Adhyaya 35

Verse 1

। सूत उवाच । एवं तेषु प्रभग्नेषु हतेषु च सुरोत्तमाः । प्रहृष्टमनसः सर्वे स्तुत्वा देवं महेश्वरम्

စူတက ပြော၏— ထိုသို့ သူတို့ ရှုံးနိမ့်ကာ သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ၊ အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတားတို့အားလုံးသည် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လျက် မဟေရှ္ဝရ ဘုရားကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 2

तेनैव चाथ निर्मुक्ताः प्रणम्य च मुहुर्मुहुः । स्वंस्वं स्थानमथाजग्मुः शक्रविष्णुपुरःसराः

ထိုဘုရား၏ ကရုဏာကြောင့် သူတို့သည် လွတ်မြောက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးချ၍ ရိုသေကြ၏။ ထို့နောက် ရှကရ (အိန္ဒြာ) နှင့် ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်လျက် မိမိတို့၏ သင့်လျော်ရာ နေရာတော်သို့ ပြန်သွားကြ၏။

Verse 3

तेऽपि दानवशार्दूला हताशाश्च सुरोत्तमैः । मंत्रं प्रचक्रिरे सर्वे नाशाय त्रिदिवौकसाम्

ကျားကဲ့သို့ ရဲရင့်သော ဒာနဝတို့လည်း—အမြတ်ဆုံးသော ဒေဝတားတို့ကြောင့် မျှော်လင့်ချက် ပျက်စီးသွားပြီး—သုံးကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးရန် ရည်ရွယ်ကာ မန္တရကို အားလုံးပေါင်းစည်း၍ စီမံတီထွင်ကြ၏။

Verse 4

तेषां मंत्रयतामेष निश्चयः समपद्यत । नान्यत्र धर्मविध्वंसाद्देवानां जायते क्षयः

သူတို့ အတူတကွ ဆွေးနွေးကြစဉ် ဤအဆုံးအဖြတ် ခိုင်မာသည် ပေါ်ပေါက်လာ၏—ဒေဝတားတို့၏ ကျဆင်းခြင်းသည် ဓမ္မ ပျက်စီးခြင်းမှတပါး အခြားအကြောင်းမရှိ။

Verse 5

तस्मात्तपस्विनो यै च ये च यज्ञपरायणाः । तथान्ये निरता धर्मे निहन्तव्या निशागमे

ထို့ကြောင့် အကျင့်မြတ်ကျင့်သူများ၊ ယဇ်ပူဇော်သူများနှင့် တရားဓမ္မ၌ တည်ကြည်သူများကို ညအချိန်ရောက်သောအခါ သတ်ဖြတ်ရမည်။

Verse 6

एवं ते निश्चयं कृत्वा निष्क्रम्य वरुणालयात् । रात्रौ सदैव निघ्नंति जनान्धर्मपरायणान्

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ဝရုဏနတ်မင်း၏ ဗိမာန်မှ ထွက်ခွာလာကြပြီး ညအချိန်တွင် တရားဓမ္မကို ရိုသေသူများကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်ကြသည်။

Verse 7

यत्र यत्र भवेद्यज्ञः सत्रं ऽप्युत्सवोऽथवा । तत्र गत्वा निशायोगे प्रकुर्वंति जनक्षयम्

ယဇ်ပူဇော်ပွဲ၊ ရှည်လျားသော ပူဇော်ပွဲ သို့မဟုတ် ပွဲတော်ကျင်းပရာ နေရာတိုင်းသို့ ညအချိန်တွင် သွားရောက်ပြီး လူများကို သတ်ဖြတ်ကြသည်။

Verse 8

तैः प्रसूता मखा ध्वस्ता दीक्षिता विनिपातिताः । ऋत्विजश्च तथान्येऽपि सामान्या द्विजसत्तमाः

၎င်းတို့ကြောင့် ယဇ်ပူဇော်ပွဲများ ပျက်စီးခဲ့ရပြီး దీక్షခံယူသူများ အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အခြားသော မြင့်မြတ်သော ဗြာహ్မဏများကိုလည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

Verse 9

आश्रमे मुनिमुख्यस्य शांडिल्यस्य महात्मनः । सहस्रं ब्राह्मणेंद्राणां भक्षितं तैर्दुरात्मभिः

