Adhyaya 89

Verse 1

सूत उवाच । एवं तत्र स्थिते नित्यं तस्मिन्मातृगणे द्विजाः । बालकानां क्षयो जज्ञे ब्राह्मणानां गृहेगृहे

စူတက ပြော၏—အို ဒွိဇတို့၊ ထို မာတೃဂဏ (မိခင်ဘုရားများ၏ အစု) သည် ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေသဖြင့် ဗြာဟ္မဏတို့၏ အိမ်တိုင်းအိမ်တိုင်း၌ ကလေးများ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 2

तरुणानां विशेषेण चमत्कारपुरोत्तरे । छिद्रमन्वेषमाणास्ता भ्रमंत्यखिलदेवताः

အထူးသဖြင့် လူငယ်တို့အကြား၌ «Camatkāra» ဟုခေါ်သော အမြတ်ဆုံးမြို့တွင်၊ ဒေဝတားအပေါင်းတို့သည် အားနည်းရာအပေါက်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे ज्ञात्वा छिद्रसमुद्भवम् । विघातं बालकानां च देवताभिर्विनिर्मितम्

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏအားလုံးသည် «အပေါက်/ချို့ယွင်းမှု» မှ ကပ်ဘေးပေါ်ပေါက်လာသည်ကို သိမြင်ပြီး၊ ကလေးတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ထိုဒေဝတားတို့က ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု နားလည်ကြ၏။

Verse 4

अम्बावृद्धे समासाद्य पूजयित्वा प्रयत्नतः । प्रोचुश्च दुःखसन्तप्ता विनयावनताः स्थिताः

ထို့နောက် သူတို့သည် အမ္ဗာဝೃદ્ધာ ထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အားထုတ်၍ စေတနာပြည့်ဝစွာ ပူဇော်ကြ၏။ ဝမ်းနည်းပူလောင်လျက်၊ နှိမ့်ချစွာ ရပ်တည်ပြီး ပြောဆိုကြ၏။

Verse 6

ह्रियंते बालका रात्रौ छिद्रं प्राप्य सहस्रशः । युष्मदीयाभिरेताभिर्देवताभिः समन्ततः

ညအခါတွင် အပေါက်တစ်ခုကို တွေ့ရသော် ကလေးများကို ထောင်ချီအထိ ဆွဲခေါ်ယူသွားကြသည်—သင်တို့၏ ဒေဝတားတို့က အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံလျက်။

Verse 7

प्रसादः क्रियतां तस्माद्ब्राह्मणानां महात्मनाम् । नो चेत्पुरं परित्यज्य यास्यामोऽन्यत्र भूतले

ထို့ကြောင့် မဟာအတ္ထမ ဘြာဟ္မဏတို့အား သင်၏ ကရုဏာတော်ကို ပေးသနားပါ။ မဟုတ်လျှင် မြို့ကို စွန့်ခွာ၍ မြေပြင်အခြားနေရာသို့ သွားကြမည်။

Verse 8

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ततोंऽबा कृपयान्विता । हत्वा पादप्रहारेण भूमिं चक्रे गुहां ततः

သူတို့၏စကားကိုကြားသော် မိခင်အမ္ဗာသည် ကရုဏာဖြင့်လှုပ်ရှားကာ ခြေဖြင့် မြေကိုထိုးနှက်၍ ထိုနေရာ၌ ဂူတစ်လုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။

Verse 9

रक्षार्थं सर्वविप्राणां चमत्कारेण भूभुजा । भवद्भ्यां निर्मितः श्रेष्ठः प्रासादोऽयं मनोहरः

ဗြာဟ္မဏအားလုံးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ဘုရင်၏ အံ့ဖွယ်တန်ခိုးဖြင့် သင်တို့နှစ်ဦးက ဤအလွန်မြတ်၍ စိတ်ချမ်းသာဖွယ် မန္ဒိရ-ပရသာဒကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြ၏။

Verse 10

इमे मत्पादुके दिव्ये गुहामध्यगते सदा । सर्वाभिः सेवनीये च न गन्तव्यं बहिः क्वचित्

“ငါ၏ ဒိဗ္ယပါဒုကာတို့သည် ဂူ၏အလယ်၌ အစဉ်တည်ရှိ၏။ အားလုံးက ပူဇော်ကာ ဝတ်ပြုထိန်းသိမ်းရမည်၊ ဤနေရာမှ အပြင်သို့ မည်သည့်နေရာသို့မျှ မထွက်ရ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 11

