Adhyaya 44
Prabhasa KhandaDvaraka MahatmyaAdhyaya 44

Adhyaya 44

ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဒွာရကာမဟာတ္မယအတွင်းရှိ စကန္ဒပုရာဏ၏ အဆုံးသတ်ဘောင်နှင့် အကျိုးကျေးဇူးဖော်ပြချက် (phalaśruti) အဖြစ် တည်ဆောက်ထားသည်။ စူတာသည် စကန္ဒပုရာဏ၏ အခွင့်အာဏာရှိသော ဆက်ခံသင်ကြားမှု (paramparā) ကို စကန္ဒ → ဘൃဂု → အင်္ဂိရသ → စျဝန → ရ္စီက စသည်ဖြင့် ဖော်ပြကာ ဓမ္မဗဟုသုတ၏ အခြေခံအဖြစ် ထူထောင်သည်။ ထို့နောက် နားထောင်ခြင်းနှင့် ဖတ်ရွတ်ခြင်း၏ အကျိုးများကို ရှင်းလင်းသည်—အပြစ်ကင်းစင်ခြင်း၊ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ဝဏ္ဏအလိုက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာတွင် လူမှုရေးကောင်းကျိုးရခြင်း၊ သားသမီး၊ ဥစ္စာ၊ အိမ်ထောင်ရေးပြည့်စုံခြင်း၊ ဆွေမျိုးများနှင့် ပြန်လည်တွေ့ဆုံခြင်း စသည့် လိုရာဆန္ဒများ ပြည့်စုံခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ရွတ်ဆိုချက်တစ်ပုဒ်၏ ခြေတစ်ခြေမျှသာ နားထောင်ရင်တောင် ကယ်တင်ရာလမ်းသို့ ရောက်နိုင်ကြောင်းကိုပါ ဆိုသည်။ သင်ကြားသူနှင့် ရွတ်ဖတ်သူကို ဂုဏ်ပြုရမည့် သဘောတရားကိုလည်း အထူးအလေးပေးသည်—ရွတ်ဖတ်သူကို ဂုဏ်ပြုခြင်းသည် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရုဒ္ရတို့ကို ဂုဏ်ပြုခြင်းနှင့် တူကြောင်း၊ ဂုရုက အက္ခရာတစ်လုံးတောင် သင်ပေးလျှင် အကြွေးမဆပ်နိုင်ကြောင်းကြောင့် လှူဒါန်းခြင်း၊ အစားအသောက်နှင့် လိုအပ်ရာများဖြင့် ထောက်ပံ့ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အဆုံးတွင် ဝျာသ၏ နိဂုံးချုပ်အဖြစ် ရှင်ရသီများက စူတာကို ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ဒုတိယဖန်ဆင်းခြင်း၊ မင်းဆက်များ၊ မနွန္တရများ၊ လောကဗေဒ စသည့် ပုရာဏသဘောတရားများ ပြည့်စုံစွာ ပြောကြားခဲ့သည်ဟု ချီးမွမ်းကာ ကောင်းချီးပေးပြီး အဝတ်အစား၊ အလှဆင်ပစ္စည်းများ ပေးအပ်ကာ မိမိတို့၏ ယဇ္ဈပူဇော်ရေး တာဝန်များသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သင်ယူမှု၊ ကျေးဇူးသိတတ်မှုနှင့် ရိုးရာပူဇော်မှု ဆက်လက်တည်တံ့ရေးကို အတည်ပြုကာ စာတမ်းကို ပိတ်သိမ်းသည်။

Shlokas

Verse 1

सूत उवाच । एतत्पुराणमखिलं पुरा स्कन्देन भाषितम् । भृगवे ब्रह्मपुत्राय तस्माल्लेभे तथांऽगिराः

စူတက ပြောသည်—ဤပုရာဏတစ်စုံလုံးကို ရှေးကာလ၌ စကန္ဒသည် ဗြဟ္မာ၏ သားဖြစ်သော ဘൃဂုအား ဟောကြားခဲ့သည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် အင်္ဂိရာသလည်း ထိုပုရာဏကို ရရှိခဲ့၏။

Verse 2

ततश्च च्यवनः प्राप ऋचीकश्च ततो मुनिः । एवं परंपरा प्राप्तं सर्वेषु भुवनेष्वपि

ထို့နောက် ချျဝနသည် ထိုသို့ကို လက်ခံရရှိ၍၊ ထို့နောက် မုနိ ရိချီကသည် ဆက်ခံရ၏။ ဤသို့ အစဉ်အဆက် ဆက်လက်ပေးအပ်လာရာ၊ လောကအပေါင်းတို့၌ပင် ပြန့်နှံ့ခဲ့၏။

