Adhyaya 57
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 57

Adhyaya 57

သုတက ဤက்ஷೇತ್ರ၌ ဘီရှ္မက ဗြာဟ္မဏတို့၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် အာဒိတျ (Āditya) ရုပ်တော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ကြောင်း ပြောသည်။ အခန်းတွင် ဘီရှ္မနှင့် ပရရှုရာမတို့၏ အတိတ်ပဋိပက္ခ၊ အမ္ဘာ၏ သစ္စာကတိတို့ကို ပြန်လည်ဖော်ပြကာ ဘီရှ္မသည် မိမိ၏ လုပ်ရပ်နှင့် စကားကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော ကမ္မအကျိုးဆက်ကို စိုးရိမ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် မာရ္ကဏ္ဍေယ ရှင်တော်ထံ “စကားဖြင့် လှုံ့ဆော်၍ တစ်ဦးသေဆုံးသွားလျှင် အပြစ်တင်ရမလား” ဟု မေးရာ၊ ရှင်တော်က မိမိ၏ လုပ်ရပ် သို့မဟုတ် လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် အခြားသူ (မိန်းမ၊ ဗြာဟ္မဏပါဝင်) အသက်စွန့်သွားလျှင် အပြစ်ကပ်တတ်ကြောင်း၊ ထိုသူတို့ကို ဒေါသထွက်စေမည့် အပြုအမူမှ ရှောင်ကြဉ်ရန် သင်ကြားသည်။ ထို့နောက် strī-vadha (မိန်းမသတ်ခြင်း) ၏ အလေးအနက်ကို ဗြာဟ္မဏကို ထိခိုက်စေသည့် အပြစ်ကြီးများနှင့် တန်းတူထားကာ၊ ဒါန၊ တပသ၊ ဝရတတို့ကဲ့သို့ သာမန်နည်းလမ်းများထက် tīrtha-sevā (တီရ္ထသေဝာ) သာ အထူးထိရောက်ကြောင်း ဆိုသည်။ ဘီရှ္မသည် ဂယာရှီရ (Gayaśiras) သို့ သွား၍ śrāddha ပြုလိုသော်လည်း၊ ကောင်းကင်အသံက strī-hatyā ဆက်နွယ်မှုကြောင့် မသင့်တော်ကြောင်း ကြေညာပြီး ဝရုဏဦးတည်ရာဘက်ရှိ Śarmiṣṭhā-tīrtha သို့ သွားရန် ညွှန်ကြားသည်။ ထိုနေရာတွင် ကṛṣṇāṅgāraka-ṣaṣṭhī (အင်္ဂါနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော လဆဋ္ဌမနေ့) တွင် ရေချိုးခြင်းကို သတ်မှတ်ကာ အပြစ်လွတ်မြောက်မည်ဟု ကတိပြုသည်။ ဘီရှ္မသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရေချိုး၍ śrāddha ပြုသောအခါ၊ Śantanu ဟု ခေါ်သိရသော အသံက သန့်စင်ပြီးကြောင်း ကြေညာကာ လောကီတာဝန်များသို့ ပြန်လည်ထမ်းဆောင်ရန် အမိန့်ပေးသည်။ ထို့နောက် ဘီရှ္မက အာဒိတျ၊ ဗိṣṇုနှင့် ဆက်နွယ်သော ရုပ်တော်တစ်ပါး၊ ရှိဝလိင်္ဂ၊ ဒုရ္ဂါတို့ကို အစုလိုက် တည်ထောင်ပြီး ဗြာဟ္မဏတို့အား နေ့စဉ်ပူဇော်မှုကို အပ်နှံကာ ပွဲတော်ပြက္ခဒိန်များ—နေတော်နေ့ ၇၊ ရှိဝနေ့ ၈၊ ဗိṣṇု၏ အိပ်/နိုး အမှတ်အသားများ၊ ဒုရ္ဂါနေ့ ၉—နှင့် သဒ္ဓါတေးဂီတ၊ အောင်ပွဲအခမ်းအနားတို့ကို စီမံကာ တည်ကြည်သူတို့အတွက် မြင့်မြတ်သော အကျိုးရလဒ်ကို ကတိပြုသည်။