ကြီးမြတ်သော ရသေ့ ရှာဏ္ဍိလျ ၏ ကျောင်းသင်္ခန်းတွင် ထင်ရှားသော ဗြာహ్မဏတစ်ထောင်ကို ထိုယုတ်မာသော ဘီလူးများက စားသောက်ခဲ့ကြသည်။

Verse 10

शतानि च सहस्राणि निहतानि द्विजन्मनाम् । विश्वामित्रस्य पञ्चैव सप्तात्रेश्चैव धीमतः

ထိုအခါ ဒွိဇဇန్మ (ဗြာဟ္မဏ) များ ရာချီထောင်ချီ သတ်ဖြတ်ခံရ၏—ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ငါးဦးကို၊ အတရီ၏ ဉာဏ်ပညာရှိ သား အာတြေယကလည်း ခုနစ်ဦးကို သတ်ခဲ့၏။

Verse 11

एतस्मिन्नेव काले तु समस्तं धरणीतलम् । नष्टयज्ञोत्सवं जातं कालेयभयपीडितम्

ထိုအချိန်တည်းကပင် မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး ယဇ္ဉပွဲတော်၏ ပျော်ရွှင်မှု ပျောက်ကွယ်သွား၍ ကာလေယများ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဖိစီးခံရ၏။

Verse 12

न कश्चिच्छयनं रात्रौ प्रकरोति मही तले । धृतायुधा जनाः सर्वे तिष्ठंति सह तापसैः

ညအခါ မြေပြင်ပေါ်၌ မည်သူမျှ မအိပ်မနားကြ။ လူအားလုံး လက်နက်ကိုင်ဆောင်၍ တာပသများနှင့်အတူ စောင့်ကြပ်ရပ်တည်ကြ၏။

Verse 13

रात्रौ स्वपंति ये केचिद्विश्वस्ता धर्मभाजनाः । तेषामस्थीनि दृश्यंते प्रातरेव हि केवलम्

ညအခါ လုံခြုံသည်ဟု ယုံကြည်၍ အိပ်ပျော်သွားသော တရားဓမ္မနှင့် ထိုက်တန်သူတို့၏ အရိုးများကို မနက်ခင်းရောက်မှသာ တစ်ခုတည်း မြင်ရ၏။

Verse 14

अथ देवगणाः सर्वे यज्ञभागविनाकृताः । प्रजग्मुः परमामार्ति ब्रह्मविष्णुपुरस्सराः

ထို့နောက် ယဇ္ဉအပိုင်းအခွဲမှ ပယ်ဖျက်ခံရသော နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ဒုက္ခဝေဒနာသို့ ကျရောက်ကြ၏—ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနုတို့ ဦးဆောင်လျက်။

Verse 15

ततो गत्वा समुद्रांतं वधाय सुरविद्विषाम् । न शेकुर्विषमस्थांस्तान्मनसापि प्रधर्षितुम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ သွားကာ ဒေဝတို့၏ ရန်သူများကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း အခက်ခဲသောနေရာတွင် တည်နေသော ထိုရန်သူတို့ကို စိတ်ထဲကတောင် မနှောင့်ယှက်နိုင်ခဲ့ကြ။

Verse 16

ततः समुद्रनाशाय मंत्रं चक्रुः सुदुःखिताः । तस्मिन्नष्टे भवन्त्येव वध्या दानवसत्तमाः

ထို့နောက် အလွန်ဝမ်းနည်းကြကာ ပင်လယ်ကို ဖျက်ဆီးရန် မန္တရားတစ်ပုဒ်ကို စီမံပြုလုပ်ကြ၏။ ပင်လယ်ပျောက်သွားလျှင် ဒာနဝတို့အထဲက အထွတ်အထိပ်သူများပင် သတ်နိုင်သူများ ဖြစ်လာမည်။

Verse 17

अगस्त्येन विना नैष शोषं यास्यति सागरः । तस्मात्संप्रार्थयामोत्र कृत्ये गत्वा मुनीश्वरम्

အဂஸ္တျမရှိလျှင် ဤပင်လယ်သည် မခြောက်နိုင်။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စအတွက် မုနိအရှင်ကြီးထံ သွား၍ အလေးအနက် ဆုတောင်းပန်ကြစို့။

Verse 18

चमत्कारपुरे क्षेत्रे स तिष्ठति च सन्मुनिः । तस्मात्तत्रैव गच्छामो येन गच्छति सत्वरम्

