Adhyaya 34

Verse 1

। ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तं मुनिं प्रति सूतज । त्वया पुरा सुरार्थाय प्रपीतः पयसांनिधिः

ရိရှိတို့က ပြော၏ — «အို သုတ၏သား၊ သင်ပြောခဲ့သော ထိုမုနိအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍၊ ရှေးကာလ၌ နတ်တို့အကျိုးအတွက် နို့ပင်လယ်ကို မည်သို့ သောက်ကုန်ခဲ့သနည်း»။

Verse 2

तत्त्वं सूतज नो ब्रूहि विस्तरेण महामते । यथा तेन पुरा पीतो मुनिना पयसांनिधिः

«အို ဉာဏ်ပညာကြီးသော သုတဇ၊ ထိုအကြောင်းအမှန်ကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။ ရှေးကာလ၌ ထိုမုနိက နို့ပင်လယ်ကို မည်သို့ သောက်ခဲ့သနည်း»။

Verse 3

सूत उवाच । कालेया इति विख्याताः पुरा दानवसत्तमाः । संभूताः सर्वदेवानां वीर्योत्साहप्रणाशकाः

သုတက ပြော၏ — «ရှေးကာလ၌ ကာလေယာဟု အမည်ကျော်ကြားသော ဒာနဝတို့အထဲမှ အထူးမြတ်ဆုံးတို့ ပေါ်ထွန်းလာကြ၍ နတ်အားလုံး၏ အင်အားနှင့် စိတ်ဓာတ်ကို ဖျက်ဆီးသူများ ဖြစ်ကြ၏»။

Verse 4

ततस्तैः पीडितं दृष्ट्वा विष्णुना प्रभविष्णुना । त्रैलोक्यं शक्तियोगेन प्रोक्तो देवो महेश्वरः

ထိုသူတို့ကြောင့် သုံးလောက ပင်ပန်းနာကျင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အင်အားကြီးမြတ်သော သခင်ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ ဒေဝီသက္တိယောဂ အာနုဘော်ဖြင့် မဟေရှွရ ဘုရားသို့ မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 5

एतदीशान दैतेयैस्त्रैलोक्यं परिपीडितम् । कालिकेयैर्महावीर्येस्तस्मात्कार्यो महाहवः । अद्यैव तैः समं देव समासाद्य धरातलम्

«အို ဣရှာနာ၊ ကာလိကေယ ဒိုင်တျာတို့၏ အင်အားကြီးမားမှုကြောင့် သုံးလောကသည် ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ခံနေရသည်။ ထို့ကြောင့် မဟာစစ်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အို ဒေဝ၊ ယနေ့ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းလာ၍ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံကာ တိုက်ခိုက်တော်မူပါ»။

Verse 6

ततो विष्णुश्च रुद्रश्च सहस्राक्षः सुरैः सह । शितशस्त्रधराः सर्वे संप्राप्ता धरणीतलम्

ထို့နောက် ဗိဿဏုနှင့် ရုဒြာ၊ ထို့ပြင် သဟသ္ရာက္ခ (ဣန္ဒြ) သည် နတ်တို့နှင့်အတူ၊ အားလုံးက တောက်ပမြက်မြက်သော လက်နက်ချွန်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် မြေပြင်သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 7

अथ ते दानवाः सर्वे श्रुत्वा देवान्समागतान् । युद्धार्थं सहसा जग्मुः संमुखाः कोपसंयुताः

နတ်တို့ စုဝေးလာကြသည်ဟု ကြားသိသောအခါ ဒာနဝတို့ အားလုံးသည် စစ်ပွဲအတွက် ချက်ချင်း ထွက်ခွာ၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုးဝင်လာကြပြီး ဒေါသဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြ၏။

Verse 8

ततोऽभवन्महायुद्धं देवानां दानवैः सह । त्रैलोक्यं कंपितं येन समस्तं भय विह्वलम्

ထို့နောက် နတ်တို့နှင့် ဒာနဝတို့အကြား မဟာစစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထိုစစ်ပွဲကြောင့် သုံးလောကလုံးလုံး လှုပ်ခတ်သွားပြီး အားလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကြ၏။

Verse 9

अथ कालप्रभोनाम दानवो बलगर्वितः । स शक्रं पुरतो दृष्ट्वा वज्रोच्छ्रितकरं स्थितम् । प्रोवाच प्रहसन्वाक्यं मेघगम्भीरनिःस्वनः

