Adhyaya 94

Verse 1

सूत उवाच । तथान्या लोहयष्टिस्तु तस्मिन्क्षेत्रेऽतिशोभना । मुक्ता परशुरामेण भंक्त्वा निजकुठारकम्

စူတက ပြောသည်။ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ ထပ်မံ၍ အလွန်တင့်တယ်လှပသော «သံတံ» (လောဟယဿ္ဋိ) တစ်ခုရှိ၏။ ပရရှုရာမသည် မိမိ၏ ပုဆိန်ကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက် ထိုသံတံကို တည်ထောင်ခဲ့လေ၏။

Verse 2

तां दृष्ट्वा मानवः सम्यगुपवासपरायणः । मुच्यते हि स्वकात्पापात्तत्क्षणाद्विजसत्तमाः

အို ဒွိဇမြတ်တို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသောတီရ္ထကို မြင်တွေ့သူသည် အစာရှောင်ခြင်း (ဥပဝါသ) ကို စိတ်မှန်ကန်စွာ အားထားလျက်ရှိပါက မိမိ၏ အပြစ်များမှ ထိုခဏချင်း လွတ်မြောက်လေ၏။

Verse 3

ऋषय ऊचुः । कुतः परशुरामेण भंक्त्वा निजकुठारकम् । निर्मिता लोहयष्टिः सा तत्रोत्सृष्टा च सा कुतः

ရိရှီတို့က မေးကြသည်။ ပရရှုရာမသည် မိမိ၏ ပုဆိန်ကို ချိုးဖျက်ပြီးနောက် အဘယ်ကြောင့် ထိုသံတံကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ထို့ပြင် အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ထိုနေရာ၌ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သနည်း။

Verse 4

सूत उवाच । यदा रामो ह्रदं कृत्वा तर्पयित्वा निजान्पितॄन् । गतामर्षो द्विजेन्द्राणां दत्त्वा यज्ञे वसुन्धराम्

စူတက ပြောသည်။ ရာမ (ပရရှုရာမ) သည် သန့်ရှင်းသော ရေကန်တစ်ကန်ကို တည်ဆောက်၍ မိမိ၏ ပိတೃများအား တර්ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ပြုကာ၊ ဒွိဇဣန္ဒြများအပေါ်ရှိ အမျက်ကို ချထားပြီးနောက် ယဇ్ఞ၌ မြေပြင်ကို ဒါနအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သောအခါ—

Verse 5

ततः संप्रस्थितो हृष्टो धृत्वा मनसि सागरम् । स्नानार्थं तं समादाय कुठारं भास्करप्रभम्

ထို့နောက် သူသည် ဝမ်းမြောက်စွာ ထွက်ခွာ၍ စိတ်ထဲတွင် သမုဒ္ဒရာကို ရည်မှန်းရာအဖြစ် တည်စေ၏။ ရေချိုးရန်အတွက် နေကဲ့သို့ တောက်ပသော ပုဆိန်ကို ယူဆောင်ခဲ့၏။

Verse 6

तदा स मुनिभिः प्रोक्तः सर्वैस्तत्क्षेत्रवासिभिः । वांछद्भिस्तु हितं तस्य सदा शमपरायणैः

ထိုအခါ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ နေထိုင်သော မုနိအပေါင်းတို့က—အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းမှုကို အားထားသူများဖြစ်၍ သူ၏အကျိုးကို လိုလားသူများက—သူ့အား မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 7

रामराम महाभाग यद्धारयसि पाणिना । शस्त्रं पूर्णे प्रतिज्ञोऽपि तन्न युक्तं भवेत्तव

«ရာမ၊ ရာမ၊ မဟာဘဂါရေ—သင်လက်၌ ကိုင်ထားသည်မှာ လက်နက်ပင်။ သင်၏ သစ္စာကတိ ပြည့်စုံပြီးသော်လည်း ထိုလက်နက်ကို ကိုင်ထားခြင်းသည် သင့်အတွက် မသင့်တော်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 9

अनेन करसंस्थेन तव कोपः कथंचन । न यास्यति शरीरस्थस्तस्मादेनं परित्यज

«ဤအရာသည် သင်၏လက်၌ ရှိနေသရွေ့၊ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ကိန်းနေသော သင်၏ဒေါသသည် မည်သို့မျှ မပျောက်ကွယ်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤကို စွန့်ပစ်လော့» ဟုဆို၏။

