Adhyaya 52

Verse 1

। सूत उवाच । उमामहेश्वरौ तत्र स्थापितौ तेन भूभुजा । प्रासादं परमं कृत्वा साधुदृष्टिसुखप्रदम्

စူတက ပြော၏—ထိုနေရာ၌ ဘုရင်သည် ဥမာနှင့် မဟေရှ္ဝရကို တည်ထောင်ကာ၊ အလွန်တင့်တယ်သော ပရသာဒ်တော်ကို ဆောက်လုပ်၍ သာဓုတို့၏ မြင်ကွင်းကိုပင် ပျော်ရွှင်စေသော သန့်ရှင်းရာဌာနကို တည်စေ၏။

Verse 2

तस्याग्रतः शुभं कुंडं तत्र चैव विनिर्मितम् । स्वच्छोदकेन सम्पूर्णं पद्मिनीखंडमंडितम्

ထိုသန့်ရှင်းရာဌာန၏ ရှေ့တွင်လည်း လှပသော ကုဏ္ဍတစ်ခုကို ဆောက်လုပ်ထားပြီး၊ ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ပြည့်ဝကာ ကြာပင်အစုအဝေးတို့ဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 3

स्नात्वा तत्र नरो भक्त्या तौ पश्येद्यः समाहितः । माघशुक्लचतुर्दश्यां न स भूयोऽत्र जायते

ထိုနေရာ၌ လူတစ်ယောက်သည် ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးကာ စိတ်ကို စုစည်းထား၍ ထိုဒေဝတော်နှစ်ပါးကို မြင်ပါက—မာဃလ၏ လပြည့်ဘက် ဆယ့်လေးရက်နေ့၌—သူသည် ဤလောက၌ ထပ်မံ မမွေးဖွားတော့။

Verse 4

तस्यैव पूर्वदिग्भागेऽगस्त्यकुण्डसमीपतः । अस्ति वापी महापुण्या सर्वपातकनाशिनी

ထိုနေရာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် အဂஸ္တျ၏ ကုဏ္ဍအနီး၌ ပုဏ္ဏမြတ်သော ရေကန်လှေကား (ဝာပီ) တစ်ခုရှိ၍ အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးသည်။

Verse 5

तस्यां यः कुरुते स्नानं मासि वै फाल्गुने नरः । सोपवासः सिताष्टम्यां वांछितं लभते च सः

ဖာလ္ဂုနလတွင် ထိုဝာပီ၌ ရေချိုးသူသည်၊ စိတအဋ္ဌမီနေ့၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုလျှင်၊ မိမိလိုလားသော အကျိုးကျေးဇူးကို ရရှိသည်။

Verse 6

तस्या दक्षिणदिग्भागे तत्रास्ति कपिला नदी । कपिलो यत्र संप्राप्तः सिद्धिं सांख्यसमुद्भवाम्

ထိုနေရာ၏ တောင်ဘက်တွင် ကပိလာမြစ် စီးဆင်းနေသည်—ထိုနေရာ၌ ကပိလသည် စာṅခ္ယမှ ပေါ်ထွန်းသော စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 7

कपिलायाश्च पूर्वेण सिद्धक्षेत्रं प्रकीर्तितम् । यत्र सिद्धिं गताः सिद्धाः पुरा शत सहस्रशः

ကပိလာမြစ်၏ အရှေ့ဘက်တွင် စိဒ္ဓက்னေတ္ရ (Siddha-kṣetra) ဟု ကျော်ကြားသော နယ်မြေရှိပြီး၊ ရှေးကာလ၌ စိဒ္ဓများသည် သိန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 8

यो यं काममभिध्याय तपस्तत्र समाचरेत् । षण्मासाभ्यंतरे नूनं स तमाप्नोति मानवः

မည်သည့် ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်၌ အာရုံပြု၍ ထိုနေရာ၌ တပသ (အာသီတ) ကို ကျင့်သူသည်၊ ခြောက်လအတွင်း မလွဲမသွေ ထိုရည်မှန်းချက်ကို ရရှိသည်။

Verse 9

तस्याधस्ताच्छिला विप्रा विद्यते वैष्णवी शुभा । भ्रमन्ती चतुरस्रा च सर्वपातकनाशिनी

ထိုနေရာ၏အောက်ဘက်၌၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ မင်္ဂလာရှိသော ဝိုင်ရှ္ဏဝီ ကျောက်ပြားတစ်ချပ် ရှိ၏။ လှည့်ပတ်သွားရာတွင် ဝိုင်းဝန်းသကဲ့သို့လည်း၊ လေးထောင့်သကဲ့သို့လည်း ဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။

Verse 10

सदा महानदीतोयक्षालिता मुक्तिदा नृणाम् । गंगायमुनयोर्मध्ये संनिविष्टा सरस्वती

မဟာနဒီ၏ရေဖြင့် အစဉ်အမြဲ ဆေးကြောခံရ၍ လူတို့အား မောက္ခကို ပေးတတ်၏။ ဂင်္ဂါနှင့် ယမုနာကြား၌ တည်ရှိသော စရஸဝတီ ဖြစ်၏။

