Adhyaya 98

Verse 1

सूत उवाच । ततो दशरथो राजा मंत्रिभिस्तैर्विसर्जितः । हाटकेश्वरजं क्षेत्रं संप्राप्तो हर्षसंयुतः

စူတက ပြောသည်— ထို့နောက် မင်း ဒဿရထသည် ထိုဝန်ကြီးတို့က ဂုဏ်ပြု၍ လွှတ်တော်မူပြီးနောက်၊ ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းစွာ ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

Verse 2

तत्रागत्य ततो देवीं पित्रा संस्थापिता पुरा । पूजयित्वाऽथ सद्भक्त्या स्नात्वा कुण्डे शुभोदके

အဲဒီမှာ ရောက်ပြီးနောက် ယခင်က ဖခင်တော်က တည်ထောင်ထားသော ဒေဝီကို စစ်မှန်သော ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် မင်္ဂလာရေပြည့်သော ကုဏ္ဍ၌ ရေချိုးလေ၏။

Verse 3

ततोऽन्यानि च मुख्यानि दृष्ट्वा चायतनानि सः । स्नात्वा तीर्थेष्वनेकेषु दत्त्वा दानान्यनेकशः

ထို့နောက် သူသည် အခြားသော အဓိက ဘုရားကျောင်းများကိုလည်း ကြည့်ရှုပြီး၊ တီရ္ထများစွာ၌ ရေချိုးကာ အလှူဒါနကို ထပ်တလဲလဲ များစွာ ပေးလှူ하였다။

Verse 4

प्रासादं कारयामास देवदेवस्य चक्रिणः । तत्र संस्थापयामास प्रतिमां वैष्णवीं शुभाम्

သူသည် ဘုရားတို့၏ဘုရား၊ စက်ရကိုင်ရှင် သခင်အတွက် ဘုရားကျောင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်စေပြီး၊ ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော ဝိုင်ෂ္ဏဝ မూర్తိကို တည်ထောင်하였다။

Verse 5

तस्याग्रे कारयामास वापीं स्वच्छोदकान्विताम् । सोपानपंक्तिभिर्युक्तां साधुभिः संप्रशंसिताम्

ထိုဘုရားရှေ့တွင် သူသည် ရေကြည်သန့်ဖြင့် ပြည့်စုံသော အဆင့်ဆင့် လှေကားတန်းများပါသည့် ရေတွင်းတော်ကို ဆောက်လုပ်စေပြီး၊ သာဓုသူတော်ကောင်းများက အလွန်ချီးမွမ်း하였다။

Verse 6

उदकेन ततस्तस्या देवाराधनतत्परः । प्रकारैर्बहुभिस्तीव्रं चकार सुमहत्तपः

ထို့နောက် ထိုရေကို အသုံးပြု၍ နတ်ဘုရားများကို ပူဇော်ရာ၌ အလွန်စိတ်အားထက်သန်ကာ နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿကို ကြီးမားစွာ ကျင့်ဆောင်하였다။

Verse 7

ततो वर्षशतेऽतीते तस्य तुष्टो जनार्दनः । विलोक्य च तपस्तीव्रं विहितं तेन भूभुजा

ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ ကုန်လွန်သွားသောအခါ၊ ဘုရင်က ကျင့်ဆောင်ခဲ့သော ပြင်းထန်သည့် တပဿကို မြင်တော်မူ၍ ဇနာရ္ဒန သခင်သည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ하였다။

Verse 8

प्रोवाच दर्शनं गत्वा पक्षिराजं समाश्रितः । मेघगम्भीरयावाचा बहुदेवगणैर्वृतः

သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏ဒರ್ಶನကို ပေးတော်မူပြီးနောက်၊ ငှက်တို့၏ဘုရင်ပေါ်၌ အားထားနားနေကာ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့်၊ နတ်အစုအဝေးများစွာ ဝိုင်းရံလျက် မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

श्रीविष्णुरुवाच । परितुष्टोऽस्मि ते वत्स वरं वरय सुव्रत । अपि ते दुर्लभं काममहं दास्यामि कृत्स्नशः

