Adhyaya 36

Verse 1

सूत उवाच । प्रह्लादस्य वचः श्रुत्वा स्थितस्तत्र सभास्थले । पप्रच्छात्युत्सुकमना बलिस्तत्क्षेत्रवैभवम्

စူတက ပြောသည်— ပရဟ္လာဒ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘလိသည် အစည်းအဝေးခန်းမ၌ ရပ်လျက်၊ စိတ်အလွန် စူးစမ်းလိုစိတ်ပြင်းထန်ကာ ထိုသန့်ရှင်းသော က္ṣေတရ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို မေးမြန်း하였다။

Verse 2

प्रह्लादस्तद्वचः श्रुत्वा भक्तिभावपुरस्कृतम् । अभिनन्द्य च तं प्रेम्णा प्रवक्तुमुपचक्रमे

ပရဟ္လာဒသည် ဘက္တိစိတ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုစကားကို ကြားပြီး၊ သူ့ကို ချစ်ခင်မေတ္တာဖြင့် ကြိုဆိုကာ ရှင်းလင်းပြောဆိုရန် စတင်하였다။

Verse 3

प्रह्लाद उवाच । एकैकस्मिन्पदे दत्ते पुरीं द्वारवतीं प्रति । पुण्यं क्रतुसहस्राणां फलं भवति देहिनाम्

ပရဟ္လာဒက မိန့်တော်မူသည်။ ဒွာရဝတီ (ဒွာရကာ) မြို့သို့ တစ်ခြေလှမ်းချင်း လှမ်းသွားတိုင်း ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါတို့သည် ဝေဒယဇ္ဉာ ထောင်ပေါင်းများ၏ အကျိုးပုဏ္ဏားကို ရရှိကြသည်။

Verse 4

येऽपीच्छंति मनोवृत्त्या गमनं द्वारकां प्रति । तेषां प्रलीयते पापं पूर्वजन्मायुतार्जितम्

စိတ်၏အလိုဆန္ဒဖြင့်ပင် ဒွာရကာသို့ သွားလိုကြသူတို့၏ အတိတ်ဘဝ တစ်သောင်းပေါင်းများစွာက စုဆောင်းလာသော အပြစ်တို့သည် ပျော်လျက် ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 5

अत्युग्राण्यपि पापानि तावत्तिष्ठंति विग्रहे । यावन्न गच्छते जंतुः कलौ द्वारवतीं प्रति

အလွန်ကြမ်းတမ်းသော အပြစ်များပင် ကိုယ်ခန္ဓာ၌ ကပ်နေသည်မှာ ကလိယုဂ၌ လူသည် ဒွာရဝတီ (ဒွာရကာ) သို့ မထွက်ခွာသေးသရွေ့သာ ဖြစ်သည်။

Verse 6

लोभेनाऽप्युपरोधेन दंभेन कपटेन वा । चक्रतीर्थे तु यो गच्छेन्न पुनर्विशते भुवि

လောဘကြောင့်ဖြစ်စေ၊ အနှောင့်အယှက်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဟန်ဆောင်မှု သို့မဟုတ် လှည့်စားမှုကြောင့်ဖြစ်စေ—ချကရတီရ္ထသို့ သွားသူသည် ဤလောကသို့ ပြန်လည်မဝင်ရောက်တော့ (ပြန်မမွေးဖွားတော့)။

Verse 7

हीनवर्णोऽपि पापात्मा मृतः कृष्णुपुरीं प्रति । कलि कालकृतैर्दोषैरत्युग्रैरपि मानवः । भक्त्या कृष्णमुखं दृष्ट्वा न लिप्यति कदाचन

