Adhyaya 73

Verse 1

। सूत उवाच । एवं ते कौरवाः सर्वे पांडोः पुत्राश्च शालिनः । तस्मात्स्थानात्ततो जग्मुर्यत्र द्वारवती पुरी

စူတက ပြော၏—ဤသို့ ကောရဝတို့အားလုံးနှင့် ပाण्डု၏ ထင်ရှားသော သားတော်တို့သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာကာ ဒွာရဝတီ မြို့တည်ရှိရာသို့ သွားကြ၏။

Verse 2

तत्र गत्वा विवाहं तु चक्रुः संहृष्टमानसाः । दुर्योधनस्य भूपस्य भानुमत्या समं तदा

ထိုနေရာသို့ ရောက်ကြပြီး စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လျက်၊ ထိုအခါ ဘုရင် ဒုရ္ယောဓန၏ မင်္ဂလာပွဲကို ဘာနုမတီနှင့်အတူ ကျင်းပပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 3

नानावादित्रघोषेण वेदध्वनियुतेन च । गीतैर्मनोहरैः पाठैर्बन्दिनां च सहस्रशः

တူရိယာမျိုးစုံ၏ ဆူညံသံနှင့်အတူ ဝေဒသုတ်သံလည်း ပေါင်းစည်းကာ; စိတ်နှလုံးဖမ်းစားသော သီချင်းများနှင့် ရွတ်ဖတ်သံများ၊ ချီးမွမ်းသူများ အထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်တကွ—

Verse 4

एवं महोत्सवो जज्ञे तत्र यावद्दिनाष्टकम् । यादवानां कुरूणां च मिलितानां परस्परम्

ဤသို့ဖြင့် ထိုနေရာ၌ မဟာပွဲတော်ကြီးသည် ရက်ရှစ်ရက်တိုင်တိုင် ဖြစ်ပွားလေ၏; ယာဒဝတို့နှင့် ကုရုတို့သည် အပြန်အလှန် မိတ်သဟာယဖြင့် စုဝေးလာကြ၏။

Verse 5

कृतार्थास्तत्र संजाताः सूतमागध बन्दिनः । चारणा ब्राह्मणेंद्राश्च तथान्येऽपि च तार्किकाः

ထိုနေရာ၌ စူတ၊ မာဂဓ၊ ဘန္ဒင်တို့ကဲ့သို့သော သီချင်းဆိုဘတ်များနှင့် ချီးမွမ်းသူများသည် အလိုဆန္ဒပြည့်စုံကြ၏; ထို့အတူ ချာရဏတို့၊ ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့နှင့် အခြား တက္ကဗေဒပညာရှင်များလည်း ထိုနည်းတူ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 6

ततस्तु नवमे प्राप्ते दिवसे कुरुपांडवाः । भीष्माद्याः पुंडरीकाक्षमिदमूचुः ससौहृ दम्

ထို့နောက် နဝမနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ ဘီရှ္မတို့ဦးဆောင်သော ကုရုနှင့် ပाण्डဝတို့သည် ပုဏ္ဍရိကာက္ရှထံသို့ မေတ္တာသဟာယဖြင့် ဤစကားများကို ပြောကြ၏။

Verse 7

न वयं पुंडरीकाक्ष तव रामस्य चाश्रयम् । कथंचित्त्यक्तुमिच्छामः स्नेहपाशनियंत्रिताः

အို ကြာမျက်လုံးရှင်၊ သင်နှင့် ရာမ၏ အားကိုးရာကို မည်သို့မျှ စွန့်ခွာလိုခြင်း မရှိပါ; မေတ္တာ၏ ချည်နှောင်မှုက ကျွန်ုပ်တို့ကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။

Verse 8

तथापि च प्रगन्तव्यं स्वपुरं प्रति माध व । बलभद्रसमायुक्तस्तस्मान्नः कुरु मोक्षणम्

သို့သော်လည်း မာဓဝာ အရှင်၊ သင်သည် ဘလဘဒ္ဒရနှင့်အတူ မိမိမြို့သို့ ထွက်ခွာရမည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း ထွက်ခွာခွင့် ပေးတော်မူပါ။

Verse 9

विष्णुरुवाच । न तावद्वत्सरो जातो न मासः पक्ष एव च । स्थितानामत्र युष्माकं तत्किमौत्सुक्यमागतम्