Shlokas

Verse 1

। सूत उवाच । तस्मिन्क्षेत्रे तथादित्यः स्थापितो द्विजसत्तमाः । भीष्मेण ब्राह्मणेंद्राणां संमतेन तथात्मना

စူတက ပြောသည်—အို ဒွိဇတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသောဒေသ၌ နေဘုရားကို ဘီရှ္မက ကိုယ်တိုင် သင့်တော်စွာ တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဗြာဟ္မဏအကြီးအကဲတို့၏ သဘောတူညီချက်နှင့် အတွင်းစိတ်အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 2

शंतनोर्दयितः पुत्रो गांगेय इति विश्रुतः । आसीत्पुरा वरो नृणामूर्ध्वरेताः सुविश्रुतः

ရှန္တနု၏ ချစ်မြတ်နိုးသောသား၊ ဂင်္ဂေယဟု ကျော်ကြားသူသည် အတိတ်ကာလ၌ ရှိခဲ့၏။ လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဟု ထင်ရှားပြီး၊ ဗြဟ္မစရိယ (သန့်ရှင်းသော စည်းကမ်း) ကို ထိန်းသိမ်းသော အင်အားကြောင့်လည်း နာမည်ကြီးခဲ့သည်။

Verse 3

तस्यासीत्तुमुलं युद्धं भार्गवेण समं महत् । त्रयोविंशद्दिनान्येव देवासुररणोपमम् । अंबाकृते शितैः शस्त्रैरस्त्रैश्च तदनंतरम्

သူသည် ဘာဂဝနှင့် တန်းတူကြီးမားသော စစ်ပွဲကို တုန်လှုပ်ဖွယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ နှစ်ဆယ့်သုံးရက်တိုင်တိုင် နတ်နှင့် အဆုရ စစ်ပွဲကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမ္ဘာအတွက် ချွန်ထက်သော လက်နက်များနှင့် နတ်အာစတြာများကို အသုံးပြု၍ ဆက်လက်ရင်ဆိုင်ခဲ့သည်။

Verse 4

ततो ब्रह्मादयो देवाः स्वयमेव व्यवस्थिताः । ताभ्यां निवारणार्थाय शांत्यर्थं सर्वदेहिनान् । गताश्च ते समुत्थाप्य पुनरेव त्रिविष्टपम्

ထို့နောက် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်များက ကိုယ်တိုင်ပင် ဝင်ရောက်စီမံခဲ့ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို တားဆီးရန်နှင့် သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ငြိမ်းချမ်းရေးကို ရရှိစေရန်၊ သူတို့သည် ချဉ်းကပ်ကာ တိုက်ပွဲမှ ထမြောက်စေပြီး နောက်တဖန် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ပြန်လည်သွားကြသည်။

Verse 5

अंबापि प्राप्य परमं गांगेयोत्थं पराभवम् । प्रविष्टा कोपरक्ताक्षी सुसमिद्धे हुताशने

အမ်ဘာသည်လည်း ဂင်္ဂါ၏သားတော်ကြောင့် အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရပြီးနောက် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ နီရဲလျက် တောက်လောင်နေသော မီးပုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 6

भर्त्सयित्वा नदीपुत्रं बाष्पव्याकुललोचना । ततःप्रोवाच मध्यस्था वह्नेः कुरुपितामहम्

မြစ်၏သားတော်ကို ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းပြီးနောက် မျက်ရည်များပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် မီးထဲတွင်ရပ်လျက် ကာရဝါတို့၏ ဘိုးဘေးကို ပြောကြားခဲ့သည်။

Verse 7

यस्माद्भीष्म त्वया त्यक्ता कामार्ताहं सुदुर्मते । तस्मात्तव वधायाशु भविष्यामि पुनः क्षितौ

အို ဘီရှမာ၊ လူမိုက်၊ ဆန္ဒရာဂနှိပ်စက်သော ငါ့ကို သင် စွန့်ပယ်ခဲ့သောကြောင့် သင့်ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ငါသည် ဤကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာမည်။