या काचिल्लौल्यमास्थाय निष्क्रमिष्यति मोहतः । सा दिव्यभावनिर्मुक्ता शृगाली संभविष्यति

“မတည်ငြိမ်သောစိတ် (လောလျ) ကိုလိုက်၍ မောဟကြောင့် ထွက်သွားမည့် မိန်းမမည်သူမဆို၊ ဒိဗ္ယသဘောမှ ကွာကွာသွားပြီး နောက်တစ်ဘဝတွင် မိန်းမမြေခွေး (jackal) အဖြစ် မွေးဖွားလိမ့်မည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 12

देवता ऊचुः । अत्र स्थाने महादेवि कोऽस्माकं प्रकरिष्यति । पूजां को वात्र चाहारस्तस्माद्ब्रूहि सुरेश्वरि

ဒေဝတာတို့က မေးလျှောက်ကြ၏— “အို မဟာဒေဝီ၊ ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပူဇော်ပွဲကို မည်သူ ဆောင်ရွက်မည်နည်း။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ အာဟာရကို မည်သူ ပေးမည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ ကျွန်ုပ်တို့အား မိန့်ကြားတော်မူပါ” ဟု။

Verse 13

अम्बोवाच । अत्रागत्य विनिर्मुक्ता योगिनो ध्यानचिन्तकाः । पूजां सम्यक्करिष्यंति सर्वासां भक्तिसंयुताः

အမ္ဗာ မိန့်တော်မူသည်– «ဤနေရာသို့ လာရောက်သော ယောဂီတို့သည် လွတ်မြောက်ပြီး သမาธိကို အာရုံစိုက်သူများဖြစ်၍ မိခင်ဒေဝီတို့အားလုံးအပေါ် ဘက္တိဖြင့် ပြည့်စုံကာ ပူဇော်ပွဲကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 14

पादुके मे प्रपूज्यादौ मांस मद्यादिभिः क्रमात् । अवाप्स्यंति च संसिद्धिं दुर्लभाममरैरपि

«အရင်ဆုံး ငါ၏ ပာဒုကာ (ခြေစွပ်) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် အစဉ်အတိုင်း အသား၊ အရက်နှင့် ထိုသို့သော အနုဘောဂများဖြင့် ပူဇော်လျှင် အမရဒေဝတို့တောင် ရခဲသော ပြည့်စုံသည့် စိဒ္ဓိကို ရရှိကြလိမ့်မည်»။

Verse 15

ततस्तथेति ताः प्रोच्य गुहामध्ये व्यवस्थिताः । परिवार्य शुभे तस्याः पादुके मोक्षदायिके

ထို့နောက် «အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု ဆိုကာ သူတို့သည် ဂူအတွင်း၌ တည်နေ၍ မောက္ခပေးသော ကောင်းမြတ်သည့် သူမ၏ ပာဒုကာကို ဝိုင်းရံနေကြ၏။

Verse 16

ततस्तत्र समागत्य पुरुषा अपि दूरतः । प्रपूज्य पादुके सम्यङ्मातॄस्ताश्च ततः परम् । प्रयांति च परां सिद्धिं जन्म मृत्युविवर्जिताम्

ထို့နောက် အဝေးမှပင် လူတို့လည်း လာရောက်ကာ ပာဒုကာကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ပြီး ထိုမိခင်ဒေဝီတို့ကိုလည်း ထပ်မံပူဇော်ကြ၏။ ထို့နောက် မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော အမြင့်ဆုံး စိဒ္ဓိသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 17

एतस्मिन्नंतरे नष्टा अग्निष्टोमादिकाः क्रियाः । तीर्थयात्राव्रतान्येव संयमा नियमाश्च ये

ထိုအချိန်အတွင်း အဂ္နိဋ္ဌိုမ စသည့် ယဇ్ఞကရိယာများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ တီရ္ထယာတရာနှင့် ဝရတကျင့်ခြင်းတို့သာ ကျန်ရစ်ကာ၊ ထို့ပြင် သံယမ (ထိန်းချုပ်မှု) နှင့် နိယမ (စည်းကမ်း) တို့လည်း ရှိနေ၏။