ဗိဿဏုက မိန့်တော်မူသည်– «တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေး၊ တစ်လလည်း မပြည့်သေး၊ တစ်ပတ်ခွဲတောင် မပြည့်သေးဘဲ သင်တို့သည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်လာကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျက် ဘာကြောင့် အလျင်အမြန်စိတ်ကူးက ပေါ်လာသနည်း»

Verse 10

तस्मादत्रैव तिष्ठामः सहिताः कुरुपांडवाः । यूयं वयं विनोदेन मृगयाक्षोद्भवेन च

ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ပင် အတူတကွ နေကြစို့—ကူရုနှင့် ပाण्डဝတို့။ သင်တို့နှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် အပန်းဖြေကစားခြင်းဖြင့်၊ အမဲလိုက်ရာမှ ဖြစ်သော အားထုတ်မှုတို့ဖြင့်လည်း အချိန်ကို ကုန်လွန်စေကြစို့။

Verse 11

शस्त्रशिक्षाक्रियाभिश्च दमनेन च दन्तिनाम् । तथाभिवांछितैरन्यैः स्नेहोऽस्ति यदि वो मयि

လက်နက်ပညာ လေ့ကျင့်ခန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဆင်တို့ကို ယဉ်ကျေးစေခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ သင်တို့လိုလားသမျှ အခြားအလုပ်အကိုင်များဖြင့်လည်းကောင်း—အကယ်၍ သင်တို့တွင် ကျွန်ုပ်အပေါ် ချစ်ခင်သဒ္ဓါရှိပါက။

Verse 12

भीष्म उवाच । उपपन्नमिदं विष्णो यत्त्वया व्याहृतं वचः । परं शृणुष्व मे वाक्यं यदर्थं ह्युत्सुका वयम्

ဘီရှ္မက မိန့်ဆိုသည်– «ဗိဿဏု အရှင်၊ သင်မိန့်တော်မူသော စကားသည် သင့်လျော်ပါသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ စကားကို နားထောင်တော်မူပါ—ကျွန်ုပ်တို့ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှား၍ အလျင်လိုရသည့် အကြောင်းရင်းကိုပါ»

Verse 13

आनर्तविषयेऽस्माभिरागच्छद्भिस्तवांतिकम् । दृष्टमत्यद्भुतं क्षेत्रं हाटकेश्वरजं महत् । तत्र लिंगानि दृष्टानि भूपतीनां महात्मनाम्

အာနရတဒေသ၌ သင်၏အနီးသို့ ကျွန်ုပ်တို့ လာရောက်စဉ်၊ ဟာဋကေရှ္ဝရနှင့် ဆက်နွယ်သော အလွန်အံ့ဖွယ် ကြီးမြတ်သည့် သန့်ရှင်းရာကွင်းကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာစိတ်ရှိသော ဘုရင်များ တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂများကိုလည်း မြင်ခဲ့သည်။

Verse 14

सूर्यचन्द्रान्वयोत्थानामन्येषां च महात्मनाम्

—(လိင်္ဂများသည်) နေရောင်ဝంశနှင့် လဝန်းဝంశမှ ဆင်းသက်လာသော အခြား မဟာစိတ်ရှိသော အုပ်ချုပ်ရှင်များ၏ အရာများလည်း ဖြစ်သည်။

Verse 15

देवानां दानवानां च मुनीनां च विशेषतः । साकाराणि सुतेजांसि नानाप्रासादभोजि च

ထိုနေရာ၌ တောက်ပ၍ ဂုဏ်ရောင်ပြည့်သော ပုံသဏ္ဍာန်ထင်ရှားသည့် အထင်ကရ ပေါ်ထွန်းမှုများရှိသည်—အထူးသဖြင့် ဒေဝတားများ၊ ဒာနဝများနှင့် မုနိများ၏ ပေါ်ထွန်းမှုများဖြစ်ပြီး၊ မျိုးစုံသော ဘုရားကျောင်းသဖွယ် ပရသာဒများနှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

Verse 16

ततश्च कुरुमुख्यानां पांडवानां च माधव । लिंगसंस्थापनार्थाय तत्र जाता मतिर्दृढा

ထို့နောက်၊ အို မာဓဝ၊ ကုရုတို့အနက် အထက်မြတ်သူများနှင့် ပာဏ္ဍဝတို့၏ စိတ်တွင် ထိုနေရာ၌ ရှိဝလိင်္ဂများ တည်ထောင်ရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ချက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