Verse 8

स्त्रीहत्यया समायुक्तस्त्वं च नूनं भविष्यसि । प्रमाणं यदि धर्मोऽत्र स्मृतिशास्त्रसमुद्भवः

ဤကိစ္စတွင် ဓမ္မကို သမൃတိကျမ်းများမှ ပေါ်ထွက်လာသော အာဏာဖြင့် တိုင်းတာမည်ဆိုပါက သင်သည်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း အပြစ်နှင့် မလွဲမသွေ ညစ်ညူးရလိမ့်မည်။

Verse 9

ततः स घृणयाऽविष्टो भीष्मः कुरुपितामहः । मार्कंडेयं मुनिश्रेष्ठं पप्रच्छ विनयान्वितः

ထို့နောက် ကာရဝါတို့၏ ဘိုးဘေး ဘီရှမာသည် နောင်တနှင့် သနားကရုဏာ လွှမ်းမိုးလျက် ရသေ့မြတ် မာကဏ္ဍေယကို ရိုသေစွာဖြင့် နှိမ့်ချစွာ မေးမြန်းလေသည်။

Verse 10

भगवन्काशिराजस्य सुतया मे प्रजल्पितम् । मम मृत्युकरं पापं सकलं ते भविष्यति

ဘီရှ္မက ပြော၏— «အရှင်မြတ် ရှင်ရဟန္တာ၊ ကာသီမင်း၏ သမီးက ငါ့အား ပြောခဲ့သော စကားကြောင့် ငါ့သေခြင်းကို ဖြစ်စေမည့် အပြစ်အကုန်လုံးသည် အမှန်တကယ် ငါ့အပေါ် ကျရောက်မလား?»

Verse 11

तत्किं स्याद्वाक्यमात्रेण नो वा ब्राह्मणसत्तम । अत्र मे संशयस्तत्त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि

«စကားတစ်ခွန်းတည်းနဲ့ပဲ အကျိုးသက်ရောက်သလား၊ မသက်ရောက်သလား၊ အရှင် ဘြာဟ္မဏအမြတ်ဆုံး။ ဤနေရာ၌ ငါ သံသယရှိ၏—အမှန်တရားကို မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပေးပါ»

Verse 12

श्रीमार्कंडेय उवाच । आक्षिप्तस्ताडितो वापि यमुद्दिश्य त्यजेदसून् । स्त्रीजनो वा द्विजो वापि तस्य पापं तु तद्भवेत्

သီရိမာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်၏— «အပြစ်တင်စော်ကားခံရသော်လည်း၊ ထိုးနှက်ခံရသော်လည်း၊ ထိုသူကို ရည်ညွှန်း၍ အသက်ကို စွန့်လွှတ်သွားလျှင်—မိန်းမဖြစ်စေ၊ ဘြာဟ္မဏဖြစ်စေ—ထိုသေခြင်း၏ အပြစ်သည် အကြောင်းပြုသူအပေါ် ကျရောက်၏»

Verse 13

स्त्रियं वा ब्राह्मणं वापि तस्मान्नैव प्रकोपयेत् । निघ्नंतं वा शपंतं वा यदीच्छेच्छुभमात्मनः

«ထို့ကြောင့် မိန်းမကိုဖြစ်စေ၊ ဘြာဟ္မဏကိုဖြစ်စေ မကောင်းကင်အောင် မနှိုးဆော်သင့်။ သူတို့က ထိုးနှက်သော်လည်း၊ ကျိန်စာချသော်လည်း၊ ကိုယ့်အကျိုးကောင်းကို လိုလားသူသည် သူတို့၏ ဒေါသကို မတိုးပွားစေသင့်»

Verse 15

भीष्म उवाच । तदर्थं वद मे ब्रह्मन्प्रायश्चित्तं विशुद्धये । तपो वा यदि वा दानं व्रतं नियममेव वा

ဘီရှ္မက ပြော၏— «ထို့ကြောင့် အရှင် ဘြဟ္မန်၊ ငါ့ကို သန့်စင်ရန် အတွက် ထိုအကြောင်း၏ ပြာယရှ္စိတ္တကို ပြောပြပါ။ တပသ်ဖြစ်စေ၊ ဒါနဖြစ်စေ၊ ဝရတဖြစ်စေ၊ နိယမဖြစ်စေ»