Verse 3

स्कान्दं पुराणमेतच्च कुमारेण पुरोद्धृतम् । यः शृणोति सतां मध्ये नरः पापाद्विमुच्यते

ဤ စ္ကန္ဒပုရာဏကို သာသနာတော်၏ ကုမာရ (ဘုရားသခင်၏ ယောကျ်ားငယ်) က ပထမဦးစွာ ထုတ်ဖော်တော်မူ၏။ သဒ္ဓါရှင်တို့အလယ်၌ နားထောင်သူ မည်သူမဆို ပ罪မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

इदं पुराणमायुष्यं चतुर्वर्णसुखप्रदम् । निर्मितं षण्मुखेनेह नियतं सुमहात्मना

ဤ ပုရာဏသည် အသက်ရှည်စေ၍ ဝဏ္ဏလေးပါးအားလုံးအတွက် ချမ်းသာကောင်းကျိုး ပေးတော်မူ၏။ ဤနေရာ၌ မဟာအတ္တမန်သော ခြောက်မျက်နှာရှင် (Ṣaṇmukha) က ဖန်ဆင်း၍ စည်းကမ်းတကျ တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 5

एवमेतत्समाख्यातमाख्यानं भद्रमस्तु वः

ဤသို့ ဤအကြောင်းအရာကို ပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ သင်တို့အားလုံး၌ မင်္ဂလာကောင်းကြီး ဖြစ်ပါစေ။

Verse 6

मण्डितं सप्तभिः खण्डैः स्कान्दं यः शृणुयान्नरः । न तस्य पुण्यसंख्यानं कर्तुं शक्येत केनचित्

ခွဲခန်းကြီး ခုနစ်ခန်းဖြင့် တင့်တယ်စွာ စီရင်ထားသော စ္ကန္ဒ (ပုရာဏ) ကို နားထောင်သူ မည်သူမဆို၊ သူ၏ ကုသိုလ်အရေအတွက်ကို မည်သူမျှ မတွက်ချက်နိုင်။

Verse 7

य इदं धर्ममाहात्म्यं ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स्वर्गलोके वसेत्तावद्यावदक्षरसंख्यया

ဤ «ဓမ္မမဟာတ္မိယ» ကို ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား လှူဒါန်းသူသည် ၎င်း၏ အက္ခရာအရေအတွက်နှင့် တူညီသမျှ ကာလပတ်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်ရ၏။

Verse 8

यथा हि वर्षतो धारा यथा वा दिवि तारकाः । गंगायां सिकता यद्वत्तद्वत्संख्या न विद्यते

မိုးရွာသည့် ရေစီးများ၊ ကောင်းကင်ရှိ ကြယ်များ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ထဲက သဲမှုန်များကို မရေတွက်နိုင်သကဲ့သို့—ထိုကုသိုလ်၏ အရေအတွက်လည်း မရှိနိုင်။

Verse 9

यो नरः शृणुयाद्भक्त्या दिनानि च कियन्ति वै । सर्वार्थसिद्धो भवति य एतत्पठते नरः

ဤတရားကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် နေ့ရက်မည်မျှပင် နားထောင်နိုင်သမျှ နားထောင်သူသည် အရာရာအောင်မြင်စုံလင်လာ၏။ ထို့အတူ ဤကို ရွတ်ဖတ်သူလည်း ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံ၏။

Verse 10

पुत्रार्थी लभते पुत्रान्धनार्थी लभते धनम् । लभते पतिकामा या पतिं कन्या मनोरमम्

သားလိုသူသည် သားများကို ရ၏၊ ငွေကြေးလိုသူသည် ငွေကြေးကို ရ၏။ ခင်ပွန်းလိုသော မိန်းကလေးသည် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ် လှပသော ခင်ပွန်းကို ရ၏။

Verse 11

समागमं लभन्ते च बान्धवाश्च प्रवासिभिः । स्कान्दं पुराणं श्रुत्वा तु पुमानाप्नोति वाञ्छितम्

အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသူများနှင့် ဆွေမျိုးသားချင်းတို့လည်း ပြန်လည်ဆုံစည်းရ၏။ ထို့ပြင် စ္ကန္ဒပုရာဏကို နားထောင်ပြီးသော ယောက်ျားသည် မိမိလိုလားသမျှကို ရရှိ၏။

Verse 12

शृण्वतः पठतश्चैव सर्वकामप्रदं नृणाम्

နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဖတ်သူတို့အတွက်၊ လူတို့၏ ဆန္ဒအလိုအလျောက် အားလုံးကို ပြည့်စုံစေတတ်၏။