အဆင့်နိမ့်သူဖြစ်စေ၊ အပြစ်စိတ်ရှိသူဖြစ်စေ—ကృష్ణုပူရီ (ဒွာရကာ) သို့ သွားရာလမ်းတွင် သေဆုံးလျှင် မည်သည့်အခါမျှ မညစ်ညမ်းတော့။ ကလိယုဂက ဖြစ်ပေါ်စေသော အလွန်ကြမ်းတမ်းသည့် दोषများက လူကို နှိပ်စက်နိုင်သော်လည်း၊ ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణ၏ မျက်နှာတော်ကို မြင်ပြီးနောက် မည်သည့်အခါမျှ မစွန်းထင်းတော့။

Verse 8

तावद्विराजते काशी ह्यवंती मथुरापुरी । यावन्न पश्यते जंतुः पुरीं कृष्णेन पालिताम्

ကာသီ၊ အဝန္တီ၊ မထုရာမြို့တို့သည် လူတစ်ဦးက ကృష్ణက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော မြို့တော် ဒွာရကာကို မမြင်သေးသရွေ့သာ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 9

येषां कृष्णालये प्राणा गता दानवनायक । न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ဒာနဝတို့၏အရှင်ရေ၊ ကృష్ణ၏အိမ်တော် (ဒွာရကာ) တွင် အသက်ရှူသက်တမ်း ကွယ်လွန်သွားသူတို့အတွက် ကလ္ပကုဋိရာချီများကြာသော်လည်း ပြန်လည်လာရောက်ခြင်း မရှိတော့။

Verse 10

दुर्लभो द्वारकावासो दुर्लभं कृष्णदर्शनम् । दुर्लभं गोमतीस्नानं रुक्मिणीदर्शनं कलौ

ကလိယုဂ်ခေတ်တွင် ဒွာရကာတွင် နေထိုင်ခြင်း၊ ကൃഷ്ണကို ဖူးမြင်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဂိုမတီမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ရုက္မိဏီကို ဒർശနရခြင်းတို့သည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 11

नित्यं कृष्णपुरीं रम्यां ये स्मरंति गृहे स्थिताः । न तेषां पातकं किंचिद्देहमाश्रित्य तिष्ठति

အိမ်၌နေထိုင်လျက်ပင် နေ့စဉ် ကൃഷ്ണ၏ လှပသော မြို့တော်ကို သတိရသူတို့အပေါ် မည်သည့်အပြစ်မျှ ကိုယ်ခန္ဓာကို မှီကပ်၍ မတည်နိုင်။

Verse 12

केशवार्चा गृहे यस्य न तिष्ठति महीपते । तस्यान्नं न च भोक्तव्यमभक्ष्येण समं स्मृतम्

အရှင်မင်းမြတ်ရေ၊ မိမိအိမ်တွင် ကေရှဝကို ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်း မတည်ရှိသူ၏ အစာကို မစားသင့်၊ စားမသင့်သော အရာနှင့် တူသည်ဟု ဆိုထား၏။

Verse 13

नोष्णत्वं द्विज राजे वै न शीतत्वं हुताशने । वैष्णवानां न पापत्वमेकादश्युपवासिनाम्

မီးတွင် အပူမကင်းသကဲ့သို့၊ လတွင် အအေးမကင်းသကဲ့သို့၊ ဧကာဒသီနေ့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုသော ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့၌ အပြစ်မရှိ။

Verse 14

नास्ति नास्ति महाभागाः कलिकालसमं युगम् । स्मरणात्कीर्त्तनाद्विष्णोः प्राप्यते परमव्ययम्

အို မဟာဘဂါတို့၊ ကလိကာလနှင့်တူသော ယုဂမရှိ—လုံးဝမရှိ။ ဗိෂ္ဏုကို သတိရခြင်း၊ ကီရ்த்தနာဖြင့် ချီးမွမ်းခြင်းကြောင့် အမြင့်ဆုံး မပျက်မယွင်းသော အခြေအနေကို ရရှိသည်။

Verse 15

सत्यभामापतिर्यत्र यत्र पुण्या च गोमती । नरा मुक्तिं प्रयास्यंति तत्र स्नात्वा कलौ युगे