Verse 18

ये चापि ब्राह्मणाः शांताः सदा मद्यस्य दूषणम् । प्रकुर्वंति स्वहस्तेन तेऽपि मद्यैः पृथग्विधैः

အမြဲတမ်း အရက်ကို အပြစ်တင်ရှုတ်ချသော တည်ငြိမ်သည့် ဗြာဟ္မဏများပင် မိမိလက်ဖြင့် အရက်အမျိုးမျိုးနှင့် ဆက်ဆံလုပ်ကိုင်ကြသည်။

Verse 19

तर्पयंति तथा मांसैस्त्यक्ताशेषमखक्रियाः । पादुके मातृभिर्जुष्टे तथा धूपानुलेपनैः

ယဇ္ဉကရိယာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ပြီး အသားဖြင့်လည်း တర్పဏာပြုကြသည်။ ထို့ပြင် မာတೃများနှစ်သက်သော ပာဒုကာကိုလည်း နံ့သာမီးခိုးနှင့် လိမ်းသုတ်အနံ့ဆီတို့ဖြင့် ပူဇော်ကြသည်။

Verse 20

एतस्मिन्नंतरे भीताः सर्वे देवाः सवासवाः । दृष्ट्वा यज्ञक्रियोच्छेदं क्षुत्पिपासा समाकुलाः

ထိုအချိန်တွင် အင်္ဒြာနှင့်အတူ နတ်အားလုံး ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ ယဇ္ဉကရိယာများ ဖြတ်တောက်ပျက်ကွက်သွားသည်ကို မြင်၍ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးကြသည်။

Verse 21

प्रोचुर्महेश्वरं गत्वा विनयावनताः स्थिताः । स्तुत्वा पृथग्विधैः सूक्तैर्वेदोक्तैः शतरुद्रियैः

သူတို့သည် မဟေရှွရထံ သွားရောက်၍ ညှိနှိုင်းလျက် ချိုးနွံ့စွာ ဦးညွှတ်ရပ်နေကာ ပြောကြသည်။ ဝေဒတွင် ဆိုထားသော စုက္တများ အမျိုးမျိုး၊ «သတရုဒြိယ» အပါအဝင်ဖြင့် သူ့ကို ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 22

देवा ऊचुः । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पादुके तत्र संस्थिते । अंबाया मातृभिः सार्धं गुहामध्ये सुगुप्तके

နတ်တို့က ပြောကြသည်– «ဟာဋကေရှွရ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ပာဒုကာတို့ တည်ရှိနေသည်။ အမ္ဘာသည် မာတೃများနှင့်အတူ အလွန်လျှို့ဝှက်ကာကွယ်ထားသော ဂူအတွင်း၌ နေထိုင်သည်» ဟု။

Verse 23

ब्राह्मणा अपिदेवेश मद्यमांसेन भक्तितः । ताभ्यां पूजां प्रकुर्वंति प्रयांति परमां गतिम्

အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ဗြာဟ္မဏတို့ပင်လျှင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုပါဒုကာတို့အား အရက်နှင့် အသားဖြင့် ပူဇော်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လမ်းဆုံးသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 24

नष्टा धर्मक्रिया सर्वा मर्त्यलोकेत्र सांप्रतम् । अस्माकं संक्षयो जातो यज्ञभागं विना प्रभो

ယခု မရဏလောက၌ ဓမ္မကိစ္စ အားလုံး ပျက်စီးသွားပြီ။ အရှင်ဘုရား၊ ယဇ్ఞ၌ ကျွန်ုပ်တို့၏ အပိုင်းမရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆုတ်ယုတ်မှု စတင်လာပြီ။

Verse 25

तस्मात्त्वं कुरु देवेश यथा स्यात्पादुकाक्षयः । प्रभवंति मखा भूमावस्माकं स्युः परा मुदः

ထို့ကြောင့် အို နတ်တို့၏အရှင်၊ “ပါဒုကာ၏ လျော့နည်းခြင်း” ဖြစ်ပေါ်စေရန် တစ်စုံတစ်ရာ ပြုတော်မူပါ။ မြေပြင်ပေါ်၌ ယဇ్ఞများ ပြန်လည် ထွန်းကားစေ၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်မြတ်သော ပီတိကို ရရှိစေပါ။