ထိုသန့်ရှင်းသော မုနိသည် ချမတ်ကာရပူရ ဟူသော သန့်မြတ်သော နယ်မြေ၌ နေထိုင်၏။ ထို့ကြောင့် သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာ၍ အမှုကို ဆောင်ရွက်နိုင်စေရန် အဲဒီသို့ ချက်ချင်း သွားကြစို့။

Verse 19

एवं निश्चित्य ते सर्वे त्रिदशास्तस्य चाश्रमम् । संप्राप्ता मुनिमुख्यस्य मित्रावरुण जन्मनः

ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် ဒေဝတို့အားလုံးသည် မိတ္တရနှင့် ဝရုဏတို့မှ မွေးဖွားသော မုနိအထွတ်အထိပ်၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

Verse 20

सोऽपि सर्वान्समालोक्य संप्राप्तान्सुरसत्तमान् । प्रहृष्टः सम्मुखस्तूर्णं जगामातीव सन्मुनिः

သူလည်း ရောက်လာသော အထွတ်အမြတ် ဒေဝတားတို့အားလုံးကို မြင်သဖြင့် ဝမ်းမြောက်လှ၏။ ထိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မုနိသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွား၏။

Verse 21

प्रोवाच प्रांजलिर्वाक्यं हर्ष गद्गदया गिरा । ब्रह्मादींस्तान्सुरान्दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनः

လက်အုပ်ချီ၍ သူသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကြောင့် အသံတုန်တုန်ဖြင့် စကားဆို၏။ ဘြဟ္မာကို ဦးဆောင်သော ဒေဝတားတို့ကို မြင်သော် အံ့ဩ၍ မျက်လုံးများ ပြန့်လင်းသွား၏။

Verse 22

चमत्कारपुरं क्षेत्रमेतन्मेध्यमपि स्थितम् । भूयो मेध्यतरं जातं युष्माकं हि समाश्रयात्

“ချမတ်ကာရပုရ” ဟုခေါ်သော ဤသန့်ရှင်းရာကွင်းသည် အမှန်တကယ် သန့်စင်၍ မင်္ဂလာရှိ၏။ သို့ရာတွင် သင်တို့၏ ရောက်ရှိကာ အားကိုးတည်နေခြင်းကြောင့် ယခင်ထက် ပိုမိုသန့်မြတ်လာ၏။

Verse 23

तस्माद्वदत यत्कृत्यं मया संसिद्ध्यतेऽधुना । तत्सर्वं प्रकरिष्यामि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम्

ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်အားဖြင့် ပြီးစီးစေရမည့် တာဝန်ကို မိန့်ကြားပါ။ အလွန်ခက်ခဲလှသော်လည်း ထိုအရာအားလုံးကို ကျွန်ုပ် စတင်လုပ်ဆောင်၍ ပြီးမြောက်စေမည်။

Verse 24

देवा ऊचुः । कालेया इति दैत्या ये हतशेषाः सुरैः कृताः । ते समुद्रं समाश्रित्य निघ्नंति शुभकारिणः

ဒေဝတားတို့ မိန့်ကြားသည်– “ကာလေယာ ဟုခေါ်သော ဒೈတျယာတို့သည် ဒေဝတားတို့က သတ်နှိမ်ပြီးနောက် ကျန်ရစ်သူများဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ပင်လယ်ကို အားကိုးခိုလှုံကာ ထိုနေရာမှ ကောင်းကျိုးပြုသူများကို သတ်ဖြတ်နေကြ၏။”

Verse 25

शुभे नाशमनुप्राप्ते ध्रुवं नाशो दिवौकसाम् । तस्मात्तेषां वधार्थाय त्वं शोषय महार्णवम्

မင်္ဂလာတရား ပျက်စီးသွားလျှင် နတ်ပြည်သားတို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် သင်သည် မဟာသမုဒ္ဒရာကို ခြောက်သွေ့စေလော့။

Verse 26

येन ते गोचरं प्राप्ता दृष्टेर्दानवसत्तमाः । बध्यंते विबुधैः सर्वे जायंते च मखा इह

ထိုသို့ဖြင့် ဒါနဝါအနွယ်ဝင်တို့တွင် အထူးချွန်ဆုံးသောသူတို့သည် မြင်ကွင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားတို့သည် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဖမ်းဆီးနိုင်ပြီး ယဇ်ပူဇော်ပွဲများသည် ဤနေရာ၌ တစ်ဖန် ထွန်းကားလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