Verse 11

त्रिवेणी वहते तस्याः पुरतो भुक्तिमुक्तिदा । तस्यामुपरि दग्धानां ब्राह्मणानां विशेषतः

ထို၏ရှေ့တွင် တြိဝေဏီ မြစ်ဆုံ စီးဆင်း၍ လောကီအပျော်အပါးနှင့် မောက္ခ နှစ်မျိုးလုံးကို ပေးတတ်၏။ ထိုကမ်းပေါ်တွင် မီးသင်္ဂြိုဟ်ခံရသော ဗြာဟ္မဏတို့အတွက် အထူးသဖြင့် ဤကုသိုလ်ကို ကြေညာထား၏။

Verse 12

नूनं मुक्तिर्भवेत्तेषां चिता भस्मनि गोष्पदम् । दृश्यते तत्र तज्ज्ञात्वा संस्कार्या ब्राह्मणा मृताः

အမှန်တကယ် သူတို့အတွက် မောက္ခ ဖြစ်လာ၏။ ထိုနေရာ၌ မီးသင်္ဂြိုဟ်တိုင်၏ ပြာထဲတွင် ‘နွားခွာရာ’ ကဲ့သို့ အမှတ်အသားကို မြင်ရသည်။ ဤလက္ခဏာကို သိပြီးနောက် သေဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို ထိုနေရာ၌ သင့်တော်သော အန္တိမသင်္ဂြိုဟ်ကိစ္စများဖြင့် စနစ်တကျ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 13

तस्यैवोत्तरदिग्भागे रुद्रकोटिर्द्विजोत्तमाः । अस्ति संपूजिता विप्रै र्दाक्षिणात्यैर्महात्मभिः

ထို၏ မြောက်ဘက်အပိုင်း၌၊ ဗြာဟ္မဏတို့အထွတ်အမြတ်တို့ရေ၊ ရုဒ္ရကိုဋိ ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာန ရှိ၏။ တောင်ပိုင်းဒေသမှ မဟာသတ္တဝါ ဗြာဟ္မဏတို့က လေးစားစွာ ပူဇော်ထားကြ၏။

Verse 14

महायोगिस्वरूपेण दाक्षिणात्या द्विजोत्तमाः । चमत्कारपुरे क्षेत्रे श्रुत्वा स्वयमुमापतिम्

အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့၊ တောင်ပိုင်းဗြာဟ္မဏများသည် ကမ္မတ်ကာရပူရ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ မဟာယောဂီရုပ်ဖြင့် ဥမာပတိ (ရှီဝ) ကိုယ်တိုင် တည်ရှိကြောင်း ကြားသိ၍ သွားလိုစိတ် ထကြွလာကြသည်။

Verse 15

ततः कौतूहलाविष्टाः श्रद्धया परया युताः । कोटिसंख्या द्रुतं जग्मुस्तस्य दर्शनवांछया

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုကြောင့် လှုပ်ရှားကာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်ဝလျက်၊ ကုဋိအရေအတွက်ရှိသူတို့သည် သူ၏ ဒർശန ကိုလိုလား၍ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 16

अहंपूर्वमहंपूर्वं वीक्षयिष्यामि तं हरम् । इति श्रद्धासमो पेताश्चक्रुस्ते शपथं गताः

“ငါအရင်! ငါအရင် ဟရ (ရှီဝ) ကို မြင်မည်!” ဟူ၍ သဒ္ဓါက ဆောင်ကြဉ်းသွားသဖြင့် သူတို့သည် အချင်းချင်း ကတိသစ္စာပြုကြသည်။

Verse 17

एतेषां मध्यतो यस्तं महायोगिनमीश्वरम् । चरमं देवमीक्षेत भविष्यति स पापकृत्

သူတို့အလယ်တွင် မဟာယောဂီ အရှင်ဣश्वरကို နောက်ဆုံးမြင်ရသူသည် ပာပကို ပြုသူ ဖြစ်လာမည်ဟု ဆို၏။

Verse 18

ततस्तेषामभिप्रायं ज्ञात्वा देवो महेश्वरः । भक्तिप्रीतो हितार्थाय कोटिरूपैर्व्यवस्थितः

ထို့နောက် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိမြင်သော မဟေရှ္ဝရ သခင်သည် ဘက္တိကြောင့် ပီတိဖြစ်၍ သူတို့၏ အကျိုးအတွက် ကုဋိရုပ်ပေါင်းများစွာဖြင့် ကိုယ်တော်ကို စီမံတည်ထားသည်။

Verse 19

हेलया दर्शनं प्राप्तः सर्वेषां द्विजसत्तमाः । ततः प्रभृति तत्स्थानं रुद्रकोटीतिविश्रुतम्

အလွယ်တကူ (ပင်ပန်းမခံဘဲ) သူ၏ ဒർശနကို အားလုံးရရှိကြ၏၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့။ ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုနေရာကို «ရုဒ္ရကိုဋိ» ဟု ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 20

तदर्थं पठितः श्लोको नारदेन पुरा द्विजाः । रुद्रावर्तं समालोक्य प्रहृष्टेन द्विजोत्तमाः

