Adhyaya 9

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः सप्तकुण्डान्सुविश्रुतान् । सर्वपापप्रशमनानृद्धिबुद्धिविवर्द्धनान्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ ထို့နောက် အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ အလွန်ကျော်ကြားသော သန့်ရှင်းရေကန် ခုနစ်ကန်သို့ သွားရမည်။ ထိုရေကန်တို့သည် အပြစ်အားလုံးကို သက်သာစေပြီး စည်းစိမ်နှင့် မှန်ကန်သော ဉာဏ်ပညာကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 2

आराधितः स च यदा हरिराविर्बभूव ह । संस्तूयमानो मुनिभिर्लक्ष्म्या सह जगत्पतिः

ထို့နောက် ဟရီကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်အာရాధနာ ပြုသောအခါ၊ ဟရီသည် အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မုနိတို့က ချီးမွမ်းနေကြပြီး၊ လောက၏ အရှင်သည် လက္ခ္မီနှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။

Verse 3

अर्हणं च तदा चक्रुर्हरये सुरगङ्गया । वामपार्श्वे स्थितां पद्मामभिषेक्तुं समुद्यताम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ကောင်းကင်ဂင်္ဂါရေဖြင့် ဟရီအား သင့်တော်သော အရ္ဟဏပူဇာ ပြုကြ၏။ ထို့ပြင် ဟရီ၏ ဘယ်ဘက်၌ ရပ်နေသော ပဒ္မာ (လက္ခ္မီ) သည် အဘိသေက လောင်းရန် ထတက်လာသည်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 4

सनकाद्या ब्रह्मसुताः सप्तैते मनसा द्विजाः । पृथक्पृथग्घ्रदान्कृत्वा सिषिचुः सागरोद्भवाम्

စနကတို့ အပါအဝင် ဗြဟ္မာ၏ စိတ်မွေးသား ခုနစ်ပါး—ဒွိဇ မုနိတို့သည်—တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြား သန့်ရှင်းရေကန်များကို ဖန်တီးကာ၊ သမုဒ္ဒရာမှ မွေးဖွားသော ဒေဝီ (လက္ခ္မီ) ဖြင့် ထိုရေကန်တို့ကို ပက်ဖျန်း၍ သန့်စင်ကာ သာသနာတင်ကြ၏။

Verse 5

ततो लक्ष्मीह्रदाः प्रोक्ता देव्या नात्रैव संज्ञिताः । प्राप्ते तु द्वापरस्यांते रुक्मिणीसंश्रयेण तु

ထို့ကြောင့် ထိုရေကန်တို့ကို “လက္ခ္မီရေကန်များ” ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။ ဤနေရာ၌ ဒေဝီကို အခြားအမည်ဖြင့် မခေါ်ကြ။ သို့သော် ဒွာပရယုဂ၏ အဆုံးသို့ ရောက်လာသောအခါ ရုက္မိဏီနှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းကြောင့် (ထိုရေကန်တို့သည်) သူမ၏ အမည်နှင့် အထင်အမြင်ကို ခံယူလာကြ၏။

Verse 6

रुक्मिणीह्रदमित्येवं कलौ ख्यातिं गताः पुनः । भृगुणा सेवितं यस्माद्भृगुतीर्थमिति स्मृतम्

ထို့ကြောင့် ကလိယုဂ၌ ထိုနေရာသည် ထပ်မံ၍ «ရုက္မိဏီ-ဟ္ရဒ» ဟူ၍ ကျော်ကြားလာ၏။ ဘೃဂု ရှင်ရသီက သွားရောက်ဆည်းကပ်ခဲ့သဖြင့် «ဘೃဂု-တီရ္ထ» ဟူ၍ မှတ်မိကြသည်။

Verse 7

तस्मिन्गत्वा महाभागाः प्रक्षाल्य चरणौ मृदा । आचम्य च कुशान्गृह्य प्राङ्मुखो नियतः शुचिः

ထိုနေရာသို့ ရောက်လျှင် ကံကောင်းသူတို့သည် မြေ (နှင့် ရေ) ဖြင့် ခြေထောက်ကို ဆေးကြောပြီးနောက် အာစမန ပြုရမည်။ ထို့နောက် ကုရှာမြက်ကို ကိုင်ကာ အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ (အခမ်းအနားကို ဆက်လက်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 8

संपूर्णं चार्घ्यमादाय फलपुष्पाक्षतादिभिः । रजतं च शिरे कृत्वा मन्त्रमेतमुदीरयेत्

အသီး၊ ပန်း၊ အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်) စသည့်အရာများနှင့်အတူ အပြည့်အစုံသော အရ္ဃျကို ယူဆောင်၍၊ ငွေကို ခေါင်းပေါ်တင်ကာ ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 9

भक्त्या चार्घ्यं प्रदास्यामि ह्रदे रुक्मिणिसंज्ञिते । सर्वपापविनाशाय रुक्मिण्याः प्रीणनाय च

«ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရုက္မိဏီဟု အမည်ရသော ရေကန်၌ အရ္ဃျကို ငါ ပူဇော်မည်။ အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးစေရန်နှင့် ရုက္မိဏီ မယ်တော် ပီတိဖြစ်စေရန်» ဟူ၍။

