Adhyaya 17

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । कृत्वाऽभिषेकं तीर्थेषु यथावद्दत्त दक्षिणः । पूजयेच्च ततो देवं कृष्णाख्यं पुरुषं परम्

ပရာဟ္လာဒက မိန့်တော်မူသည်— «တီရ္ထများ၌ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ရေချိုးအဘိသေကကို ပြည့်စုံစွာ ပြုလုပ်ပြီး ပူဇော်ဆရာတို့အား ဒက္ခိဏာကို သင့်တော်သလို ပေးလှူကာ၊ ထို့နောက် ‘ကృష్ణ’ ဟု ခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပုရုෂ—ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်ရမည်»။

Verse 2

ऋषय ऊचुः । पूजाविधिं तु कृष्णस्य श्रोतुकामाः समासतः । कथयाऽचरणोपेतं यथावद्दैत्यसत्तम

ရိရှီတို့က မိန့်ကြသည်— «ကృష్ణ၏ ပူဇော်နည်းကို အကျဉ်းချုပ် နားထောင်လိုပါသည်။ ဒိုင်တျာတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ လက်တွေ့ကျင့်သုံးရမည့် အဆင့်ဆင့်ပါအောင် မှန်ကန်စွာ ပြောပြပါ»။

Verse 3

द्वारपालाश्च के तत्र कः पूर्वं कश्च पृष्ठतः । पुरीयं सर्वतो दैत्य तिष्ठते केन पालिता

«အဲဒီနေရာမှာ တံခါးစောင့်တွေက ဘယ်သူတွေလဲ။ အရှေ့ဘက်မှာ ဘယ်သူရပ်ပြီး နောက်ဘက်မှာ ဘယ်သူရပ်သလဲ။ ဒိုင်တျာရေ၊ ဒီမြို့ကို အရပ်ရပ်က ဘယ်သူက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသလဲ»။

Verse 4

आनुपूर्व्यात्समासेन पूजनीया यथाविधि । कथयस्व विधिज्ञोऽसि कृष्णैकचरणप्रियः

«အစဉ်လိုက် အကျဉ်းချုပ်နဲ့ သတ်မှတ်နည်းအတိုင်း ဘယ်လိုပူဇော်ရမလဲ ပြောပြပါ။ မိန့်ကြားပါ—သင်သည် ဝိဓိကို သိကျွမ်းသူဖြစ်ပြီး ကృష్ణ၏ ခြေတော်တစ်ပါးတည်းကို ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်»။

Verse 5

श्रीप्रह्लाद उवाच । श्रूयतां पूजनं विप्राः श्रुतपूर्वं विधानतः । कलौ कृष्णस्य विप्रेन्द्रा यथावदनुपूर्वशः

သီရိ ပရာဟ္လာဒက မိန့်တော်မူသည်— «ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ နားထောင်ကြပါ။ အစဉ်အလာမှ ကြားသိထားသည့်အတိုင်း၊ ဝိဓာနအရ ပူဇော်ခြင်းကို ပြောမည်။ ကလိယုဂ၌ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ရေ၊ ကൃഷ്ണ၏ မှန်ကန်သော ပူဇော်နည်းကို အဆင့်ဆင့် ဖော်ပြမည်»။

Verse 6

पूर्वद्वारस्थितान्देवाञ्छुणुध्वं सुसमाहिताः । जयंतः प्रथमं पूज्यः सर्वपापहरः शुभः

အရှေ့တံခါး၌ တည်ရှိသော ဒေဝတော်များအကြောင်းကို စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်ကြလော့။ ဂျယန္တသည် ပထမဦးစွာ ပူဇော်ထိုက်သူ၊ မင်္ဂလာရှိ၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူ ဖြစ်၏။

Verse 7

स्थापितो देवराजेन पूजार्थं केशवस्य हि । तस्यैवानुचरान्वक्ष्ये तान्निबोधत सत्तमाः

ဒေဝတို့၏ဘုရင်က ကေသဝကို ပူဇော်ရန်အတွက် သူ့ကို တည်ထောင်ထား၏။ ယခု သူ၏ အနုချာများကို ငါဆိုမည်—အမြတ်ဆုံးတို့၊ ကောင်းစွာ သိမှတ်ကြလော့။

