Adhyaya 31

Verse 1

प्रह्लाद उवाच दिव्यस्वप्रभया ध्वांतं भूतानां नाशयन्सदा । जनयन्परमानंदं भक्तानां च भयापहः

ပရာဟ္လာဒ (Prahlāda) မိန့်ကြားသည်—မိမိ၏ ဒိဗ္ယအလင်းရောင်ဖြင့် သတ္တဝါတို့၏ အမှောင်ကို အစဉ်ဖျက်ဆီးတော်မူပြီး၊ ဘက္တများအတွက် အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒကို ပေါ်ထွန်းစေတော်မူသကဲ့သို့၊ သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကိုလည်း ဖယ်ရှားပေးတော်မူ၏။

Verse 2

पताकाभिर्ध्वजस्थाभिर्द्वारकाजयवर्द्धनः । दिव्यपुण्यप्रकाशेन राजते गिरिराडिव

အလံပန်းတိုင်များနှင့် တံခွန်တိုင်များဖြင့် အလှဆင်ထားသော ဒွာရကာမြို့သည် အောင်ပွဲတိုးပွားစေသူအဖြစ်၊ ကုသိုလ်ပြုစေသော သာသနာတော်အလင်းရောင်တော်ဖြင့် တောင်တကာ၏ဘုရင်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်၏။

Verse 3

दृष्ट्वाऽलयं तदा विष्णोस्तदायुधविभूषितम् । विहाय पादुके च्छत्रं दण्डवत्पतिता भुवि

ထိုအခါ ဗိဿဏု၏ နေရာတော်ကို မြင်ကြသော်၊ ထိုနေရာသည် ဘုရား၏ သာသနာတော်လက်နက်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။ သူတို့သည် ဖိနပ်နှင့် ထီးကို ချန်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် လဲကျကာ ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏။

Verse 4

भूमिसंलुठनं तेषां तीर्थानामद्भुतं महत् । अभवद्विप्र शार्दूलाः क्षेत्रादीनां च सर्वशः

အို ကျားကဲ့သို့သော ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုတီရ္ထများ၏ မြေပေါ်လှိမ့်ခြင်းသည် အံ့ဩဖွယ်ကြီးမြတ်လှ၏။ ထို့အတူ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများနှင့် အခြားအရာအားလုံး၌လည်း ထိုသို့ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 5

वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रयागो जाह्नवी तथा । यमुना नर्मदा पुण्या पुण्या प्राची सरस्वती

ဝါရာဏသီ၊ ကုရုက္ခေတ်ရ၊ ပရယာဂ၊ ထို့ပြင် ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ) လည်းကောင်း၊ ယမုနာနှင့် သန့်ရှင်းသော နర్మဒါလည်းကောင်း၊ သာသနာတော်မြစ် ပရာချီနှင့် စရಸ್ವတီတို့လည်းကောင်း—အားလုံး (တက်ရောက်ရှိနေကြ၏)။

Verse 6

गोदावरी महापुण्या गया तिस्रस्तु मंगलाः । शालिग्रामं महाक्षेत्रं पुण्या चक्रनदी शुभा

အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ဂోదာဝရီ၊ ဂယာ၊ မင်္ဂလာသုံးပါး (နေရာ/စီးကြောင်း) တို့၊ မဟာသန့်ရှင်းဒေသဖြစ်သော ရှာလိဂြာမ၊ ထို့ပြင် ကောင်းမြတ်သန့်ရှင်းသော ချကရနဒီ—(အားလုံး တက်ရောက်ရှိနေကြ၏)။

Verse 7

पयोष्णी तपती कृष्णा कावेर्य्याद्याः सुपुण्यदाः । पुष्करादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

ပယောஷ္ဏီ၊ တပတီ၊ ကృష్ణာ၊ ကာဝေရီ စသည့် မြစ်မြတ်များသည် ကုသိုလ်အမြတ်ကို ပေးတတ်ကြ၏။ ပုෂ္ကရ စသော တီရ္ထများ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် အမြင့်မြတ်သော တောင်တန်းများလည်း အားလုံး တက်ရောက်ရှိနေကြ၏။

