Adhyaya 85

Verse 1

ऋषय ऊचुः । माधव्याः पद्मया दत्तो यः शापस्तस्य यत्फलम् । परिणामोद्भवं सर्वं श्रुतमस्माभिरद्य तत्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်– ယခုအခါ ပဒ္မာက မာဓဝီအပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော ကျိန်စာ၏ အကျိုးဆက်နှင့် အပြောင်းအလဲ အလုံးစုံကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြည့်စုံစွာ ကြားနာပြီးပြီ။

Verse 2

तेन यत्कमला शप्ता ब्राह्मणेन महात्मना । सा कथं गज वक्त्राऽथ पुनर्जाता शुभानना

ထို မဟာစိတ်ရှိသော ဗြာဟ္မဏက ကမလာကို ကျိန်စာချခဲ့သဖြင့်၊ သူမသည် မည်သို့ ဆင်မျက်နှာဖြစ်သွားပြီး၊ ထို့နောက် မင်္ဂလာမျက်နှာဖြင့် ပြန်လည် မွေးဖွားလာခဲ့သနည်း။

Verse 3

सूत उवाच । शापेन तस्य विप्रस्य तत्क्षणादेव सा द्विजाः । गजवक्त्रा समुत्पन्ना महाविस्मयकारिणी

စူတာက ဆိုသည်– အို ဒွိဇတို့၊ ထို ဗြာဟ္မဏ၏ ကျိန်စာကြောင့် သူမသည် ချက်ချင်းပင် ဆင်မျက်နှာဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 4

सा प्रोक्ता हरिणा तिष्ठ किञ्चित्कालांतरे शुभे । अनेनैव तु रूपेण यावत्स्याद्द्वापरक्षयः

ထို့နောက် ဟရီက သူမအား မိန့်တော်မူသည်– “မင်္ဂလာကာလတစ်ခုအတွင်း ဤပုံသဏ္ဌာန်တည်းဖြင့် နေထိုင်လော့၊ ဒွာပရယုဂ၏ အဆုံးရောက်သည်အထိ” ဟု။

Verse 5

ततोऽहं मेदिनीपृष्ठे ह्यवतीर्य समुद्रजे । तपः शक्त्या करिष्यामि भूयस्त्वां तु शुभाननाम्

“ထို့နောက် အို ပင်လယ်မှ မွေးဖွားသူ၊ ငါသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၍ တပဿ၏ အင်အားဖြင့် သင့်ကို မင်္ဂလာမျက်နှာဖြင့် ထပ်မံ ဖြစ်စေမည်” ဟု။

Verse 6

अवज्ञायाथ सा तस्य तद्वाक्यं शार्ङ्गधन्विनः । शुभास्यत्वकृते तेपे तपस्तीव्रं सुहर्षिता

သော်လည်း «ရှာရင်ဂ» လက်နက်ကိုင်သော ဗိဿဏု၏ ထိုစကားကို မလေးစားဘဲ၊ သူမသည် ဝမ်းမြောက်လျက် မင်္ဂလာမျက်နှာကို ပြန်လည်ရရန် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 7

एतत्क्षेत्रं समासाद्य त्रिकालं स्नानमाचरत् । ब्रह्माणं तोषयामास दिवारात्रिमतंद्रिता

ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူမသည် တစ်နေ့သုံးကြိမ် ရေချိုးကာ၊ နေ့ည မပျင်းမနား အလေးအနက် ဆည်းကပ်ကျင့်ကြံ၍ ဘြဟ္မာကို ပီတိဖြစ်စေ하였다။

Verse 8

तामुवाच ततो ब्रह्मा वर्षांते तुष्टिमागतः । वरं प्रार्थय तुष्टोऽहं तव केशववल्लभे

နှစ်ကုန်ချိန်တွင် စိတ်တော်လုံးဝ ကျေနပ်လာသော ဘြဟ္မာသည် သူမအား မိန့်ကြား하였다—“အလိုရှိရာ ဆုတောင်းလော့။ ကေရှဝ (ဗိဿဏု) ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူမ၊ ငါသည် သင်အား ကျေနပ်ပြီ။”

Verse 9

लक्ष्मीरुवाच । गजास्याहं कृता देव शापं दत्त्वा सुदारुणम् । ब्राह्मणेन सुक्रुद्धेन कस्मिश्चित्कारणांतरे

လက္ရှ္မီက မိန့်တော်မူသည်—“အရှင်ဘုရား၊ အကြောင်းအရာတစ်ခုကြောင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက ကြမ်းတမ်းလှသော ကျိန်စာကို ငါ့အပေါ် ချမှတ်၍ ငါကို ဆင်မျက်နှာဖြစ်စေခဲ့သည်။”

Verse 10

तस्मात्तद्रूपिणीं भूयो मां कुरुष्व पितामह । यदि मे तुष्टिमापन्नो नान्यत्किंचिद्वृणोम्यहम्

“ထို့ကြောင့် အဘိုးတော် ဘြဟ္မာဘုရား၊ ငါ့ကို ယခင်ရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်စေပါ။ သင်သည် ငါ့အပေါ် ကျေနပ်လျှင် ငါသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ မတောင်းဆိုပါ။”

Verse 11

ब्रह्मोवाच । भविष्यति शुभं वक्त्रं मत्प्रसादादसंशयम् । तव भद्रे विशेषेण तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— «ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် သင်၏မျက်နှာသည် မသံသယဘဲ မင်္ဂလာပြန်လည်ဖြစ်လာမည်၊ အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာရှိသူမ။ ထို့ကြောင့် သင်၏အိမ်တော်သို့ ပြန်သွားလော့»။

Verse 12

महत्त्वं ते मया दत्तमद्यप्रभृति शोभने । महालक्ष्मीति ते नाम तस्मादत्र भविष्यति

«အလင်းရောင်တောက်ပသူမ၊ ယနေ့မှစ၍ ငါသည် သင်အား မဟာဂုဏ်တန်ခိုးကို ပေးအပ်လိုက်ပြီ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ သင်၏နာမည်သည် ‘မဟာလက္ခမီ’ ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 13

गजवक्त्रां नरो यस्त्वां पूजयिष्यति भक्तितः । स गजाधिपतिर्भूपो भविष्यति च भूतले

«ဆင်မျက်နှာပုံသဏ္ဌာန်ဖြင့် သင်ကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဆင်အရှင်—ဘုရင်အဖြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 14

द्वितीयादिवसे यस्त्वां महालक्ष्मीरिति ब्रुवन् । श्रीसूक्तेन सुभक्त्याऽथ देवि संपूजयिष्यति

«ဒေဝီ၊ ဒုတိယနေ့မှစ၍ (နောက်တစ်နေ့များတွင်လည်း) သင်ကို ‘မဟာလက္ခမီ’ ဟု ခေါ်ဆိုကာ သဒ္ဓာနက်ရှိုင်းစွာဖြင့် ‘သရီသုက္တ’ ဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်သူသည် ကတိထားသော အကျိုးကို ရရှိလိမ့်မည်»။

Verse 15

सप्तजन्मांतराण्येव न भविष्यति सोऽधनः । एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम्

«အဆက်မပြတ် ခုနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် သူသည် ဆင်းရဲသူ မဖြစ်လိမ့်မည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာသည် ထိုမှတစ်ဆင့် တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

Verse 16

साऽपि हृष्टा गता देवी यत्र तिष्ठति केशवः

ထိုနတ်မလည်း ဝမ်းမြောက်လျက် ကေသဝဘုရား တည်ရှိရာသို့ သွားရောက်하였다။