Verse 8

वज्रनाभः सुनाभश्च वज्रबाहुर्महा हनुः । वज्रदंष्ट्रो वज्रधारी वज्रहा वज्रलोचनः

(သူတို့မှာ:) ဝဇ္ရနာဘ၊ စုနာဘ၊ ဝဇ္ရဗာဟု၊ မဟာဟနု၊ ဝဇ္ရဒံဋ္ဌရ၊ ဝဇ္ရဓာရီ၊ ဝဇ္ရဟာ၊ နှင့် ဝဇ္ရလိုစန တို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 9

श्वेतमूर्धा श्वेतमाली जयन्तानुचराश्च ते । एते शस्त्रोद्यतकरा रक्षन्ते तमहर्निशम्

ရှွေတမူဓာနှင့် ရှွေတမာလီတို့လည်း ဂျယန္တ၏ အနုချာများ ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့သည် လက်၌ လက်နက်ကို မြှောက်ထားကာ နေ့ညမပြတ် ထိုမြို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 10

पूर्वद्वारे सुसंनद्धा जयन्तोद्देशकारिणः । पूर्वद्वारे च रक्षार्थं नरनाथो विनायकः

အရှေ့တံခါး၌ ဂျယန္တ၏ အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်သူတို့သည် လက်နက်စုံလင်စွာ ပြင်ဆင်ထားကြ၏။ ထို့ပြင် အရှေ့တံခါးကို ကာကွယ်ရန် လူတို့၏အရှင် ဝိနာယကလည်း ရှိ၏။

Verse 11

तरुणार्कश्च वै सूर्यो देव्यो वै सहमातरः । ईश्वरश्चापि दुर्वासा नागराजस्तु तक्षकः

(ထိုနေရာ၌လည်း) တရုဏာရ္က နှင့် နေမင်း စူရျ; မာတೃများနှင့်အတူ ဒေဝီများ; ဣශ්ဝရ; ဒုర్వာသာ; နှင့် နာဂရာဇ တက္ṣက တို့ရှိကြသည်။

Verse 12

सेनानीः कार्तिकेयश्च राक्षसश्च महाहनुः । तत्र दीर्घनखोनाम दानवः सुप्रतिष्ठितः

(ထိုနေရာ၌) စစ်တပ်ခေါင်းဆောင် ကာရ္တိကေယ; နှင့် ရာက္ခသ မဟာဟနု ရှိသည်။ ထိုနေရာတွင်လည်း ဒါနဝ “ဒီဃနခ” ဟူသောသူသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်နေသည်။

Verse 13

विश्वावसुश्च गन्धर्वो मेनका च वराप्सराः । सनत्कुमारसहितो वसिष्ठो भगवानृषिः

ဂန္ဓರ್ವ ဝိශ්ဝာဝಸು၊ အထူးမြတ်သော အပ္စရာ မေနကာ၊ နှင့် စနတ်ကုမာရနှင့်အတူ ဗဂဝန် ရှင်ရသီ ဝသိဋ္ဌ—ဤအလင်းရောင်ရှိသော သတ္တဝါများ (သန့်ရှင်းသော ကာကွယ်သူများအဖြစ်) ရှိကြသည်။

Verse 14

एते पूज्याः पूर्वतस्तु न्यग्रोधश्च महाद्रुमः । पूर्वद्वारस्थिता ह्येत आग्नेयाञ्छृणुताथ मे

ဤသူတို့ကို အရှေ့ဘက်တွင် ပူဇော်ထိုက်၏; ထိုနေရာ၌ နျဂ္ရောဓ မဟာသစ်ပင် (ဗညန်) တည်ရှိသည်။ ဤသူတို့သည် အရှေ့တံခါး၌ တည်နေကြ၏။ ယခု အဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) ဘက်ရှိသူတို့ကို ငါ့ထံမှ နားထောင်ကြလော့။

