Adhyaya 13

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । इति कृष्णवचः श्रुत्वा गोप्यः संहृष्टमानसाः । तस्मिन्मयसरे स्नात्वा विमुक्ताऽशेषबन्धनाः

ပရာဟ္လာဒက ပြော၏— ကృష్ణ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဂိုပီတို့သည် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လှ၍ မာယာရေကန်၌ ရေချိုးကြကာ၊ ထိုရေချိုးခြင်းကြောင့် ချည်နှောင်မှုအားလုံးမှ အလုံးစုံ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 2

कृष्णदर्शनसंजातपरमानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च वचनं गोप्यो मधुरं माधवं प्रति

ကృష్ణကို မြင်တွေ့ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အမြင့်ဆုံး အာနန္ဒဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ ဂိုပီတို့သည် မာဓဝအား ရည်ညွှန်းကာ ချိုမြိန်သော စကားများကို ပြောကြ၏။

Verse 3

गोप्य ऊचुः । धन्यः स दैत्यप्रवरो मयो येन कृतं सरः । यस्मिंस्त्वं देवतैः सार्द्धं समेष्यसि जगत्पते

ဂိုပီတို့က ပြောကြ၏— ဒါနဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး မာယာသည် မင်္ဂလာရှိလှ၏၊ သူက ဤရေကန်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ပင် သင်သည်၊ အို လောက၏ အရှင်၊ ဒေဝတားတို့နှင့်အတူ စုဝေးလာမည်။

Verse 4

यदि तुष्टोऽसि भगवन्ननुग्राह्या वयं यदि । अस्माकमपि वार्ष्णेय कारयस्व सरोत्तमम्

အို ဘဂဝန်၊ သင်နှစ်သက်ပါက—ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏အနုဂြဟာကို ခံယူရန် သင့်တော်ပါက—အို ဝါර්ෂ္ဏေယ၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက်လည်း အကောင်းဆုံး ရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်ဆင်းပေးပါ။

Verse 5

कीर्त्तनान्मृत्युलोकेऽस्मिंस्तव संदर्शनेन हि । अहर्निशं तव ध्यानाद्यास्यामः परमां गतिम्

ဤသေမင်းလောက၌ သင်၏ဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းသီဆိုခြင်းနှင့်၊ သင်ကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့်ပင်၊ နေ့ညမပြတ် သင်ကို ဓ్యာနပြုလျက် ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ကြမည်။

Verse 6

श्रीकृष्ण उवाच । करिष्ये वः प्रियं साध्व्यो यूयं मम परिग्रहाः । अनुग्राह्या मया नित्यं भक्तिग्राह्योऽस्मि सर्वदा

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်။ အို သီလကောင်းသော မိန်းမတို့၊ သင်တို့နှစ်သက်ရာကို ငါပြုမည်။ သင်တို့သည် ငါ၏ကိုယ်ပိုင်သူများဖြစ်ကြသည်။ သင်တို့ကို ငါသည် အမြဲတမ်း အနုဂြဟာပေးရမည်၊ အကြောင်းမူကား ငါသည် အစဉ်အမြဲ ဘက္တိဖြင့်သာ အနိုင်ရသူဖြစ်၏။

Verse 7

प्रह्लाद उवाच । इत्युक्त्वा भगवान्कृष्णो गोपीनां हितकाम्यया । सरसः सन्निधौ तस्य सरस्त्वन्यच्चकार ह

ပရဟ္လာဒက ဆိုသည်။ ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ ဂိုပီတို့၏ အကျိုးကို လိုလားတော်မူသော ဘဂဝန် ကൃഷ്ണသည် ထိုရေကန်၏ အနီး၌ အခြားရေကန်တစ်ကန်ကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 8

तदगाधं स्वच्छजलं नलिनीदलशोभितम् । हंससारसयुग्मैश्च चक्रवाकैश्च शोभितम्

ထိုရေကန်သည် နက်ရှိုင်း၍ ရေကြည်လင်သန့်ရှင်းကာ ကြာရွက်များဖြင့် တင့်တယ်လှပ၏။ ထို့ပြင် ဟံသာအတွဲများ၊ စာရသအတွဲများနှင့် စက္ကရဝါက ငှက်များကြောင့်လည်း ပိုမိုတင့်တယ်၏။