Verse 26

श्रीभगवानुवाच । या सा अंबेति विख्याता शक्तिः सा परमेश्वरी । जगन्माताऽक्षया साक्षान्ममा पि जननी च सा

ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်— “အမ္ဗာဟု ကျော်ကြားသော ထိုသက္တိသည် အမြင့်ဆုံးသော မဟာဒေဝီ ဖြစ်၏။ သူမသည် ကမ္ဘာလောက၏ မိခင်၊ အမှန်တကယ် မပျက်မယွင်းသူ ဖြစ်ပြီး၊ သူမသည် ငါ၏ မိခင်လည်း ဖြစ်၏။”

Verse 27

तत्कथं संक्षयस्तस्याः कर्तुं केनापि शक्यते । मनसापि महाभागाः पादुकानां विशेषतः

ထို့ကြောင့် သူမ၏ ဆုတ်ယုတ်မှုကို မည်သူမဆို မည်သို့ ပြုလုပ်နိုင်မည်နည်း။ အို ကံကောင်းသူတို့၊ အထူးသဖြင့် ထိုပါဒုကာတို့အကြောင်းမှာ စိတ်ကူးထဲတွင်တောင် မဖြစ်နိုင်ပါ။

Verse 28

परं तत्र करिष्यामि सुखोपायं सुरेश्वराः । युष्मभ्यं पादुकायां च महत्त्वं येन जायते

«သို့သော်လည်း၊ နတ်တို့၏အရှင်များအို၊ ထိုနေရာ၌ လွယ်ကူသောနည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို ငါစီမံမည်။ ထိုနည်းလမ်းကြောင့် သင်တို့နှင့် ပာဒုကာ (Pādukā) တို့အတွက်လည်း မဟာဂုဏ်တော် ပေါ်ထွန်းလာမည်»။

Verse 29

एवमुक्त्वा ततो ध्यानं चक्रे देवो महेश्वरः । व्यावृत्यकमलं हृत्स्थमष्टपत्रं सकर्णिकम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် မဟေရှဝရနတ်သည် သမาธိသို့ ဝင်ရောက်하였다။ ထို့နောက် သူ၏နှလုံးအတွင်းရှိ ကြာပန်းကို ဖြန့်ဖွင့်လေ၏—အရွက်ရှစ်ရွက်နှင့် အလယ်အူ (ကဏ္ဏိကာ) ပါသော ကြာပန်းဖြစ်သည်။

Verse 30

तस्यांतर्गतमासीनमंगुष्ठाग्रमितं शुभम् । द्वादशार्कप्रभं सूक्ष्मं स्वमात्मानं व्यलोकयत्

ထိုအတွင်း၌ ထိုင်နေသကဲ့သို့၊ သူသည် မိမိ၏ အလွန်သိမ်မွေ့သော အတ္တမန်ကို မြင်တော်မူ၏—မင်္ဂလာရှိ၍ လက်မထိပ်အရွယ်သာရှိသော်လည်း နေတစ်ဆယ်နှစ်လုံး၏ တောက်ပမှုကဲ့သို့ ရောင်လင်းလေ၏။

Verse 31

तस्यैवं ध्यायमानस्य तृतीयनयनात्ततः । श्वेतांबरधरा शुभ्रा निर्गता कन्यका शुभा

ထိုသို့ သမาธိပြုနေစဉ်၊ တတိယမျက်စိမှ မင်္ဂလာရှိသော ကညာတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာ၏—ဖြူစင်တောက်ပ၍ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 32

अथ सा प्राह तं देवं प्रणिपत्य महेश्वरम् । किमर्थं देव सृष्टास्मि ममादेशः प्रदीयताम्

ထို့နောက် သူမသည် မဟေရှဝရကို ဦးချ၍ ပြောလေ၏—«အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်မကို ဘာအတွက် ဖန်ဆင်းတော်မူသနည်း။ ကျွန်မ၏ အမိန့်တော်ကို ပေးသနားတော်မူပါ»။

Verse 33

श्रीभगवानुवाच । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे पादुके संस्थिते शुभे । श्रीमातुर्जगतां मुख्ये ताभ्यां पूजां त्वमाचर

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်။ «ဟာဋကေရှ్వర၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ မင်္ဂလာပာဒုကာတို့ တည်ထားရာ၌၊ လောကတို့၏ မိခင် သရီမాతာ၏ အမြတ်ဆုံး ပာဒုကာနှစ်ပါးကို သင် ပူဇော်ကန်တော့ရမည်»။