Verse 8

अयोध्या मथुरा माया अवंत्याद्याश्च मुक्तिदाः । श्रीरंगाख्यमनंतं च प्रभासं च विशेषतः

အယောဓျာ၊ မထုရာ၊ မာယာ (ဟရိဒ္ဝါရ) နှင့် အဝန္တီ စသည့် မြို့မြတ်များ—မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်ကြ၏။ ထို့ပြင် အနန္တ ဟု ခေါ်သော သီရိရင်္ဂ နှင့် အထူးသဖြင့် ပရဘာသ လည်း ထင်ရှားစွာ ရှိနေ၏။

Verse 9

पुरुषोत्तमं महाक्षेत्रमरण्यान्यादयः शुभाः । त्रैलोक्ये वर्त्तमानानि सर्वतीर्थानि सर्वशः

ပုရုရှောတ္တမ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာက்ஷೇತ್ರ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော တောအုပ်များ စသည့် သန့်ရှင်းရာဒေသတို့၌၊ သုံးလောကလုံးတွင် ရှိသမျှ တီရ္ထ အားလုံးသည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ဤနေရာ၌ စုံလင်စွာ တည်ရှိနေ၏။

Verse 10

दृष्ट्वा कृष्णालयं पुण्यं मुहुर्मुहुः प्रहर्षिताः । जय शब्दैर्नमःशब्दैर्गर्जंतो हरिनामभिः

ကൃഷ്ണ၏ သန့်ရှင်းသော နေရာတော်ကို မြင်ကြသောအခါ၊ သူတို့သည် ထပ်ခါထပ်ခါ ဝမ်းမြောက်လှုပ်ရှားကြ၏။ “ဇယ!” “နမော!” ဟူသော အသံများဖြင့် ဟုန်းဟုန်းမြည်ကြပြီး ဟရိ၏ နာမတော်များကို အကျယ်တဝင့် ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 11

आनंदाश्रूणि मुंचंतः प्रेम्णा गद्गदया गिरा । स्तुवंति मुनयः सर्वे तीर्थादीनि च सर्वशः

အာနန္ဒ မျက်ရည်များကို ချွတ်ချွတ်ကျစေကာ၊ မေတ္တာကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် မုနိအားလုံးသည် တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းရာနေရာများကို အပြည့်အဝ၊ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 12

अथ संस्तुवतां तेषामन्योन्यं मुदितात्मनाम् । वीक्ष्य वक्त्राणि सर्वेषां महर्षिर्नारदोऽब्रवीत्

ထို့နောက် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်သောစိတ်ဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများကို အချင်းချင်း ချီးမွမ်းနေစဉ်၊ မဟာရိရှီ နာရဒသည် အားလုံး၏ မျက်နှာများကို ကြည့်ရှု၍ စကားဆို하였다။

Verse 13

श्रीनारद उवाच । राशयः पुण्य पुंजानां कृता युष्माभिरुत्तमाः । तज्जन्मना सहस्रैस्तु यद्दृष्टं कृष्णमंदिरम्

သီရိ နာရဒ မိန့်တော်မူသည်– “အို အထူးမြတ်သူတို့၊ သင်တို့သည် ကုသိုလ်ပုဏ္ဏားကို တောင်ပုံကဲ့သို့ စုဆောင်းထားကြပြီ။ အကြောင်းမူကား မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများပြီးမှသာ ကృష్ణ၏ မန္ဒိရကို မြင်ရခြင်း ရရှိသည်။”

Verse 14

दर्शनं कृष्णदेवस्य द्वारकागमने मतिः । दृढभक्तिर्महाविष्णोर्नाल्पस्य तपसः फलम्

သခင် ကృష్ణဒေဝကို မြင်တွေ့ခြင်း၊ ဒွာရကာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်သောစိတ်၊ မဟာဗိෂ္ဏုအပေါ် တည်ကြည်ခိုင်မာသော ဘက္တိ—ဤအရာတို့သည် သေးငယ်သော တပသ၏ အကျိုးမဟုတ်။