Verse 9

कुमुदोत्पलकह्लारपद्मिनीखण्डमण्डितम् । सेवितं द्विजमुख्यैश्च सिद्धविद्याधरैस्तथा

ထိုနေရာသည် ရေကြာပန်းမျိုးစုံ—ကူမုဒ၊ ဥတ္ပလ၊ ကဟ္လာရ—နှင့် ကြာပန်းတောများဖြင့် အလှဆင်ထား၍၊ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအမြတ်များနှင့် စိဒ္ဓာ၊ ဝိဒ္ယာဓရတို့ကလည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။

Verse 10

सेवितं यदुनारीभिस्तथा यदुकुमारकैः । दिवारात्रौ सुसंपूर्णं सर्वैर्जानपदैर्जनैः

ထိုနေရာကို ယဒုအမျိုးသမီးများနှင့် ယဒုလူငယ်များလည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြပြီး၊ နေ့ညမပြတ် ကျေးလက်ဒေသရှိ လူအပေါင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 11

तं दृष्ट्वा जलकल्लोलैः सुसंपूर्णं जलाशयम् । हर्षाद्गोपीजनं कृष्णः प्रोवाच वचनं तदा

ရေလှိုင်းလှိုင်း လှုပ်ရှားသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ရေကန်ကို မြင်သောအခါ၊ ကృష్ణသည် ဝမ်းမြောက်၍ ထိုအခါ ဂိုပီအစုအဝေးသို့ စကားတော်ကို ပြောကြား하였다။

Verse 12

पश्यध्वं गोपिकाः शुभ्रं सरः सरं समीपतः । स्वच्छमिष्टजलापूर्णं सज्जनानां यथा मनः

«ကြည့်ကြလော့၊ ဂိုပီကာတို့ရေ—အနီးနားမှာ—ဤတောက်ပသော ရေကန်ကို။ သန့်ရှင်းကြည်လင်၍ ချိုမြိန်နှစ်သက်ဖွယ် ရေဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ သုစရိုက်သူတို့၏ စိတ်ကဲ့သို့ပင်»။

Verse 13

कारणाद्भवतीनां च यस्मात्कृतमिदं सरः । भवतीनां तथा नाम्ना ख्यातमेतद्भविष्यति

«ဤရေကန်ကို သင်တို့အတွက် အကြောင်းပြု၍ ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် လောက၌ သင်တို့၏ အမည်ဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလာမည်»။

Verse 14

गोर्वाचावाचकः शब्दो भवतीभिर्मया सह । गोप्रचारेति वै नाम्नां ख्यातिं लोके गमिष्यति

«ဂို» ဟူသောစကားသည် «ဝါစာ/စကားပြော» ကိုညွှန်း၏။ သင်တို့နှင့် ငါတို့အတူကြောင့် ဤနေရာသည် လောကတွင် «ဂိုပရချာရ» ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 15

युष्माकं प्रियकामार्थं यस्मात्कृतमिदं सरः । तस्माद्गोपीसर इति ख्यातिं लोके गमिष्यति

သင်တို့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးရာနှင့် ဆန္ဒပြည့်စုံစေရန် ဤကန်ကို ပြုလုပ်ထားသောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် လောကတွင် «ဂိုပီ-ဆရ» ဟူသောနာမဖြင့် ကျော်ကြားလိမ့်မည်။

Verse 16

गोप्य ऊचुः । अनुग्राह्या यदि वयमस्मन्नाम्ना कृतं सरः । अन्यत्किमपि वार्ष्णेय प्रार्थयामो वदस्व नः