Verse 15

ज्वालामुखोऽथ रक्ताक्षः स्मशाननिलयः क्रथः । मांसादो रुधिराहारः कृष्णः कृष्णजटाधरः

ဇွာလာမုခ၊ ထို့နောက် ရက္တာက္ṣ၊ သင်္ချိုင်းမြေ၌ နေထိုင်သော ကရထ၊ အသားစား မာံသာဒ၊ သွေးကို အာဟာရပြုသော ရုဓိရာဟာရ၊ နှင့် အမည်းရောင် ဇဋာကို ဆောင်သော ကృష్ణ—(ဤတို့သည် ထိုဒిశ၏ ကြမ်းတမ်းသော ကာကွယ်သူများ)။

Verse 16

त्रासनो भञ्जनश्चैव ह्याग्न्येय्यां दिशि संस्थिताः । दिशं रक्षंति संनद्धा दक्षिणां शृणुताथ मे

တရားသန နှင့် ဘဉ္ဇန တို့သည် အရှေ့တောင်ဘက်၌ တည်နေ၍ လက်နက်စုံလင်ကာ ထိုဦးတည်ရာကို ကာကွယ်ကြသည်။ ယခု ငါ့ထံမှ တောင်ဘက်အကြောင်းကို နားထောင်လော့။

Verse 17

दण्डपाणिर्महानादः पाशहस्तः सुलोचनः । अनिवर्त्यक्रमश्चैव तथा दुंदुभिनिस्वनः

ဒဏ္ဍပာဏိ၊ မဟာနာဒ၊ ပာသဟတ္ထ၊ သုလိုစန၊ အနိဝရ္တျက్రమ နှင့် ဒုန္ဒုဘိနိသ္ဝန—ဤတို့သည် ထိုဦးတည်ရာ၏ အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 18

खरस्वनो घर्घरवाक्तथा मौनप्रियः सदा । मल्लिकाक्षश्च एतेषां प्रणतो द्वारपालकः

ခရသ္ဝန၊ ဃရ္ဃရဝာက် နှင့် အမြဲတမ်း တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ချစ်မြတ်နိုးသော မောနပရိယ; ထို့ပြင် မလ္လိကာက္ษ သည် ဦးညွှတ်ကန်တော့လျက် သူတို့အပေါ် တံခါးစောင့်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်သည်။

Verse 19

दक्षिणद्वाररक्षार्थं दुन्दुभिश्च विनायकः । महिषार्कश्च वै सूर्यो भूषणश्च तथेश्वरः

တောင်ဘက်တံခါးကို ကာကွယ်ရန် ဒုန္ဒုဘိ နှင့် ဝိနာယက ရှိကြပြီး၊ ထို့အပြင် မဟိષာရ္က၊ သူရျ၊ ဘူषण နှင့် ဣශ්ဝရ တို့လည်း အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ခန့်အပ်ထားသည်။

Verse 20

चण्डिका च तथा देवी ह्यूर्द्ध्वबाहुश्च राक्षसः । पद्माक्षः क्षेत्रपालश्च नागश्चाश्वतरस्तथा

ထို့အပြင် ဒေဝီ ချဏ္ဍိကာ၊ လက်မြှောက်ထားသော ရాక్షသ ဦရ္ဒ္ဓဝဗာဟု၊ ပဒ္မာက္ษ နှင့် က္ෂေတ္ရပာလ၊ ထို့တင်မက နာဂ နှင့် အශ්ဝတရ တို့လည်း အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ရပ်တည်ကြသည်။

Verse 21

चित्रांगदश्च गन्धर्व उर्वशी च वराप्सराः । यो राजा सर्ववृक्षाणां शालश्चापि महाद्रुमः

ဂန္ဓဗ္ဗ ချိတြာင်္ဂဒ နှင့် အပ్సရာ အူရ္ဝရှီ (အထူးမြတ်သူ) တို့၊ ထို့ပြင် သစ်ပင်အပေါင်းတို့၏ မင်းဟု ခေါ်သော မဟာသစ်ပင် ရှာလ သစ်ပင်ကြီးလည်း ထိုနေရာ၌ တည်ရှိ၏။