Verse 17

ते वयं तत्र गत्वाशु यथाशक्त्या यथेच्छया । लिंगानि स्थापयिष्यामः स्वानिस्वानि पृथक्पृथक्

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထိုနေရာသို့ အမြန်သွားပြီး၊ မိမိတစ်ဦးချင်း၏ စွမ်းအားနှင့် စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း လိင်္ဂများကို တစ်ဦးချင်း သီးသန့်စီ၊ မိမိ၏နေရာ၌ မိမိ၏လိင်္ဂကို တည်ထောင်မည်။

Verse 18

एतस्मात्कारणात्तूर्णं चलिता वयमच्युत । न वयं तव संगस्य तृप्यामोऽब्दशतैरपि

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ အချျုတ (Acyuta) အရှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ချက်ချင်းထွက်ခွာလာကြ၏။ သို့ရာတွင် နှစ်ရာပေါင်းများစွာကြာသော်လည်း သင်၏အဖော်အပေါင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ မပြည့်ဝနိုင်ပါ။

Verse 19

तस्मादाज्ञापयस्वाद्य कृत्वा चित्तं दृढं विभो । भूयोऽप्यत्रागमिष्यामस्तव दर्शनलालसाः

ထို့ကြောင့်၊ အရှင်ကြီး (Vibho) ယနေ့ပင် စိတ်ကိုခိုင်မာစေ၍ အမိန့်တော်ပေးပါ။ သင်၏ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) ကို လိုလားတောင့်တလျက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ထပ်မံဤနေရာသို့ ပြန်လာမည်။

Verse 20

श्रीभगवानुवाच । अहं जानामि तत्क्षेत्रं सुपुण्यं पापनाशनम् । तापसैः कीर्तितं नित्यं ममान्यैस्तीर्थयात्रिकैः

သီဘဂဝန် (မြတ်စွာဘုရား) မိန့်တော်မူသည်။ ငါသည် ထိုက்ஷೇತ್ರကို သိ၏—အလွန်ပုဏ္ဏ (ကောင်းကျိုး) ရှိ၍ အပြစ်ကိုဖျက်ဆီးသော အရပ်ဖြစ်သည်။ တာပသ (တပဿီ) များနှင့် အခြား တီရ္ထယာတရိက (ဘုရားဖူး) များက နေ့စဉ်မပြတ် ချီးမွမ်းကြသည်။

Verse 21

तस्मात्तत्र समेष्यामो युष्माभिः सहिता वयम् । लिंग संस्थापनार्थाय क्षेत्रदर्शनवांछया

ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်တို့နှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ သွားမည်—လိင်္ဂကို တည်ထောင်ရန်နှင့် ထိုက்ஷेत्रကို မြင်တွေ့လိုသော ဆန္ဒကြောင့်ဖြစ်သည်။

Verse 22

सूत उवाच । तच्छुत्वा कौरवाः सर्वे परं हर्षमुपागताः । तथा पांडुसुताश्चैव ये चान्ये तत्र पार्थिवाः

စူတ မိန့်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် ကೌရဝ အားလုံးသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ထို့အတူ ပাণ্ডု၏ သားများနှင့် ထိုနေရာ၌ ရှိသော အခြား မင်းများလည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 23

ते तु संप्रस्थिताः सर्वे मिलिताः कुरुपांडवाः । गजवाजिविमर्देन कम्पयन्तो वसुन्धराम्

ထို့နောက် ကုရုနှင့် ပाण्डဝတို့ အားလုံး ပေါင်းစည်းကာ ထွက်ခွာကြ၍ ဆင်နှင့် မြင်းတို့၏ အင်အားကြီးသော တိုက်နှိပ်သံကြောင့် မြေပြင်တစ်လျှောက် တုန်လှုပ်သွားစေ하였다။

Verse 24

अथ तत्क्षेत्रमासाद्य दूरे कृत्वा निवेशनम् । कौरवा यादवा मुख्याश्चमत्कारपुरं गताः

ထို့နောက် ထိုသန့်ရှင်းသော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိကာ တည်းခိုရာကို အဝေးတွင် ချထားပြီး အထင်ကရ ကော်ရဝနှင့် ယာဒဝတို့သည် ကမတ်ကာရပုရ သို့ သွားကြ하였다။

Verse 25

तत्र सर्वान्समाहूय ब्राह्मणान्विनयान्विताः । प्रोचुर्दत्त्वा विचित्राणि भूषणाच्छादनानि च

