Adhyaya 30

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । तदा तेषां सुतीर्थानां क्षेत्राणामभवन्मुदः । गन्तुं द्वारवतीं पुण्यां सर्वेषामपि सर्वशः

သီပရာဟ္လာဒက မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ထူးမြတ်သော တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ရှೇತ್ರများ အားလုံးတွင် ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်ပေါက်လာ၍၊ အကုန်လုံးက နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ပုဏ္ဏမြတ်သော ဒွာရဝတီ (ဒွာရကာ) သို့ သွားလိုကြ၏။

Verse 2

द्वारकागमने दृष्ट्वा तथा नारदगौतमौ । महोत्सवो महांस्तत्र भविष्यति मनोहरः

ဒွာရကာသို့ ခရီးထွက်ခြင်းကို မြင်၍၊ နာရဒနှင့် ဂေါတမတို့ကိုလည်း တွေ့မြင်သဖြင့်၊ ထိုနေရာ၌ ကြီးမား၍ စိတ်နှလုံးကို ဆွဲဆောင်သော ပွဲတော်ကြီး တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်မည်ဟု သိကြ၏။

Verse 3

तीर्थानां कृष्णयात्रायां गन्तव्यमित्यवो चतुः । अथ ते ह्यृषयो देवाः सर्वतीर्थसमन्विताः

သူတို့က «တီရ္ထများ၏ ကృష్ణယာထရာသို့ သွားရမည်» ဟု ကြေညာကြ၏။ ထို့နောက် တီရ္ထအားလုံး၏ အာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံသော ရှင်ရသီများနှင့် ဒေဝတားတို့သည် ထိုအတိုင်း ဆက်လက်ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 4

गौतमीं तु पुरस्कृत्य ययुर्द्वारवतीं मुदा । तदा सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्रारण्यानि कृत्स्नशः । द्वारकागमनं चक्रुः सानन्दा ऋषयः सुराः

ဂေါတမီကို ရှေ့တန်းတင်၍ သူတို့သည် ပျော်ရွှင်စွာ ဒွာရဝတီသို့ သွားကြ၏။ ထိုအခါ တီရ္ထအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ရှೇತ್ರများ၊ တောအာရဏ္ယများ အကုန်လုံးတို့သည် ဒွာရကာသို့ ခရီးထွက်ကြပြီး၊ ရှင်ရသီများနှင့် ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက်ရှိကြ၏။

Verse 5

श्रद्धया परया भक्त्या कृष्णदर्शनलालसाः । वीणानिनादतत्त्वज्ञं नारदं पथि तेऽ ब्रुवन्

နက်ရှိုင်းသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့်၊ ကృష్ణကို မြင်တွေ့လိုစိတ် ပြင်းပြ၍၊ လမ်းခရီး၌ ဗီဏာသံ၏ အတ္ထနှင့် သစ္စာကို သိမြင်သူ နာရဒအား သူတို့ ပြောကြ၏။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । राशयः पुण्यपुञ्जानां कृता वै तपसां तथा । यज्ञदानव्रतानां च तीर्थानां महतां भुवि

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ ဤလောကမြေပြင်ပေါ်တွင် တပဿာ၊ ယဇ္ဉ၊ ဒါန၊ ဝရတတို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ပုံတောင်များနှင့် မဟာတီရ္ထများ စုဝေးတည်ရှိ၏။

Verse 7

संप्राप्तस्तत्प्रसादोऽयं यद्द्रक्ष्यामः कुशस्थलीम् । पृच्छामहेऽधुना त्वां वै योगिनां परमं गुरुम्

ဤကရုဏာတော်ကို ရရှိခဲ့ပြီ၊ ကုရှသ္ထလီ (ဒွာရကာ) ကို မြင်တွေ့ရမည်ဟူ၍။ ထို့ကြောင့် ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ယောဂီတို့အနက် အမြင့်ဆုံးဂုရုဖြစ်သော သင်ကို မေးမြန်းပါသည်။

Verse 8

द्वारकायास्तु यात्रायां को विधिः संप्रकीर्तितः । नियमः कोऽत्र कर्त्तव्यो वर्जनीयं च किं मुने

အို မုနိ၊ ဒွာရကာသို့ ဘုရားဖူးခရီးတွင် သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းသည် မည်သို့နည်း။ ထိုနေရာတွင် လိုက်နာရမည့် စည်းကမ်းများ မည်သည်နည်း၊ ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အရာက မည်သည်နည်း။