Verse 22

सनातन ऋषिश्रेष्ठो ह्यगस्त्यश्च महातपाः । एते याम्यदिशि द्वारं रक्षन्ति सुसमाहिताः

ရိရှီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး စနာတန နှင့် တပဿာကြီးမားသော အဂஸ္တျ တို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ သတိပြုကာ ယာမ်ယ (တောင်) ဒిశ၌ရှိသော တံခါးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။

Verse 23

गीतकृन्नर्तको नग्नः कंबली दहनप्रियः । हसनो नेत्रभंगश्च भ्रूविकारो विजृंभकः

“ဂီတကෘတ်၊ နရ္တက၊ နဂ္န၊ ကမ္ဗလီ၊ ဒဟနပြိယ; ဟသန၊ နေတ္ရဘင်္ဂ၊ ဘြူဝိကာရ၊ ဝိဇೃಂಭက” ဟူသော အနုချရသတ္တဝါတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော သာကာတော်အဖွဲ့အဖြစ် ဆိုထားသည်။

Verse 24

मुशली प्रभुरेतेषां संनद्धो वर्तते द्विजाः । रक्षन्ति नैरृतीमाशां पश्चिमां शृणुतापरान्

“ဒွိဇတို့ရေ၊ ဤအနုချရတို့၏ အရှင် မုရှလီသည် လက်နက်ကာကွယ်ဝတ်စုံဖြင့် တပ်ဆင်ကာ ရပ်တည်၏။ သူတို့သည် နైరෘတ (တောင်အနောက်) ဒిశကို ကာကွယ်ကြ၏။ ယခု အနောက်ဒిశ၏ အခြားသူတို့ကိုလည်း နားထောင်ကြလော့။”

Verse 25

स्वस्तिकः शंखमूर्द्धा च नीलवासाः शुभाननः । पाशहस्तः शूलहस्त एकपादैकलोचनः

“စွဝஸ္တိက၊ သင်္ခမူර්ဓာ၊ နီလဝာသာ၊ သုဘာနန; ပါရှဟස්တ၊ ရှူလဟස්တ၊ နှင့် ဧကပါဒ-ဧကလိုချန” ဟူသော အမည်တို့သည် အစောင့်အရှောက်များ၏ နာမတော်များဖြစ်သည်။

Verse 26

पश्चिमायां दिशि तथा पुष्पदन्तो विनायकः । उद्धवार्कश्च वै सूर्यः शिवः सत्राजितेश्वरः

အနောက်ဘက်၌ ပုဿပဒန္တ ဝိနာယက၊ ဥဒ္ဓဝါရ္က၊ ထို့ပြင် နေဘုရား စူရျ၊ နှင့် သီဝဘုရား (သတ္ရာဇိတေဿဝရ) တို့ရှိ၏။

Verse 27

तुंबरुर्नामगन्धर्वो घृताची च वराप्सराः । महोदरश्च नागेन्द्रो राक्षसश्च घटोत्कचः

တုမ္ဗရု အမည်ရှိ ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ထူးမြတ်သော အပ္စရာ ဃြတാചီ၊ နာဂတို့၏ အရှင် မဟောဒရ၊ နှင့် ရက္ခသ ဃဋောတ္ကချ တို့ရှိ၏။

Verse 28

दैत्यः पञ्चजनोनाम ऋषिः कश्यप एव च । देवी कपालिनीनाम अश्वत्थस्तु महाद्रुमः

ပဉ္စဇန အမည်ရှိ ဒೈတျ၊ ရှိ ကശ്യပ ရှင်ရသီ၊ ကပာလိနီ အမည်ရှိ ဒေဝီ၊ နှင့် အရှွတ္ထ (သန့်ရှင်းသော သဖန်းပင်) မဟာသစ်ပင် တို့ရှိ၏။

Verse 29

कपिलः क्षेत्रपालश्च प्रतीचीं पाति वै दिशम् । नमस्कार्यास्तथा पूज्या वायव्यो शृणुतापरान्