Verse 27

अगस्त्य उवाच । अहं संवत्सरस्यांते शोषयिष्यामि सागरम् । विद्याबलं समाश्रित्य योगिनीनां सुरोत्तमाः

အဂသ္တျက ဆိုသည်ကား - 'အို နတ်ဘုရားတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသော အရှင်တို့၊ တစ်နှစ်ပြည့်သောအခါ ဉာဏ်ပညာတန်ခိုးနှင့် ယောဂီနီတို့၏ ယောဂစွမ်းအားကို အမှီပြု၍ သမုဒ္ဒရာကို ငါခြောက်သွေ့စေအံ့။'

Verse 28

तस्माद्व्रजत हर्म्याणि यूयं याति हि वत्सरम् । यावद्भूयोऽपि वर्षांते कार्यमागमनं ध्रुवम्

ထို့ကြောင့် သင်တို့၏ ဗိမာန်များသို့ ပြန်သွားကြလော့။ တစ်နှစ်ပြည့်လွန်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်၌ ပြုဖွယ်ကိစ္စအတွက် သင်တို့ အမှန်တကယ် ပြန်လာရမည်။

Verse 29

ततो मया समं गत्वा शोषिते वरुणालये । हंतव्या दानवा दुष्टा हन्त यैः पीड्यते जगत्

ထို့နောက် ဝရုဏနတ်မင်း၏ ဗိမာန် (သမုဒ္ဒရာ) ခန်းခြောက်သွားသောအခါ ငါနှင့်အတူ လာရောက်၍ ကမ္ဘာလောကကို ညှဉ်းဆဲသော ထိုယုတ်မာသည့် ဒါနဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်ရမည်။

Verse 30

ततो देवगणाः सर्वे गताः स्वेस्वे निकेतने । अगस्त्योऽपि समुद्योगं चक्रे विद्यासमुद्भवम्

ထို့နောက် နတ်တော်အစုအဝေးအားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာတော်များသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။ အဂස්တျ မုနိလည်း သာသနာဗိဇ္ဇာ၏ အာနုဘော်မှ ပေါ်ထွန်းသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် မိမိလုပ်ငန်းကို စတင်လေ၏။

Verse 31

ततः सर्वाणि पीठानि यानि संति धरातले । तानि तत्रानयामास मंत्रशक्त्या महामुनिः

ထို့နောက် မဟာမုနိသည် မန္တရအာနုဘော်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ သန့်ရှင်းသော ပီဋ္ဌာများအားလုံးကို ထိုနေရာသို့ ဆောင်ယူလာလေ၏။

Verse 32

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तेषु संपूज्य भक्तितः । योगिनीनां च वृन्दानि कन्यकानां विशेषतः

လဆန်း/လဆုတ် အဋ္ဌမီနှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့တွင် ထိုနေရာ၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကြလော့—အထူးသဖြင့် ယောဂိနီတို့၏ အစုအဝေးနှင့် အထူးကန့်သတ်၍ ကညာရုပ်သဏ္ဌာန်တို့ကို။

Verse 33

विद्यां विशोषिणीनाम समाराधयत द्विजः । पूजयित्वा दिशां पालान्क्षेत्रपालानपि द्विजः । आकाशचारिणीं चैव देवतां श्रद्धया द्विजः

ထိုဒွိဇသည် ဝိသောရှိဏီ ဝိဒ္ယာကို သင့်တော်စွာ ဆမာရာဓနာ ပြုလေ၏။ ထို့နောက် ဒိသာပာလများနှင့် က္ရှేత్రပာလများကိုလည်း ပူဇော်ပြီး၊ ကောင်းကင်၌ သွားလာသော ဒေဝီ (အာကာသစာရိဏီ) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်လေ၏။

Verse 34

ततः संवत्सरस्यांते प्रसन्ना तस्य देवता । प्रोवाच वद यत्कृत्यं सिद्धाहं तव सन्मुने

ထို့နောက် တစ်နှစ်ကုန်ဆုံးချိန်၌ ထိုဒေဝတာသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူ့အား မိန့်တော်မူလေ၏—“အို မုနိမြတ်၊ လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာကို ပြောလော့; ငါသည် စိဒ္ဓိပြည့်စုံပြီး သင်အတွက် အဆင်သင့်ရှိ၏” ဟု။

Verse 35

अगस्त्य उवाच । यदि देवि प्रसन्ना मे तदास्यं विश सत्वरम् । येन संशोषयाम्याशु समुद्रं देवि वाग्यतः