ထို့နောက် အင်အားဂုဏ်မာန်ကြီးသော ဒါနဝါ “ကာလပရဘ” ဟူသူသည်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် လက်မြှောက်၍ ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးလက်နက်) ကိုင်ထားသော သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) ကိုမြင်လျှင်၊ မထီမဲ့မြင် ရယ်မောကာ မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် စကားဆို၏။

Verse 10

मुंच वज्र सहस्राक्ष पश्यामि तव पौरुषम् । चिरात्प्राप्तोऽसि मे दृष्टिं दिष्ट्या त्वं त्रिदिवेश्वरः

«ဝဇ္ဇရကို ပစ်လော့၊ မျက်တစ်ထောင်ရှိသူ (သဟသ္ရာက္ခ) ရေ—သင်၏ သတ္တိကို ငါမြင်လို၏။ ကြာမြင့်စွာနောက်မှ သင်သည် ငါ့မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်လာပြီ; ကံကောင်းလှစွာ သင်သည် သုံးလွှာကောင်းကင်၏ အရှင်ဖြစ်၏!»

Verse 11

ततश्चिक्षेप संक्रुद्धस्तस्य वज्रं शतक्रतुः । सोऽपि तल्लीलया धृत्वा जगृहे सव्यपाणिना

ထို့နောက် ဒေါသထွက်သော သတကရတု (အိန္ဒြာ) သည် သူ့ထံသို့ ဝဇ္ဇရကို ပစ်ချ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူက အပျော်ကစားသကဲ့သို့ လွယ်ကူစွာ ဖမ်းယူကာ ဘယ်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။

Verse 12

ततः शक्रं समुद्दिश्य गदां गुर्वीं मुमोच सः । सर्वायसमयीं रौद्रां यमजिह्वामिवापराम्

ထို့နောက် သက္ကရာကို ရည်ရွယ်၍ သူသည် အလွန်လေးလံသော ဂဒါကို ပစ်လွှတ်၏—သံတုံးတစ်လုံးလုံးဖြစ်၍ ကြမ်းတမ်းကြောက်မက်ဖွယ်၊ ယမ၏လျှာ (သေမင်းလက်နက်) တစ်ခုထပ်မံသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 13

तया हतः सहस्राक्षो विसंज्ञो रुधिरप्लुतः । ध्वजयष्टिं समाश्रित्य संनिविष्टो रथोपरि

ထိုဂဒါဖြင့် ထိခိုက်သဖြင့် မျက်တစ်ထောင်ရှိသူ (သဟသ္ရာက္ခ) သည် သတိလစ်ကာ သွေးစိုရွှဲသွား၏။ အလံတိုင်ကို မှီကာ ရထားပေါ်တွင် လဲလျောင်းထိုင်နေ၏။

Verse 14

अथ तं मातलिर्दृष्ट्वा विसंज्ञं वलघातिनम् । प्राङ्मुखं च रथं चक्रे संस्मरन्सारथेर्नयम्

ဗလဃာတိန် (အိန္ဒြ) သတိလစ်နေသည်ကို မာတလီမြင်၍၊ ရထားကို အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူအောင် လှည့်ကာ၊ ရထားမောင်း၏ နည်းဗျူဟာကို သတိရလျက် ပြုလုပ်하였다။

Verse 15

ततः पराङ्मुखीभूते रथे शक्रस्य संगरे । दुद्रुवुर्भयसंत्रस्ताः सर्वे देवाः समंततः

ထို့နောက် စစ်မြေပြင်၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြ) ၏ ရထားက နောက်သို့လှည့်သွားသောအခါ၊ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော နတ်အားလုံးသည် အရပ်ရပ်သို့ ပြေးလွှားထွက်ပြေးကြသည်။

Verse 16

आदित्या वसवो रुद्रा विश्वेदेवा मरुद्गणाः । व्रीडां विहाय विध्वस्ताः पृष्ठदेशे शितैः शरैः

အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများ၊ ဝိශ්ဝေဒေဝများနှင့် မရုတ်တပ်စုတို့သည် အရှက်ကိုပင် ပစ်ချကာ၊ နောက်ကျောတွင် ထက်မြက်သော မြားများထိုးဖောက်လျက် ချိုးဖျက်ခံရကြသည်။

Verse 17

अथ भग्नं बलं दृष्ट्वा दानवैर्मधुसूदनः । आरुह्य गरुडं तूर्णं कालप्रभमुपाद्रवत्

ထို့နောက် ဒာနဝတို့က တပ်ကို ချိုးဖျက်ထားသည်ကို မြင်သော မဓုသူဒန (ဗိෂ္ဏု) သည် ဂရုဍပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ တက်စီးကာ ကာလပရဘကို တိုက်ခိုက်ရန် အလျင်အမြန် ချီတက်သွားသည်။