ကပိလ နှင့် ခေတ္တရပာလ တို့သည် အနောက်ဘက်ကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြ၏။ ထိုသူတို့ကို ဦးညွတ်နမസ്കာရ ပြု၍ ပူဇော်ရမည်။ ယခု ဝါယဝျ (အနောက်မြောက်) ဒిశ၏ စောင့်ရှောက်သူတို့ကို နောက်ထပ် နားထောင်လော့။

Verse 30

भंजनो भैरवश्चैव कालिकोऽथ घटोदरः । झंझकामर्दनः पिंगो रुरुः सर्वभुजोव्रणी

ထိုသူတို့မှာ ဘဉ္ဇန နှင့် ဘૈရဝ တို့လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ကာလိက နှင့် ဃဋောဒရ၊ ဈံဈကာမရ္ဒန၊ ပိင်္ဂ၊ ရုရု၊ နှင့် သರ್ವဘုဇောဝြဏီ တို့ဖြစ်၏။

Verse 31

सुपार्श्वः प्रभुरेतेषां संनद्धः पालयन्दिशम् । उदीच्यां दिशि विप्रेन्द्राः श्यामलश्च गणाधिपः

ဤတို့၏ သံချပ်ကာဝတ်ဆင်သော အရှင် စုပာရှွဝ သည် ထိုဦးတည်ရာကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။ မြောက်ဘက်၌ အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ဂဏာတို့၏ အုပ်ချုပ်သူ ရှျာမလ ရှိ၏။

Verse 32

मन्वन्तको विरूपाक्षो गोलकः श्वेत संप्लुतः । उन्मत्तः प्रभुरेतेषामुदीच्यां पालयन्दिशम्

မန်ဝန္တက၊ ဝိရူပါက္ခ၊ ဂိုလက၊ ရှွေတ၊ သံပ္လုတ—ဤတို့၏ အရှင် အုန်မတ္တ သည် မြောက်ဘက်ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၏။

Verse 33

मूलस्थानश्च वै सूर्य्य इन्द्रेशश्च महेश्वरः । देवी कण्ठेश्वरीनाम क्षेत्रपालश्च खञ्जनः

မူလသ္ထာန၌ နေဘုရား စူရျ သည် တည်ရှိ၏။ အင်ဒြေရှ သည် မဟေရှွရ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ကဏ္ဌေရှွရီ ဟု အမည်ရသော ဒေဝီ ရှိပြီး၊ က္ရှေတရပါလ (နယ်မြေစောင့်) သည် ခဉ္ဇန ဖြစ်၏။

Verse 34

वासुकिर्नागराजश्च कूर्मपृष्ठश्च दानवः । सनकश्च ऋषिश्रेष्ठो गोलको राक्षसस्तथा

နဂါးဘုရင် ဝါဆုကိ၊ ဒါနဝ ကူရ္မပೃષ્ઠ၊ ရှင်တော်တို့အထူးမြတ် စနက၊ ထို့အပြင် ရာက္ခသ ဂိုလက—ဤတို့လည်း ထိုနေရာ၌ ဂုဏ်ပြုထိုက်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တည်ရှိကြ၏။

Verse 35

नारदोनाम गन्धर्वो रंभा चैव वराप्सराः । एते पूज्याः प्रयत्नेन प्लक्षोनाम महाद्रुमः

နာရဒ ဟု အမည်ရသော ဂန္ဓဗ္ဗ၊ ထို့ပြင် အထူးမြတ်သော အပ္စရာ ရမ္ဘါ—ဤတို့ကို ကြိုးစား၍ ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်၏။ ထို့အတူ ပလက္ခ ဟု ခေါ်သော မဟာသစ်ပင်လည်း ဖြစ်၏။

Verse 36

यक्षेशः सवितानाम श्यामः पूज्यः प्रयत्नतः । ऐशान्यां दिशि विप्रेन्द्राः स्थिता ये तान्वदाम्यहम्

