Adhyaya 15

Verse 1

प्रह्लाद उवाच श्रुत्वा तमागतं देवं ब्रह्माणं पितरं स्वकम् । सनकाद्या नमस्कर्त्तुं जग्मुः सर्वे पितामहम्

ပရာဟ္လာဒက ပြောသည်—သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖေဖြစ်သော ဘြဟ္မာဘုရား ရောက်လာသည်ဟု ကြားသိသဖြင့် စနကာတို့နှင့် အခြားသူအားလုံးသည် “အဘိုးကြီး” ဘြဟ္မာထံ သွား၍ ဦးချခဲ့ကြသည်။

Verse 2

तं दृष्ट्वा लोककर्त्तारं दण्डवत्प्रणताः क्षितौ । ततो दृष्ट्वा स तनयान्संगृह्य परिषस्वजे

လောကကို ဖန်ဆင်းသူကို မြင်လျှင် သူတို့သည် တုတ်တန်းကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျ ဦးချခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူ၏သားများကို မြင်သဖြင့် အနီးကပ် စုစည်းကာ ဖက်လှမ်းပွေ့ဖက်တော်မူ၏။

Verse 3

पृष्टश्चानामयं तैस्तु पृष्ट्वा तान्समुवाच ह । आराधितो यैर्भगवान्धन्या यूयं वयं तथा

သူတို့က ကျန်းမာချမ်းသာမှုကို မေးမြန်းကြသဖြင့်၊ သူလည်း ပြန်မေးကာ ပြောတော်မူသည်—“သင်တို့လည်း ကံကောင်းမြတ်သူများ၊ ငါတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်၊ အကြောင်းမှာ သင်တို့က ဘုရားသခင်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။”

Verse 4

संसिद्धिं परमां याता भगवद्दर्शनेन हि । न ज्ञातं पुत्रकाः सम्यगज्ञानाद्बालबुद्धिभिः

“အမှန်ပင်၊ ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် သင်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချစ်သားတို့၊ အဝိဇ္ဇာနှင့် ကလေးဆန်သော ဉာဏ်ကြောင့် ဤအရာကို မှန်ကန်စွာ မသိမမြင်ခဲ့ကြ။”

Verse 5

येनार्चितो महादेवस्तस्य तुष्यति केशवः । अनर्चिते नीलकण्ठे न गृह्णात्यर्चनं हरिः । तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूज्यतां नीललोहितः

မဟာဒေဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်သူအား ကေရှဝ (ဝိෂ္ဏု) သည် နှစ်သက်တော်မူ၏။ နီလကဏ္ဍ (ရှီဝ) ကို မပူဇော်လျှင် ဟရီ (ဝိෂ္ဏု) သည် ပူဇော်ခြင်းကို မလက်ခံတော်မူ။ ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် နီလလောဟိတ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကြလော့။

Verse 6

येन संपूर्णतां याति कृष्णपूजा कृता सदा । तच्छ्रुत्वा वचनं तस्या ब्रह्मपुत्रा ययुस्तदा

“အမြဲတမ်း ကృష్ణကို ပူဇော်ခြင်းသည် ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်စေသော အရာ” ဟူ၍။ ထိုစကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်များသည် ထိုခဏ၌ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 7

देवागाराग्रतो गत्वा योगसिद्धा महर्षयः । लिंगं संस्थापयामासुः शिवभक्तिपुरस्कृता

ဒေဝဂါရ၏ ရှေ့သို့ သွားရောက်ပြီး ယောဂသိဒ္ဓိ ပြည့်စုံသော မဟာရိရှီတို့သည် ရှိဝဘက္တိကို ဦးတည်အဖြစ်ထားကာ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကြသည်။

Verse 8

संस्थाप्य शिवलिंगं ते स्नानार्थं मुनिसत्तमाः । कूपं चक्रुस्ततः सर्व ऋषयः संशितव्रताः

ရှိဝလင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ရေချိုးရန် ရည်ရွယ်သော မုနိအထူးမြတ်တို့နှင့် ကတိဝတ်ခိုင်မာသော ရိရှီအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ ရေတွင်းတူးကြသည်။

Verse 9

दृष्ट्वा तममृतप्रख्यं जलपूर्णं सुनिर्मलम् । संहृष्टा ऋषयः सर्वे साधुसाध्विति चाब्रुवन्

အမృతကဲ့သို့ ထင်ရှား၍ ရေပြည့်ဝကာ အလွန်သန့်ရှင်းသော ထိုရေတွင်းကို မြင်ကြသဖြင့် ရိရှီအားလုံး ဝမ်းမြောက်ကာ “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏” ဟု ကြွေးကြော်ကြသည်။

Verse 10

स्थापितं शिवलिंगं च दृष्ट्वा लोकपितामहः । उवाच वचनं ब्रह्मा प्रीतः पुत्रांस्तदा द्विजाः

တည်ထောင်ထားသော ရှိဝလင်္ဂကို မြင်တော်မူသော လောကပိတামဟ ဘြဟ္မာသည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ ထိုဒွိဇ သားတော်များထံ စကားတော်ကို ပြောကြားတော်မူသည်။