Verse 10

श्रोतव्यं कीर्तितव्यं च स्मर्तव्यं किं च वै पथि । उत्सवाश्चात्र के प्रोक्ता द्वारकायाश्च तत्पथि । एकैकश्च महाभाग भक्तानन्दविवर्द्धनम् । एतत्सर्वं महाभाग कृपया संप्रकीर्त्यताम्

လမ်းခရီးတွင် ဘာကို နားထောင်ရမည်၊ ဘာကို သီဆိုကီർത്തနာပြုရမည်၊ ဘာကို သတိရရမည်နည်း။ ဒွာရကာသို့ သွားရာလမ်းတွင် မည်သည့်ပွဲတော်များကို သတ်မှတ်ထားသနည်း။ အို မဟာဘဂ၊ ဤအရာတစ်ခုချင်းစီသည် भक्तတို့၏ အာနန္ဒကို တိုးပွားစေသည်၊ ကရုဏာဖြင့် အားလုံးကို ကြေညာပေးပါ။

Verse 11

श्रीनारद उवाच । कृताभ्यंगस्तु पूर्वेद्युः संपूज्य श्रद्धया हरिम् । भोजयेद्वैष्णवान्विप्रान्स्वशक्त्या संप्रहर्षितः

သီရိ နာရဒက ဆိုသည်။ မနေ့တစ်နေ့က အဘျင်္ဂ (ဆီချိုး) ပြုလုပ်ပြီး ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ဟရိကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဝိုင်ရှ္ဏဝများနှင့် ဗြာဟ္မဏများကို ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 12

अनुज्ञातो महाविष्णोः प्रसादमुपयुज्य वै । शयीत भुवि सुप्रीतो द्वारकां कृष्णमानसः

မဟာဝိෂ္ဏု၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီး၊ ထိုဘုရား၏ ပရသာဒ် (သန့်ရှင်းသော အလှူအစား) ကို သုံးဆောင်ပြီးနောက်၊ ကృష్ణကို စိတ်နှလုံးတည်ကာ ဒွာရကာသို့ ရောက်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ အိပ်စေ။

Verse 14

ततस्तु तदनुज्ञातो गीतवादित्रसंस्तवैः । यात्रारंभं प्रकुर्वीत द्वारकायां प्रहर्षितः

ထို့နောက် ထိုခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိပြီးလျှင်၊ သီချင်းများ၊ တူရိယာတီးခတ်သံများနှင့် ချီးမွမ်းသံတော်များဖြင့် ယာဉ်တော် (ဘုရားဖူးခရီး) ကို စတင်ကာ ဒွာရကာသို့ ဝမ်းမြောက်စွာ ချီတက်စေ။

Verse 15

द्वारकां गच्छमानस्तु शान्तो दांतः शुचिः सदा । ब्रह्मचर्यमधः शय्यां कुर्वीत नियतेन्द्रियः

ဒွာရကာသို့ သွားရာတွင် စိတ်ငြိမ်သက်၍ ကိုယ်တိုင်ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ အမြဲသန့်ရှင်းနေစေ။ ဗြဟ္မစရိယ (အိမ်ထောင်မပြုသန့်စင်မှု) ကို စောင့်ထိန်း၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် အိပ်ကာ အာရုံခံအင်္ဂါများကို ထိန်းချုပ်စေ။

Verse 16

सहस्रनामपठनं पुराणपठनं तथा । कर्त्तव्यं सकृपं चित्तं सतां शुश्रूषणं तथा

သဟသ္ရနာမ (နာမတော်တစ်ထောင်) ကို ရွတ်ဖတ်စေ၊ ထို့အတူ ပုရာဏများကိုလည်း ဖတ်ရှုစေ။ ကရုဏာပြည့်သော စိတ်ကို ထားရှိကာ သီလဝါသူတော်ကောင်းများကိုလည်း ဝန်ဆောင်မှု ပြုစေ။

Verse 17

अन्नदानादिकं सर्वं विभवे सति मानवः । अपि स्वल्पं स्वशक्त्या वै कृतं कोटिगुणं भवेत्

အင်အားနှင့် အခွင့်အလမ်းရှိသရွေ့ လူသည် အစာလှူဒါန်းခြင်းစသည့် ကုသိုလ်ကောင်းမှုအားလုံးကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း အနည်းငယ်ပင် ပြုလုပ်လျှင်လည်း အကျိုးသည် ကုဋိဂုဏ် (သန်းပေါင်းများစွာ) တိုးပွားလာသည်။

Verse 18

पथि कृष्णस्य यो भक्त्या ग्रासमेकं प्रयच्छति । द्वीपांता तेन दत्ता भूः पुण्यस्यान्तो न विद्यते

