Adhyaya 19

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रुत्वा देवदेवेशश्चिंतयित्वा पुनःपुनः उवाच वचनं तत्र दुर्वाससमकल्मषम्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်—ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ဒေဝတို့၏ဒေဝရှင်သည် အကြိမ်ကြိမ် စဉ်းစားတော်မူကာ ထိုနေရာတွင် အပြစ်မဲ့သန့်ရှင်းသော စကားကို ဒုရ္ဝာသသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 2

श्रीभगवानुवाच । पराधीनोऽस्मि विप्रेन्द्र भक्त्या क्रीतोऽस्मि नान्यथा । बलेरादेशकारी च दैत्येन्द्रवशगो ह्यहम्

မြတ်စွာဘုရား မိန့်တော်မူသည်—“ဗိပရေန္ဒ၊ ငါသည် भक्त (ဘက္တိ) ကြောင့်သာ အခြားမဟုတ်ဘဲ အားထားရသူဖြစ်၏။ भक्ति ဖြင့် ငါကို ‘ဝယ်ယူ’ ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ငါသည် ဘလိ၏ အမိန့်ကို ဆောင်ရွက်သူဖြစ်ပြီး၊ ငါ၏ဝရတကြောင့် ဒೈတျယမင်း၏ အာဏာအောက်၌ ရှိနေ၏။”

Verse 3

तस्मात्प्रार्थय विप्रेन्द्र दैत्यं वैरोचनिं बलिम् । अस्यादेशात्करिष्यामि यदभीष्टं तवाधुना

ထို့ကြောင့် ဗိပရေန္ဒ၊ ဝိရောစန၏သား ဒိုင်တျယ ဘလိကို တောင်းပန်ပါ။ သူ၏အမိန့်ဖြင့် ယခု သင်လိုလားသမျှကို ငါ ဆောင်ရွက်ပေးမည်။

Verse 4

तच्छ्रुत्वा वचनं विप्रो बलिं प्रोवाच सत्वरम् । यज्वनां त्वं वरिष्ठश्च दातॄणां त्वं मतोऽधिकः

ထိုစကားကိုကြားသော် ဗြာဟ္မဏသည် ဘလိကို ချက်ချင်းဆို၏— «ယဇ္ဉပြုသူတို့အနက် သင်သည် အမြင့်ဆုံး၊ ဒါနပေးသူတို့အနက်လည်း သင်ကို အကြီးမြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကြ၏»။

Verse 5

पारावारः कृपायाश्च दयां कुरु ममोपरि । प्रेषयस्व महाभाग देवं दैत्यविनिग्रहे

သင်သည် ကရုဏာ၏ ကမ်းမဲ့ပင်လယ်တော်ဖြစ်၏—ကျွန်ုပ်အပေါ် မေတ္တာကရုဏာပြုပါ။ အမင်္ဂလာမရှိသည့် ဒိုင်တျများကို နှိမ်နင်းရန် အရှင်မြတ်ကို ပို့ဆောင်ပေးပါ၊ မဟာဘဂျာရှိသူရေ။

Verse 6

संपूर्णनियमः स्नातस्त्वत्प्रसादाद्भवाम्यहम् । तच्छुत्वा वचनं दैत्यो नातिहृष्टमनास्तदा । दुर्वाससमुवाचेदं नैतदेवं भविष्यति

«သင်၏ကျေးဇူးကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် နိယမအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ထိန်းသိမ်းပြီး စည်းကမ်းပြည့်ဝစွာ ရိုးရာရေချိုး (သ္နာန) ကို ပြုမည်» ဟုဆို၏။ ထိုစကားကိုကြားသော် ဒိုင်တျ (ဘလိ) သည် အလွန်မပျော်ရွှင်ခဲ့။ ထို့နောက် ဒုర్వာသာကို «ဤသို့မဖြစ်နိုင်» ဟုဆို၏။

Verse 7

अन्यत्प्रार्थय विप्रेन्द्र यत्ते मनसि वर्त्तते । तद्दास्यामि न सन्देहो यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

«ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ—သင်၏စိတ်ထဲရှိသမျှ အခြားတစ်ခုကို တောင်းပါ။ အလွန်ရှားပါးလှသော်လည်း သံသယမရှိဘဲ ငါပေးမည်»။

Verse 8

आत्मानमपि दास्यामि नाहं त्यक्ष्ये हरिं द्विज । बहुभिः सुकृतैः प्राप्तं कथं त्यक्ष्यामि केशवम्

«နှစ်ကြိမ်မွေးသူရေ၊ ငါသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုတောင် ပေးလှူနိုင်သော်လည်း ဟရိကို မစွန့်လွှတ်နိုင်။ ကုသိုလ်ကောင်းများစွာဖြင့် ရရှိလာသော ကေသဝကို ငါဘယ်လို စွန့်လွှတ်နိုင်မည်နည်း»။