အဲဒီမှာ သူတို့သည် နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဗြာဟ္မဏများအားလုံးကို ခေါ်စုကာ လှပထူးကဲသော အလှဆင်ပစ္စည်းများနှင့် ဝတ်စုံအဝတ်အစားများကို ပူဇော်ပြီးနောက် မိန့်ကြား하였다။

Verse 26

वयं सर्वेऽत्र वांछामो लिगसंस्थापनक्रियाम् । कर्तुं प्रासादमुख्यानां पृथक्त्वेन स्वशक्तितः

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် ဤနေရာတွင် သီဝလင်္ဂ တည်ထောင်ပူဇော်သည့် ကရိယာကို ပြုလုပ်လိုကြပါသည်; မိမိစွမ်းအားအလိုက် တစ်ဦးချင်းစီ သီးသန့် အထင်ကရ ဘုရားကျောင်းနှင့် မဏ္ဍပများကို စီစဉ်တည်ဆောက်လိုပါသည်။

Verse 27

तस्मात्कृत्वा प्रसादं नो दयां च द्विजसत्तमाः । आज्ञापयत शीघ्रं हि येन कर्म प्रवर्तते

ထို့ကြောင့် နှစ်ကြိမ်မွေးမြူသော အမြတ်ဆုံးတို့၊ ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာနှင့် အကျေးဇူးပြုပါ; ကုသိုလ်ကံအလုပ် စတင်နိုင်ရန် အမြန်ဆုံး အမိန့်ညွှန်ကြားပေးပါ။

Verse 28

भविष्यथ तथा यूयं होतारः सर्वकर्मसु । न चान्यो ब्राह्मणो बाह्यो यद्यपि स्याद्बृहस्पतिः

ထိုနည်းတူ သင်တို့ကိုယ်တိုင်ပင် အခမ်းအနားအလုပ်အားလုံးတွင် ဟောတာပုရောဟိတ်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ အပြင်ဘက်မှ ဗြာဟ္မဏ မည်သူမျှ မခေါ်ယူရ၊ ဘృဟஸ္ပတိကဲ့သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ။

Verse 29

यतोऽस्माभिः श्रुता वार्ता कीर्त्यमाना पुरातनी । विष्णुना तस्य राजर्षेः प्रेतश्राद्धसमुद्भवा

အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ယနေ့တိုင် ပြန်လည်ကီးတျမနာ လုပ်ကြသည့် ရှေးဟောင်းဝတ္ထုတစ်ပုဒ်ကို ကြားနာခဲ့ကြသည်။ ဗိෂ္ဏု၏ အမိန့်တော်ကြောင့် ရာဇဣသီ၏ ပရေတဖြစ်သူအတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကိစ္စ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို ဆိုသည်။

Verse 30

यथा तेन कृतं श्राद्धं पितुः प्रेतस्य यत्नतः । ब्राह्मणानां पुरोऽन्येषां यथोक्तानामपि द्विजाः

သူသည် ပရေတအခြေအနေရှိသော ဖခင်အတွက် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို အားထုတ်၍ ပြုလုပ်ခဲ့ပုံကိုလည်း—ဗြာဟ္မဏများနှင့် သတ်မှတ်ထားသည့် အခြား ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များ၏ ရှေ့တွင်၊ ညွှန်ကြားသကဲ့သို့ တိတိကျကျ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 31

यथोक्तविधिना तीर्थे नागानां पंचमीदिने । श्रावणे मासि नो मुक्तः पिता तस्य तथापि सः

သို့ရာတွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း တီရ္ထ (tīrtha) တွင်—ရှရဝဏ (Śrāvaṇa) လတွင် နာဂပဉ္စမီ (Nāga Pañcamī) နေ့၌—ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ဖခင်သည် မလွတ်မြောက်သေးပေ။

Verse 32

प्रेतत्वात्सर्पदोषेण संजाता द्विजसत्तमाः । देवशर्मपुरो यावत्तत्कृतं श्राद्धमादरात् । तावत्पिता विनिर्मुक्तः प्रेतत्वाद्दारुणाद्द्विजाः

အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ ပရေတအခြေအနေသည် မြွေဒೋಷ (sarpa-doṣa) ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဒေဝရှရ္မာ (Devaśarmā) ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ထို ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ရိုသေ敬虔စွာ ပြုလုပ်သောအခါ၊ သူ၏ဖခင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်သွားလေသည်၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 33

यदत्र क्रियते किंचित्कर्म धर्म्यं द्विजोत्तमाः । तद्बाह्यं च भवेद्व्यर्थमेतद्विद्मः स्फुटं वयम्