ကృష్ణ၏လမ်းခရီး၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အစာတစ်လုတ်တောင် ပူဇော်ပေးသူသည်၊ ကျွန်းအဆုံးတိုင်အောင် မြေကြီးကို လှူဒါန်းသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုကုသိုလ်၏ အဆုံးမရှိ။

Verse 19

किं पुनर्द्वारकाक्षेत्रे कृष्णस्य च समीपतः । कलावेकेकसिक्थे च राजसूयायुतं फलम्

ဒါဆိုရင် ဒွာရကာ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌၊ ကൃഷ്ണ၏ အနီးတော်၌တော့ ဘယ်လောက်ပိုမိုမလဲ! အဲဒီမှာ နှမ်းစေ့တစ်စေ့လောက် သေးငယ်သည့် အမှုန်တစ်မှုန်တောင် ပူဇော်လျှင် ရာဇသူယ ယဇ్ఞ တစ်သောင်းပေါင်းများစွာ၏ အကျိုးကို ရသည်။

Verse 20

गयाश्राद्धसहस्राणि कृतानि शतसंख्यया । अन्नदानं कृतं यैस्तु द्वारकापथि मानवैः

ဒွာရကာသို့ သွားရာလမ်းပေါ်တွင် အစာလှူ (အန္နဒါန) ပြုသူတို့အတွက်၊ ဂယာ-श्राद्ध ကို ထောင်ပေါင်းများစွာ—အမှန်တကယ် ရာချီရေတွက်အောင်—ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 21

औषधं चान्नपानीयं पादुके कंबलं तथा । वासांस्युपानहौ चैव वित्तं च विभवे सति । वर्जयेत्संकरं विद्वान्यूथालापांस्तथैव च

ဆေးဝါး၊ အစာနှင့် သောက်ရေ၊ စန်ဒယ်ဖိနပ်နှင့် စောင်၊ အဝတ်အစားနှင့် ဖိနပ်၊ ထို့ပြင် စွမ်းအားရှိသလောက် ငွေကြေးကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်သည်။ ပညာရှိသည် စည်းကမ်းမဲ့ ရောထွေးမှုကိုလည်းကောင်း၊ လူစုလူဝေးထဲက အလဟဿ စကားဝိုင်းကိုလည်းကောင်း ရှောင်ကြဉ်သင့်သည်။

Verse 22

परनिन्दां च पैशुन्यं परस्य परिवञ्चनम् । परान्नं परपाकं च सति वित्ते त्यजेद्बुधः

ငွေကြေးလုံလောက်သည့်အခါ ပညာရှိသည် အခြားသူကို အပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်း၊ မကောင်းသတင်းသယ်ဆောင်ခြင်း၊ အခြားသူကို လှည့်ဖြားခြင်း၊ အခြားသူ၏ အစာ သို့မဟုတ် အခြားသူ၏ ချက်ပြုတ်မှုကို အားထားခြင်းတို့ကို စွန့်လွှတ်သင့်သည်။

Verse 23

न दोषो हीनवित्तस्य तावन्मात्रपरिग्रहे । श्रोतव्या सत्कथा विष्णोर्नामसंकीर्त्तनामृतम्

ဥစ္စာနည်းသူသည် လိုအပ်သလောက်သာ လက်ခံယူခြင်း၌ အပြစ်မရှိ။ ထို့အစား ဗိဿဏုဘုရား၏ သန့်ရှင်းသော ကထာများကို နားထောင်ကာ၊ ထိုအမည်တော်ကို သီဆိုချီးမွမ်းခြင်း၏ အမရတရားရည်ကို ခံစားသင့်သည်။

Verse 24

द्वारकापथिगच्छद्भिरन्योन्यं भक्तिवर्द्धनम् । जप्तव्यं वैदिकं जाप्यं स्तोत्रमागमिकं तथा

ဒွာရကာသို့ သွားရာလမ်း၌ ခရီးသွားသူတို့သည် အချင်းချင်း၏ ဘက္တိကို တိုးပွားစေကြရမည်။ ဝေဒိက ဇပကို ပြုလုပ်ကာ၊ အာဂမိက စတိုးထရများကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 25

यात्रायां यत्फलं प्रोक्तं श्रीकृष्णस्य च वै कलौ । न शक्यते मया वक्तुं वदनैर्युगसंख्यया

ကလိယုဂ၌ သီရိကృష్ణ၏ ယာတရာအတွက် ကြေညာထားသော အကျိုးဖလကို ငါ မပြောနိုင်အောင် ကြီးမားလှသည်—ယုဂအရေအတွက်မျှ မျက်နှာပေါက်များရှိသော်လည်း မပြည့်စုံစွာ မဆိုနိုင်။