ဂိုပီတို့က ဆိုကြသည်– «အကယ်၍ ကျွန်မတို့သည် သင်၏ကရုဏာကို ခံယူထိုက်သူများဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်မတို့နာမဖြင့် ဤကန်ကို ပြုလုပ်ထားသည်ဆိုလျှင်၊ အို ဝါရ္ဏ္ဏေယ၊ အခြားသော အလှူတော်တစ်ပါးကိုလည်း တောင်းပါရစေ—ကျွန်မတို့အား ပြောကြားပါ»။

Verse 17

श्रीकृष्ण उवाच । प्रार्थ्यतां यदभिप्रेतं यद्वो मनसि वर्तते । भक्त्या समागता यूयं नास्त्यदेयं ततो मया

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်– «သင်တို့လိုချင်သမျှ၊ သင်တို့နှလုံး၌ တည်ရှိသမျှကို တောင်းလော့။ သင်တို့သည် ဘက္တိဖြင့် လာရောက်ကြသဖြင့်၊ ငါ့ဘက်မှ မပေးနိုင်သောအရာ မရှိ»။

Verse 18

गोप्य ऊचुः । यदि तुष्टोऽसि भगवन्यदि देयो वरो हि नः । तस्मात्त्वया सदा कृष्ण नरयानेन माधव

ဂိုပီတို့က ဆိုကြသည်– «အကယ်၍ သင်သည် ကျေနပ်တော်မူပြီး၊ အကျွန်မတို့အား အလှူတော်တစ်ပါး ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အို ကృష్ణ၊ အို မာဓဝ၊ သင်သည် လူ့ရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် အမြဲတမ်း ဤနေရာသို့ ကြွလာပါစေ»။

Verse 19

अत्रागत्य नभस्येऽस्मिन्स्नातव्यं नियमेन हि । यत्र त्वं तत्र देवाश्च यज्ञास्तीर्थानि केशव

ဤနေရာသို့ နဘသ (Nabhas) လတွင် ရောက်လာလျှင် စည်းကမ်းသတ်မှတ်ချက်များနှင့်အညီ ရေချိုးသင့်၏။ အို ကေရှဝ၊ သင်ရှိရာအရပ်၌ပင် နတ်တို့၊ ယဇ္ဈပူဇာတို့နှင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများလည်း ရှိ၏။

Verse 20

यत्र त्वं तत्र दानानि व्रतानि नियमाश्च ये । ओंकारश्च वषट्कारः स्वाहाकारः स्वधा तथा

သင်ရှိရာအရပ်၌ပင် ဒါနများ၊ ဝရတများနှင့် စည်းကမ်းသဘောတရားများ အားလုံးရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ‘အိုမ်’ သဒ္ဒါ၊ ‘ဝသတ်’ ခေါ်သံ၊ ‘စွာဟာ’ နှင့် ‘စွဓာ’ ဟူသော ပူဇာဝါကျများလည်း ရှိ၏။

Verse 21

भूर्भुवःस्वर्महर्ल्लोको जनः सत्यं तपस्तथा । त्वन्मयं हि जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषम्

ဘူရ်၊ ဘုဝရ်၊ စွဝရ်၊ မဟရ္လောက၊ ဇနလောက၊ သတ္တျလောက၊ တပောလောက—လောကအားလုံးကို သင်တစ်ပါးတည်းက ပြည့်နှံ့စိမ့်ဝင်ထား၏။ နတ်၊ အသူရ၊ လူတို့နှင့်တကွ ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံးသည် သင်၏အနှစ်သာရပင် ဖြစ်၏။

Verse 22

तस्मात्त्वयि जगन्नाथे ह्यत्र स्नाते जनार्दने । स्नातमत्र त्रिभुवनं भविष्यति न संशयः

ထို့ကြောင့် စကြဝဠာ၏အရှင်၊ ဤနေရာ၌ သင်—ဇနာရ္ဒန—ရေချိုးသောအခါ သုံးလောကလုံးသည် ဤနေရာ၌ပင် ရေချိုးပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 23

त्रैलोक्यपावनी गंगा तव पादजलं हि तत् । लक्ष्मीर्वक्षःस्थलस्थाने मुखे देवी सरस्वती

သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော ဂင်္ဂါမြစ်သည် အမှန်တကယ် သင်၏ခြေတော်ကို ဆေးကြောသော ရေတော်ပင် ဖြစ်၏။ လက္ခမီသည် သင်၏ရင်ဘတ်အပေါ်၌ နေထိုင်ပြီး၊ ဒေဝီ စရஸဝတီသည် သင်၏မျက်နှာ၌—သဒ္ဒါဝါစအဖြစ်—တည်ရှိ၏။

Verse 24

सर्वभूतमयश्चात्र ततस्त्वं जगदीश्वर । यद्ददासि मनुष्याणां भविष्याणां कलौ युगे । तद्वदस्व महाबाहो कृपां कृत्वा जगत्पते

ဤနေရာ၌ သင်သည် သတ္တဝါအပေါင်း၏ အနှစ်သာရအဖြစ် တည်ရှိသဖြင့်၊ လောက၏အရှင်တော်—ကရုဏာဖြင့် မဟာဗာဟု၊ စကြဝဠာ၏ပတိ၊ ကလိယုဂ၌ အနာဂတ်တွင် နေထိုင်မည့် လူသားတို့အား သင် ဘာကို ပေးသနည်းဟု ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 25

यात्रायामागतानां च अथ षण्मासवासिनाम् । सदैवात्र स्थितानां च यत्फलं तद्वदस्व नः

ဤသို့ ဘုရားဖူးလာသူတို့၊ ခြောက်လနေထိုင်သူတို့၊ ထို့ပြင် အမြဲတမ်း ဤနေရာ၌ တည်နေသူတို့အတွက် ရရှိသော အကျိုးဖလကို ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 26

श्रीकृष्ण उवाच । यत्फलं हि मनुष्याणां स्नातानां गोपिकासरे । तच्छृणुध्वमसंदिग्धं प्रसन्ने मयि गोपिकाः

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—ဂိုပိကာတို့၊ သံသယမရှိဘဲ နားထောင်ကြလော့။ ငါနှစ်သက်၍ ကရုဏာပြုသောအခါ၊ ဂိုပိကာဆရ၌ ရေချိုးသော လူသားတို့ ရရှိသော အကျိုးဖလကို ငါပြောမည်။

Verse 27

सोपस्करां सवत्सां च वस्त्रालंकारभूषिताम् । यथोक्तदक्षिणोपेतां ब्राह्मणाय कुटुंबिने

လိုအပ်သော ပစ္စည်းအပြည့်အစုံပါသော နွားတစ်ကောင်ကို၊ နွားကလေးနှင့်အတူ၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ၊ သတ်မှတ်ထားသည့် ဒက္ခိဏာနှင့်တကွ အိမ်ထောင်ရှိသော ဗြာဟ္မဏာတစ်ဦးအား လှူဒါန်းရမည်။

Verse 28

सदाचाराय शुद्धाय दरिद्रायानुकारिणे । गां दत्त्वा फलमाप्नोति स्नानमात्रेण तत्फलम्

အကျင့်ကောင်း၍ သန့်ရှင်းကာ ဆင်းရဲသူတို့ကို ကူညီသနားတတ်သူအား နွားလှူလျှင် ထိုဒါန၏ အကျိုးဖလကို ရသည်။ သို့သော် ဤတီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်းတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးဖလတူညီစွာ ရရှိသည်။

Verse 29

यावत्पदानि मनुजः कृष्णेन सह गच्छति । कुलानि देव्यस्तावंति वसंति हरिमन्दिरे

လူတစ်ယောက်သည် ကృష్ణနှင့်အတူ လှမ်းသမျှ ခြေလှမ်းအရေအတွက်အတိုင်း၊ အို ဒေဝီ၊ ထိုမျိုးဆက်အရေအတွက်တိုင်အောင် သူ၏ မိသားစုတို့သည် ဟရိ၏ သန့်ရှင်းသော နန်းတော်၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 30