အဂස්တျာ မိန့်တော်မူသည်– «ဒေဝီ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် နှစ်သက်ပါက အလျင်အမြန် ကျွန်ုပ်၏ ပါးစပ်ထဲ ဝင်ပါ။ သင်၏ ဝါစ/အရှင်မေတ္တာပေးသော အာနုဘော်ကြောင့် ပင်လယ်ကို လျင်မြန်စွာ ခြောက်သွေ့စေမည်»။

Verse 36

सा तथेति प्रतिज्ञाय प्रविष्टा सत्वरं मुखे । संशोषणी महाविद्या तस्यर्षेर्भावितात्मनः

သူမက «အဲဒီအတိုင်းပဲ» ဟု ကတိပြု၍ အလျင်အမြန် ပါးစပ်ထဲ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုသည်မှာ “သံရှိုးသဏီ” ဟု ခေါ်သော မဟာဝိဒ္ယာဖြစ်၍ စိတ်ဝိညာဉ်ကို သာဓနာဖြင့် သန့်စင်ထားသော ထိုရိရှိထံသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

Verse 37

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः । धृतायुधकरा हृष्टाः संनद्धा युद्धहेतवे

ထိုအချိန်အတွင်း အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်ဘုရားအားလုံး ရောက်လာကြသည်။ လက်တွင် လက်နက်ကိုင်ထား၍ ဝမ်းမြောက်လှစွာ၊ စစ်အတွက် အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ကာ တိုက်ပွဲအကြောင်းကြောင့် အဆင်သင့်ဖြစ်ကြသည်။

Verse 38

ततः संप्रस्थितो विप्रो देवैः सर्वैः समाहितः । वारिराशिं समुद्दिश्य संशुष्कवदनस्तदा

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ ရိရှိသည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ အကူအညီဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်။ ပင်လယ်အစုကို ရည်ညွှန်းကာ အာရုံစိုက်သဖြင့် ထိုအခါ သူ၏ မျက်နှာသည် ခြောက်သွေ့လာခဲ့သည်။

Verse 39

अथ गत्वा समुद्रांतं स्तूयमानो दिवालयैः । पिपासाकुलितोऽतीव सर्वान्देवानुवाच ह

ထို့နောက် သူသည် ပင်လယ်ကမ်းသို့ ရောက်သွားပြီး ကောင်းကင်နေထိုင်သူများက ချီးမွမ်းနေကြသည်။ ရေငတ်လွန်စွာ ခံစားနေရသဖြင့် နတ်ဘုရားအားလုံးကို မိန့်ကြား하였다။

Verse 40

एषोऽहं सागरं सद्यः शोषयिष्यामि सांप्रतम् । यूयं भवत सोद्योगा वधाय सुरविद्विषाम्

ယခု ငါသည် မဟာသမုဒ္ဒရာကို ချက်ချင်း ခြောက်သွေ့စေမည်။ သင်တို့အားလုံး တပ်ဆင်ပြင်ဆင်၍ နတ်တို့၏ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ထွက်ခွာကြလော့။

Verse 41

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिः सोऽथ मत्स्यकच्छपसंकुलम् । हेलया प्रपपौ कृत्स्नं ग्राहैः कीर्णं महार्णवम्

စူတာက ပြောသည်—ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုမုနိသည် အားမထုတ်ဘဲ ငါးနှင့် လိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ မိကျောင်းများဖြင့် ထူထပ်သော မဟာသမုဒ္ဒရာကို အကုန်လုံး သောက်သွားလေ၏။

Verse 42

ततः स्थलोपमे जाते ते दैत्याः सुरसत्तमैः । वध्यन्ते निशितैर्बाणैः समन्ताद्विजिगीषुभिः

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်သည် မြေခိုင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသောအခါ အောင်ပွဲလိုလားသော နတ်အထွဋ်အမြတ်တို့က ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် အရပ်ရပ်မှ ဒါနဝများကို သတ်ဖြတ်ကြလေ၏။

Verse 43

अथ कृत्वा महद्युद्धं यथा शक्त्यातिदारुणम् । हतभूयिष्ठशेषा ये भित्त्वा भूमिं गता अधः

ထို့နောက် မိမိတို့၏ အင်အားအတိုင်း အလွန်ကြမ်းတမ်းသော စစ်ပွဲကြီးကို ဆင်နွှဲပြီးနောက် အများစု သတ်ဖြတ်ခံရသဖြင့် ကျန်ရစ်သူတို့သည် မြေပြင်ကို ဖောက်ခွဲကာ အောက်ဘက်သို့ ဆင်းသွားကြလေ၏။

