလာပုံကို။

Verse 32

ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं कुण्डं दक्षिणेन कृतस्मरात् । कामकुंडेति वै नाम यत्रोद्भूतः पुनः स्मरः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ကෘတသ္မရ၏ တောင်ဘက်တွင် သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍတစ်ခု တည်ရှိ၏။ ထိုကုဏ္ဍကို «ကာမကုဏ္ဍ» ဟု အမည်ပေးကြသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ စ္မရ (ကာမဒေဝ) သည် ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 33

अनंगरूपी देव्यत्र स्नानाद्वै रूपवान्भवेत् । इक्षवस्तत्र वै देयाः सुवर्णं गास्तथैव च । वस्त्राणि चैव विधिवद्ब्राह्मणे वेदपारगे

အို ဒေဝီ အနင်္ဂရူပီ၊ ဤနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အမှန်တကယ် ရုပ်ရည်လှပလာမည်။ ထိုနေရာတွင် ကြံကိုလည်းကောင်း၊ ရွှေကိုလည်းကောင်း၊ နွားကိုလည်းကောင်း ဒါနပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဝတ်စုံအဝတ်အစားတို့ကိုလည်း ဗေဒကျမ်းကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏအား ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 200

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कामकुण्डमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ကာမကုဏ္ဍ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း (အဓျာယ) နှစ်ရာမြောက်သည်၊ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လောကပါ သံဟိတာအတွင်းရှိ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ ပြီးဆုံး၏။