Verse 11

ब्रह्मोवाच । भवद्भिर्योगसंसिद्धैर्यस्मात्संस्थापितः शिवः । तस्मात्सिद्धेश्वर इति ख्यातिं लोके गमिष्यति

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «ယောဂဖြင့် ပြည့်စုံသည့် သင်တို့က သီဝကို တည်ထောင်ထားသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် လောက၌ ‘သိဒ္ဓေရှ္ဝရ’ (အောင်မြင်သူတို့၏ အရှင်) ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်»။

Verse 12

समीपे शितिकण्ठस्य कूपोयमृषिभिः कृतः । ऋषितीर्थमिति ख्यातं तस्माल्लोके भविष्यति

ရှီတိကဏ္ဌ (သီဝ) အနီး၌ ဤရေတွင်းကို ရှိသီတို့က တူးဖော်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လောက၌ ‘ရိသိတီရ္ထ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 13

विना श्राद्धेन विप्रेन्द्रा दानेन पितृतर्पणात् । भक्तितः स्नानमात्रेण पितृभिः सह मुच्यते

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ရှရဒ္ဓ မပြုဘဲ၊ ဒါန မပေးဘဲ၊ ပိတೃတర్పဏ မဆောင်ရွက်ဘဲပင်—ဘက်တိဖြင့်သာ၊ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းကြောင့် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့နှင့်အတူ လွတ်မြောက်ရ၏။

Verse 14

असत्यवादिनो ये च परनिन्दा परायणाः । स्नानमात्रेण शुध्यन्ति ऋषितीर्थे न संशयः

မုသားပြောသူတို့နှင့် အခြားသူကို အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို အလေ့အထရှိသူတို့ပင်လျှင် ‘ရိသိတီရ္ထ’ တွင် ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် သန့်စင်ကြသည်—သံသယမရှိ။

Verse 15

स्नानं प्रशस्तं विषुवे मन्वादिषु तथैव च । तथा कृतयुगाद्यायां माघस्य द्विजसत्तमाः

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့ည) ကာလများ၌လည်းကောင်း၊ မန်ဝာဒီ အထွတ်အမြတ်နေ့များ၌လည်းကောင်း၊ ကృతယုဂ အစ၌လည်းကောင်း ရေချိုးခြင်းသည် အထူးချီးမွမ်းခံရ၏။ ထို့အတူ မာဃလတွင်လည်း ရေချိုးခြင်းကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 16

शिवरात्रौ वसेद्यस्तु लिंगे सिद्धेशसंज्ञिते । स्नात्वा ऋषिकृते तीर्थे किं तस्यान्येन वै द्विजाः । गत्वा तत्र महाभागा गृहीत्वा फलमुत्तमम्

သီဝရာထရီည၌ စိဒ္ဓေရှ လင်္ဂ၌ ထိုနေရာတွင် ညလုံးနိုးကြား၍၊ ရှိများပြုလုပ်ထားသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည်—အို ဘြာဟ္မဏတို့၊ အခြားသန့်ရှင်းကံတရား မည်သို့လိုအပ်မည်နည်း။ ထိုသို့ သွားရောက်သော ကံကောင်းသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 17

अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन कृत्वा च करयोः कुशान् । गृह्णंत्वर्घ्यमिमं देवा योगसिद्धा महर्षयः

နည်းလမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်၌ ကုရှမြက်ကို ထားကာ (ဤသို့ ဆုတောင်းရမည်) — «ဒေဝတို့နှင့် ယောဂသိဒ္ဓ မဟာရိရှိတို့သည် ဤအရ္ဃျကို လက်ခံကြပါစေ»။

Verse 18

ऋषितीर्थे च पापघ्ने सिद्धेश्वरसमन्विते । दत्त्वार्घ्यं मृदमालभ्य स्नानं कुर्यात्समाहितः

ပാപကို ဖျက်ဆီးသော၊ စိဒ္ဓေရှွရနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ရိရှိတီရ္ထ၌ အရ္ဃျကို အရင်ပူဇော်ပြီး၊ သန့်စင်မြေကို လိမ်းကာ၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေချိုးပွဲကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 19

तर्पयेच्च पितॄन्देवान्मनुष्यांश्च यथाक्रमम् । ततः श्राद्धं प्रकुर्वीत पितॄणां श्रद्धयाऽन्वितः

ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း ပိတೃတို့၊ ဒေဝတို့နှင့် လူသားတို့အား တർပဏကို ပေးအပ်ရမည်။ ထို့ပြီးလျှင် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကာ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အတွက် ရှရာဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 20

तथा च दक्षिणां दद्याद्वित्तशाठ्यविवर्जितः । विशेषतः प्रदेयानि फलानि रसवंति च

ထို့အတူ ငွေကြေးအပေါ် ကပ်စေးနည်းခြင်းကို ရှောင်ကာ ဒက္ခိဏာကို ပေးရမည်။ အထူးသဖြင့် အရည်ရွှမ်း၍ ကောင်းမွန်သော အသီးအနှံများကို လှူဒါန်းသင့်၏။

