Adhyaya 28

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ सुपुण्यं मानुषं ह्रदम् । यत्र स्नातो नरः सम्यङ्मनुष्यो जायते सदा

ပုလஸ္တျက ပြော၏—ထို့နောက် အို မင်းတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံး၊ အလွန်ပုဏ္ဏိယရှိသော «မာနုရှ» ဟုခေါ်သည့် ရေကန်သို့ သွားသင့်၏။ ထိုနေရာ၌ မှန်ကန်စွာ ရေချိုးသူသည် အမြဲတမ်း လူအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 2

न तिर्यक्त्वमवाप्नोति कृत्वाऽपि बहुपातकम् । तत्राश्चर्यमभूत्पूर्वं यत्तच्छृणु नराधिप

အပြစ်ကြီးများစွာကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ မရောက်နိုင်။ အို မင်းမြတ်၊ အရင်က ထိုနေရာ၌ အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်—ထိုအကြောင်းကို နားထောင်ပါ။

Verse 3

मृगयूथमनुप्राप्त व्याधव्याप्तं समन्ततः । ते मृगा भयसन्त्रस्ताः प्रविष्टा जलमध्यतः

မုဆိုးတို့က အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းပတ်လာသဖြင့် သမင်အုပ်တစ်အုပ်သည် ကြောက်လန့်ကာ ရေ၏အလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

Verse 4

सद्यो मनुष्यतां प्राप्ताः पूर्वजातिस्मरास्तथा । एतस्मिन्नेव काले तु व्याधास्ते समुपागताः

ချက်ချင်းပင် သူတို့သည် လူရုပ်သို့ ရောက်လာကြပြီး ယခင်ဘဝများကိုလည်း မှတ်မိကြ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် မုဆိုးတို့လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 5

चापबाणधराः सर्वे यथा वै यमकिंकराः । पप्रच्छुश्च मृगान्भूप मानुषत्वमुपागतान्

သူတို့အားလုံးသည် လေးနှင့်မြားကို ကိုင်ဆောင်ကာ ယမမင်း၏ အမှုထမ်းများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့နောက်—အို မင်းကြီး—လူဖြစ်လာသော သမင်တို့ကို မေးမြန်းကြ၏။

Verse 6

मृगयूथमनु प्राप्तमस्मिन्स्थाने जलाश्रये । केन मार्गेण तद्यातं वदध्वं सत्वरं हि नः । वयं सर्वे परिश्रांताः क्षुत्तृड्भ्यां च विशेषतः

“ရေကန်အနီး ဤနေရာထိ သမင်အုပ်ကို လိုက်လာခဲ့ကြသည်။ အဘယ်လမ်းဖြင့် သွားသနည်း၊ မြန်မြန်ပြောကြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး အထူးသဖြင့် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။”

Verse 7

मनुष्या ऊचुः । वयं ते हरिणाः सर्वे मानुष्यं भावमाश्रिताः । तीर्थस्यास्य प्रभावेण सत्यमेतदसंशयम्

လူတို့က ပြောကြ၏—“ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ထိုသမင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ယခု လူဖြစ်သော အခြေအနေကို ခံယူလာကြ၏။ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်၍ သံသယမရှိ။”

Verse 8

पुलस्त्य उवाच । ततस्ते शबराः सर्वे त्यक्त्वा चापानि पार्थिव । कृत्वा स्नानं जले तस्मिन्सद्यः सिद्धिं गता नृप

ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ရှဗရာ မုဆိုးတို့အားလုံးသည် မင်းကြီးရေ၊ လေးများကို စွန့်ပစ်၍ ထိုရေ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ချက်ချင်း သာသနာရေးအောင်မြင်မှု (စိဒ္ဓိ) ကို ရရှိကြ၏၊ အရှင်မင်းမြတ်။

Verse 9

ततः शक्रस्तु तद्दृष्ट्वा तीर्थं पापहरं नृप । पूरयामास सर्वत्र पांसुभिर्नृपसत्तम

ထို့နောက် သက္ကရ (အိန္ဒြ) သည် အပြစ်ဖျက်သည့် တီရ္ထကို မြင်၍ မင်းကြီးရေ၊ နေရာအနှံ့ အမှုန့်မြေမှုန့်များဖြင့် ဖြည့်တင်းလိုက်သည်၊ မင်းမြတ်တို့အထဲက အကောင်းဆုံးသော အရှင်။

Verse 10

अद्यापि मनुजास्तत्र बुधाष्टम्यां नराधिप । स्नानं ये प्रकरिष्यंति तिर्यक्त्वं न व्रजंति ते

ယနေ့တိုင်အောင်လည်း လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ဗုဓာဋ္ဌမီ (ဗုဒ္ဓဟူးနေ့ကျရောက်သော လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမနေ့) တွင် သန့်စင်ရေချိုးပူဇော်သူများသည် တိရစ္ဆာန်ဘဝသို့ မကျရောက်ကြပါ၊ လူတို့၏အရှင်။

Verse 11

पितृमेधफलं कृत्स्नं श्राद्धदानादवाप्नुयुः

ရှ్రာဒ္ဓနှင့် ဆက်စပ်၍ ဒါနပြုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့သည် ပိတೃမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို အပြည့်အဝ ရရှိကြမည်။

Verse 28

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे मनुष्यतीर्थप्रभाव वर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရှရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍတွင် ပါဝင်သည့် «မနုෂျတီရ္ထ၏ ဂုဏ်တော်ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အဓ್ಯಾಯ ၂၈ သည် အဆုံးသတ်၏။