Verse 9

दुर्वासा उवाच । नातिलुब्धं हि मां विद्धि किमन्यत्प्रार्थयाम्यहम् । रक्ष मे जीवितं दैत्य प्रेषयस्व जनार्द्दनम्

ဒုర్వာသာ မိန့်တော်မူသည်—«ငါသည် အလွန်လောဘကြီးသူ မဟုတ်ကြောင်း သိလော့။ အခြားဘာကို ငါတောင်းဆိုမည်နည်း? အို ဒೈတျာ၊ ငါ့အသက်ကို ကာကွယ်ပေးလော့; ဇနာရ္ဒန (ဗိဿနု) ကို ငါ့ထံ ပို့လော့»။

Verse 10

बलिरुवाच । जानासि त्वं यथा विप्र हिरण्याक्षं निपातितम् । भूत्वा यज्ञवराहस्तु दधारोर्वीं बलाद्दिवि

ဘလိ မိန့်သည်—«အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဟိရဏ္ယာက္ษ ကို မည်သို့ ချေမှုန်းခဲ့သည်ကို သင်သိ၏။ ယဇ్ఞဝရာဟ (ဝရာဟ) အဖြစ် ဖြစ်တော်မူကာ အင်အားဖြင့် မြေကြီးကို မြှောက်တင်၍ အထက်ကောင်းကင်၌ ထိန်းထားတော်မူ၏»။

Verse 11

यथा च दैत्यप्रवरमवध्यं दैत्यदानवैः । हतवान्हिरण्यकशिपुं नृसिंहः सर्वगः प्रभुः

«ထို့အပြင် အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့တော်မူသော အရှင် နృစింహ သည် ဒೈတျာတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် ဟိရဏ္ယကశိပု ကို သတ်တော်မူ၏။ သူသည် ဒဲတျာနှင့် ဒာနဝတို့အကြား၌ပင် မသတ်နိုင်သူဟု ထင်ရှားခဲ့သူဖြစ်၏»။

Verse 12

तथैव वृत्रं नमुचिं रक्षो लंकेश संज्ञकम् । जघान मायया विष्णुः सुरार्थं सुरसत्तमः

«ထိုနည်းတူပင် ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဗိဿနု သည် ဒေဝတို့၏ အကျိုးအတွက် မာယာတော် (ဉာဏ်ဗျူဟာ) ဖြင့် ဝෘတြ၊ နမုချိ နှင့် လင်္ကာ၏ အရှင်ဟု ခေါ်သော ရက္ခသ ကို အနိုင်ယူ၍ ချေမှုန်းတော်မူ၏»။

Verse 13

प्रथमं वामनो भूत्वा ह्ययाचत पदत्रयम् । पुनस्त्रिविक्रमो भूत्वा भुवनानि जहार मे

«အစဦး၌ ဝာမန အဖြစ် ဖြစ်တော်မူ၍ ခြေလှမ်း သုံးလှမ်းကို တောင်းတော်မူ၏။ ထို့နောက် တြိဝိက్రమ အဖြစ် ပြန်လည် ဖြစ်တော်မူကာ ကမ္ဘာလောကများကို ငါ့ထံမှ သိမ်းယူတော်မူ၏»။

Verse 14

मया पुण्यवशाद्विष्णुर्यदि प्राप्तः कथञ्चन । नाहं त्यक्ष्ये जगन्नाथं मायावामनकं प्रभुम्

ကျွန်ုပ်၏ ကုသိုလ်အာနုဘော်ကြောင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဗိဿဏုကို ရရှိခဲ့လျှင်၊ လောကနာထ—အံ့ဖွယ် ဝာမနအဖြစ် ပေါ်ထွန်းသော အရှင်ကို ကျွန်ုပ် မစွန့်လွှတ်ပါ။

Verse 15

दुर्वासा उवाच । नाहं भोक्ष्ये विना स्नानं गोमत्युदधिसंगमे । यदि न प्रेष्यसि हरिं ततस्त्यक्ष्ये कलेवरम्

ဒုర్వာသာက ပြောသည်။ «ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ ရေချိုးခြင်းမရှိဘဲ ငါ မစားမသောက်။ သင် ဟရိကို မပို့လျှင် ငါ ဤကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ပစ်မည်»။

Verse 16

बलिरुवाच । यद्भाव्यं तद्भवतु ते यज्जानासि तथा कुरु । ब्रह्मरुद्रेन्द्रनमितं नाहं त्यक्ष्ये पदद्वयम्

ဗလိက ပြောသည်။ «သင်အတွက် ဖြစ်ရမည့်အရာ ဖြစ်ပါစေ၊ သင်သိသလို လုပ်ပါ။ သို့သော် ဗြဟ္မာ၊ ရုဒြ၊ အိန္ဒြတို့ပင် ဦးညွှတ်နမස්ကာရပြုသော ထိုခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ငါ မစွန့်လွှတ်နိုင်»။