Verse 16

धन्येयं गौतमी गंगा गौतमोऽयं महातपाः । यत्प्रसादेन सर्वेषां कल्याणं समुपस्थितम्

ဤ ဂေါတမီ ဂင်္ဂါသည် အလွန်ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏၊ ဤ မဟာတပသ ဂေါတမလည်း ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိ၏။ သူတို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် အားလုံး၏ ကောင်းကျိုးသည် ယခု ပြည့်စုံလာပြီ။

Verse 17

यज्ञाध्ययनदानानां तपोव्रतसमाधिनाम् । संप्राप्तफलमस्माभिर्युष्माभिः सर्वतीर्थकाः

ယဇ္ဉ၊ သာသနာစာလေ့လာခြင်း၊ ဒါန၊ တပသ၊ ဝရတ၊ သမာဓိတို့၏ အကျိုးफलကို ငါတို့လည်း ရရှိပြီး၊ သင်တို့လည်း ရရှိကြပြီ—အို တီရ္ထအားလုံး၏ အရုပ်သဘောဖြစ်သူတို့။

Verse 18

यूयं सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्राणि चैव कृत्स्नशः । कृष्णाज्ञया सर्वकालं तिष्ठध्वं सर्वदैवतैः

သင်တို့အားလုံးသည် တီရ္ထ (tīrtha) များနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ (kṣetra) များ အပြည့်အစုံပင် ဖြစ်ကြသည်။ ကృష్ణ၏ အမိန့်တော်အရ အချိန်တိုင်း ဤနေရာ၌ နတ်ဘုရားအားလုံးနှင့်အတူ တည်နေကြလော့။

Verse 19

धन्या वै पूर्वजास्तेषां वंशजाः कृष्णदर्शनं । सोत्सवा द्वारकां यांति पश्यंति च हरिप्रियाम्

ကృష్ణကို မြင်တွေ့ရသော မျိုးဆက်သားတို့၏ ဘိုးဘွားများသည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်စွာရှိကြ၏။ ပွဲတော်အလှတရားဖြင့် ပြည့်ဝလျက် ဒွာရကာသို့ သွားကာ ဟရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မြို့တော်ကို မြင်ကြ၏။

Verse 20

इयं च शोभते पुण्या द्वारका कृष्ण वल्लभा । प्रपश्यंतु महाभागास्तथा वाराणसीं शुभाम्

ဤသန့်ရှင်းသော ဒွာရကာသည် ကൃഷ്ണ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာဖြစ်၍ တောက်ပလှပ၏။ ကံကောင်းကြီးသူတို့သည် ၎င်းကို မြင်ကြပါစေ၊ ထို့အတူ မင်္ဂလာရှိသော ဝါရာဏသီကိုလည်း မြင်ကြပါစေ။

Verse 21

क्षेत्राणि कुरुमुख्यानि पश्यंतु द्वारकां प्रभोः । तादृशी मथुरा काशी मायाऽध्योध्या च राजते

ကူရုက္ခေတ္တရကို အစပြုသော အထွတ်အမြတ် က္ෂೇತ್ರများသည် သခင်၏ ဒွာရကာကို မြင်ကြပါစေ။ ထိုနည်းတူ မထုရာ၊ ကာသီ၊ မာယာ (ဟရိဒွာရ) နှင့် အယောဓျာတို့လည်း ဂုဏ်ရောင်တောက်ပလျက် ရှိကြ၏။

Verse 22

अवन्ती न च कांची च क्षेत्रं च पुरुषोत्तमम् । सूर्योपरागकालेऽपि कुरुक्षेत्रं न राजते

အဝန္တီ (ဥဇ္ဇယိနီ) မဟုတ်၊ ကာဉ္စီလည်း မဟုတ်၊ ပုရုရှိုတ္တမ (ပူရီ) သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರတောင် မတောက်ပနိုင်သကဲ့သို့၊ နေကြတ်ချိန်တွင်ပင် ကူရုက္ခေတ္တရသည်လည်း ထိုကဲ့သို့ မတောက်ပနိုင်။