ဤအကြောင်းအတွက်ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နာရဒသည် ရှေးကာလက စလိုကတစ်ပုဒ်ကို ရွတ်ဆိုခဲ့၏။ ထို့နောက် ရုဒ္ရာဝရ္တကို မြင်လျှင် ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။

Verse 21

आषाढीं कार्तिकीं माघीं तथा चैत्रसमुद्भवाम् । धन्याः पृथिव्यां लप्स्यंते रुद्रावर्ते चतुर्दशीम्

အာသာဍ၊ ကာရ္တိက၊ မာဃ သို့မဟုတ် ချိုင်တြ လတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ရုဒ္ရာဝရ္တ၌ စတုရ္ဒသီ (တိထိ ၁၄) ကို ရရှိသူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်၌ အလွန်ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 22

आजन्मशतसाहस्रं कृत्वा पापं नरः क्षितौ । रुद्रावर्तं समालोक्य विपाप्मत्वं प्रपद्यते

မြေပြင်ပေါ်၌ လူတစ်ဦးသည် မွေးဖွားမှု တစ်သိန်းတိုင်အောင် အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့သော်လည်း၊ ရုဒ္ရာဝရ္တကို မျက်မြင်တစ်ချက်သာ မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ရရှိ၏။

Verse 23

रुद्रावर्त्ते नरो गत्वा दृष्ट्वा योगेश्वरं हरम् । शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां विपाप्मा जायते ध्रुवम्

လူတစ်ဦးသည် ရုဒ္ရာဝရ္တသို့ သွားရောက်၍ ယောဂ၏ အရှင် ဟရ (ဟရ) ကို မြင်တွေ့ကာ၊ ရှုကလပက္ခ၏ စတုရ္ဒသီ (တိထိ ၁၄) နေ့တွင် အမှန်တကယ် အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 24

यस्तत्र कुरुते श्राद्धं महायोगिपुरे द्विजाः । रुद्रावर्ते स चाप्नोति फलं शतमखोद्भवम्

အို ဒွိဇာတို့၊ မဟာယောဂိပုရ၌ ရုဒြာဝရ္တ၌ ထိုနေရာတွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်သူသည် အိန္ဒြ၏ စတမခ ယဇ္ဉ တစ်ရာမှ ပေါ်ထွန်းသော အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 25

उपवासपरो भूत्वा यः कुर्याद्रात्रिजागरम् । कामगेन विमानेन स स्वर्गे याति मानवः

အစာရှောင်ခြင်းကို အလေးထား၍ ညလုံးပတ်လုံး နိုးကြားစောင့်ကြည့်သူသည်၊ ဆန္ဒအတိုင်း သွားနိုင်သော ကောင်းကင်ဗိမာန်ယာဉ်ဖြင့် လူသားသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်၏။

Verse 26

तत्र यः कपिलां दद्याद्ब्राह्मणायाहिताग्नये । स गणः स्यान्न संदेहो हरस्य दयितस्तथा

ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းသော မီးတော်များကို ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏာအား ကပိလာ (အညိုရောင်) နွားကို လှူဒါန်းသူသည်၊ မသံသယဘဲ ဟရ (ရှီဝ) ၏ ဂဏ (အဖော်အပါ) တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ဟရ၏ ချစ်ခင်သူလည်း ဖြစ်၏။

Verse 27

षडक्षरं जपेद्यस्तु महायोगिपुरः स्थितः । मंत्रं तस्य भवेच्छ्रेयः षङ्गुणं राजसूयतः

မဟာယောဂိပုရ၌ နေထိုင်၍ ခြောက်အက္ခရာ မန္တရကို ဂျပ (japa) ပြုသူအတွက်၊ ထိုမန္တရ၏ အကျိုးက ရာဇသုယ ယဇ္ဉထက် ခြောက်ဆ ပိုမိုမြင့်မားလာ၏။

Verse 28

यस्तस्य पुरतो भक्त्या जपेद्वा शतरुद्रियम् । चतुर्णामपि वेदानां सोऽधीतानां भजेत्फलम्

ထိုသခင်၏ ရှေ့တော်၌ ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် သတရုဒြိယ (Śatarudriya) ကို ရွတ်ဆိုသူသည်၊ ဝေဒ လေးပါးလုံးကို လေ့လာပြီးသကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 29

गीतं वा यदि वा नृत्यं तत्पुरः कुरुते नरः । स सर्वेषां भजेच्छ्रेयो मखानां नात्र संशयः

ထိုသခင်ရှေ့၌ သီချင်းဆိုသော်လည်းကောင်း အကကပြသော်လည်းကောင်း ပြုလုပ်သူသည် ယဇ်ပူဇော်မှုအားလုံးနှင့်တူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်—သံသယမရှိ။

Verse 30

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठाः स मुनिर्ब्रह्मसंभवः । विरराम ततो हृष्टस्तीर्थयात्रां गतो द्रुतम्

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဗြဟ္မာမှ မွေးဖွားသော မုနိသည် စကားကို ရပ်တန့်လေ၏။ ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်လျက် တီရ္ထများသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။