Adhyaya 51

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ चंद्रोद्भेदमनुत्तमम् । तीर्थं पापहरं नृणां निशानाथेन निर्मितम्

ပုလတ္စျာက ဆိုသည်—ထို့နောက် အို မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံး၊ မယှဉ်နိုင်သော စန္ဒ్రောဒ္ဘေဒသို့ သွားသင့်သည်။ ထိုသည် လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထဖြစ်၍ ည၏ အရှင် (လ) က တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 2

प्रतिज्ञातं यदा राजन्ग्रहणे चंद्रसूर्ययोः । राहुणा कृतवैरेण च्छिन्ने शिरसि विष्णुना

အို မင်းကြီး၊ လနှင့် နေ၏ ဂြဟဏ (နေကြတ်၊ လကြတ်) ဖြစ်မည်ဟု ကတိပြုထားသောအခါ—ရန်ငြိုးကြောင့် ရာဟု၏ ခေါင်းကို ဗိෂ္ဏုက ဖြတ်တောက်ပြီးနောက်—

Verse 3

तदा भयान्वितश्चन्द्रो मत्वा दैत्यं दुरासदम् । पीयूषभक्षणोद्युक्तं ततश्चार्बुदमभ्यगात्

ထိုအခါ လကြယ်သည် ကြောက်ရွံ့လျက် ထိုဒေဝတားကို အနိုင်ယူရန်ခက်ခဲသူဟု ထင်မြင်ကာ အမရိတကို သောက်စားမည်ဟု ရည်ရွယ်သဖြင့် ထို့နောက် အာဘုဒတောင်သို့ သွားရောက်하였다။

Verse 4

तत्र भित्त्वा गिरेः शृंगे कृत्वा विवरमुत्तमम् । प्रविष्टस्तस्य मध्ये तु तपस्तेपे सुदुश्चरम्

အဲဒီနေရာတွင် တောင်ထိပ်ကို ခွဲဖောက်၍ အလွန်ကောင်းမွန်သော အပေါက်တစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ထိုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး အတွင်း၌ အလွန်ခက်ခဲသော တပသ္ယာကို ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 5

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । अब्रवीद्वृणु भद्रं ते वरं यत्ते हृदिस्थितम्

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) သည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၍ “ကောင်းကျိုးရှိပါစေ—သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 6

चंद्र उवाच । प्रतिज्ञातं सुरश्रेष्ठ राहुणा ग्रहणं मम । बलवानेष दुर्धर्षः प्रकृत्या सिंहिकासुतः

လက ပြောသည်—အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး၊ ရာဟုသည် ကျွန်ုပ်ကို ဖမ်းယူ၍ ဂြိုဟ်ဖုံးမည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ သူသည် အင်အားကြီး၍ သဘာဝအားဖြင့် မတားဆီးနိုင်သူ၊ စിംဟိကာ၏ သားဖြစ်သည်။

Verse 7

सांप्रतं भक्षितं तेन पीयूषं सुरसत्तम । अहं मध्ये धृतश्चापि राहुणाऽसौ दुरासदः

ယခုတင်ပင် သူသည် အမရိတကို သောက်စားပြီးပြီ၊ အို နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံး။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်လည်း ထိုရာဟု၏ လက်ထဲ၌ ဖမ်းဆီးခံနေရသည်—ဤရာဟုသည် တားဆီးရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

Verse 8

पीयमानेऽमृते देव देवैः पूर्वं पराजितैः । दैवतं रूपमास्थाय दानवोऽसौ समागतः

အမృతရည်ကို သောက်နေစဉ်၊ အို ဘုရားသခင်—ယခင်က ဒေဝတားတို့ ရှုံးနိမ့်ပြီးနောက်—ဒာနဝါသူသည် ဒေဝတား၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 9

अपिबच्चामृतं राहुस्तेनास्य मृत्युवर्जितम् । अमृतं चाक्षयं जातं शिरो देवभयप्रदम्

ရာဟုသည် အမృతရည်ကို သောက်ခဲ့၏။ ထိုကြောင့် သူသည် သေခြင်းမှ လွတ်ကင်းသွား၏။ အမృతသည် မပျက်မယွင်းအဖြစ် ဖြစ်လာပြီး၊ သူ၏ ခေါင်းသည် ဒေဝတားတို့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ ဖြစ်လာ၏။

Verse 10

ततो देवैः कृतं साम ग्रहमध्ये प्रतिष्ठितः । प्रतिज्ञाते ग्रहेऽस्माकं ततो मे भयमाविशत्

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့က သဘောတူညီစေသော စကားများ ပြောကြပြီး၊ သူသည် ဂြိုဟ်ကွယ်ခြင်း၏ အလယ်၌ တည်နေ၏။ သို့သော် ငါတို့အပေါ် ကျရောက်မည့် ဂြိုဟ်ကွယ်ခြင်းကို သဘောတူညီကာ သတ်မှတ်ပြီးသောအခါ ကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် ငါ့ထံ ဝင်ရောက်လာ၏။