Verse 23

ईदृशं न गयातीर्थं यादृगेतत्प्रकाशते

ဂယာတီရ္ထ (Gayā-tīrtha) ပင်လျှင် ဤကဲ့သို့ မတောက်ပနိုင်၊ ဤကေ္ෂေတရ (kṣetra) ကဲ့သို့ ထင်ရှားစွာ မလင်းလက်ကြောင်း မမြင်ရ။

Verse 24

ग्रहनक्षत्रताराणां यथा सूर्य्यो विराजते । सक्षेत्रतीर्थराजानां द्वारकार्को विराजते

ဂြိုဟ်များ၊ နက္ခတ်စုများ၊ ကြယ်များအပေါ် နေမင်းက ထင်ရှားတောက်ပသကဲ့သို့၊ ကေ္ෂေတရနှင့် တီရ္ထတို့၏ မင်းများအပေါ် ‘ဒ్వာရကာ၏ နေမင်း’ သည် ထင်ရှားတောက်ပ၏။

Verse 25

प्रह्लाद उवाच । निशम्य नारदेनोक्तं प्रहृष्टाश्च तथा द्विजाः । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि पुरस्कृत्य च गौतमम्

ပရဟ္လာဒက ဆို၏— နာရဒက ပြောကြားသမျှကို ကြားပြီးနောက်၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များလည်း အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ သန့်ရှင်းသော ကေ္ෂေတရနှင့် တီရ္ထ အားလုံးကို ရှေ့တန်းတင်ကာ၊ ဂေါတမကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဂုဏ်ပြု၍ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 26

विहाय गौतमीं तत्र प्रययुर्ह्यग्रतोग्रतः । प्रहृष्टा गौतमी तत्र प्रणम्य त्वरिता ययौ

အဲဒီနေရာတွင် ဂေါတမီကို ချန်ထား၍ သူတို့သည် အလွန်အမင်း အလျင်အမြန် ရှေ့သို့ ဆက်လက်သွားကြ၏။ ဂေါတမီလည်း ဝမ်းမြောက်လျက် အဲဒီနေရာတွင် ဦးချကာ လျင်မြန်စွာ သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွား၏။

Verse 27

गीतवाद्यैश्च नृत्यैश्च पताकाभिः समंततः । प्रययुः स्तोत्रपाठैश्च सर्वे ते द्वारकाश्रये

သီချင်းများ၊ တူရိယာတီးခတ်သံများ၊ အကများနှင့် အလံတော်များဖြင့် ပတ်လည်အနှံ့ အလှဆင်ကာ၊ သူတို့အားလုံးသည် စတုတ္တရ (ဟိမ်း) များကို ရွတ်ဖတ်လျက် ဒွာရကာ၏ အားကိုးရာသို့ ချီတက်ကြ၏။

Verse 28

स तीर्थान्यग्रतः कृत्वा मध्ये कृत्वा तु शोभनम् । प्रयागं तीर्थराजं च प्रहृष्टं क्षेत्रदर्शनात्

သူသည် တီရ္ထများကို ရှေ့တန်းတွင်ထား၍ အလယ်၌ တီရ္ထရာဇာ ပရယာဂကို တင့်တယ်စွာထားကာ၊ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်လှ၏။

Verse 29

ततः पश्चात्सरित्स्नानं चकार ऋषिसत्तमः । जाह्नवी गौतमी रेवा यमुनाप्राक्सरस्वती

ထို့နောက် ရှင်မြတ်သော ရှင်ရသီသည် မြစ်များတွင် ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလေ၏—ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ဂေါတမီ၊ ရေဝါ (နရမဒါ)၊ ယမုနာ နှင့် ရှေးဟောင်း စရஸဝတီ။

Verse 30

सरयूर्गंडकी तापी पयोष्णी यमुना तथा । कृष्णा भीमरथी गंगा कावेरी चाघनाशिनी

စရယူး၊ ဂဏ္ဍကီ၊ တာပီ၊ ပယောஷ္ဏီ နှင့် ယမုနာ၊ ထို့ပြင် ကృష్ణာ၊ ဘီမရထီ၊ ဂင်္ဂါ နှင့် ကာဝေရီ—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသော မြစ်—ဟူ၍ မြစ်သန့်များကို ဆိုထားသည်။