သီရိဗိဿနု မိန့်တော်မူသည်—“ချစ်သားရေ၊ သင်အပေါ် ငါအလွန်ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ အဓိဋ္ဌာန်ခိုင်မာသူရေ၊ အလိုရှိသော အကျိုးတော်ကို ရွေးချယ်လော့။ ရခက်ခဲလှသော ဆန္ဒတောင်မှ ငါသည် အပြည့်အဝ ပေးတော်မူမည်” ဟု။

Verse 10

राजोवाच । पुत्रार्थोऽयं समारंभो मया देव कृतोऽखिलः । तपसो देहि मे पुत्रांस्तस्माद्वंशविवृद्धिदान्

မင်းကြီးက မိန့်လျှောက်သည်—“အို ဘုရားသခင်၊ ငါပြုလုပ်ခဲ့သော အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုသည် သားရရန်အတွက် ဖြစ်၏။ တပသ၏ အကျိုးအဖြစ် ငါ့အား သားများကို ပေးတော်မူပါ—ငါ့မျိုးရိုးကို တိုးပွားစေမည့်သူများကို” ဟု။

Verse 11

अन्यत्सर्वं सुराधीश ध्रुवमस्ति गृहे स्थितम् । प्रसादात्तव यत्किंचिद्वैभवं विद्यते मम

“အခြားအရာအားလုံးသည် နတ်တို့၏အရှင်ရေ၊ ငါ့အိမ်၌ မပြတ်မလပ် တည်ရှိပြီးသားဖြစ်၏။ ငါ့တွင်ရှိသမျှသော စည်းစိမ်အာနိသင်သည် သင်၏ကျေးဇူးတော်ကြောင့်သာ ဖြစ်၏” ဟု။

Verse 12

विष्णुरुवाच । अहं तव गृहे राजन्स्वयमेव न संशयः । अवतारं करिष्यामि कृत्वा रूपचतुष्टयम्

ဗိဿနု မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ သင်၏အိမ်၌ ငါကိုယ်တိုင် မွေးဖွားမည်မှာ မသံသယရှိ။ ရုပ်ပုံလေးမျိုးကို ခံယူကာ ငါသည် အဝတားအဖြစ် ဆင်းသက်မည်” ဟု။

Verse 13

देवकार्याय तस्मात्त्वं गृहं गत्वा महीपते । कुरु राज्यं यथान्यायं पितृपैतामहं महत्

ထို့ကြောင့် မြေရှင်မင်းကြီး၊ သင်သည် နတ်ဘုရား၏ အမှုတော်အတွက် အိမ်သို့ ပြန်သွား၍၊ မိဘဘိုးဘွားမှ ဆက်ခံလာသော မဟာနိုင်ငံကို တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်ပါ။

Verse 14

तथेयं या त्वया वापी निर्मिता विमलोदका । राजवापीति विख्याता लोके सेयं भविष्यति

ထို့ပြင် သင်တည်ဆောက်ခဲ့သော ရေသန့်စင်ကြည်လင်သည့် ဤရေကန်(အဆင့်ဆင်းရေတွင်း)သည် လောကတွင် “ရာဇဝာပီ” ဟူ၍ နာမည်ကြီးလာမည်။

Verse 15

अस्यां स्नात्वा नरो भक्त्या य एनां पूजयिष्यति । श्रद्धया परया युक्तः संप्राप्ते पंचमीदिने

ဤနေရာတွင် ရေချိုးပြီး၊ ပဉ္စမီနေ့၌ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့်တကွ ဘက္တိဖြင့် ဤတီရ္ထ/ဒေဝီကို ပူဇော်သူသည် ကတိပြုထားသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 16

ततः करिष्यति श्राद्धं यावत्संवत्सरं नृप । अपुत्रः प्राप्स्यते पुत्रान्वंशवृद्धिकरान्स हि

ထို့နောက် မင်းကြီး၊ သူသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ အမှန်ပင် သားမရှိသူတောင် မျိုးဆက်တိုးပွားစေသော သားများကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 17

एवमुक्त्वा स भगवांस्ततश्चादर्शनं गतः । प्रहृष्टवदनो भूत्वा सोऽपि राजा ययौ गृहम्

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ထိုဘုရားမြတ်သည် မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မင်းကြီးလည်း မျက်နှာပျော်ရွှင်တောက်ပလျက် အိမ်သို့ ပြန်သွားလေသည်။