Verse 13

पुण्यं श्रुत्वा पुराणं वै दीर्घमायुश्च विन्दति । महीं विजयते राजा शत्रूंश्चाप्यधितिष्ठति

ဤကုသိုလ်ပြု ပုရာဏကို နားထောင်ပြီးနောက် အမှန်တကယ် အသက်ရှည်ကို ရရှိ၏။ ရာဇာသည် မြေပြင်ကို အောင်နိုင်၍ ရန်သူတို့ကိုလည်း ထိန်းချုပ်အုပ်စိုး၏။

Verse 14

वेदविच्च भविद्विप्रः क्षत्रियो राज्यमाप्नुयात् । धनं धान्यं तथा वैश्यः शूद्रः सुखमवाप्नुयात्

ဗြာဟ္မဏသည် ဝေဒကို သိမြင်သူ ဖြစ်လာ၏။ က္ଷတ္တရိယသည် အာဏာပိုင်ရာဇ్యကို ရရှိ၏။ ဝိုင်ရှျသည် ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံကို ရရှိ၍၊ ရှူဒြသည် ချမ်းသာသုခကို ရရှိ၏။

Verse 15

अध्यायमेकं शृणुयाच्छ्लोकं श्लोकार्धमेव वा । यः श्लोकपादं शृणुयाद्विष्णुलोकं स गच्छति

အခန်းတစ်ခန်းသာ နားထောင်စေကာမူ၊ သို့မဟုတ် ရှလိုကတစ်ပုဒ်၊ သို့မဟုတ် တစ်ဝက်ပင်ဖြစ်စေ—ရှလိုက၏ လေးပုံတစ်ပုံကိုတောင် နားထောင်သူသည် ဗိဿဏုလောကသို့ သွားရောက်၏။

Verse 16

श्रुत्वा पुराणमेतद्धि वाचकं यस्तु पूजयेत् । तेन ब्रह्मा च विष्णुश्च रुद्रश्चैव प्रपूजितः

ဤပုရာဏကို နားထောင်ပြီးနောက် ရွတ်ဆိုသူကို မည်သူမဆို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုလျှင်—ထိုကံအားဖြင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် ရုဒြတို့ကိုလည်း အမှန်တကယ် ပူဇော်ပြီးသား ဖြစ်၏။

Verse 17

एकमप्यक्षरं यस्तु गुरुः शिष्ये निवेदयेत् । पृथिव्यां नास्ति तद्द्रव्यं यद्दत्त्वा ह्यनृणी भवेत्

ဂုရုသည် တပည့်အား အက္ခရာတစ်လုံးတည်းပင် သင်ကြားပေးလျှင်ပင်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ထိုကျေးဇူးကြွေးကို ပေးဆပ်၍ အမှန်တကယ် ကင်းလွတ်စေနိုင်သော ဥစ္စာမရှိ။

Verse 18

अतः संपूजनीयस्तु व्यासः शास्त्रोपदेशकः । गोभू हिरण्यवस्त्राद्यैर्भोजनैः सार्वकामिकैः

ထို့ကြောင့် သာသနာကျမ်းများကို သင်ကြားညွှန်ပြသော ဗျာသကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ၊ နွား၊ မြေ၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစားတို့နှင့် လိုအပ်သမျှ ပြည့်စုံစေသော အစာအဟာရတို့ကို လှူဒါန်းရမည်။

Verse 19

य एवं भक्तियुक्तस्तु श्रुत्वा शास्त्रमनुत्तमम् । पूजयेदुपदेष्टारं स शैवं पदमाप्नुयात्

ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသူသည် ဤအမြင့်မြတ်ဆုံး သာသနာကျမ်းတရားကို နားထောင်ပြီးနောက် သင်ကြားပေးသူကို ပူဇော်ကာ၊ ရှိဝဘုရား၏ အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်ဖြစ်သော ရှိုင်ဝအခြေအနေကို ရောက်ရှိမည်။

Verse 20

पुराणश्र वणादेव अनेकभवसंचितम् । पापं प्रशममायाति सर्वतीर्थफलं लभेत्

ပုရာဏကို နားထောင်ခြင်းသာဖြင့်ပင် မွေးဘဝများစွာအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ငြိမ်းသက်ပျောက်ကင်းလာပြီး၊ ဘုရားဖူးသွားရာ တီရ္ထအားလုံး၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 21

अमृतेनोदरस्थेन म्रियन्ते सर्वदेवताः । कण्ठस्थितविषेणापि यो जीवति स पातु वः

အမృతသည် ဝမ်းအတွင်း ပိတ်မိနေပါက နတ်အားလုံးပင် သေဆုံးကြမည်။ သို့သော် လည်ချောင်း၌ အဆိပ်တည်နေသော်လည်း အသက်ရှင်နိုင်သူ—ထိုသူသည် သင်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါစေ။