Verse 31

मंदाकिनी महापुण्या पुण्या भोगवती नदी । व्रजंति युगपत्सर्वाः पश्यंत्यो द्वारकां पुरीम्

အလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သော မန္ဒာကိနီနှင့် ပုဏ္ဏားမြတ်သော ဘောဂဝတီမြစ်တို့သည်၊ အားလုံးတပြိုင်နက်တည်း သွားကြ၍ ဒွာရကာမြို့ကို ကြည့်ရှုလျက်ရှိကြသည်။

Verse 32

ततस्ते सागराः सप्त स्वैःस्वैस्तीर्थैः समन्विताः । ततः पश्चादरण्यान्याश्रमैः पुण्यैयुतानि च

ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာ ခုနစ်ပါးသည် မိမိတို့၏ တီရ္ထများနှင့်အတူ ရောက်လာကြ၏။ ထို့နောက်တဖန် အာရဏ္ယများလည်း ပုဏ္ဏားအာရှရမ်များဖြင့် ပြည့်စုံလျက် ရောက်လာကြ၏။

Verse 33

ततस्तु पर्वता रम्या मेर्वाद्यास्तु सुशोभनाः । नृत्यंतो गायमानाश्च स्तवाद्यैस्तु महर्षिभिः

ထို့နောက် မေရုတောင်နှင့် အခြားတောင်တန်းများသည် လှပတင့်တယ်စွာ ပေါ်ထွန်းလာ၍ မဟာရသီများက စတုတ္တရများဖြင့် ကပြ၍ သီဆိုကြ၏။

Verse 34

ततश्च ऋषयो देवाः समंताद्धृष्टमानसाः । गायंतो नृत्यमानाश्च गर्जंतो हरिनामभिः

ထို့နောက် ရသီများနှင့် ဒေဝတားများသည် အရပ်ရပ်၌ စိတ်ပျော်ရွှင်လျက်၊ သီဆိုကပြကာ «ဟရီ»၏ နာမတော်များကို အသံကျယ်စွာ ဟစ်ကြွေးကြ၏။

Verse 35

वादित्रनिनदैरुच्चैर्जयशब्दैः प्रहर्षिताः । प्राप्तास्ते गोमतीतीरं सर्वयज्ञसमन्विताः । ववंदिरे महापुण्याः सर्वे ते हृष्टमानसाः

တူရိယာသံများ အလွန်မြင့်မားစွာ မြည်ဟည်း၍ «အောင်မြင်ပါစေ» ဟူသော အော်ဟစ်သံများကြောင့် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲကာ၊ ယဇ်ပူဇော်မှု အားလုံး၏ အကျိုးတရားတို့နှင့် ပြည့်စုံလျက် ဂိုမတီမြစ်ကမ်းသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုအလွန်ပုဏ္ဏားမြတ်သူတို့သည် စိတ်ရွှင်လန်းကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။

Verse 36

श्रीनारद उवाच । हे भागीरथि हे रेवे यमुने शृणु गौतमि । श्रेष्ठा श्रीगोमतीदेवी विख्याता भुवनत्रये

သီရိနာရဒ မိန့်တော်မူသည်—“အို ဘာဂီရသီ၊ အို ရေဝါ၊ အို ယမုနာ၊ နားထောင်ပါ၊ အို ဂေါတမီ။ သီရိဂိုမတီ ဒေဝီသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ လောကသုံးပါးလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။”

Verse 37

यस्याः सकृज्जलस्नानं स्पर्द्धते ब्रह्मविद्यया । तेन वै गोमती सेयं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमा । ब्रह्मज्ञानेन मुच्यंते प्रयागमरणेन वा । स्नानमात्रेण गोमत्यां मुच्यते पूर्वजैः सह