Verse 16

मार्कंडेय उवाच । दशानां ब्राह्मणेंद्राणां यद्वधे पातकं स्मृतम् । तत्पापं स्त्रीवधे कृत्स्नं जायते भरतर्षभ

မာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– «ဘာရတဝంశ၏ နွားထီးကဲ့သို့သောသူရေ၊ အထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏ ဆယ်ဦးကို သတ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု မှတ်သားထားသော အပြစ်သည်၊ မိန်းမတစ်ဦးကို သတ်ခြင်း၌ အပြည့်အဝ ဖြစ်ပေါ်လာသည်»။

Verse 17

तदत्र विषये दानं न तपो न व्रतादिकम् । तीर्थसेवां परित्यज्य तस्मात्त्वं तां समाचर

«ဤကိစ္စ၌ ဒါနမက လုံလောက်မည်မဟုတ်၊ တပသ်လည်း မဟုတ်၊ ဝရတနှင့် အခြားအရာများလည်း မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထသို့ သွားရောက်ဝတ်ပြုခြင်းကို မလျစ်လျူရှုဘဲ၊ တီရ္ထ-ဆေဝါကို ဆောင်ရွက်လော့»။

Verse 19

ततः क्रमात्समायातो भ्रममाणो महीतले । चमत्कारपुरे क्षेत्रे नानातीर्थसमाकुले

ထို့နောက် အချိန်တန်သလို မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း၊ တီရ္ထများစွာဖြင့် စည်ကားသော ကမ္မတ်ကာရပုရ မြတ်သော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 20

अथापश्यन्महात्मा स सुपुण्यं तद्गयाशिरः । स्नात्वा श्राद्धं च विधिवद्यावच्छ्रद्धासम न्वितः

ထို့နောက် မဟာသတ္တဝါသည် အလွန်ပင် ပုဏ္ဏကျေးဇူးကြီးမားသော ဂယာရှီရသို့ မြင်တွေ့하였다။ ရေချိုးပြီးနောက် ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝစွာဖြင့် ဓမ္မနည်းတကျ ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 21

चक्रे तावन्नभोवाणी वाक्यमेतदुवाच ह । भीष्मभीष्म महाबाहो नार्हस्त्वं श्राद्धजं विधिम्

ထိုအခါ မိုးကောင်းကင်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၍ ဤသို့ မိန့်ကြား하였다– «ဘီရှ္မ၊ ဘီရှ္မ၊ မဟာဗာဟုရေ၊ သင်သည် ရှရဒ္ဓမှ ဖြစ်သော ဓမ္မပွဲကို ဆောင်ရွက်ရန် မသင့်တော်»။

Verse 22

कर्तुं स्त्रीहत्ययायुक्तस्तस्माच्छृणु वचो मम । शर्मिष्ठातीर्थमित्येव ख्यातं पातकनाशनम्

သင်သည် မိန်းမသတ်မှု၏ အပြစ်ကြောင့် မသန့်ရှင်းသဖြင့် ထိုအမှုကို မပြုသင့်။ ထို့ကြောင့် ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့။ «Śarmiṣṭhā-tīrtha» ဟူသော တီရ္ထာတစ်ခု ရှိ၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသောအဖြစ် နာမည်ကြီး၏။

Verse 23

अस्मात्स्थानात्समीपस्थं वारुण्यां दिशि पुण्यकृत् । कृष्णांगारकषष्ठ्यां यो नरः स्नानं समाचरेत्

ဤနေရာအနီး၊ အနောက်ဘက် (ဝရုဏ၏ဦးတည်ရာ) တွင် ကုသိုလ်ပေးသော သန့်ရှင်းရာနေရာတစ်ခု ရှိ၏။ အမှောင်ပက္ခ၌ အင်္ဂါနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော ဆဋ္ဌီတိထိ (ṣaṣṭhī) နေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်မှုကို ပြုသူမည်သူမဆို…

Verse 24

स स्त्रीहत्याकृतात्पापान्मुच्यते नात्र संशयः । तस्मादद्य दिने पुत्र भौमवारसमन्विता

