Adhyaya 69

Verse 2

। सूत उवाच । ततो निःक्षत्रिये लोके क्षत्त्रिण्यो वंशकारणात् । क्षेत्रजान्ब्राह्मणेभ्यश्च सुषुवुस्तनया न्वरान् । ते वृद्धिं च समासाद्य क्षेत्रजाः क्षत्रियोपमाः । जगृहुर्मेदिनीं वीर्यात्संनिरस्य द्विजोत्तमान्

သူတက ဆို၏ - ထိုအခါ လောက၌ ခတ္တိယတို့ ကင်းမဲ့နေသဖြင့် ခတ္တိယအမျိုးသမီးတို့သည် မျိုးဆက်ကို ထိန်းသိမ်းလို၍ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် သင့်မြတ်ကာ သားကောင်းရတနာများကို ဖွားမြင်ကြ၏။ ထိုသားတို့ ကြီးပြင်းလာသောအခါ မိမိတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီး ဗြာဟ္မဏတို့ကို မောင်းထုတ်ကြလေသည်။

Verse 3

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे परिभूतिपदं गताः । प्रोचुर्भार्गवमभ्येत्य दुःखेन महतान्विताः

ထို့နောက် အရှက်ရစေသော အခြေအနေသို့ ကျရောက်ခဲ့ရသော ဗြာဟ္မဏအပေါင်းတို့သည် ဘာဂဝထံသို့ ချဉ်းကပ်၍ ကြီးစွာသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုဖြင့် လျှောက်ထားကြလေသည်။

Verse 5

रामराम महाबाहो या त्वया वसुधा च नः । वाजिमेधे मखे दत्ता क्षत्रियैः सा हता बलात् । तस्मान्नो देहि तां भूयो हत्वा तान्क्षत्रियाधमान् । कुरु श्रेयोऽभिवृद्धिं तां यद्यस्ति तव पौरुषम्

အို ရာမ၊ ရာမ၊ လက်ရုံးရည်ကြီးမားသူ။ အဿမေဓယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ အသင်ပေးအပ်ခဲ့သော မြေကို ခတ္တိယတို့သည် အင်အားသုံး၍ လုယူသွားကြပါပြီ။ ထို့ကြောင့် ထိုယုတ်မာသော ခတ္တိယတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးလျှင် ထိုမြေကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြန်ပေးသနားတော်မူပါ။ အသင်၏ စွမ်းရည်သတ္တိသည် အမှန်တကယ်ရှိပါက ကျွန်ုပ်တို့၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ဆောင်ရွက်ပေးတော်မူပါ။

Verse 6

ततो रामः क्रुधाविष्टो भूयस्तैः शवरैः सह । पुलिन्दैर्मेदकैश्चैव क्षत्रियांताय निर्ययौ

ထို့နောက် ရာမသည် အမျက်ဒေါသထွက်လျက် ခတ္တိယတို့ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းရန် ရှဗရ၊ ပုလိန္ဒ နှင့် မေဒက လူမျိုးစုတို့နှင့်အတူ တဖန် ထွက်ခွာတော်မူ၏။

Verse 7

तत्रैव क्षत्रियान्हत्वा रक्तमादाय तद्बहु । तां गर्तां पूरयामास चकार पितृतर्पणम्

ထိုနေရာ၌ပင် ခတ္တိယတို့ကို သတ်ဖြတ်၍ များစွာသော သွေးတို့ကို ယူဆောင်ပြီးလျှင် ထိုကျင်းကို ဖြည့်ကာ ဘိုးဘေးတို့အား ရည်စူး၍ ပူဇော်ခြင်း (ပိတြိတပ္ပန) ကို ပြုလုပ်တော်မူ၏။

Verse 8

प्रददौ ब्राह्मणेभ्यश्च वाजिमेधे धरां पुनः । तैश्च निर्वासितस्तत्र जगामोदधिसंनिधौ

ထို့နောက် အဿမေဓယဇ်ပူဇော်ပွဲ၌ ဗြာဟ္မဏတို့အား မြေကို တဖန် ပေးအပ်တော်မူ၏။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ထိုနေရာမှ နှင်ထုတ်လိုက်သဖြင့် သမုဒ္ဒရာအနီးသို့ ကြွသွားတော်မူလေသည်။

Verse 9

एवं तेन कृता पृथ्वी सर्वक्षत्त्रविवर्जिता । त्रिःसप्तवारं विप्रेंद्रा द्विजेभ्यश्च निवेदिता

ထို့ကြောင့် သူ၏လုပ်ရပ်ကြောင့် မြေကြီးသည် က္ෂတ္တရိယအားလုံးကင်းမဲ့သွား၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ ထိုမြေကို ဒွိဇတို့အား ထပ်ခါထပ်ခါ—စုစုပေါင်း နှစ်ဆယ်တစ်ကြိမ်—လှူပေးခဲ့၏။