Verse 19

स तैराच्छादितो विष्णुः शुशुभे च समंततः । सम्यक्पुलकितांगश्च रक्ताचल इवापरः

သူတို့က ဝိုင်းကာ ဖုံးလွှမ်းထားသော်လည်း ဗိෂ္ဏုသည် အရပ်ရပ်၌ ထွန်းလင်းတောက်ပ၏။ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် ရဲရင့်သတ္တိ၏ တုန်လှုပ်ပူလကာ ဖြစ်ပေါ်၍ အနီရောင်တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ထင်ရှားလေသည်။

Verse 20

ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैः शरैः कंकपतत्रिभिः । छेदयित्वेषुजालानि दैतेयान्निजघान सः

ထို့နောက် Śārṅga ဟူသော လေးမှ လွှတ်သော မြှားများကို (ငှက်ကောင်ပျံအမွှေးတပ်၍) ပစ်လွှတ်ကာ လက်နက်မြှားကွန်ယက်တို့ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဒိုင်တျယတို့ကို ထိုးသတ်လေ၏။

Verse 21

ततो दैत्यगणाः सर्वे हन्यमाना सुरारिणा । त्रातारं नाभ्यगच्छंत मृगाः सिंहार्दिता इव

ထို့နောက် နတ်တို့၏ ရန်သူက သတ်ဖြတ်နေသဖြင့် ဒိုင်တျယအဖွဲ့အားလုံးသည် ကာကွယ်သူကို မတွေ့နိုင်ကြ၊ ခြင်္သေ့က နှိပ်စက်သော သမင်များကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे दैत्यः कालखंज इति स्मृतः । स कोपवशमापन्नो वासुदेवमुपाद्रवत्

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် Kālakhaṃja ဟု ခေါ်သော ဒိုင်တျယတစ်ဦး ပေါ်လာ၍ ဒေါသလွှမ်းမိုးသဖြင့် ဝါစုဒေဝကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာလေ၏။

Verse 23

स हत्वा पञ्चभिर्बाणैर्वासुदेवं शिला शितैः । जघान गरुडं क्रुद्धो दशभिर्नतपर्वभिः

သူသည် ကျောက်ကဲ့သို့ စူးရှသော မြှားငါးစင်းဖြင့် ဝါစုဒေဝကို ထိုးနှက်ပြီး၊ ဒေါသထွက်လျက် အဆစ်ကွေး (ချိတ်ဆူး) ပါသော မြှားဆယ်စင်းဖြင့် ဂရုဍကိုလည်း ထိုးနှက်လေ၏။

Verse 24

ततः सुदर्शनं चक्रं तस्य दैत्यस्य माधवः । प्रमुमोच वधार्थाय ज्वालामालासमावृतम्

ထို့နောက် မာဓဝသည် ထိုဒိုင်တျယကို သတ်ရန် မီးလောင်တန်းကွင်းဖြင့် ဝန်းရံထားသော စုဒർശန စက်ရကို ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 25

सोऽपि तच्चक्रमालोक्य वासुदेवकराच्च्युतम् । आगच्छंतं प्रसार्यास्यं ग्रस्तुं तत्संमुखो ययौ

ဝါသုဒေဝ၏ လက်မှ လွှတ်လိုက်သော စက်ရ (ဒိစ္က) ကို မိမိထံသို့ လာနေသည်ကို မြင်လျှင်၊ သူလည်း မျိုချရန် ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်ရန် ရှေ့တိုးသွား하였다။

Verse 26

अग्रसच्च महादैत्यस्तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् । वासुदेवं समुद्दिश्य ततश्चिक्षेप सायकान्

မဟာဒೈတျာသည် ရှေ့တိုးလာကာ «ရပ်လော့၊ ရပ်လော့» ဟု အော်ပြော၏။ ထို့နောက် ဝါသုဒေဝကို ရည်မှန်း၍ လက်နက်မြားများကို ပစ်လွှတ်하였다။

