Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 62
सा रोमहर्षविवशा त्रपया परीता कोपानुरागकलुषा कृतविप्रलापा । संवर्द्धितद्विगुणशोकभरा च देवी नानारसं बत दृशोर्विषयं प्रपेदे
sā romaharṣavivaśā trapayā parītā kopānurāgakaluṣā kṛtavipralāpā | saṃvarddhitadviguṇaśokabharā ca devī nānārasaṃ bata dṛśorviṣayaṃ prapede
ဒေဝီသည် ရင်ခုန်လှုပ်ရှား၍ ကိုယ်ပေါ်အမွှေးထောင်လာကာ၊ ရှက်ကြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဒေါသနှင့် ချစ်ခြင်းရောနှောသဖြင့် စိတ်မသန့်ကာ စကားလုံးများလည်း မဆက်စပ်ဘဲ ထွက်လာ၏။ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသည် နှစ်ဆတိုးကာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အမျိုးမျိုးသော ခံစားချက်ရသများ လှိုင်းထသွား၏။
Prahlāda (narration continues)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: The goddess trembles with horripilation, eyes brimming with many rasas—shame, anger, love, grief—uttering broken words as sorrow doubles in Kṛṣṇa’s presence.
FAQs
Devotional encounter can awaken complex emotions; the Purāṇa validates inner turmoil as part of transformation toward refuge in God.
The emotional drama unfolds within Dvārakā-māhātmya, reinforcing Dvārakā’s sanctity through Kṛṣṇa-centered remembrance.
None; the verse is primarily rasa-oriented narrative psychology.