Verse 10

तर्पिताः पितरश्चैव रुधिरेण महात्मना । प्रतिज्ञा पालिता तस्माद्विकोपश्च बभूव सः

ထို့ပြင် မဟာစိတ်ရှိသူသည် သွေးဖြင့်ပင် ပိတရတို့ကို အမှန်တကယ် ကျေနပ်စေခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ သစ္စာကတိ ပြည့်စုံကာ နောက်တစ်ဖန် သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒေါသလည်း လျော့ပါးသွား၏။

Verse 11

एकविंशतिमे प्राप्ते ततश्च पितृतर्पणे । अशरीराऽभवद्वाणी खस्था पितृसमुद्भवा

နှစ်ဆယ်တစ်ကြိမ်မြောက်သို့ ရောက်လာ၍ ပိတရတို့အား တర్పဏ ပြုနေစဉ်၊ ကောင်းကင်မှ ကိုယ်မဲ့အသံတစ်သံ ပေါ်ထွက်လာ၏—ဘိုးဘွားဝိညာဉ်တို့မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အသံဖြစ်၏။

Verse 12

रामराम महाभाग त्यजैतत्कर्म गर्हितम् । वयं ते तुष्टिमापन्नाः स्ववाक्यपरिपाल नात्

«ရာမ၊ ရာမ၊ အို ကံကောင်းကြီးသူရေ—ဤအပြစ်တင်ရမည့် အလုပ်ကို စွန့်လွှတ်လော့။ သင်သည် မိမိစကားကို ထိန်းသိမ်းပြည့်စုံစေသဖြင့် ငါတို့သည် သင့်အပေါ် ကျေနပ်ပြီးပြီ»။

Verse 13

यत्त्वया विहितं कर्म नैतदन्यः करिष्यति । न कृतं केनचित्पूर्वं पितृवैरसमुद्भवम्

«သင်က စတင်ဆောင်ရွက်သော ဤလုပ်ရပ်ကို အခြားသူ မည်သူမျှ မလုပ်နိုင်ပါ။ အမှန်တကယ်ပင် ယခင်က မည်သူမျှ မပြုဖူးသော—ပိတရတို့နှင့် ရန်ငြိုးမှ ပေါက်ဖွားလာသည့်—အလုပ်ဖြစ်၏»။

Verse 14

तस्मात्तुष्टा वयं वत्स दास्यामश्चित्त वांछितम् । प्रार्थयस्व द्रुतं तस्माद्दुर्लभं त्रिदशैरपि

ထို့ကြောင့် ချစ်လှစွာသော ကလေးရေ၊ ငါတို့သည် ကျေနပ်နှစ်သက်ပြီး သင်၏နှလုံးသားလိုအင်ကို ပေးအပ်မည်။ မြန်မြန်တောင်းလော့၊ ထိုအရာသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခဲသောအရာဖြစ်သည်။

Verse 15

राम उवाच । पितरो यदि तुष्टा मे यच्छंति यदि वांछितम् । तस्मात्तीर्थमिदं पुण्यं मन्नाम्ना लोकविश्रुतम् । रक्तदोषविनिर्मुक्तं सेवितं वरतापसैः

ရာမက ပြောသည်– «ငါ၏ ပိတရ် (ဘိုးဘွား) တို့ ကျေနပ်၍ ငါလိုချင်သမျှ ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ဤပုဏ္ဏတီရ္ထသည် ငါ့နာမဖြင့် လောကတွင်ကျော်ကြားပါစေ။ သွေးအပြစ်မှ ကင်းလွတ်၍ သီလဝတံတပသီတို့ လာရောက်ဆည်းကပ်ရာ ဖြစ်ပါစေ»။

Verse 16

पितर ऊचुः । पितृतर्पणजा गर्ता त्वया येयं विनिर्मिता । रामह्रद इति ख्यातिं प्रयास्यति जगत्त्रये

ပိတရ်တို့က ပြောသည်– «ပိတೃတර්ပဏ (ဘိုးဘွားအား ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) မှ ဖြစ်ပေါ်လာသော ဤအနက်ကို သင်ဖန်တီးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် လောကသုံးပါးတွင် ‘ရာမဟ္ရဒ’ ဟု ကျော်ကြားလိမ့်မည်»။

Verse 17

यत्र भक्तियुता लोकास्तर्पयिष्यंति वै पितॄन् । तेऽश्वमेधफलं प्राप्य प्रयास्यंति परां गतिम्

ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘက္တိရှိသော လူတို့သည် ပိတရ်တို့ကို တာပဏာဖြင့် တကယ်ပင် ကျေနပ်စေမည်။ အရှွမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂတိသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 18