Verse 21

दद्याच्छयामाकनीवारान्विद्रुमं चाजिनानि च । सप्तधान्यानि शालींश्च सक्तूंश्च गुडसंयुतान्

ရှျာမာကနှင့် နီဝါရ အစေ့အနှံများ၊ ပုလဲနီ (coral) နှင့် အရေပြားများကို လှူဒါန်းသင့်၏။ ထို့ပြင် သီးနှံခုနစ်မျိုး၊ ဆန်နှင့် ဂျဂ္ဂရီ (အချိုတုံး) နှင့်ရောထားသော လှော်မှုန့်ကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်၏။

Verse 22

गंधमाल्यानि तांबूलं वस्त्राणि च तथा पयः । एवं कृत्वा समग्रं च कृतकृत्यो भवेन्नरः

နံ့သာနှင့် ပန်းကုံးများ၊ တံဘူလ် (ကွမ်း)၊ အဝတ်အစားများနှင့် နို့ကိုလည်း လှူဒါန်းသင့်၏။ ဤသို့ အစုံအလင် ပြုလုပ်ပြီးလျှင် လူသည် ကర్తव्यကို ပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 23

पूजयित्वा महादेवं सिद्धेश्वरमुमापतिम् । सफलं जन्म मर्त्यस्य जीवितं च सुजीवितम्

မဟာဒေဝကို—စိဒ္ဓေရှ္ဝရ၊ ဥမာ၏ ပတိ—ကို ပူဇော်ပြီးနောက် လူ့ဘဝမွေးဖွားခြင်းသည် အကျိုးရှိလာ၍ အသက်တာလည်း အမှန်တကယ် ကောင်းစွာ အသက်ရှင်ခြင်း ဖြစ်လာ၏။

Verse 24

यः स्नात्वा ऋषितीर्थे तु पश्येत्सिद्धेश्वरं शिवम् । पितरस्तस्य तुष्यन्ति तुष्यन्ति च पितामहाः

ရိရှိတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ရှိဝကို မြင်တွေ့သူ မည်သူမဆို၊ သူ၏ ပိတရ (ဘိုးဘွား) များလည်း ကျေနပ်ကြပြီး ပိတామဟ (အဘိုးဘွားကြီး) များလည်း ကျေနပ်ကြ၏။

Verse 25

अपुत्रा पुत्रिणः स्युस्ते पुत्रिणश्चापि पौत्रिणः । निर्धना धनवंतश्च सिद्धेश्वररता नराः

စိဒ္ဓေရှ္ဝရကို ရတနာထားသော လူတို့တွင်၊ သားမရှိသူတို့သည် သားရကြပြီး၊ သားရှိသူတို့သည် မြေးရကြ၏။ ဆင်းရဲသူတို့လည်း ချမ်းသာဝကြွားလာကြ၏။

Verse 26

दुष्कृतं याति विलयं सुकृतं च विवर्द्धते । भवेन्मनोरथावाप्तिः प्रणते सिद्धनायके

ဒုစရိုက်တို့ ပျောက်ကွယ်သွား၍ ကုသိုလ်မြတ် တိုးပွားလာသည်။ စိဒ္ဓနာယက (စိဒ္ဓေရှွရ) ကို ဦးညွတ်ပူဇော်သော ဘက္တသည် မိမိနှလုံးသားဆန္ဒကို ပြည့်စုံရ၏။

Verse 27

ऋषितीर्थे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा सिद्धेश्वरं हरम् । सर्वान्कामानवाप्नोति नात्र कार्या विचारणा

ဋ္ဌာန ဥဿိတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး စိဒ္ဓေရှွရ ဟရ (ရှီဝ) ကို ဖူးမြင်လျှင် လူသည် ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိ၏—ဤအပေါ် သံသယမလို၊ ထပ်မံစဉ်းစားရန်မလို။

Verse 28

शिवरात्र्यां विशेषेण सिद्धेशः संप्रपूजितः । यंयं कामयते कामं तं ददाति न संशयः । चिन्तामणिसमः स्वामी ह्यथवा चाक्षयो निधिः

အထူးသဖြင့် ရှီဝရာတြီညတွင် စိဒ္ဓေရှ (စိဒ္ဓေရှွရ) ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်လျှင် ဘက္တက မည်သည့်ဆန္ဒကို မျှော်လင့်သော်လည်း ထိုဆန္ဒကို သံသယမရှိဘဲ ပေးတော်မူ၏။ ထိုသခင်သည် ဆန္ဒပြည့်ရတနာ ချိန္တာမဏိကဲ့သို့၊ မကုန်ခန်းသော خزانہကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 29

श्रुत्वाध्यायमिमं पुण्यं सर्वाघहरणं परम् । प्रयाति परमं स्थानं मानवः श्रद्धयान्वितः

အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော အမြတ်ဆုံး ပုဏ္ဏကထာဓ္ဓာယဤကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်၏။