Verse 12

यदि चैनं मया मुक्तं कुठारं च द्विजोत्तमाः । ग्रहीष्यति परः कश्चिन्मम वध्यो भविष्यति

(ပရရှုရာမက ဆိုသည်) «ဒွိဇအုတ်တမတို့ရေ—ဤပုဆိန်ကို ငါစွန့်လွှတ်ပါက အခြားသူတစ်ဦးက ယူဆောင်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါ ထိုသူသည် ငါသတ်ရမည့်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 13

नापराधमिमं शक्तः सोढ़ुं चाहं कथंचन । अपि ब्राह्मणमुख्यस्य जनस्यान्यस्य का कथा

(ပရာရှုရာမက) «ဤအပြစ်ကို မည်သို့မျှ ငါမခံနိုင်။ အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တစ်ဦးအပေါ် ကျူးလွန်လျှင်ပင်—အခြားသူများအပေါ်ဆိုလျှင် မည်သို့ဆိုရမည်နည်း»

Verse 14

तथापि नास्ति ते शांतिर्मुक्तेऽप्यस्मिन्द्विजोत्तमाः । गृहीतेऽपि च युष्माभिस्तस्माद्रक्ष्यः प्रयत्नतः

(ပရာရှုရာမက) «သို့သော်လည်း၊ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ ဤအရာကို လွှတ်ပေးသော်လည်း သင်တို့၌ ငြိမ်းချမ်းမှု မရှိနိုင်။ သင်တို့က ကိုင်ယူထားသော်လည်း ထို့ကြောင့် အားထုတ်၍ ကာကွယ်ရမည်»

Verse 15

ब्राह्मणा ऊचुः । यद्येवं त्वं महाभाग रक्षार्थं संप्रयच्छसि । अस्माकं तत्र भंक्त्वाशु पिंडं कृत्वा समर्पय

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– «ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မဟာဘဂ္ဂ၊ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်ရန် အရာတစ်ခု ပေးအပ်မည်ဆိုပါက၊ ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်း ချိုးဖျက်၍ တစ်တုံးတစ်ခဲအဖြစ် ပြုလုပ်ကာ ကျွန်ုပ်တို့ထံ ဆက်ကပ်ပါ»

Verse 16

येन रक्षामहे सर्वे परमं यवमाश्रिताः । न च गृह्णाति वा कश्चिद्गते कालांतरेऽपि च

«ထိုအရာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ကာကွယ်ခံရစေမည်—အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သန့်ရှင်းမှု၌ ခိုလှုံလျက်—အချိန်ကာလ ကြာသွားသော်လည်း မည်သူမျှ မယူဆောင်နိုင်အောင်»

Verse 17

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा रामः शस्त्रभृतां वरः । चक्रे लोहमयीं यष्टिं तं भंक्त्वा स कुठारकम्

သူတို့၏စကားကို ကြားသော် ရာမ—လက်နက်ကိုင်တို့အနက် အထွတ်အမြတ်—သည် မိမိ၏ ပုဆိန်ကို ချိုးဖျက်ကာ ထိုမှ သံတံတားတစ်ချောင်းကို ပြုလုပ်하였다

Verse 18

ततः स ब्राह्मणेंद्राणामर्पयामास सादरम् । रक्षार्थं भार्गवश्रेष्ठो विनयावनतः स्थितः

ထို့နောက် ဘာရ္ဂဝမျိုး၏ အမြတ်ဆုံးသူသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် အထွတ်အမြတ် ဘြာဟ္မဏတို့ထံသို့ ရိုသေစွာ ဆက်ကပ်၍ နှိမ့်ချလေးစားစိတ်ဖြင့် ရပ်နေ하였다။

Verse 19

ब्राह्मणा ऊचुः । लोहयष्टिमिमां राम त्वत्कुठारसमुद्भवाम् । वयं संरक्षयिष्यामः पूजयिष्याम एव हि

ဘြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “အို ရာမ၊ သင်၏ ကုဋာရ (ပုဆိန်) မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဤ သံတံတားကို ကျွန်ုပ်တို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မည်၊ ထို့ပြင် အမှန်တကယ် ပူဇော်မည်။”

Verse 20

यथा शक्तिमयी कीर्तिः स्कन्दस्यात्र प्रतिष्ठिता । लोहयष्टिमयी तद्वत्तव राम भविष्यति