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां मासि भाद्रपदे नरः । करिष्यति च यः श्राद्धं भक्त्या शस्त्रहतस्य च

ဘဓ္ရပဒ မာသ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုဒ္ဒသီနေ့တွင် လူတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် श्राद्ध ကို ပြုလုပ်လျှင်—လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူအတွက်တောင်—

Verse 19

अपि प्रेतत्वमापन्नं नरके वा समाश्रितम् । उद्धरिष्यति स प्रेतमपि पापसमन्वितम्

သေသူသည် ပရေတအဖြစ်ကျရောက်သော်လည်းကောင်း၊ နရက၌ အားကိုးနေသော်လည်းကောင်း၊ ထိုသူသည် အပြစ်ဖြင့်လေးလံသော ပရေတဝိညာဉ်ကိုပင် ကယ်တင်မြှောက်တင်မည်။

Verse 20

सूत उवाच । एवमुक्त्वा तु रामं ते विरेमुस्तदनंतरम् । रामोऽपि च तपस्तेपे तत्रैव क्रोधवर्जितः

စူတက ပြောသည်— «ဤသို့ ရာမအား ဆိုပြီးနောက် သူတို့သည် ရပ်တန့်ကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ရာမသည်လည်း အမျက်ကင်းစင်၍ ထိုနေရာ၌ပင် တပဿာကျင့်၏»။

Verse 21

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र शस्त्रहतस्य च । तस्मिन्दिने प्रकर्तव्यं श्राद्धं श्रद्धासमन्वितैः

ထို့ကြောင့် အစွမ်းကုန်ကြိုးစား၍ ထိုနေရာ၌ ထိုနေ့တည်းကပင်—လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူအတွက်ပါ—ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝသူတို့က ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 22

उपसर्ग मृतानां च सर्पाग्निविषबन्धनैः । तत्र मुक्तिप्रदं श्राद्धं दिने तस्मिन्नुदाहृतम्

ထို့ပြင် အန္တရာယ်ကြောင့် သေဆုံးသူများ—မြွေ၊ မီး၊ အဆိပ်၊ သို့မဟုတ် ချုပ်နှောင်ခြင်းကြောင့်—အတွက်လည်း ထိုနေ့၌ ထိုနေရာ၌ ပြုသော ရှရဒ္ဓသည် မုက္ခကို ပေးသည်ဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 23

यः पितॄंस्तर्पयेत्तत्र प्रेतपक्षे जलैरपि । स तेषामनृणो भूत्वा पितृलोके महीयते

ပိတೃ/ပရေတပက္ခကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ရေဖြင့်ပင် ပိတೃတို့ကို တർပဏ ပြုသူသည် သူတို့အပေါ် အကြွေးကင်းစင်ကာ ပိတೃလောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။

Verse 24

एतद्वः सर्वमाख्यातं रामह्रदसमुद्भवम् । माहात्म्यं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ရာမဟ္ရဒမှ ပေါ်ထွန်းသော မာဟာတ္မယကို အပြည့်အစုံ ငါပြောပြီးပြီ၊ အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးတတ်၏။

Verse 25

श्राद्धकाले नरो भक्त्या यश्चैतत्पठति स्वयम् । स गयाश्राद्धजं कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

ရှရဒ္ဓကာလ၌ ယောကျ်ားတစ်ဦးသည် ဘက္တိဖြင့် ဤကိုယ်တိုင် ဖတ်ရွတ်လျှင်၊ ဂယာ၌ ရှရဒ္ဓပြုခြင်းမှ ဖြစ်သော အကျိုးအမြတ် အပြည့်အစုံကို မသံသယဘဲ ရရှိ၏။

Verse 26

पर्वकाले ऽथवा प्राप्ते पठेद्ब्राह्मणसंनिधौ । पितृमेधस्य यज्ञस्य स फलं लभते ऽखिलम्

သို့မဟုတ် ပွဲတော်/မင်္ဂလာကာလ ရောက်လာသော် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ ဖတ်ရွတ်လျှင်၊ ပိတೃမေဓ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးအမြတ် အလုံးစုံကို ရရှိ၏။

Verse 27

शृणुयाद्वापि यो भक्त्या कीर्त्यमानमिदं नरः । सौत्रामणौ कृते कृत्स्नं फलमाप्नोत्यसंशयम्

ထို့ပြင် ဘက္တိဖြင့် ဤကို ရွတ်ဆိုနေသည်ကို နားထောင်ရုံသာရှိသော ယောကျ်ားပင်လျှင်၊ သောတြာမဏီ ကရိယာ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အကျိုးအမြတ် အပြည့်အစုံကို မသံသယဘဲ ရရှိ၏။