ယက္ခေဿ (Yakṣeśa) ဟူသော စဝိတာ (Savitā) နှင့် ရှျာမ (Śyāma) တို့ကို ကြိုးစားသတိထား၍ ပူဇော်ရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသူတို့ကို ယခု ငါ ပြောမည်။

Verse 37

दुर्धरो भैरवारावः किंकिणीको महाबलः । करालो विकटो मूलो बलिभुक्तो बलिप्रियः

ဒုဓရ (Durdhara)၊ ဘဲရဝါရာဝ (Bhairavārāva)၊ ကိင်္ကိဏီက (Kiṃkiṇīka) အင်အားကြီးသူ၊ ကရာလ (Karāla)၊ ဝိကဋ (Vikaṭa)၊ မူလ (Mūla) — ဘလိဘုက္တ (Balibhukta) နှင့် ဘလိပရိယ (Balipriya) တို့သည် သန့်ရှင်းရာဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကာကွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

एतेषां क्षेत्रपालानां सस्त्रीणां च द्विजोत्तमाः । नेता प्रभु श्च स्वामी च जयन्तः पालकस्तथा

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤနယ်မြေကာကွယ်သူများနှင့် သူတို့၏ ဇနီးများအတွက် ဂျယန္တ (Jayanta) သည် ခေါင်းဆောင်၊ အရှင်၊ သခင်၊ ထို့ပြင် ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းသူလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 39

निगृह्णात्यनुगृह्णाति रक्षिता पुरवासिनाम् । जयन्तादेशमादाय ते दुष्टान्घातयन्ति च

သူတို့သည် တားဆီးထိန်းချုပ်လည်း လုပ်ကြပြီး ကရုဏာဖြင့် ကူညီပေးလည်း လုပ်ကြသည်၊ မြို့နေသူတို့၏ ကာကွယ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ဂျယန္တ၏ အမိန့်ကို ခံယူ၍ သူတို့သည် မကောင်းသူတို့ကိုလည်း သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းကြသည်။

Verse 40

नागस्थलस्थितः स्वामी जयन्तः पालकः सदा । नागराजैः परिवृतः पूजनीयः प्रयत्नतः

အရှင် ဂျယန္တ (Jayanta) သည် အမြဲတမ်း ကာကွယ်သူဖြစ်၍ နာဂသ္ထလ (Nāgasthala) တွင် နေထိုင်တော်မူ၏။ နာဂရာဇာများ ဝန်းရံလျက်ရှိသဖြင့် ကြိုးစားသတိထား၍ ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 41

मांसप्रियमुखाश्चैत ऐशानीं पांति वै दिशम् । सहस्रशीर्षको देवः शेषो नागस्थलस्थितः । अनन्तो वासुकिश्चैव तक्षकः पद्म एव च

ဤအကာအကွယ်ရှင်တို့သည်—ရုပ်သွင်ပြင်းထန်၍ အသားကိုနှစ်သက်သူများ—အရှေ့မြောက်ဘက်ကို အမှန်တကယ် ကာကွယ်ကြ၏။ ခေါင်းတစ်ထောင်ရှိသော နတ်သျှေရှ (Śeṣa) သည် နာဂသ္ထလ၌ တည်၏; ထို့ပြင် အနန္တ၊ ဝါသုကီ၊ တက္ရှက၊ ပဒ္မ တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 42

शंखः कंबलकश्चैव नागश्चाश्वतरस्तथा । मुक्तकः कालियश्चैव जनकोऽथापराजितः

ရှင်ခ (Śaṅkha) နှင့် ကမ္ဗလက (Kaṃbalaka)၊ နာဂ (Nāga) နှင့် အရှွတရ (Aśvatara) တို့လည်းကောင်း၊ မုက္တက (Muktaka) နှင့် ကာလိယ (Kāliya) တို့လည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ဇနက (Janaka) နှင့် အပရာဇိတ (Aparājita) တို့—ဤတို့လည်း သန့်ရှင်းသော နာဂအဖွဲ့တွင် ပါဝင်ကြ၏။