“ဤနေရာ၌ စကန္ဒ၏ ကီရ్తိ (ဂုဏ်သတင်း) သည် သက္တိ (လှံ) အဖြစ် ရုပ်ထင်ကာ တည်ထောင်ထားသကဲ့သို့၊ အို ရာမ၊ သင်၏ ကီရ్తိလည်း သံတံတားအဖြစ် ဤနေရာ၌ တည်ထောင်လိမ့်မည်။”

Verse 21

भ्रष्टराज्यस्तु यो राजा एनामाराधयिष्यति । स्वं राज्यमचिरात्प्राप्य स प्रतापी भविष्यति

“မိမိနိုင်ငံမှ ကျဆုံးသွားသော မင်းတစ်ပါးက ဤအရာကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျှင် မကြာမီ မိမိ၏ နိုင်ငံကို ပြန်လည်ရရှိကာ တန်ခိုးတောက်ပသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။”

Verse 22

विद्याकृते द्विजो वा यः सदैनां पूजयिष्यति । स विद्यां परमां प्राप्य सर्वज्ञत्वं प्रपत्स्यते

“သို့မဟုတ် ပညာအတွက်ဟု ဆိုကာ ဤအရာကို အမြဲတမ်း ပူဇော်သော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦးသည် အမြင့်ဆုံးသော ဗိဒ္ယာကို ရရှိပြီး အလုံးစုံသိမြင်မှုသို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 23

अपुत्रो वा नरो योऽथ नारी वा पूजयिष्यति । एतां यष्टिं त्वदीयां च पुत्रवान्स भविष्यति

သားမရှိသော ယောက်ျားဖြစ်စေ မိန်းမဖြစ်စေ သင်၏ဤတောင်ဝှေးကို ရိုသေကန်တော့ပူဇော်လျှင် ကလေးသားသမီးရသော ကောင်းချီးကို ရရှိမည်။

Verse 24

उपवासपरो भूत्वा यश्चैनां पूजयिष्यति । आश्विनस्यासिते पक्षे चतुर्दश्यां विशेषतः

ထို့ပြင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ကို အလေးထား၍ ဤတောင်ဝှေးကို ပူဇော်သူသည် အာရှွိနလ၏ အမည်းပက္ခ၌ စတုဒသီ (၁၄ ရက်) နေ့တွင် အထူးသဖြင့် ကုသိုလ်ထူးကို ရရှိမည်။

Verse 25

एवं श्रुत्वा ततो रामस्तेषामेव द्विजन्मनाम् । प्रणम्य प्रययौ तूर्णं समुद्रसदनं प्रति

ဤသို့ ကြားသိပြီးနောက် ရာမသည် ထိုဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) ဗြာဟ္မဏများအား ဦးညွှတ်ကန်တော့၍ ပင်လယ်၏ နေရာတော်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 26

तेऽपि विप्रास्ततस्तस्याश्चक्रुः प्रासादमुत्तमम् । तत्र संस्थाय तां चक्रुस्ततः पूजासमाहिताः

ထိုဗြာဟ္မဏများလည်း ထို့နောက် သူမအတွက် အလွန်ကောင်းမြတ်သော ပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) ကို တည်ဆောက်၍ ထိုနေရာ၌ ထားတင်ပူဇော်ကာ စိတ်တည်ငြိမ်သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 27

प्राप्नुवंति च तत्पार्श्वात्कामानेव हृदि स्थितान् । सुस्तोकेनाऽपि कालेन दुर्लभास्त्रिदशैरपि

ထိုသန့်ရှင်းသော အနီးအနားမှပင် လူတို့သည် မိမိတို့၏ နှလုံးသား၌ တည်ရှိသော ဆန္ဒများကို အချိန်အနည်းငယ်အတွင်း ရရှိကြသည်—ထိုကောင်းချီးများသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခက်ခဲသော အရာများပင် ဖြစ်သည်။

Verse 94

कुठारश्चैव विप्रेंद्रा रुद्रतेजोद्भवेन च । लोहेन निर्मितः पूर्वमक्षयो विश्वकर्मणा

အို ဗြာဟ္မဏတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ရုဒ္ဒရ၏ မီးတောက်တန်ခိုးမှ ပေါက်ဖွားလာသော သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် စစ်ပုဆိန်တစ်လက်ကိုလည်း ယခင်က ဝိශ්ဝကರ್ಮာက မပျက်မယွင်းအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့သည်။