…သူသည် မိန်းမသတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်မည်၊ ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် သားရေ၊ ယနေ့သည် ဘောမဝါရ (အင်္ဂါနေ့) နှင့် တွဲဖက်လာသဖြင့်…

Verse 25

सैव षष्ठी तिथिः पुण्या तस्मात्तत्र द्रुतं व्रज । अहं तव पिता पुत्र शंतनुः पृथिवीपतिः

ထိုဆဋ္ဌီတိထိ (ṣaṣṭhī) သည်ပင် သန့်ရှင်းမြတ်သောနေ့ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ အမြန်သွားလော့။ ငါသည် သင်၏အဖေ၊ သားရေ—ပृथဝီပတိ ရှန္တနု (Śaṃtanu) ဖြစ်၏။

Verse 26

स्त्रीहत्ययान्वितं ज्ञात्वा ततस्तूर्णमिहागतः । ततो भीष्मो द्रुतं गत्वा तत्र स्थाने समाहितः

သူသည် မိန်းမသတ်မှု၏ အပြစ်ကို ထမ်းဆောင်နေကြောင်း သိရှိသဖြင့် (ရှန္တနု) အလျင်အမြန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် ဘီရှ္မ (Bhīṣma) သည် အမြန်သွား၍ ထိုနေရာ၌ စိတ်တည်ငြိမ်ကာ အာရုံစိုက်နေ၏။

Verse 27

स्नानं कृत्वा ततः श्राद्धं चक्रे श्रद्धासमन्वितः । ततो भूयः समागत्य स तं प्रोवाच शतनुः

ရေချိုးပြီးနောက် ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် ထပ်မံပြန်လာ၍ သန္တနုသည် သူ့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 28

विपाप्मा त्वं कुरुश्रेष्ठ संजातोऽसि न संशयः । तस्मान्निजं गृहं गच्छ राज्यचिंतां समाचर

“အို ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်သည် အပြစ်ကင်းစင်လာပြီ—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ကိုယ့်အိမ်သို့ သွား၍ နိုင်ငံတော်၏ တာဝန်နှင့် အုပ်ချုပ်ရေးကို ဆောင်ရွက်လော့။”

Verse 29

ततः स विस्मयाविष्टो ज्ञात्वा तीर्थमनुत्तमम् । वासुदेवात्मिकामर्चां तथान्यां कुरुसत्तमः

ထို့နောက် ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူသည် အလွန်မြတ်သော တီရ္ထကို သိမြင်၍ အံ့ဩလှုပ်ရှားသွားသည်။ ထိုနေရာ၌ ဝါစုဒေဝ၏ အတ္တသဘောပါသော မూర్తိကို တည်ထောင်ကာ အခြား သာသနာတော်ရုပ်တော်တစ်ပါးကိုလည်း ထပ်မံတည်ထောင်하였다။

Verse 30

पारिजातमयीं मूर्तिं रवेर्लक्षणलक्षिताम् । सुप्रमाणां सुरूपां च श्रद्धापूतेन चेतसा

သဒ္ဓာဖြင့် သန့်စင်သော စိတ်ဖြင့် သူသည် ပါရိဇာတပန်းကဲ့သို့ သန့်မြတ်သော မూర్తိကို ဖန်တီးတည်ထောင်하였다။ ထိုမూర్తိသည် ရဝိ (နေမင်း) ၏ လက္ခဏာများဖြင့် အမှတ်အသားပြုထားပြီး အချိုးအစားမှန်ကန်ကာ ရုပ်ရည်လှပ하였다။

Verse 31

तथान्यत्स्थापयामास लिंगं देवस्य शूलिनः । दुर्गां च भक्तिसंयुक्तो विधिदृष्टेन कर्मणा

ထို့အတူ ဘက္တိဖြင့်၊ ဗိဓိအတိုင်း မြင်သိထားသော ကర్మဖြင့် သူသည် သုံးချွန်ကိုင်သော ဘုရား (ရှီဝ) ၏ လင်္ဂကို တည်ထောင်ကာ ဒုရ္ဂါကိုလည်း တည်စေ၍ သတ်မှတ်ထားသော ရီတိများကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 32

