Adhyaya 91

Verse 1

सूत उवाच । एवमुक्त्वा स भगवान्विरराम पितामहः । संतोष्य पावकं क्रुद्धं स्वयमेव द्विजोत्तमाः

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် အရှင်ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) သည် တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ထို့နောက် အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့၊ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဒေါသထွက်နေသော မီးအဂ္နိကို သက်သာစေ하였다။

Verse 2

ततः सर्वैः सुरैः सार्धं शक्रविष्णुशिवादिभिः । जगाम ब्रह्मलोकं च देवास्ते च निजं पदम्

ထို့နောက် အင်္ဒြ၊ ဝိષ્ણု၊ ရှိဝ စသည့် နတ်အားလုံးနှင့်အတူ သူသည် ဗြဟ္မလောကသို့ သွား၏။ ထိုနတ်တို့လည်း မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 3

पावकोऽपि द्विजेंद्राणामग्निहोत्रेषु संस्थितः । हविर्जग्राह विधिवद्वसोर्द्धारोद्भवं तथा

ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၏ အဂ္နိဟောတရ ပူဇော်ပွဲ၌ တည်ရှိသော အဂ္နိ (မီးဘုရား) သည် နည်းလမ်းမှန်ကန်စွာ ဟဝိ (ပူဇော်အနုသင်) ကို လက်ခံယူ၍ ဝဆိုဓာရာ ပူဇော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ဖြစ်၏။

Verse 4

एवं तत्र समुद्भूतमग्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र स्नातो नरः प्रातर्मुच्यते दिनजादघात्

ဤသို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ အထွဋ်အမြတ် အဂ္နိတီရ္ထ (မီးတီရ္ထ) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ မနက်ခင်း၌ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးသူသည် နေ့စဉ်တိုးပွားလာသော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 5

अथ संप्रस्थितान्दृष्ट्वा तान्देवान्स्वाश्रमं प्रति । गजेंद्रशुकमण्डूकास्ते प्रोचुर्दुःखसंयुताः

ထို့နောက် မိမိတို့၏ အာရှရမ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသော ဒေဝတို့ကို မြင်လျှင် ဆင်ဘုရင်၊ ကြက်တူရွေးနှင့် ဖားတို့သည် ဝမ်းနည်းဒုက္ခနှင့်ပြည့်စုံလျက် စကားဆိုကြ၏။

Verse 6

युष्मत्कृते वयं शप्ताः पावकेन सुरेश्वराः । तस्माज्जिह्वाकृतेऽस्माकमुपायश्चिंत्यतामपि

«ဒေဝမင်းတို့ရေ၊ သင်တို့ကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အဂ္နိ (မီးဘုရား) ထံမှ ကျိန်စာခံရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဤလျှာအရေးအတွက် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကုထုံးတစ်ရပ်ကိုလည်း စဉ်းစားပေးပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 7

देवा ऊचुः । विपरीतापि ते जिह्वा यथान्येषां गजोत्तम । कार्यक्षमा न संदेहो भविष्यति विशेषतः

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်— «ဆင်အထွဋ်အမြတ်ရေ၊ သင်၏ လျှာသည် အခြားသူတို့ကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသော်လည်း အလုပ်တာဝန်ကို ဆောင်ရွက်နိုင်မည်မှာ သေချာသည်။ သံသယမရှိ၊ အထူးသဖြင့်ပင်»။

Verse 8

तथा यूयं नरेन्द्राणां मंदिरेषु व्यवस्थिताः । बहु मानसमायुक्ता मृष्टान्नं भक्षयिष्यथ

ထိုနည်းတူ သင်တို့သည် မင်းတို့၏ နန်းတော်များ၌ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ စိတ်သဘောကောင်းမွန်မှုများစွာဖြင့် ပြည့်စုံကာ သန့်ရှင်းသိမ်မွေ့သော အစားအစာကောင်းများကို စားသုံးကြလိမ့်မည်။

Verse 9

यथा च शुक ते जिह्वा कृता मंदा हविर्भुजा । तथापि भूमिपालानां शंसनीया भविष्यति

ထို့ပြင် အို ကြက်တူရွေးရေ၊ ဟဝိကို စားသုံးသူ အဂ္နိကြောင့် သင်၏ လျှာသည် နှေးကွေးသွားခဲ့သော်လည်း မင်းတို့အကြား၌ပင် ချီးမွမ်းထိုက်သူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 10

श्रीमतां च तथान्येषामस्मदीयप्रसादतः । त्वं च मंडूक यत्तेन विजिह्वो वह्निना कृतः । तद्भविष्यति ते शब्दो विजिह्वस्यापि दीर्घगः

ငါတို့၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဤအရာသည် ကံကောင်းသူတို့နှင့် အခြားသူတို့အတွက်လည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် အို မဏ္ဍူကာရေ၊ မီးက သင့်ကို “လျှာကွဲ” ဟု ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း နောင်တွင် သင့်အသံသည် လျှာကွဲသူ၏ အသံကဲ့သို့ပင် အဝေးတိုင်အောင် ရှည်လျားစွာ ပျံ့နှံ့လိမ့်မည်။

Verse 11

एवमुक्त्वाऽथ ते देवाः स्वस्थानं प्रस्थितास्ततः । तेषामनुग्रहं कृत्वा कृपया परया युता

ထိုသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ထိုဒေဝတော်များသည် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ကရုဏာအလွန်ကြီးမားစွာဖြင့် အနုဂ्रहကို ပေးသနားပြီး ထွက်ခွာသွားကြ၏။