Verse 27

ततश्चक्री स दैत्येन ग्रस्तचक्रेण ताडितः । सुपर्णेन समायुक्तो जगाम विषमां व्यथाम्

ထို့နောက် စက်ရကို ကိုင်ဆောင်သူ (သက္ကရာ/အိန္ဒြာ) သည် ထိုဒိုင်တျာက စက်ရကိုပင် ဖမ်းယူထားပြီး ထိုစက်ရဖြင့် တိုက်ခိုက်သဖြင့် ထိခိုက်ရ၏။ စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) က ကူညီနေသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဝေဒနာသို့ ကျရောက်하였다။

Verse 28

एतस्मिन्नंतरे क्रुद्धो भगवांस्त्रिपुरांतकः । दृष्ट्वा हरिं तथाभूतं शक्रं चापि पराङ्मुखम्

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘဂဝန် တ్రိပုရాంతက (ရှီဝ) သည် ဒေါသထွက်လာ၏။ ဟရိကို ထိုသို့ဖြစ်နေသည်ကိုလည်း၊ သက္ကရာကိုပါ နောက်ဆုတ်၍ မျက်နှာလွှဲနေသည်ကိုလည်း မြင်တော်မူ၏။

Verse 29

ततः शूलप्रहारेण तं निहत्य दनोः सुतम् । शरैः पिनाकनिर्मुक्तैर्जघानोच्चैस्तथा परान्

ထို့နောက် သုံးခွ (သူလ) ဖြင့် ထိုးနှက်ကာ ဒနု၏ သားကို သတ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် ပိနာကမှ လွှတ်သော မြားများဖြင့် အခြား ရန်သူတို့ကိုလည်း ထိခိုက်ကျဆုံးစေတော်မူ၏။

Verse 30

कालप्रभं प्रकालं च कालास्यं कालविग्रहम् । जघान भगवाञ्छंभुस्तथान्यानपि नायकान्

ထိုအခါ ဘုရားရှင် သမ္ဘု (Śambhu) သည် Kālaprabha၊ Prakāla၊ Kālāsya၊ Kālavigraha တို့ကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်ပြီး အခြားခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ထပ်မံနှိမ်နင်းတော်မူ၏။

Verse 31

ततः प्रधानास्ते सर्वे दानवा अपिदारुणाः । पलायनपरा जाता निरुत्साहा द्विषज्जये

ထို့နောက် ကြမ်းတမ်းသော်လည်း ဒာနဝ (Dānava) ခေါင်းဆောင်များအားလုံးသည် ထွက်ပြေးရန်သာ စိတ်ထားလာကြ၍ ရန်သူ၏ အောင်ပွဲရှေ့တွင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြ၏။

Verse 32

ततः शक्रश्च विष्णुश्च लब्धसंज्ञौ धृतायुधौ । श्लाघयंतौ महादेवं संस्थितौ रणमूर्धनि

ထို့နောက် သက္ကရ (Śakra) နှင့် ဗိဿဏု (Viṣṇu) တို့သည် သတိပြန်လည်ရကာ လက်နက်ကိုင်ဆောင်၍ စစ်မြေရှေ့တန်း၌ ရပ်တည်ပြီး မဟာဒေဝ (Mahādeva) ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 33

एतस्मिन्नंतरे भग्नान्समुद्वीक्ष्य दनोः सुतान् । जघ्नुः शरशतैः शस्त्रैः सर्वे देवाः सवासवाः

အဲဒီအချိန်တွင် ဒနု (Danu) ၏ သားများ ပျက်စီးကာ ပြေးလွှားနေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဝါသဝ (Vāsava–အိန္ဒြ) နှင့်အတူ နတ်များအားလုံးသည် မြားရာချီနှင့် လက်နက်မျိုးစုံဖြင့် သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။

Verse 34

अथ ते हतभूयिष्ठा दानवा बलवत्तराः । हन्यमानाः शितैर्बाणैस्त्रिदशैर्जितकाशिभिः

ထို့နောက် အလွန်အားကောင်းသော်လည်း ဒာနဝများသည် အများစု သေဆုံးကြပြီး အောင်ပွဲရောင်ခြည်တောက်ပသော နတ်များ၏ ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ထိုးနှက်ခံရကြ၏။

Verse 35

अगम्यं मनसा तेषां प्रविष्टा वरुणालयम् । शस्त्रैश्च क्षतसर्वांगा हतनाथाः सुदुःखिताः

စိတ်ကူးမမီသောအထိ သူတို့သည် ဝရုဏ၏ နေရာတော်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။ လက်နက်ဒဏ်ကြောင့် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး ထိခိုက်ဒဏ်ရာရ၍ ခေါင်းဆောင်များ သတ်ဖြတ်ခံရကာ အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှု၌ ကျရောက်ကြ၏။