Verse 18

ततः स्तोकेन कालेन तस्य पुत्रचतुष्टयम् । संजातं लोके विख्यातं कलत्रत्रितयस्य च

ထို့နောက် အချိန်တိုအတွင်း၌ မိဖုရားသုံးပါးမှလည်း ထိုမင်းကြီးအတွက် သားတော်လေးပါး ပေါ်ထွန်း၍ လောကတွင် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 19

कौशल्यानाम विख्याता तस्य भार्या सुशोभना । ज्येष्ठा तस्यां सुतो जज्ञे रामाख्यः प्रथमः सुतः

ကောသလျာဟု အမည်ကျော်ကြားသော အလှပဆုံး မိဖုရားကြီးမှ သားတော်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်း၍ ပထမသားတော် “ရာမ” ဟု အမည်ရ၏။

Verse 20

तथान्या कैकयी नाम तस्य भार्या कनिष्ठिका । भरतो नाम विख्यातस्तस्याः पुत्रोऽभवत्त्वसौ

ထို့အတူ အငယ်ဆုံး မိဖုရားတစ်ပါးမှာ ကေကေယီဟု အမည်ရှိ၍ ထိုမိဖုရားမှ ကျော်ကြားသော သားတော် “ဘရတ” ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 21

सुमित्राख्या तथा चान्या पत्नी या मध्यमा स्थिता । शत्रुघ्नलक्ष्मणौ पुत्रौ तस्यां जातौ महाबलौ

ထို့ပြင် အလယ်မိဖုရား စုမိတ္ရာဟု ခေါ်သော မိဖုရားမှ အင်အားကြီး သားတော်နှစ်ပါး—လက္ခမဏနှင့် သတ္တုဃ္န—ပေါ်ထွန်း၏။

Verse 22

तथान्या कन्यका चैका बभूव वरवर्णिनी । ददौ यां पुत्रहीनस्य लोमपादस्य भूपतेः

ထို့အတူ အရောင်အဆင်းလှပသော သမီးတော်တစ်ပါးလည်း ရှိခဲ့၏။ သားမရှိသော ဘုရင် လောမပာဒအား ထိုသမီးတော်ကို ပေးအပ်ခဲ့၏။

Verse 23

आनृण्यं भूपतिः प्राप्य एवं दशरथस्तदा । पितॄणां प्रययौ स्वर्गं कृतकृत्यस्तथा द्विजाः

ဤသို့ဖြင့် ဘိုးဘွားတို့အပေါ်ရှိ အကြွေးကင်းလွတ်ခြင်းကို ရရှိပြီးနောက် မင်းဒဿရထသည် ထိုအခါ ပိတೃများထံသို့ စွာဂသို့ ချီတက်သွား၏။ တာဝန်ဝတ္တရား ပြီးစီးသဖြင့် ဖြစ်၏၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 24

अथ राजाऽभवद्रामः सार्वभौमस्ततः परम् । रावणो येन दुर्धर्षो निहतो देवकंटकः

ထို့နောက် ရာမသည် မင်းဖြစ်လာ၍ စကြဝဠာအုပ်စိုးရှင် ဖြစ်၏။ သူ၏လက်ဖြင့် မရှုံးနိုင်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော ရာဝဏ—ဒေဝတို့၏ ဆူးကဲ့သို့ အနှောင့်အယှက်—ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 25

येन रामेश्वरश्चात्र निर्मितो लक्ष्मणेश्वरः । सीतादेवी तथा मूर्ता येन चात्र प्रतिष्ठिता

ဤနေရာ၌ ရာမေရှွရကို တည်ထောင်ခဲ့သူသည် လက္ခ္မဏေရှွရကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ပင် ဒေဝီ စီတာ၏ ရုပ်ပုံမూర్తိကိုလည်း သူက ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုခဲ့၏။

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखंडे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये राजस्वामिराजवापीमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သ్లోက စံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌ရှိသော ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യတွင် «ရာဇ္စွာမိနှင့် ရာဇ္ဝာပီ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အဋ္ဌနဝတိတမ (၉၈) အခန်း ပြီးဆုံး၏။