အို ဒွိဇောတ္တမတို့၊ ဤနေရာ၌ ပြုလုပ်သော ဓမ္မနှင့်ညီသော ကုသိုလ်ကမ္မတစ်စုံတစ်ရာသည်—ဤသန့်ရှင်းနယ်ပယ်ပြင်ပ၌ ပြုလျှင် အကျိုးမရှိ ဖြစ်သွားသည်။ ဤအရာကို ကျွန်ုပ်တို့ ထင်ရှားစွာ သိ၏။

Verse 34

प्रार्थयामो विशेषेण तेन दैन्यं समागताः । प्रसादः क्रियतां तस्मादाज्ञां यच्छत मा चिरम्

ကျွန်ုပ်တို့သည် အထူးသဖြင့် အလွန်တောင်းပန်ပါ၏; ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုက္ခအခြေအနေသို့ ရောက်လာရပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကရုဏာတော်ပြု၍ အမိန့်ညွှန်ကြားချက်ကို ပေးတော်မူပါ—မနှောင့်နှေးပါနှင့်။

Verse 35

सूत उवाच । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणास्ते परस्परम् । मन्त्रं चक्रुस्तदर्थं हि किं कृतं सुकृतं भवेत्

စူတက ပြော၏—ထိုသူတို့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဘြာဟ္မဏတို့သည် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ဆွေးနွေးကြကာ၊ ဤကိစ္စအတွက် မည်သို့ ပြုလုပ်လျှင်သာ တကယ့်ကုသိုလ် (သုကရိတ) ဖြစ်မည်နည်းဟု စဉ်းစားကြ၏။

Verse 36

एके प्रोचुर्न दास्यामः प्रासादार्थं वसुन्धराम् । एतेषामपि चैकस्य तस्माद्गच्छंतु सत्वरम्

အချို့က ပြောကြသည်—“ဘုရားကျောင်း (ပရာသာဒ) ဆောက်ရန်အတွက် မြေယာကို မပေးနိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤအခြားသူများထဲမှ တစ်ဦးထံသို့ အမြန်သွားကြပါစေ။”

Verse 37

पंचक्रोशप्रमाणेन क्षेत्रमेतद्व्यवस्थितम् । पूर्वेषामपि देवानां प्रासादैस्तत्समावृतम्

ဤသန့်ရှင်းကွင်းသည် ကရိုးရှာ ငါးကရိုးရှာ အတိုင်းအတာဖြင့် သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ရှေးကာလ ဒေဝတားတို့၏ ဘုရားကျောင်းများဖြင့်လည်း ဝန်းရံဖုံးလွှမ်းထားသည်။

Verse 38

अन्ये प्रोचुर्धनोमत्ता यूयं च सुखमाश्रिताः । दारिद्यार्तिं न जानीथ ब्रूथ तेन भृशं वचः

အခြားသူတို့က «သင်တို့သည် ငွေကြေးကြွယ်ဝမှုကြောင့် မူးယစ်နေပြီး အေးချမ်းစွာ နေထိုင်ကြသည်။ ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ နာကျင်မှုကို မသိကြသဖြင့် ထိုကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းသော စကားများ ပြောကြသည်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 39

तस्माद्वयं प्रदास्याम एतेषां हि वसु न्धराम् । अर्थसिद्धिर्भवेद्येन भूषा स्थानस्य जायते

«ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် သူတို့အား မြေယာကို ပေးအပ်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံလာမည်၊ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနလည်း ထိုလုပ်ငန်းကြောင့် ဂုဏ်တင့်အလှတရား ရရှိမည်» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 40

तथान्ये मध्यमाः प्रोचुर्यत्र साक्षाज्जनार्दनः । स्वयं प्रार्थयते भूमिं तत्कस्मान्न प्रदीयते

ထို့နောက် အလယ်လမ်းကို ယူသော အခြားသူတို့က «ယနာရ္ဒန (Janārdana) ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက် မြေကို တောင်းဆိုရာ နေရာ၌ အဘယ်ကြောင့် မပေးရမည်နည်း» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 41

तस्माद्यत्र समायाताः कुरुपांडवयादवाः । प्राधान्येन प्रकुर्वंतु प्रासादांस्तेन चापरे