Verse 22

व्यास उवाच । इत्युक्त्वोपरते सूते शौनकादि महर्षयः । संपूज्य विधिवत्सूतं प्रशस्याथाभ्यनन्दयन्

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်။ စူတသည် ထိုသို့ ပြောပြီး အဆုံးသတ်သော်၊ ရှောနကတို့ ဦးဆောင်သော မဟာရသီများသည် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကန်တော့၍ ချီးမွမ်းကာ သဘောတူဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कथितो भवता सर्गः प्रतिसर्गस्तथैव च । वंशानुवंशचरितं पुराणानामनुक्रमः

ရသီတို့ မိန့်ကြသည်။ သင်သည် စကြဝဠာဖန်ဆင်းခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖန်ဆင်းခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ မျိုးဆက်နှင့် မျိုးဆက်ခွဲတို့၏ သမိုင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပုရာဏများ၏ အစဉ်အလာအစီအစဉ်ကိုလည်းကောင်း ရှင်းလင်းပြောကြားခဲ့၏။

Verse 24

मन्वन्तरप्रमाणं च ब्रह्माण्डस्य च विस्तरः । ज्योतिश्चक्रस्वरूपं च यथावदनुवर्णितम्

ထို့ပြင် မန်ဝန္တရတို့၏ အတိုင်းအတာ၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍ (ကမ္ဘာဥ) ၏ ကျယ်ပြန့်မှု၊ နှင့် ကြယ်နက္ခတ်အလင်းရောင်တို့၏ စက်ဝိုင်းအမှန်တရားကိုလည်း သင့်တော်စွာ ဖော်ပြခဲ့၏။

Verse 25

धन्याः स्म कृतकृत्याः स्म वयं तव मुखाम्बुजात् । स्कान्दं महापुराण हि श्रुत्वा सूतातिहर्षिताः

ကျွန်ုပ်တို့သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြ၏၊ လုပ်ဆောင်ရမည့်တာဝန် ပြည့်စုံပြီ—စူတရေ၊ သင်၏ ပါးစပ်ကြာပန်းမှ စကန္ဒ မဟာပုရာဏကို ကြားနာရသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်ပီတိဖြစ်ကြ၏။

Verse 26

वयं महर्षयो विप्राः प्रदद्मोऽद्य तवाऽशिषः । व्यासशिष्य महाप्राज्ञ चिरं जीव सुखी भव

ကျွန်ုပ်တို့ မဟာရသီ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ယနေ့ သင့်အား အာသီသပေး၏။ ဗျာသ၏ တပည့်၊ ဉာဏ်ကြီးမြတ်သူရေ—အသက်ရှည်၍ ချမ်းသာပျော်ရွှင်ပါစေ။

Verse 27

इति दत्त्वाऽशिषस्तस्मै दत्त्वा वासोविभूषणम् । विसृज्य लोमशं सूतं यज्ञकर्माण्यथाचरन्

ဤသို့ သူ့အား ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ပေးအပ်၍ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပေးကာ၊ လောမဟർഷဏ စူတာကို လေးစားစွာ လွှတ်တော်မူပြီးနောက် ယဇ္ဉကর্মများကို ဆက်လက် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 44

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे चतुर्थे द्वारकामाहात्म्ये स्कन्दमहापुराणश्रवणपठनपुस्तकप्रदानपौराणिकव्यासपूजनमाहात्म्यवर्णनपूर्वकं समस्तस्कान्दमहा पुराणग्रन्थसमाप्त्युपसंहारसूतसत्कारवृत्तान्तवर्णनंनाम चतुश्चत्वारिंशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ သဒ္ဓါတော်ကြီးသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ (အခန်းပေါင်း ၈၁,၀၀၀ ပါသော သံဟိတာ) ၏ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ စတုတ္ထ ဒွာရကာမဟာတ္မ்ய အပိုင်း၌—စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏကို နားထောင်ဖတ်ရှုခြင်း၏ မဟာဂုဏ်၊ စာအုပ်ပေးလှူခြင်းနှင့် ပုရာဏိက ဗျာသကို ပူဇော်ခြင်း၏ မဟာတ္မ្យကို ဖော်ပြကာ၊ စ္ကန္ဒပုရာဏ အလုံးစုံ၏ ပြီးဆုံးခြင်းနှင့် အဆုံးသတ်အကျဉ်းချုပ်၊ စူတာကို ဂုဏ်ပြုလေးစားသည့် အကြောင်းအရာကို ရှင်းလင်းဖော်ပြသော လေးဆယ်လေးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။