Verse 34

कन्यकां संपरित्यज्य तवान्वयविवर्द्धिताम् । यः करिष्यति तत्पूजामाहारः स्यात्स मातृषु

ကညာကို ကိုယ်ပိုင်ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် မယူဆဘဲ၊ မိမိအမျိုးအနွယ်ကို တိုးပွားစေသူဟု သဘောထားကာ၊ ထိုပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်သူသည် မာတೃများ၏ ကာကွယ်ကူညီမှုအောက်၌ အာဟာရနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အမြဲတည်မြဲလိမ့်မည်။

Verse 35

कौमारब्रह्मचर्य्येण त्वयापि च सुभक्तितः । ताभ्यां पूजा प्रकर्तव्या नो चेन्नाशमवाप्स्यसि

သင်လည်း ကုမာရဘြဟ္မചര്യကို ထိန်းသိမ်း၍ သန့်ရှင်းသော ဘက္တိဖြင့် ထိုနှစ်ပါးကို ပူဇော်ရမည်။ မဟုတ်လျှင် ပျက်စီးခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

Verse 36

तव पूजा करिष्यन्ति ये नरा भक्तितत्पराः । मातॄणां संमतास्ते स्युः सर्वदैव सुखान्विताः

သင်၏ ပူဇော်မှုကို ဘက္တိတစ်ခုတည်းကို ရည်မှန်းကာ ပြုလုပ်သော လူတို့သည် မာတೃများ၏ အတည်ပြုမှုကို ရရှိပြီး အမြဲတမ်း ချမ်းသာသုခနှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 37

एवमुक्त्वा ततस्तस्या मंत्रमार्गं यथोचितम् । पूजामार्गं विशेषेण कथयामास विस्तरात्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ သင့်လျော်သော စည်းကမ်းအတိုင်း သူမအား မန္တရမાર્ગကို သင်ကြားကာ၊ အထူးသဖြင့် ပူဇော်နည်းလမ်းကို အသေးစိတ် ပြောကြားလေ၏။

Verse 38

ततो विसर्जयामास दत्त्वा छत्रादिभूषणम् । प्रतिपत्तिं महादेवस्तांश्च सर्वान्सुरेश्वरान्

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် သူတို့အား ပြန်လွှတ်၍ ထီးနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ပေးသနားကာ ထိုက်တန်သော ဂုဏ်ပြုမှုနှင့် လိုအပ်ရာ အထောက်အပံ့တို့ကိုလည်း အရှင်တော်သော ဒေဝတော်များအားလုံးထံ ပေးအပ်တော်မူ၏။

Verse 39

कुमार्युवाच । त्वयेतत्कथितं देव त्वदन्वयसमुद्भवाः । कन्यकाः पूजयिष्यंति पादुके ते सुशोभने

ကညာမိန်းကလေးက ပြောသည်— «အရှင်ဘုရား၊ သင်တော်မူသကဲ့သို့ သင်၏ မျိုးရိုးမှ ပေါက်ဖွားသော ကညာတို့သည် တင့်တယ်လှပသော သင်၏ ပာဒုကာ (သန့်ရှင်းသော ခြေစွပ်) ကို ပူဇော်ကြမည်»။

Verse 40

कौमारब्रह्मचर्य्येण भविष्यत्यन्वयः कथम् । एतन्मे विस्तरात्सर्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

«ကလေးဘဝကတည်းက ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းစွာ တရားကျင့်) ကို ထိန်းသိမ်းလျှင် မျိုးဆက်အနွယ်က ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မလဲ။ ဤအရာအားလုံးကို ကျွန်မအား အသေးစိတ် မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပေးပါ»။

Verse 41

श्रीभगवानुवाच । यस्यायस्याः प्रसन्ना त्वं कन्यकाया वदिष्यसि । मंत्रग्राममिमं सम्यक्त्वद्भावा सा भविष्यति

ဘုရားရှင်က မိန့်တော်မူသည်— «သင်နှစ်သက်ကြည်နူးသော ကညာမည်သူမဆို၊ ထိုကညာအား ဤမန္တရစုစည်းမှုကို မှန်ကန်စွာ ပေးအပ်သင်ကြားလျှင်၊ ထိုသူမသည် သင်၏ သဘောသဘာဝနှင့်တူသော အဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 42