Verse 44

ततः प्रोचुः सुराः सर्वे स्तुत्वा तं मुनिसत्तमम् । परित्यज जलं भूयः पूरणार्थं महोदधेः

ထို့နောက် နတ်အားလုံးသည် ထိုမုနိအထွဋ်အမြတ်ကို ချီးမွမ်းကာ ပြောကြသည်—“မဟာသမုဒ္ဒရာ ပြန်လည်ပြည့်စုံစေရန် ရေကို ထပ်မံ လွှတ်ပေးပါ” ဟု။

Verse 45

नैषा वसुमती विप्र समुद्रेण विनाकृता । राजते वस्तुसंत्यक्ता यथा नारी विभूषिता

အို ဗြာဟ္မဏာ၊ သမုဒ္ဒရာမရှိလျှင် ဤမြေမတီ မတောက်ပနိုင်။ အရေးပါသောရတနာကင်းသကဲ့သို့၊ အလှဆင်ထားသော်လည်း ပြည့်စုံမှုမရှိသော မိန်းမတစ်ဦးနှင့်တူ၏။

Verse 46

अगस्त्य उवाच । या मयाऽराधिता विद्या वर्षंयावत्प्रशोषणी । तया पीतमिदं तोयं परिणामगतं तथा

အဂஸ္တျက ပြောသည်— ငါက ပူဇော်အာရాధနာပြုထားသော သာသနာတန်ခိုး (ဝိဒ္ယာ) သည် တစ်နှစ်တိုင်အောင် ရေကို ခြောက်သွေ့စေနိုင်၏။ ထိုတန်ခိုးကြောင့် ဤရေကို ငါသောက်ပြီး၊ ထို့အတိုင်း ငါ့အတွင်း၌ ပြောင်းလဲသွားပြီ။

Verse 47

एष यास्यति वै पूर्तिं भूयोऽपि वरुणालयः । खातश्चागाधतां प्राप्तो गंगातोयैः सुनिर्मलैः

ဤဝရုဏာလယ—ဝရုဏ၏အိမ်ရာဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာ—သည် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ပြည့်ဝလာမည်။ ထို့ပြင် တူးဖော်ထားသော ချိုင့်ဝှမ်းသည် နက်ရှိုင်းလာ၍ အလွန်သန့်ရှင်းသော ဂင်္ဂါရေများဖြင့် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းခံရမည်။

Verse 48

सगरोनाम भूपालो भविष्यति महीतले । तत्पुत्राः षष्टिसाहस्राः खनिष्यंति न संशयः

မြေပြင်ပေါ်၌ စဂရဟု အမည်ရသော ဘုရင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာမည်။ ထိုဘုရင်၏ သားတော် ခြောက်သောင်းသည် မသံသယဘဲ မြေကို တူးဖော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 49

तस्यैवान्वयवान्राजा भविष्यति भगीरथः । स ज्ञातिकारणाद्गंगां ब्रह्मांडादानयिष्यति

ထိုမျိုးရိုးအတွင်း၌ပင် ဘဂီရထဟု အမည်ရသော ဘုရင်တစ်ပါး မွေးဖွားလာမည်။ မိမိဆွေမျိုးတို့အတွက် အကြောင်းကြောင့် ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဘြဟ္မာလောက—ကမ္ဘာဗဟိုအာကာသမှ—ဆင်းသက်အောင် ခေါ်ဆောင်လာမည်။

Verse 50

प्रवाहेण ततस्तस्याः समंतादंभसांनिधिः । भविष्यति सुसंपूर्णः सत्यमेतन्मयोदितम्

ထို့နောက် သူမ၏စီးဆင်းသောရေကြောင်းကြောင့် ရေ၏ဘဏ္ဍာတိုက်ဖြစ်သော သမုဒ္ဒရာသည် အရပ်ရပ်၌ ပြည့်စုံလုံးဝ ဖြစ်လာမည်။ ဤသည်မှာ ငါကြေညာသော အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 51

देवा ऊचुः । देवकृत्यं मुनिश्रेष्ठ भवता ह्युपपादितम् । तस्मात्प्रार्थय चित्तस्थं वरं सर्वं मुनीश्वर