Verse 26

इत्येतत्कथितं सर्वं यत्पृष्टं तु द्विजोत्तमाः । यतध्वं तत्प्रयत्नेन विष्णुप्राप्तौ च सत्वरम्

ထို့ကြောင့် ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ သင်တို့မေးမြန်းသမျှကို အားလုံး ငါ ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။ ကြိုးစားအားထုတ်၍—လျင်မြန်စွာ—ဗိဿဏုကို ရရှိခြင်းသို့ တက်လှမ်းကြလော့။

Verse 27

श्रीप्रह्लाद उवाच । एवं ते नारदेनोक्ता मुनयो हृष्टमानसाः । चक्रुस्ते सहिताः सर्वे कृष्णदेवस्य तत्पथि

သီရိပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ နာရဒမှ ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ ကြားနာပြီးနောက် မုနိတို့သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်ကာ အားလုံးပေါင်းစည်း၍ သခင်ကృష్ణदेဝ၏ ထိုလမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ထွက်ခွာကြသည်။

Verse 28

केचिच्छृण्वन्ति ता विष्णोः सत्कथा लोकविश्रुताः । यासां संश्रवणादेव भगवान्विशते हृदि

အချို့သူတို့သည် လောကတွင်ကျော်ကြားသော ဗိဿဏု၏ သန့်ရှင်းသော သဒ္ဓာကထာများကို နားထောင်ကြသည်။ ထိုကထာများကို ကြားရုံဖြင့်ပင် ဘုရားရှင်သည် နှလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။

Verse 29

कीर्त्यमानानि नामानि महापुण्यप्रदानि वै । पावनानि सदा लोके कलौ विप्रा विशेषतः

ချီးမွမ်းသီဆိုကြသော နာမတော်များသည် မဟာပုဏ္ဏကို ပေးအပ်တတ်၏။ ထိုနာမတော်များသည် လောက၌ အမြဲသန့်စင်စေပြီး၊ ကလိယုဂ၌ အထူးသဖြင့် အို ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 30

पुराणसंहिता दिव्या मुनिभिः परिकीर्तिताः । प्रकाशयंति या विष्णोर्महिमानं सुमंगलम्

မုနိတို့က ချီးမွမ်းကြသော ပုရာဏသံဟိတာ အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သည်။ ထိုအရာတို့သည် ဗိဿဏု၏ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော မဟိမာကို ထင်ရှားစေ၏။

Verse 31

सद्गुणाः कर्मवीर्य्याणि कृतानि विष्णुना पुरा । लीलावताररूपैस्तु शृण्वन्ति परया मुदा

အလွန်မြင့်မားသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် သူတို့သည် ယခင်က ဗိဿဏုက ပြုလုပ်ခဲ့သော သဒ္ဂုဏ်များနှင့် သူရဲကောင်းမှုကာရိယများကို၊ လီလာအဝတာရ ပုံစံများဖြင့် ထင်ရှားလာသည့်အတိုင်း နားထောင်ကြ၏။

Verse 32

अपरे वासुदेवस्य चरितानि सुमंगलाः । वदंति परया भक्त्या सानन्दाः साश्रुलोचनाः

အခြားသူတို့သည် အာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝကာ မျက်ရည်ဝဲသော မျက်လုံးများနှင့်အတူ၊ အလွန်မြင့်မားသော ဘက္တိဖြင့် ဝါစုဒေဝ၏ အလွန်မင်္ဂလာရှိသော လုပ်ရပ်များကို ပြောဆိုရေတွက်ကြ၏။

Verse 33

अन्ये स्मरंति देवेशमनादिनिधनं विभुम् । केचिज्जपंति मुनयः स्तोत्राणि परया मुदा

အချို့က ဒေဝတို့၏အရှင်ကို—အစမရှိ အဆုံးမရှိ အလုံးစုံပြန့်နှံ့သော မဟာသခင်ကို—အမြဲသတိရကြသည်။ အချို့သော မုနိများကလည်း အမြင့်မြတ်သော ပီတိဖြင့် စတိုးထရများကို ဂျပ်ပ (japa) အဖြစ် ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 34

केचित्तु शतनामानि जपन्ति मुनयः पथि । अन्ये सहस्रनामानि लक्षनाम तथाऽपरे

မုနိအချို့က ခရီးလမ်းပေါ်တွင် ရာနာမ (နာမတစ်ရာ) ကို ဂျပ်ပဖြင့် ရွတ်ဆိုကြသည်။ အချို့က ထောင်နာမကို၊ အခြားအချို့ကလည်း သိန်းနာမကို ရွတ်ဆိုကြသည်။