कृष्णेन सह गच्छन्ति गीतवादित्रनिस्वनैः । स्तुवन्तो विविधैः स्तोत्रैर्गोविंदं गोपिकासरे

သူတို့သည် သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများကြားတွင် ကృష్ణနှင့်အတူ သွားကြ၍၊ ဂိုပိကာဆရ၌ ဂోవိန္ဒကို စတုတ္ထရမျိုးစုံဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 31

न मातुर्जठरे तेषां यातना जायते नृणाम् । सर्वान्कामानवाप्यांते वैष्णवं लोकमाप्नुयुः

ထိုသူတို့အတွက် မိခင်၏ ဝမ်းအတွင်း၌ပင် ဒုက္ခဝေဒနာ မပေါ်ပေါက်။ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိပြီးနောက် ဗိષ્ણု၏ ဝိုင်ရှ္ဏဝ လောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 32

अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन स्नानं कुर्याद्विचक्षणः । मंत्रेणानेन वै साध्व्यः श्रद्धया परया युतः

အခမ်းအနားစည်းကမ်းအတိုင်း အရ္ဃျကို ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော ဘက္တသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ဤမန္တရကို အသုံးပြုကာ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်သင့်၏။

Verse 33

नमस्ते गोपरूपाय विष्णवे परमात्मने । गोप्रचारे जगन्नाथ गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

နမောတေ—နွားထိန်းရုပ်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းသော ဗိષ્ણု၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး အတ္တမန်။ အို ဇဂန္နာထ၊ မြက်ခင်းများအတွင်း လှည့်လည်သူ၊ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။ နမောတေ။

Verse 34

अर्घ्यं दत्त्वा विधानेन मृदमालिप्य पाणिना । स्नायाच्छ्रद्धासमायुक्तस्तर्पयेत्पितृदेवताः

နည်းတကျ အရဃျ (arghya) ကို ပူဇော်ပြီး လက်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မြေ/မဏ္ဍ (မတ်တိကာ) ကို ကိုယ်ပေါ်လိမ်းကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက် ပိတೃဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ (tarpana) ဖြင့် ကျေနပ်စေသင့်သည်။

Verse 35

श्राद्धं कुर्य्यात्ततो भक्त्या एकचित्तः समाहितः । यथोक्तदक्षिणा दद्याद्रजतं रुक्ममेव च

ထို့နောက် ဘက္တိဖြင့် စိတ်တစ်ခုတည်း အာရုံတည်ငြိမ်စွာ Śrāddha ကို ပြုလုပ်၍ ညွှန်ကြားထားသည့် ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကို ပေးလှူကာ ငွေ (ရဇတ) နှင့် ရွှေ (ရုက္မ) ကိုပါ ထည့်သင့်သည်။

Verse 36

विशेषतः प्रदातव्यं तांबूलं कज्जलं तथा । दुकूलानि च देयानि तथा कौसुंभकानि च

အထူးသဖြင့် တాంబူလ (ကွမ်း) နှင့် ကဇ္ဇလ (မျက်ခုံး/မျက်စိဆေး) ကိုလည်း ပေးလှူသင့်သည်။ ထို့အပြင် အနုမြူသော အဝတ်အစားများနှင့် ကောသုမ္ဘ (ကေသုမ္ဘ) အရောင်—သဖရံရောင်—အဝတ်ကိုလည်း ပေးသင့်သည်။

Verse 37

दंपत्योर्वाससी चैव भूषणानि स्वशक्तितः । गावो देया द्विजातिभ्यो वृषभाश्च धुरंधराः । दीनांधकृपणानां च दानं देयं स्वशक्तितः

ကိုယ့်စွမ်းအားအလိုက် လင်မယားအတွက် အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်း ပေးလှူသင့်သည်။ ဒွိဇာတိ (dvija) များထံ နွားများကို ပေးလှူ၍ ဝန်ထမ်းနိုင်သော ခိုင်မာသန်စွမ်းသော နွားထီးများကိုလည်း ပေးသင့်သည်။ ထို့ပြင် ကိုယ့်အင်အားအလိုက် ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ချို့တဲ့သူတို့အားလည်း ဒါန ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 38