एवं चान्या महाभागे पारंपर्येण कन्यकाः । तव वंशोद्भवाः सर्वाः प्रभविष्यंति मंत्रतः

«ထို့အတိုင်းပင်၊ ကံကောင်းမြတ်သူရေ၊ အခြားကညာတို့လည်း မပြတ်မတောက် ဆက်စပ်သော အစဉ်အလာဖြင့် မန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သင်၏ မျိုးရိုးမှ ပေါက်ဖွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြလိမ့်မည်»။

Verse 43

ततः सा तां समासाद्य पादुकासंभवां गुहाम् । पूजां चक्रे यथान्यायं यथोक्तं त्रिपुरारिणा

ထို့နောက် သူမသည် ပာဒုကာ (သန့်ရှင်းသော ခြေစွပ်) ပေါ်ထွန်းရာကြောင့် သန့်စင်သွားသော ဂူသို့ ချဉ်းကပ်၍ တ្រីပုရာရီ (ရှီဝ) မိန့်ကြားထားသကဲ့သို့ ထုံးတမ်းမှန်ကန်စွာ ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 44

सूत उवाच । तदन्वयसमुत्थायाः कन्यकायाः करेण यः । पादुकाभ्यां नरः पूजां प्रकरोति समाहितः । इह लोके सुखं प्राप्य स स्यात्प्रेत्य सुखान्वितः

စူတ မိန့်သည်– «အာရုံတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုဝိညာဉ်ရေးရာ မျိုးဆက်မှ ပေါက်ဖွားသော ကညာ၏ လက်ဖြင့် ပာဒုကာနှစ်ပါးကို ပူဇော်ကန်တော့သူသည် ဤလောက၌ ချမ်းသာကို ရရှိပြီး သေပြီးနောက်လည်း နောက်လောက၌ ချမ်းသာနှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်»။

Verse 45

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन कन्याहस्तेन पादुके । पूजनीये विशेषेण पूज्या सा चापि कन्यका

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ပာဒုကာသန့်ရှင်းကို ပူဇော်ထိုက်သည်—အထူးသဖြင့် ကညာ၏ လက်ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုကညာကိုလည်း ထူးခြားသော ဂုဏ်ပြုကန်တော့မှုဖြင့် ရိုသေသင့်သည်။

Verse 46

वांछद्भिः शाश्वतं सौख्यमिह लोके परत्र च । मानवैर्भक्तिसंयुक्तैरित्युवाच महेश्वरः

မဟေရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ဤလောကနှင့် နောက်လောကတို့၌လည်း တည်မြဲသော ချမ်းသာကို လိုလား၍ ဘက္တိနှင့် ပြည့်စုံသော လူသားတို့သည် ဤအတိုင်း လိုက်နာကြရမည်»။

Verse 47

एतद्वः सर्वमाख्यातं माहात्म्यं पादुकोद्भवम् । श्रीमातुरनुषंगेण अंबादेव्या द्विजोत्तमाः

«အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ သန့်ရှင်းသော ပာဒုကာနှင့် ဆက်နွယ်သော မဟာတန်ခိုးကို—ရှရီမာတာ အမ္ဘာဒေဝီနှင့် ဆက်စပ်၍ ပေါ်ထွန်းလာသော အကြောင်းကို—သင်တို့အား အပြည့်အစုံ ငါဟောပြပြီးပြီ»။

Verse 48

यश्चैतच्छृणुयाद्भक्त्या चतुर्दश्यां समाहितः । तथाष्टम्यां विशेषेण स प्राप्नोति परं पदम्

ကြည်ညိုသဒ္ဓါဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ လပြည့်မတိုင်မီ တစ်ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် ဤမဟာတ္မယကို နားထောင်သူသည်၊ အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီနေ့တွင် နားထောင်လျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံး အနေအထားကို ရောက်ရှိသည်။

Verse 89

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीमातुः पादुकामाहात्मवर्णनंनामैकोननवतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီးမာတာ၏ သန့်ရှင်းသော ပာဒုကာ (ခြေစွပ်) ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၈၉ သည်၊ သရီးစကန္ဒ မဟာပုရာဏ (ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာ) အတွင်းရှိ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှ్వర က్షೇತ್ರ-မဟာတ္မယ၌ ပြီးဆုံး၏။