ဤမြစ်၌ ရေချိုးခြင်း တစ်ကြိမ်တည်းပင် ဘြဟ္မဗိဒ္ယာ၏ ကယ်တင်နိုင်စွမ်းနှင့် ယှဉ်နိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ဂိုမတီသည် တီရ္ထများအနက် အမြတ်ဆုံးထဲက အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ မောက္ခသည် ဘြဟ္မန်ကို သိမြင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ပရယာဂ၌ သေဆုံးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း ရနိုင်သော်လည်း၊ ဂိုမတီ၌ ရေချိုးရုံဖြင့်ပင် မိမိဘိုးဘွားများနှင့်အတူ လွတ်မြောက်၏။

Verse 38

प्रह्लाद उवाच । निशम्य तानि तीर्थानि माहात्म्यं महदद्भुतम् । गोमत्याः श्रद्धया स्नात्वा उत्सवैरग्रतो ययुः

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ «ထိုတီရ္ထများ၏ မဟာအံ့ဩဖွယ် မဟာတန်ခိုးကို ကြားသိပြီးနောက်၊ ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ဂိုမတီမြစ်တွင် ရေချိုးကာ၊ ပွဲတော်အလှည့်အပြောင်းဖြင့် ရှေ့သို့ ချီတက်သွားကြသည်»။

Verse 39

ततः क्षेत्राणि तीर्थानि सरितः सागरादयः । ददृशुर्द्वारकां रम्यामागता द्वारमण्डपे

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರများနှင့် တီရ္ထများ—မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများ စသဖြင့်—တံခါးမဏ္ဍပသို့ ရောက်လာကာ လှပသော ဒွာရကာကို မြင်တွေ့ကြသည်။

Verse 40

स्थितां सिंहासने दिव्ये मणिकांचनभूषिते । सुन्दरां शुक्ल वर्णां च रुद्रादित्यसमप्रभाम्

သူမသည် မဏိနှင့် ရွှေဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဒိဗ္ယ စింహာသနပေါ်၌ ထိုင်နေသည်ကို မြင်ကြသည်။ လှပ၍ ဖြူစင်ကာ ရုဒြနှင့် နေမင်းတော်နှင့် တူညီသော တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်းနေသည်။

Verse 41

दिव्यवस्त्रां सुगंधाढ्यां रत्नाभरणभूषिताम् । किरीटकुण्डलैर्दिव्यैः शोभितां कंकणादिभिः

ဒိဗ္ယဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍ သန့်ရှင်းသော အနံ့သာဖြင့် ပြည့်ဝကာ ရတနာအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသည်။ ဒိဗ္ယ မကူဋနှင့် နားကပ်တို့ဖြင့် တောက်ပ၍ လက်ကောက်စသည့် အလှတန်ဆာများဖြင့် ပိုမိုလှပနေသည်။

Verse 42

वरदाभयहस्तां च शंखचक्रगदायुधाम् । श्वेतातपत्रशोभाढ्यां चामरव्यजनादिभिः

သူမ၏ လက်တော်များသည် ကောင်းချီးပေးခြင်းနှင့် အကြောက်ကင်းခြင်းကို ပေးတော်မူ၍၊ သင်္ခ၊ စက္ကရ၊ ဂဒါ အာယုဓများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ ဖြူစင်သော မင်းရိုးရာ ထီးဖြူ၏ တောက်ပမှုနှင့် ယက်-အမြီးပန်ကာ (ချာမရ) စသည့် အထိမ်းအမှတ်များဖြင့်လည်း တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 43

संस्तवैः स्तूयमानां च गीतवाद्यादिहर्षिताम् । महासिंहासनस्थां तु दृष्ट्वा द्वारवतीं पुरीम् । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे सर्वाणि च सुभक्तितः

သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံတို့ကြောင့် ပျော်ရွှင်လျက်၊ စတုတိဂီတများဖြင့် ချီးမွမ်းခံရသော နတ်မဟာမိခင်သည် မဟာသိင်္ဟာသနပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။ ထိုသို့သော ဒွာရဝတီမြို့ကို မြင်ကြသော် အားလုံးတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလွန်သဒ္ဓါဘက်တိဖြင့် ဦးညွှတ်ပူဇော်ကြ၏။