ततः सर्वान्समाहूय स विप्रान्पुरसंभवान् । प्रोवाच कौरवो भीष्मो विनयावनतः स्थितः

ထို့နောက် မြို့ရှိ ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို ခေါ်စုစည်း၍၊ ကောရဝ ဘီရှ္မသည် ယဉ်ကျေးနိမ့်ချစွာ ရပ်နေကာ ဦးညွတ်လျက် သူတို့အား မိန့်ကြား하였다။

Verse 33

मया विनिर्मितं विप्रा देवागारचतुष्टयम् । एतत्क्षेत्रे च युष्माकं दयां कृत्वा ममोपरि

«အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ငါသည် နတ်ဘုရားအိမ်တော် လေးဆောင်ကို တည်ဆောက်စေခဲ့၏။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ငါ့အပေါ် ကရုဏာပြု၍ ထိုအရာတို့ကို စောင့်ရှောက်တာဝန် ယူကြပါ»။

Verse 34

पालयध्वं प्रयास्यामि स्वगृहं प्रति सत्वरम् । प्रेरितः पितृभिर्दिव्यैः स्वर्गमार्गसमाश्रितैः

«ထိုအရာတို့ကို ကာကွယ်ထိန်းသိမ်းကြပါ; ငါသည် မိမိအိမ်သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာမည်။ ကောင်းကင်လမ်းကို အားထားနေသော နတ်ဘိုးဘွားတို့က ငါ့ကို တိုက်တွန်းကြ၏»။

Verse 35

ब्राह्मणा ऊचुः । गच्छगच्छ कुरुश्रेष्ठ सुविश्रब्धः स्वमायया । वयं सर्वे करिष्यामो युष्मच्छ्रेयोऽभिवर्धनम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– «သွားပါ၊ သွားပါ၊ ကုရုတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ၊ သင်၏ ဉာဏ်ပညာဖြင့် စီမံထားသကဲ့သို့ စိတ်ချလက်ချ နေပါ။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် သင်၏ ကောင်းကျိုးနှင့် ကုသိုလ်တိုးပွားစေမည့် အရာအားလုံးကို ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 36

देवश्रेणिरियं राजन्या त्वयात्र विनिर्मिता । अस्याः पूजादिकं सर्वं करिष्यामः सदा वयम्

«အို မင်းကြီး၊ ဤနတ်တော်အစုအဝေးကို ဤနေရာ၌ သင်တည်ထောင်ခဲ့၏။ ၎င်း၏ ပူဇော်ပွဲနှင့် ဆက်စပ်သော တာဝန်အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း ဆောင်ရွက်မည်»။

Verse 37

तवापि विनयं दृष्ट्वा परितुष्टा वयं नृप । सर्वान्प्रार्थय तस्मात्त्वं वरं स्वं मनसि स्थितम्

အို မင်းကြီး၊ သင်၏နှိမ့်ချမှုကို မြင်၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး အလွန်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် သင်၏နှလုံး၌ တည်ရှိသော ဆုတောင်းအလိုကို ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ ဆုတော်အဖြစ် တောင်းလော့။

Verse 38

भीष्म उवाच । एष एव वरोऽस्माकं यत्संतुष्टा द्विजोत्तमाः । तथाप्याशु वचः कार्यं युष्मदीयं मयाधुना

ဘီရှ္မက ပြောသည်။ “ဤအရာပင် ကျွန်ုပ်၏ ဆုတော်ဖြစ်သည်—အမြတ်ဆုံး ဗြာဟ္မဏတို့ စိတ်ကျေနပ်ကြခြင်း။ သို့ရာတွင် သင်တို့၏ အမိန့်စကားကို ယခုချက်ချင်း ကျွန်ုပ်က ဆောင်ရွက်ရမည်။”

Verse 39

एतानि देवसद्मानि मदीयानि नरो भुवि । यो यं काममभिध्याय पूजयेच्छ्रद्धयाऽन्वितः । प्रसादादेव युष्माकं तस्य तत्स्यादसंशयम्