စတျယဘ္ဟာမာ၏ သခင်တော်ရှိရာ၊ သန့်ရှင်းသော ဂိုမတီမြစ် စီးဆင်းရာ၌—ကလိယုဂတွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူတို့သည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) သို့ ချဉ်းကပ်ကြသည်။

Verse 16

माधवे शुक्लपक्षे तु त्रिस्पृशां द्वादशीं यदि । लभते द्वारकायां तु नास्ति धन्यतरस्ततः

မဓဝ (ဝိုင်သာခ) လ၏ လင်းပကွက်၌ တြိစပೃရှာ ဒွာဒသီကို ဒွာရကာတွင် ရရှိနိုင်လျှင် ထိုသူထက် ပို၍ ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ မရှိ။

Verse 17

त्रिस्पृशां द्वादशीं प्राप्य गत्वा कृष्णपुरीं नरः । यः करोति हरेर्भक्त्या सोऽश्वमेधफलं लभेत्

တြိစပೃရှာ ဒွာဒသီကို ရောက်ရှိပြီး ကృష్ణ၏ မြို့တော်သို့ သွားကာ ဟရီကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် အရှ္ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိမည်။

Verse 18

नंदायां तु जयायां वै भद्रा चैव भवेद्यदि । उपवासार्चने गीते दुर्ल्लभा कृष्णसन्निधौ

နန္ဒာ၊ ဇယာ၊ ဘဒြာ ဟူသော မင်္ဂလာယောဂများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်၊ ကృష్ణ၏ သန္နိဋ္ဌာန၌ ဥပဝါသ၊ ပူဇာနှင့် ဘဂတိသီချင်း သီဆိုခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၍ အလွန်တန်ဖိုးကြီး၏။

Verse 19

उदयैकादशी स्वल्पा अंते चैव त्रयोदशी । संपूर्णा द्वादशी मध्ये त्रिस्पृशा च हरेः प्रिया

နေထွက်ချိန်ရှိ ဧကာဒသီ သာမန်ထက်တိုပြီး အဆုံးတွင် တရယောဒသီ ပေါ်လာကာ အလယ်တွင် ဒွာဒသီ ပြည့်စုံနေသော်—ဤသည်ကို တ్రိစ್ಪೃశာ ဟုခေါ်၍ ဟရိ၏ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။

Verse 20

एकेन चोपवासेन उपवासाऽयुतं फलम् । जागरे शतसाहस्रं नृत्ये कोटिगुणं कलौ

ကလိယုဂ၌ တစ်ကြိမ် ဥပဝါသပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် ဥပဝါသ တစ်သောင်းကြိမ်၏ အကျိုးနှင့်တူ၏။ ညလုံးနိုးကြားစောင့်ခြင်းသည် တစ်သိန်းနှင့်တူ၍၊ ဘဂတိနတ်ပြုကခုန်ခြင်းသည် ကောဋိဆတင်မြှောက်တိုးပွား၏။

Verse 21

तत्फलं लभते मर्त्त्यो द्वारकायां दिनेदिने । गृहेषु वसतामेतत्किं पुनः कृष्णसंनिधौ

ထိုအကျိုးကို မရဏသတ္တဝါသည် ဒွာရကာမြို့၌ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ရရှိနိုင်၏။ အိမ်တွင်သာ နေထိုင်သူတို့အတွက်တောင် ဤသို့ဖြစ်လျှင်၊ ကృష్ణ၏ သန္နိဋ္ဌာန၌ မည်မျှပိုမိုမလဲ။

Verse 22

वाङ्मनःकायजैर्दोषैर्हता ये पापबुद्धयः । द्वारवत्यां विमुच्यंते दृष्ट्वा कृष्णमुखं शुभम्

စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကနေ ပေါ်လာသော အပြစ်ဒोषများကြောင့် ထိခိုက်နေသည့် ပာပစိတ်ရှိသူတို့ပင် ဒွာရဝတီ၌ ကൃഷ്ണ၏ မင်္ဂလာမျက်နှာကို မြင်ရုံဖြင့် လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 23

दैत्येश्वर नराः श्लाघ्या द्वारवत्यां गताश्च ये

အို ဒိုင်တျာတို့၏ အရှင်၊ ဒွာရဝတီသို့ ရောက်သွားသော လူတို့သည် အမှန်တကယ် ချီးမွမ်းထိုက်သူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 24

दुर्ल्लभानीह तीर्थानि दुर्लभाः पर्वतोत्तमाः । दुर्ल्लभा वैष्णवा लोके द्वारकावसतिः कलौ

ဤလောက၌ တီရ္ထများသည် အလွန်ရှားပါး၏၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တောင်တန်းများလည်း ရှားပါး၏။ လူတို့အကြား၌ ဝိုင်ရှ္ဏဝများလည်း ရှားပါးပြီး၊ ကလိယုဂ၌ ဒွာရကာ၌ နေထိုင်ခြင်းသည်လည်း အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 25

गवां कोटिसहस्राणि रत्नको टिशतानि च । दत्त्वा यत्फलमाप्नोति तत्फलं कृष्णसन्निधौ

နွားကို ကောဋိထောင်ပေါင်းများစွာနှင့် ရတနာကို ကောဋိရာပေါင်းများစွာ လှူဒါန်း၍ ရသော ကုသိုလ်ဖလသည်—ကృష్ణ၏ အနီးတော်၌ပင် ထိုဖလတူညီစွာ ရရှိ၏။

Verse 26

यस्याः सीमां प्रविष्टस्य ब्रह्महत्यादिपातकम् । नश्यते दर्शनादेव तां पुरीं को न सेवते

ထိုမြို့၏ နယ်နိမိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သူအတွက် ဘြဟ္မဟတ်ယာ စသည့် အပြစ်များသည် မြင်ရုံသာဖြင့် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုမြို့ကို မည်သူ မကိုးကွယ်မဆည်းကပ်မည်နည်း။

Verse 27

चक्रांकिता शिला यत्र गोमत्युदधिसंगमे । यच्छति पूजिता मोक्षं तां पुरीं को न सेवते

ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ စက်ရအင်္ကိတ ကျောက်တုံးတစ်တုံး ရှိ၏။ ထိုကျောက်ကို ပူဇော်လျှင် မောက္ခကို ပေးတတ်၏။ ထိုမြို့ကို မည်သူ မကိုးကွယ်မဆည်းကပ်မည်နည်း။

Verse 28

सिंहस्थे च गुरौ विप्रा गोदावर्य्यां तु यत्फलम् । तत्फलं स्नानमात्रेण गोमत्यां कृष्णसन्निधौ

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ဂုရု (ဗြဟ္စပတိ) သည် သိဟရာသီ၌ ရှိစဉ် ဂోదာဝရီမြစ်၌ ရသော ကုသိုလ်အကျိုးသည်—ကృష్ణ၏ သာနိဓိ၌ ဂോമတီမြစ်၌ ရေချိုးခြင်းသာဖြင့် ထိုအကျိုးတူ ရရှိ၏။

Verse 29

द्वारकाऽवस्थितं तोयं षण्मासं पिबते नरः । तस्य चक्रांकितो देहो भवते नात्र संशयः

လူတစ်ယောက်သည် ဒွာရကာ၌ ရှိသော ရေကို ခြောက်လတိုင်တိုင် သောက်လျှင်၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် စုဒർശနချက္ကရ သင်္ကေတဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်တင်လာမည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 30

मन्वन्तरसहस्राणि काशीवासेन यत्फलम् । तत्फलं द्वारकायां च वसतः पंचभिर्द्दिनैः

ကာရှီ၌ မန်ဝန္တရ ထောင်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခြင်းဖြင့် ရသော သာသနာရေး အကျိုးသည်—ဒွာရကာ၌ ငါးရက်သာ နေထိုင်သူလည်း ထိုအကျိုးတူ ရရှိ၏။