«ထို့ကြောင့် ကုရု၊ ပဏ္ဍဝ၊ ယာဒဝတို့ စုဝေးလာသော နေရာ၌ သူတို့သည် ဘုရားကျောင်းများ (ပရသာဒ) ဆောက်လုပ်ရာတွင် အဓိကဦးဆောင်ကြစေ၊ အခြားသူတို့လည်း ထိုအတိုင်း လိုက်နာကြစေ» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 42

याचते यत्र गांगेयः स्वयमेव तथा परः । धृतराष्ट्रः सपुत्रश्च पांडवाश्च महाबलाः । लिंगसंस्थापनार्थाय निषेधस्तत्र नार्हति

ဂင်္ဂေယ (ဘီရှ္မ) ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုရာ နေရာ၌လည်းကောင်း၊ အခြားသူတို့လည်း ထိုနည်းတူ—ဓృతရာရှ္ဋ္ရ သားများနှင့်အတူ၊ အင်အားကြီးသော ပဏ္ဍဝတို့ပါဝင်၍—ရှီဝလင်္ဂ တည်ထောင်ရန်အတွက် တောင်းဆိုသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ တားဆီးကန့်ကွက်ခြင်း မသင့်တော်ပါ။

Verse 43

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा प्रतिपन्नं द्विजोत्तमैः । निर्धनैः सधनैश्चापि सस्पृहैर्निःस्पृहैरपि

ထိုစကားတို့ကို ကြားသိပြီးနောက် ဒွိဇောတ္တမတို့သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လက်ခံကြ၏။ ဆင်းရဲသူနှင့် ချမ်းသာသူ၊ လိုလားသူနှင့် မလိုလားသူတို့လည်း တူတူပင်။

Verse 44

ततः समेत्य ते सर्वे ब्राह्मणाः कुरुसत्तमान् । यादवान्पांडवान्प्रोचुः कृत्वा वै मन्त्रनिश्चयम्

ထို့နောက် ဘြာဟ္မဏအားလုံး စုဝေးကြပြီး အကြံမန်တရားကို ခိုင်မာစွာ သတ်မှတ်ကာ ကုရုတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးများ၊ ယာဒဝများနှင့် ပाण्डဝများထံ ပြောကြား하였다။

Verse 45

ब्राह्मणा ऊचुः । एतत्स्वल्पतरं क्षेत्रं सर्वेषामपि भूभुजाम् । प्रासादैः सर्वतो व्याप्तं तत्किं ब्रूमोऽधुना वयम्

ဘြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်။ «ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသည် ဘုရင်အပေါင်းတို့အတွက် အလွန်သေးငယ်၏။ အရပ်ရပ်တွင် ဘုရားကျောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ—ယခု ကျွန်ုပ်တို့ ဘာကို ပြောနိုင်မည်နည်း»

Verse 46

तद्भवंतः प्रकुर्वंतु प्राधान्येन यदृच्छया । क्षेत्रेऽत्रैवाभिमुख्येन प्रासादान्सुमनोहरान् । यथाज्येष्ठं यथाश्रेष्ठं पृथक्त्वेन व्यवस्थिताः

«ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် အရေးအသားအလိုက်၊ အခွင့်အလမ်းအတိုင်း ဤက္ෂೇತ್ರ၌ပင် မျက်နှာမူ၍ အလွန်လှပသော ဘုရားကျောင်းများကို ဆောက်လုပ်ကြပါ။ အကြီးအငယ်နှင့် အထူးကောင်းမြတ်မှုအလိုက် သီးခြားစီ တည်ထားကြပါ»။

Verse 47

अथ हर्षसमायुक्ता धृतराष्ट्रमुखाः क्रमात् । प्राधान्येन यथाश्रेष्ठं चक्रुः प्रासादपद्धतिम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်ရွှင်လန်းမှုဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဓೃತရာഷ്ടရနှင့် အခြားသူတို့သည် အစဉ်လိုက် အရေးအသားနှင့် အထူးကောင်းမြတ်မှုအလိုက် ဘုရားကျောင်းများ၏ စီမံပုံစံကို ချမှတ်ကြ၏။

Verse 73

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धृतराष्ट्रादिकृतप्रासादस्थापनोद्यमवर्णनंनाम त्रिसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ပင် မြတ်နိုးအပ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမပိုင်း နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ್ಯတွင် “ဓృతရာෂ္ဌရနှင့် အခြားသူတို့၏ ဘုရားကျောင်းတည်ထောင်ရန် ကြိုးပမ်းမှု ဖော်ပြချက်” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၇၃ သည် ပြီးဆုံး၏။