ဒေဝတားတို့က ဆိုကြသည်– «မုနိမြတ်ကြီး၊ သင်သည် ဒေဝတို့၏ တာဝန်ကို အမှန်တကယ် ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီ။ ထို့ကြောင့် မုနိအရှင်၊ သင်၏နှလုံးသား၌ တည်သော ဆုတောင်းအလိုအလျောက် မည်သည့်ဗရဒာန်မဆို တောင်းလော့»။

Verse 52

अगस्त्य उवाच । चमत्कारपुरे क्षेत्रे मया पीठान्यशेषतः । आनीतानि प्रभावेन मंत्राणां सुरसत्तमाः

အဂஸ္တျက ဆိုသည်– «ဒေဝမြတ်တို့၊ မန္တရ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် ချမတ်ကာရပုရ မြတ်နယ်မြေသို့ ပီဋ္ဌာများအားလုံးကို မကျန်မလပ် ယူဆောင်လာခဲ့သည်»။

Verse 53

तस्मात्तेषां सदा वासस्तत्रैवास्तु प्रभावतः । सर्वासां योगिनीनां च मातॄणां च विशेषतः

ထို့ကြောင့် ထိုအာနုဘော်ကြောင့် သူတို့၏ နေထိုင်ရာသည် ထိုနေရာ၌ပင် အစဉ်တည်ရှိပါစေ—အထူးသဖြင့် ယောဂိနီတို့အားလုံးနှင့် မာတೃများ (မာတೃကာ) တို့၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 54

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां तानि यः श्रद्धयाऽन्वितः । पूजयिष्यति तस्य स्यात्समस्तं मनसेप्सितम्

အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့၌ ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ထိုအရာတို့ကို ပူဇော်သူအတွက် စိတ်၌လိုချင်သမျှ အားလုံး ပြည့်စုံလာမည်။

Verse 55

देवा ऊचुः । यस्माच्चित्राणि पीठानि त्वयानीतानि तत्र हि । तस्माच्चित्रेश्वरं नाम पीठमेकं भविष्यति

နတ်တို့က ဆိုကြသည်။ သင်က အံ့ဖွယ် ပီဋ္ဌာများကို အမှန်တကယ် ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာသောကြောင့် ထိုနေရာရှိ ပီဋ္ဌာတစ်ခုသည် «စိတြေရှွရ» ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားလာမည်။

Verse 56

यो यं काममभिध्याय तत्र पूजां करिष्यति । योगिनीनां च विद्यानां मातॄणां च विशेषतः

မည်သူမဆို မိမိလိုအင်ဆန္ဒတစ်ရပ်ကို စိတ်တွင် တည်စေ၍ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်လျှင်—အထူးသဖြင့် ယောဂိနီများ၊ ဝိဒျာများ (ဒေဝီ၏ အင်အားများ) နှင့် မာတೃများကို—

Verse 57

तंतं कामं नरः शीघ्रं संप्राप्स्यति महामुने । अस्माकं वरदानेन यद्यपि स्यात्सुपापकृत्

မဟာမုနိရေ၊ ငါတို့ပေးသော အာနုဘော်ကြောင့် ထိုသူသည် ထိုဆန္ဒကို လျင်မြန်စွာ ရရှိမည်၊ အလွန်အမင်း အပြစ်ကြီးသူဖြစ်သော်လည်းပင်။

Verse 58

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे तमामन्त्र्य मुनीश्वरम् । गतास्त्रिविष्टपं हृष्टाः सोऽप्यगस्त्यः स्वमाश्रमम्

ဤသို့ ပြောပြီးနောက် နတ်အားလုံးသည် မုနိမင်းကို နှုတ်ဆက်ခွင့်တောင်းကာ ဝမ်းမြောက်လျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားကြသည်။ အဂஸ္တျာလည်း မိမိအာရှရမ်သို့ ပြန်သွား၏။

Verse 59

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं यथा स पयसांनिधिः । अगस्त्येन पुरा पीतो देवकार्यप्रसिद्धये

စူတက ပြောသည်။ နတ်တို့၏ အမှုကိစ္စ အောင်မြင်စေရန်အတွက် ရှေးက အဂஸ္တျာသည် ရေများ၏ သိုလှောင်ရာဖြစ်သော ထိုသမုဒ္ဒရာကို သောက်သုံးခဲ့ပုံကို သင်တို့အားလုံးထံ ငါ ပြောပြပြီးပြီ။