Verse 35

केचिल्लौकिकगीतानि हरिनामानि हर्षिताः । उत्सवैश्च व्रजंत्यन्ये पताकादिविभूषिताः

အချို့က ပီတိဖြင့် ဟရီ၏ နာမတော်ပါဝင်သော လောကီသီချင်းများကို သီဆိုကြသည်။ အချို့ကလည်း ပွဲတော်အလှည့်အပြောင်းများတွင် တံ旗များစသဖြင့် အလှဆင်ကာ ချီတက်သွားကြသည်။

Verse 36

गीतवादित्रघोषेण करतालस्वनेन च । नास्ति धन्यतमस्तस्मात्त्रिषु लोकेषु कश्चन

သီချင်းနှင့် တူရိယာတို့၏ ဟုန်းဟုန်းမြည်သံ၊ လက်ကရတားလ် (cymbals) တီးသံတို့ကြောင့်၊ လောကသုံးပါးအတွင်း ထိုသို့သော ဘက္တများထက် ပိုမိုကံကောင်းမြတ်သူ မရှိ။

Verse 37

दर्शनं यस्य संजातं वैष्णवानामनुत्तमम् । तथैव जाह्नवी पुण्या यमुना च सरस्वती

အထူးမြတ်သော ဝိုင်ရှ္ဏဝများ၏ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဒർശနကို ရရှိသူအတွက်၊ သန့်ရှင်းမြတ်သော ဂျာဟ္နဝီ (ဂင်္ဂါ)၊ ယမုနာနှင့် စရஸဝတီတို့ကို တွေ့မြင်ရသကဲ့သို့ပင် ကုသိုလ်အကျိုး ရရှိသည်။

Verse 38

रेवाद्याः सरितः सर्वाः प्रचक्रुर्गीतनर्त्तनम् । प्रयागादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

ရေဝါ (Revā) မှစ၍ မြစ်အားလုံးသည် သီချင်းဆိုကာ ကခုန်လှုပ်ရှားကြ၏။ ပရယာဂ (Prayāga) နှင့် အခြား တီရ္ထများ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် အမြင့်မြတ်သော တောင်တန်းများလည်း အတူတကွ ပွဲတော်ဆင်နွှဲကြ၏။

Verse 39

वाराणसी कुरुक्षेत्रं पुण्यान्यन्यानि कृत्स्नशः । त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि क्षेत्राणि देवनायकाः । चक्रुर्गीतं च नृत्यं च द्वारकायाश्च सत्पथि

ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī)၊ ကုရုက္ခေတ္တ (Kurukṣetra) နှင့် အခြားသော ပုဏ္ဏမြေများအားလုံး—သုံးလောကအတွင်းရှိ တီရ္ထနှင့် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ အားလုံးကိုယ်တိုင်၊ ဒေဝနాయకများနှင့်အတူ—ဒွာရကာ (Dvārakā) ၏ မြတ်သော လမ်းပေါ်တွင် သီချင်းဆိုကာ ကခုန်ကြ၏။

Verse 40

एकैकस्मिन्पदे दत्ते द्वारकापथि गच्छताम् । पुण्यं क्रतुसहस्राणां तत्पादरजसंख्यया

ဒွာရကာ (Dvārakā) လမ်းပေါ်သို့ ခရီးသွားသူတို့အတွက်၊ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း တင်လိုက်တိုင်း ပုဏ္ဏကောင်းမှုသည် ဝေဒယဇ္ဈ (Vedic sacrifices) ထောင်ပေါင်းများနှင့် တန်းတူ ဖြစ်ပေါ်လာ၏—ခြေဖဝါးထိသော ဖုန်မှုန့်အမှုန်အရေအတွက်အတိုင်းပင်။

Verse 41

अथ ते मुनयः सर्वे तीर्थक्षेत्रादिसंयुताः । श्रीमत्कृष्णालयं दूराद्ददृशुर्नारदादयः

ထို့နောက် နာရဒ (Nārada) စသည့်သူတို့ ဦးဆောင်၍၊ တီရ္ထ၊ က్షેત્ર စသည့် သန့်ရှင်းရာ အင်အားများနှင့်အတူရှိသော မုနိအားလုံးသည် အဝေးမှပင် သီရိကృష్ణ (Śrī Kṛṣṇa) ၏ တင့်တယ်မြတ်သော နေရာတော်ကို မြင်တွေ့ကြ၏။