“ဤဘုရားသခင်တို့၏ သာသနာတော်အိမ်တော်များသည် မြေပြင်ပေါ်၌ ကျွန်ုပ်၏ အပိုင်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်၌ ထင်မြင်ကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဤနေရာ၌ ပူဇော်လျှင်၊ သင်တို့၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ထိုအကျိုးသည် မသံသယဘဲ သူ့ထံသို့ အမှန်တကယ် ရောက်လာမည်။”

Verse 40

ब्राह्मणा ऊचुः । आदित्यस्य करिष्यामो यात्रां भाद्रपदे वयम् । सप्तम्यां सूर्यवारेण सर्वदैव समाहिताः

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်။ “ဘဓ္ရပဒ လတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အာဒိတျယ (နေဘုရား) အတွက် ယာထရာကို ပြုလုပ်မည်။ လဆန်း ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့၌၊ တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သည့်အခါ၊ အမြဲတမ်း စိတ်တည်ငြိမ်၍ ဘက်တော်ထားကာ ပြုလုပ်မည်။”

Verse 41

तथा शिवस्य चाष्टम्यां चैत्रशुक्ले विशेषतः । चतुर्दश्यां महाभाग तव स्नेहान्न संशयः

“ထိုနည်းတူပင် ရှိဝဘုရားအတွက်လည်း—အထူးသဖြင့် ချိုင်တြ လဆန်း အဋ္ဌမီနေ့၌။ ထို့ပြင် လဆန်း ဆယ့်လေးရက်မြောက်နေ့ (စတုရ္ဒသီ) တွင်လည်း၊ အို ကံကောင်းသူ၊ သင်အပေါ် မေတ္တာကြောင့် ပြုလုပ်သည်မှာ သံသယမရှိ။”

Verse 42

शयने बोधने विष्णोः संप्राप्ते द्वादशीदिने । विष्णोरपि च दुर्गायाः संप्राप्ते नवमीदिने

ဗိဿနု၏ “အိပ်စက်ခြင်း” နှင့် “နိုးထခြင်း” အခါ၊ ဒွါဒသီနေ့ ရောက်လာသော်လည်းကောင်း၊ နဝမီနေ့ ရောက်လာသော်လည်းကောင်း—ဗိဿနုနှင့် ဒုရ္ဂါဒေဝီတို့အတွက်လည်း သာသနာရေး အကျင့်ပူဇော်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 43

आश्विने शुक्लपक्षे च गीतवादित्रनिस्वनैः । महोत्सवं तथा चित्रैर्हास्यलास्यैः पृथग्विधैः

အာရှွိန လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) တွင် သီချင်းနှင့် တူရိယာသံများ ကြွယ်ဝစွာ မြည်ဟည်းလျက်၊ မဟာပွဲတော်ကြီးကို ကျင်းပရမည်—အမျိုးမျိုးသော ဖျော်ဖြေမှုများ၊ ရယ်မောသံများနှင့် ကပြားအကများဖြင့် တင့်တယ်စွာ အလှဆင်လျက်။

Verse 44

यस्तत्र मानवो नित्यं श्रद्धया परया युतः । करिष्यति च गीतादि स यास्यति परां गतिम्

ထိုနေရာ၌ လူမည်သူမဆို နေ့စဉ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကာ သီချင်းဆိုခြင်း စသည့် ပူဇော်ဝတ်ပြုမှုကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 45

वयं तस्य भविष्यामः सदैव प्रीतमानसाः । प्रदास्यामस्तथा कामान्मनसा वांछितान्नृप

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြဲတမ်း စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်နှစ်သက်လျက် ရှိနေမည်။ ထို့ပြင် သူ၏စိတ်၌ ဆန္ဒရှိသမျှကိုလည်း ပေးအပ်ကြမည်။

Verse 46

एवमुक्त्वाथ ते विप्राः स्वानि स्थानानि भेजिरे । भीष्मोऽपि हर्षसंयुक्तः स्वगृहं प्रस्थितस्ततः

ထိုသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏများသည် မိမိတို့၏ နေရာများသို့ ပြန်သွားကြသည်။ ထို့နောက် ဘီရှ္မလည်း ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိမိအိမ်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။