Verse 11

भयात्तस्य सुरश्रेष्ठ भित्त्वा शृंगं गिरेरिदम् । कृतं श्वभ्रमगाधं च तपोऽर्थं सुरसत्तम । तस्मादत्र प्रसादं मे कुरु कामनिषूदन

သူ့ကို ကြောက်ရွံ့၍၊ အို ဒေဝတားတို့၏ အမြတ်ဆုံး၊ ဤတောင်ထိပ်ကို ခွဲဖောက်ကာ တပဿာအတွက် နက်ရှိုင်းသော ဂူကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့်၊ အို ကာမကို သတ်သူ၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာတော် ပြုပါ။

Verse 12

भगवानुवाच । अवध्यः सर्वदेवानामजेयः स महाबलः । करिष्यति ग्रहं नूनं राहुः कोपपरायणः । परं तव निशानाथ करिष्येऽहं प्रतिक्रियाम्

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်– “ရာဟုသည် ဒေဝတားအားလုံးအတွက် မသတ်နိုင်သူ၊ မအနိုင်ယူနိုင်သူ၊ အင်အားကြီးမားသူ ဖြစ်၏။ ဒေါသကို အားထားသူဖြစ်သဖြင့် ဂြိုဟ်ကွယ်ခြင်းကို မလွဲမသွေ ဖြစ်စေမည်။ သို့သော် အို ည၏ အရှင်၊ သင့်အတွက် ငါသည် တန်ပြန်ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်ပေးမည်” ဟု။

Verse 13

ग्रहणे तव संप्राप्ते स्नानदानादिकाः क्रियाः । करिष्यंति जना लोके सम्यक्छ्रेयःसमन्विताः

သင်၏ လကြတ်ချိန် ရောက်လာသောအခါ လောကရှိ လူတို့သည် သန့်စင်ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်း စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို မှန်ကန်သော အကျိုးကျေးဇူးဓမ္မနှင့် ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 14

ताभिस्तव न संतापः स्वल्पोऽप्येवं भविष्यति । अक्षयं सुकृतं तेषां कृतं कर्म भविष्यति

ထိုသို့သော အကျင့်အကြံများကြောင့် သင်သည် အနည်းငယ်မျှပင် စိတ်ပူပန်နာကျင်မှု မရှိတော့လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် သူတို့ပြုသော ကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးသည် မပျက်မယွင်း အခိုင်အမာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 15

ग्रहणे तव संजाते मम वाक्यादसंशयम् । एतद्भिन्नं त्वया यस्मात्तपोऽर्थं शिखरं गिरेः । चन्द्रोद्भेदमिति ख्यातं तीर्थं लोके भविष्यति

သင်၏ လကြတ် ဖြစ်ပေါ်သောအခါ ငါ၏စကားအတိုင်း—သံသယမရှိ—သင်သည် တပေါ်အတွက် တောင်ထိပ်ကို ခွဲဖောက်ခဲ့သဖြင့် ဤတီर्थသည် လောက၌ ‘စန္ဒ్రောဒ္ဘေဒ’ ဟူ၍ ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်။

Verse 16

ग्रहणे तव संप्राप्ते योऽत्र स्नानं करिष्यति । न तस्य पुनरेवात्र जन्म लोके भविष्यति

သင်၏ လကြတ်ချိန် ရောက်လာသောအခါ ဤနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုးသူ မည်သူမဆို လောက၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့လိမ့်မည်။

Verse 17

यो वा सोमदिने स्नानं दर्शनं तत्र चाचरेत् । तव लोके ध्रुवं वासस्तस्य चंद्र भविष्यति

သို့မဟုတ် စိုးမနေ့ (တနင်္လာနေ့) တွင် ထိုနေရာ၌ သန့်စင်ရေချိုး၍ ဖူးမြော်ပူဇော်သူ မည်သူမဆို—အို ခန္ဒြာ—သင်၏ လောက၌ အမှန်တကယ် နေထိုင်ရလိမ့်မည်။

Verse 18

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चांतर्दधे हरः । चन्द्रोऽपि प्रययौ हृष्टः स्वस्थानं नृपसत्तम

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ဘုရားဟရ (ဟရရှီဝ) သည် ထိုနေရာမှ အန္တရာယ်မရှိ အလင်းရောင်ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ လမင်း (စန္ဒြ) လည်း ဝမ်းမြောက်၍ မိမိ၏ နေရာတော်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်၊ အို မင်းမြတ်။

Verse 51

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखण्डे चन्द्रोद्भेदतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ပရဘာသခဏ္ဍ အပိုင်း(၇) ထဲရှိ အာဗုဒခဏ္ဍ အပိုင်း(၃) တွင် “စန္ဒ్రောဒ္ဘေဒ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း” ဟု အမည်ရသော အခန်း(၅၁) သည် ပြီးဆုံး၏။