एवं कृत्वा नरः सम्यगुत्तमां गतिमाप्नुयात् । प्रयांति परमं लोकं पितरस्त्रिकुलोद्भवाः

ဤသို့ မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်လျှင် လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိကို ရောက်နိုင်သည်။ မျိုးရိုးသုံးဆက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပိတရ်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော လောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 39

लभते पुत्रकामस्तु पुत्रानिष्टान्मनोरमान्

သားလိုချင်သူသည် စိတ်နှစ်သက်ဖွယ်၊ ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် သားများကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 40

यं यं कामयते कामं स्वर्गमोक्षादिकं नरः । तत्सर्वं समवाप्नोति यः स्नाति गोपिकासरे

လူသည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို—ကောင်းကင်ဘုံ၊ မောက္ခစသည်—လိုလားသမျှကို၊ ဂိုပိကာ-ဆရ (ဂိုပိများ၏ သန့်ရှင်းသော ရေကန်) တွင် ရေချိုးလျှင် အကုန်လုံး ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 41

यावल्लोका भविष्यंति तावत्स्थास्यति वै सरः । यावत्सरो यशस्तावद्भवतीनां भविष्यति

လောကများ ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး ဤသန့်ရှင်းသော ရေကန်သည် တည်တံ့နေမည်။ ရေကန်တည်တံ့နေသမျှကာလပတ်လုံး သင်တို့၏ ဂုဏ်သတင်းလည်း တည်တံ့လိမ့်မည်။

Verse 42

यावत्कीर्तिर्मनुष्येषु तावत्स्वर्गे महीयते । विमुक्ताः सकलात्पापाद्यास्यंति परमां गतिम्

လူတို့အကြား သင်တို့၏ ဂုဏ်သတင်း ပြောဆိုနေသမျှကာလပတ်လုံး ကောင်းကင်ဘုံ၌ သင်တို့ကို ချီးမြှောက်ဂုဏ်ပြုမည်။ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 43

तत्पुण्यं गोपीसर इदं जलैः पूर्णं सदैव हि । अवगाह्यं मया गोप्यो नभस्ये नियमेन हि

ဤကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဂိုပီ-ဆရ ရေကန်သည် အမြဲတမ်း ရေဖြင့် ပြည့်နေ၏။ အို ဂိုပီတို့၊ နဘသ် (Nabhas) လတွင် အထူးသဖြင့် စည်းကမ်းနှင့် ဝတ္တရားအတိုင်း ဤတွင် ရေချိုးသင့်၏။

Verse 44

भवत्यः पतिभावेन ब्रह्मभावेन वा पुनः । चिंतयंत्यः परं मां हि परागतिमवाप्स्यथ

အမေတို့သည် မိမိကို ခင်ပွန်းအဖြစ်သော စိတ်ထားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဗြဟ္မ (အဘsolute) အဖြစ်သော စိတ်ထားဖြင့်ဖြစ်စေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အရှင်အဖြစ် ငါ့ကို သမาธိပြုစဉ်းစားလျှင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 45

प्रह्लाद उवाच । अनुज्ञाता भगवता ततस्ता गोपकन्यकाः । नमस्कृत्य च गोविंदं ययुः सर्वा यथागता

ပရဟ္လာဒက ပြော၏—ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိသော နွားထိန်းမိန်းကလေးများသည် ဂోవိန္ဒကို ဦးချကန်တော့ပြီး၊ အားလုံး မိမိတို့လာသကဲ့သို့ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 46

भगवानपि गोविंद उद्धवेन समन्वितः । विसृज्य गोपिकाः कृष्णः स्वकं मंदिरमाविशत्

ထို့အပြင် ဘုရားသခင် ဂోవိန္ဒသည် ဥဒ္ဓဝနှင့်အတူရှိလျက်၊ ဂోပီတို့ကို ပြန်လွှတ်ပြီး၊ ကృష్ణသည် မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။