Verse 43

कर्कोटकमुखा नागास्ते च सन्ति सहस्रशः । ते पूज्या गंधपुष्पैश्च बलिभिर्धूपदीपकैः

ကရ္ကိုဋက (Karkoṭaka) ကို ဦးဆောင်သော နာဂတို့သည် အမှန်တကယ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိကြ၏။ သူတို့ကို မွှေးရနံ့နှင့် ပန်းများ၊ ဘလိ (bali) ပူဇော်ပွဲများ၊ ထို့ပြင် မီးခိုး (ဓూప) နှင့် မီးအလင်း (ဒီပ) တို့ဖြင့် ပူဇော်သင့်၏။

Verse 44

पायसेन च मांसेन ह्यन्नाद्यैः सुरया तथा । ततः संपूज्य देवशं जयंतं रक्षिणां वरम्

နို့ထမင်းချို (ပာယသ) နှင့် အသား၊ အစားအစာမျိုးစုံ၊ ထို့ပြင် သေရ (အရက်) ဖြင့်လည်း—ထို့နောက် အကာအကွယ်ရှင်တို့၏ အထွဋ်အမြတ်၊ နတ်သမားခေါင်းဆောင် ဂျယန္တ (Jayanta) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက်…

Verse 45

गंध पुष्पोपहारैश्च धूपवस्त्रादिभूषणैः । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठाः कृष्णं देवकिनन्दनम् । संपूज्यः प्रथमं तत्र गणेशो रुक्मिसंज्ञकः

မွှေးရနံ့နှင့် ပန်းအပူဇော်များ၊ မီးခိုး (ဓూప)၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းတို့ဖြင့်—ထို့နောက်၊ ဒွိဇတို့အထွဋ်အမြတ်တို့၊ ဒေဝကီ၏သား ကృష్ణ (Kṛṣṇa) ထံသို့ သွားကြလော့။ ထိုနေရာ၌ ပထမဦးစွာ «ရုက္မိ» ဟုခေါ်သော ဂဏေရှ (Gaṇeśa) ကို စနစ်တကျ ပူဇော်ရမည်။

Verse 46

ऋषय ऊचुः । कथं स रुक्मिदैत्येन्द्रो यो दुष्टो गणतां गतः । साक्षाद्भगवतो द्वारि प्रत्यहं पूज्यते नरः

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ မကောင်းသော ဒေယ့်တျာတို့၏ အရှင် ရုက္မီသည် «ဂဏ» အဖြစ်သို့ မည်သို့ရောက်ရှိသနည်း။ ထို့ပြင် ဘဂဝန်၏ တံခါးဝ၌ နေ့စဉ်ပင် တိုက်ရိုက် ပူဇော်ခံရသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

Verse 47

श्रीप्रह्लाद उवाच । कृष्णाय रुक्मिणीं दातुं यदा भीष्मक उद्यतः । तद्द्वेषात्क्रोधसंयुक्तो रुक्मी चैद्यममन्यत

သီရိ ပရာဟ္လာဒက ဆိုသည်။ ဘီရှ္မကသည် ရုက္မိဏီကို ကృష్ణအား ပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်၊ ထိုမုန်းတီးမှုကြောင့် ဒေါသတက်လာသော ရုက္မီသည် (ကృష్ణကို) ရန်သူဟု သဘောထား하였다။

Verse 48

यदा जहार भगवान्रुक्मिणीमंबिकालयात् । सर्वान्विद्राव्य वै भूपाञ्जरासन्धमुखान्रणे

ထိုအခါ ဘဂဝန်သည် အမ္ဗိကာဘုရားကျောင်းမှ ရုက္မိဏီကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ စစ်ပွဲတွင် ဇရာသန္ဓကို ဦးဆောင်သော မင်းများအားလုံးကို အနိုင်ယူကာ ထွက်ပြေးစေ하였다။