Verse 10

स्नानं कुर्य्यात्ततो विप्राः कृत्वा शिरसि तारकम् । देवान्मनुप्यान्सन्तर्प्य पितॄनथ विशेषतः

ထို့နောက်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ရေချိုးသန့်စင်ရမည်။ «တာရက» ကို ခေါင်းပေါ်တင်၍၊ ဒေဝတားတို့နှင့် လူသားတို့ကို တန်ပျော်စေသည့် တర్పဏ ပြုကာ၊ ထို့နောက် အထူးသဖြင့် ပိတೃများ (ဘိုးဘွား) ကို ပူဇော်တန်ပျော်စေရမည်။

Verse 11

श्राद्धं ततः प्रकुर्वीत विप्रानाहूय भक्तितः । दक्षिणां च ततो दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

ထို့နောက် śrāddha ကို ပြုလုပ်၍ ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်ရမည်။ ထို့နောက် dakṣiṇā အဖြစ် ငွေတံဆိပ်နှင့် ရွှေကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 12

विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवन्ति च । दम्पत्योर्भोजनं दद्यान्मिष्टान्नेन द्विजोत्तमाः

အထူးသဖြင့် အရည်ရွှမ်း၍ ချိုမြိန်သော အသီးအနှံများကို ပေးလှူရမည်။ ထို့ပြင် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့သည် ဇနီးမောင်နှံအတွက် ချိုမြိန်သည့် အစားအစာကောင်းများဖြင့် ထမင်းပွဲကို ပေးရမည်။

Verse 13

विप्रपत्न्यस्तु संपूज्याः स्त्रियश्चान्याः स्वशक्तितः । कञ्चुकै रक्तवस्त्रैश्च रुक्मिणी प्रीयतामिति

ဗြာဟ္မဏတို့၏ ဇနီးများနှင့် အခြားမိန်းမများကိုလည်း ကိုယ့်စွမ်းအားအတိုင်း သေချာစွာ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။ ကန်ချုက (အတွင်းအင်္ကျီ) နှင့် အနီရောင်ဝတ်စုံများကို ဆက်ကပ်ကာ “ရုက္မိဏီ မေတ္တာတော်ဖြင့် ပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်းရမည်။

Verse 14

एवं कृते द्विजश्रेष्ठाः कृतकृत्यो भवेन्नरः । सर्वान्कामानवाप्नोति विष्णुलोकं स गच्छति

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤသို့ ပြုလုပ်ပြီးလျှင် လူသည် တာဝန်ဝတ္တရား ပြီးစီးသူ ဖြစ်လာသည်။ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိကာ ဗိဿဏု၏ လောက (Viṣṇuloka) သို့ သွားရောက်သည်။

Verse 15

वसते च सदा गेहे लक्ष्मीस्तस्य न संशयः । आरोग्यं मनसस्तुष्टिर्न चोद्वेगः कदाचन

ထို့ပြင် သူ၏အိမ်တွင် လက္ရှ္မီ (Lakṣmī) သည် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသည်—သံသယမရှိ။ ကျန်းမာရေးကောင်းခြင်း၊ စိတ်နှလုံးကျေနပ်ခြင်း ရှိပြီး မည်သည့်အခါမျှ စိတ်လှုပ်ရှားပူပန်မှု မရှိ။

Verse 16

पितॄणामक्षया तृप्तिः प्रजा भवति निश्चला । हीनसत्त्वो नैव भवेद्दीर्घायुश्च भवेन्नरः

ဘိုးဘွားပိတೃတို့သည် မကုန်ခန်းသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရကြ၏။ သားသမီးတို့သည် တည်ငြိမ်လုံခြုံကြ၏။ ထိုသူသည် စိတ်ဓာတ်မနည်းပါးဘဲ အသက်ရှည်မြဲ၏။

Verse 17

आढ्यो भवति सर्वत्र यः स्नातो रुक्मिणी ह्रदे । न लक्ष्म्या मुच्यते विप्रा नालक्ष्म्या व्रियते नरः

ရုက္မိဏီရေကန်၌ ရေချိုးသူသည် နေရာတိုင်းတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝလာ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သူသည် လက္ရှ္မီမှ မခွာဘဲ မကောင်းကံက သူ့ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်။

Verse 18

न वैरं कलहस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । गमनागमनं न स्यात्संसारभ्रमणं तथा

ရုက္မိဏီရေကန်၌ ရေချိုးသူအတွက် ရန်သူမရှိ၊ အငြင်းပွားမှုမရှိ။ ထိုသူအတွက် “သွားလာပြန်လာ” မရှိတော့ဘဲ သံသရာလှည့်လည်ခြင်းလည်း မရှိတော့။

Verse 19

दुःखशोकौ कुतस्तस्य यः स्नातो रुक्मिणीह्रदे । सर्वपापविनिर्मुक्तो महाभयविवर्जितः

ရုက္မိဏီရေကန်၌ ရေချိုးသူအတွက် ဒုက္ခနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ဘယ်ကလာမည်နည်း။ သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုကင်းစင်၏။

Verse 20

सर्वान्कामानिह प्राप्य याति विष्णुपदं नरः

ဤလောက၌ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် ထိုသူသည် ဗိဿဏုပဒ—ဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်သော နေရာသို့ ရောက်၏။