Verse 31

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भगा दैत्यपुंगव । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णप्रियां पुरीम्

အို ဒာနဝတို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ ကလိယုဂ၌ ကృష్ణချစ်မြတ်နိုးသော မြို့ ဒွာရကာကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် မမြင်သေးသမျှကာလပတ်လုံး မိန်းမတစ်ဦးသည် သားမရှိသကဲ့သို့ ကံမကောင်းသူဟု သတ်မှတ်ခံရ၏။

Verse 32

रुक्मिणीं सत्यभामां च देवीं जांबवतीं तथा । मित्रविंदां च कालिंदीं भद्रां नाग्नजितीं तथा

သီရိကృష్ణနှင့်အတူ ရုက္မိဏီ၊ သတ္တျဘားမာ၊ ထို့ပြင် ဒေဝီ ဂျာမ္ဘဝတီလည်းရှိ၏။ ထို့အတူ မိတ္တရဝိန္ဒာ၊ ကာလိန္ဒီ၊ ဘဒြာ၊ နာဂ္နဇိတီတို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 33

संपूज्य लक्ष्मणां तत्र वैष्णवीः कृष्णवल्लभाः । एताः संपूज्य विधिवच्छ्रेष्ठपुत्रश्च लभ्यते

ထိုနေရာ၌ လက္ရှ္မဏာနှင့် ကృష్ణချစ်မြတ်နိုးသော ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ဒေဝီများကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်လျှင် မြတ်သောသားတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 34

तावद्भवभयं पुंसां गृहभंगश्च मूर्खता । यावन्न पश्यते भक्त्या कलौ कृष्णपुरीं नरः

ကလိယုဂ၌ လူတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణပူရီ (ဒွာရကာ) ကို မမြင်မချင်း၊ လူတို့သည် သံသရာဘဝကြောက်ရွံ့မှု၊ အိမ်ထောင်ပျက်စီးမှုနှင့် မိုက်မဲအမှောင်ကို ခံစားနေရသည်။

Verse 35

न सर्वत्र महापुण्यं संगमे सरितांपतेः । जाह्नवीसंगमान्मुक्तिर्गोमतीनीरसंगमात् । संपर्के गोमतीनीरपूतोऽहं कृष्णसन्निधौ

မြစ်များဆုံရာတိုင်းသည် မဟာပုဏ္ဏာကို မပေးနိုင်။ ဇာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) ဆုံရာမှ မုက္ခတိကို ကြေညာထားသကဲ့သို့၊ ဂိုမတီရေ ဆုံရာမှလည်း လွတ်မြောက်ခြင်း ရရှိသည်။ ဂိုမတီ၏ သန့်စင်သောရေကို ထိတွေ့ခြင်းဖြင့်၊ ကൃഷ്ണ၏ နီးကပ်တော်မူရာ၌ ငါလည်း သန့်စင်လာ၏။

Verse 36

गोमतीनीरसंपृक्तं ये मां पश्यंति मानवाः । न तेषां पुनरावृत्तिरित्याह सरितांपतिः

ဂိုမတီရေဖြင့် ထိတွေ့၍ သန့်စင်နေစဉ် ငါ့ကို မြင်သော လူတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိဟု မြစ်တို့၏ အရှင် (သမုဒ္ဒရာ) က ကြေညာသည်။

Verse 37

द्वारकां गच्छमानस्य विपत्तिश्च भवेद्यदि । न तस्य पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि

ဒွာရကာသို့ သွားရာလမ်း၌ အန္တရာယ်မကောင်းတစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ ထိုသူအတွက် ကလ္ပကောဋိရာချီကြာသော်လည်း သံသရာသို့ ပြန်လည်မရောက်တော့။