Verse 49

तदा रुक्मी महाबाहुर्भीष्मकस्य सुतो बली । नाहत्वा विनिवर्तिष्ये तमहं यादवं रणे

ထိုအခါ လက်မောင်းကြီး၍ အင်အားပြင်းသော ဘီရှ္မက၏ သား ရုက္မီက ကြေညာသည်။ “စစ်မြေပြင်၌ ထို ယာဒဝကို မသတ်မချင်း ငါ မပြန်လှည့်မည်” ဟု။

Verse 50

प्रतिज्ञां सर्वभूपानां शृण्वतां कृतवान्द्विजाः । एवमुक्त्वा स सन्नद्धो युद्धाय परिधावितः

အို ဒွိဇတို့၊ မင်းများအားလုံး နားထောင်နေစဉ် သူသည် ဤကတိကို ချမှတ်하였다။ ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် လက်နက်တပ်ဆင်ကာ စစ်ပွဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွား하였다။

Verse 51

अक्षौहिण्या दलेनैवायुद्ध्यत्कृष्णेन भो द्विजाः । स युध्यमानः कृष्णेन वध्यमानो हतौजसः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ အက္ရှೌဟိဏီတပ်ခွဲတစ်ခွဲသာနှင့်အတူရှိသော သခင် ကృష్ణနှင့် သူသည် စစ်တိုက်လေ၏။ ကൃഷ്ണနှင့် တိုက်ခိုက်နေစဉ် သူ၏အင်အားသည် ချိုးဖျက်ခံရ၍ အာနုဘော်လည်း ပျက်စီးသွားလေ၏။

Verse 52

बद्धो भगवता तत्र कृत्वा वैरूप्यमेव च । रामेण बंधनान्मुक्तो मरणाय मतिं दधौ

ထိုနေရာ၌ သခင် ဘဂဝန်က သူ့ကို ချည်နှောင်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်ပင် ပျက်ယွင်းစေတော်မူ၏။ ရာမက ချည်နှောင်မှုမှ လွတ်မြောက်စေပြီးနောက် သူသည် သေခြင်းသို့ စိတ်ကို တည်စေ하였다။

Verse 53

रुक्मिणी भ्रातरं दृष्ट्वा मरणे कृतनिश्चयम् । उवाच कृष्णं वैदर्भी भ्रातरं ह्यानयस्व मे

ရုက္မိဏီသည် မိမိအစ်ကို သေခြင်းကို အဆုံးအဖြတ်ချထားသည်ကို မြင်၍၊ ဝိဒರ್ಭမင်းသမီးက ကృష్ణအား “ကျွန်မ၏ အစ်ကိုကို ကျွန်မထံသို့ ခေါ်ဆောင်လာပါ” ဟု ဆိုလေ၏။

Verse 54

ततस्तत्प्रियकामार्थमनुमान्य जनार्द्दनः । चकार पार्षदां मध्ये प्रवरं विघ्ननाशनम्

ထို့နောက် သူမ၏ချစ်မြတ်နိုးသော ဆန္ဒကို ပြည့်စုံစေရန် သဘောတူတော်မူသော ဇနာရ္ဒနသည် မိမိ၏ပါရ္သဒတို့အလယ်၌ အတားအဆီးဖျက်သိမ်းသူ အမြတ်ဆုံးကို တည်ထောင်တော်မူ၏။

Verse 55

एतस्मात्कारणाद्विप्राः प्रथमं पूज्यते सदा । गंधधूपाक्षतैर्वस्त्रैर्मोदकैस्तं प्रतर्पयेत्

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သူသည် အစဉ်အမြဲ ပထမဦးစွာ ပူဇော်ခံရ၏။ အနံ့သာ၊ မီးခိုး၊ အက္ခတ (မကွဲစပါး)၊ အဝတ်အစားနှင့် မోదကတို့ဖြင့် သူ့ကို ပျော်ရွှင်စေသင့်၏။

Verse 56

तस्मिंस्तुष्टे जगन्नाथस्तुष्टो भवति नान्यथा

သူ ပျော်ရွှင်တော်မူလျှင်၊ जगन्नာထ (Jagannātha) သည်လည်း ပျော်ရွှင်တော်မူ၏—အခြားနည်းမရှိ။