Verse 17

तदा विवदमानौ तौ दृष्ट्वा स जगदीश्वरः । ब्रह्मण्यदेवः कृपया ब्राह्मणं तमुवाच ह

ထိုအခါ သူတို့နှစ်ဦး အငြင်းပွားနေသည်ကို မြင်သော လောက၏ အရှင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ကာကွယ်သော ဘြဟ္မဏ္ယဒေဝသည် ကရုဏာဖြင့် ထိုဗြာဟ္မဏအား မိန့်တော်မူ၏။

Verse 18

स्वस्थो भव द्विजश्रेष्ठ स्नापयिष्ये न संशयः । हत्वा दैत्यगणान्सर्वान्गोमत्युदधिसंगमे

«ဒွိဇအမြတ်ဆုံး၊ စိတ်အေးချမ်းပါ။ သံသယမရှိဘဲ ငါသည် ဒေဝတားအစုအဝေးအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ သင်ကို ရေချိုးစေမည်»။

Verse 19

प्रह्लाद उवाच । श्रुत्वा भगवतो वाक्यं ब्राह्मणं प्रति दैत्यराट् । दृढं जग्राह चरणौ पतित्वा पादयोस्तदा

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်။ ဘုရားရှင်၏ စကားကို ဗြာဟ္မဏအား မိန့်ကြားသည်ကို ကြားပြီးနောက် အဆုရဘုရင်သည် ခြေတော်ရင်း၌ လဲကျကန်တော့ကာ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်하였다။

Verse 20

ततः समृद्धिमगमत्पादौ दत्त्वा बलेः प्रभुः । शंखचक्रगदापाणिर्विष्णुर्दुर्वाससाऽन्वितः

ထို့နောက် သခင်ဘုရားသည် ဘလိအား ခြေတော်ကို ပေးအပ်ပြီး ထိုကိစ္စ၌ အောင်မြင်စိမ့်စိမ့် သာယာဝပြောမှုကို ရရှိတော်မူ၏။ သံခွံ၊ စက်ဝိုင်း၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော ဗိဿနုသည် ဒုర్వာသာနှင့်အတူ ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 21

प्रस्थितौ तौ तदा दृष्ट्वा दुर्वाससजनार्द्दनौ । अनन्तः पुरुषो ऽगच्छन्मुशली च हलायुधः

ဒုర్వာသာနှင့် ဇနာရ္ဒနတို့ ထွက်ခွာနေသည်ကို မြင်သော် အနန္တ (အဆုံးမရှိသော သခင်) သည် ရှေ့ဆက်သွားပြီး၊ ဂဒါကိုင်၍ လယ်ထွန်လက်နက်ကိုင်သော မုရှလီ (ဗလရာမ) လည်း ထိုနည်းတူ လိုက်ပါသွား၏။

Verse 22

मुशली चाग्रतोऽगच्छत्ततो विष्णुस्त्रिविक्रमः । तयोरन्वगमद्विप्रा दुर्वासा भूतलाद्बहिः

မုရှလီသည် အရှေ့မှ ဦးစွာ သွားပြီးနောက် တြိဝိက్రమ ဗိဿနုသည် လိုက်သွား၏။ ထိုနှစ်ဦးနောက်တွင် ဗြာဟ္မဏ ဒုర్వာသာသည် မြေပြင်ကို ကျော်လွန်သကဲ့သို့ ဆက်လက်လိုက်ပါသွား၏။

Verse 23

भित्त्वा रसातलं सर्वे समुत्तस्थुस्त्वरान्विताः । आविर्बभूवुस्तत्रैव गोमत्युदधिसंगमे

ရသာတလကို ဖောက်ထွင်းကာ သူတို့အားလုံးသည် အလျင်အမြန် ထမြောက်ပေါ်ထွက်လာပြီး ဂိုမတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာနေရာ၌ ထိုနေရာတင် ပေါ်ထင်လာကြ၏။

Verse 24

सन्नद्धौ दृढधन्वानौ संकर्षणजनार्दनौ । ऊचतुस्तौ तदा विप्रं कुरु स्नानं यदृच्छया

ထို့နောက် လက်နက်တပ်ဆင်၍ မြားတံခိုင်မာစွာကိုင်ထားသော သင်္ကර්ရှဏနှင့် ဇနာရ္ဒနတို့သည် ဗြာဟ္မဏအား «သင်နှစ်သက်သလို လွတ်လပ်စွာ ရေချိုးသန့်စင်ပါ» ဟု မိန့်ကြား하였다။

Verse 25

तयोस्तु वचनं श्रुत्वा स्नानं चक्रे त्वरान्वितः । स्नात्वा चावश्यकं कर्म कर्तुमारभत द्विजः

သူတို့၏စကားကို ကြားသော် ဗြာဟ္မဏသည် အလျင်အမြန် ရေချိုးသန့်စင်하였다။ ရေချိုးပြီးနောက် ထိုနှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) သည် လိုအပ်သော တာဝန်ရိတုများကို စတင် ဆောင်ရွက်하였다။