Adhyaya 267

Verse 1

सूत उवाच । तस्मादेषा महाराज शिवरात्रिर्विपश्चिता । कर्तव्या पुरुषेणात्र लोकद्वयमभीप्सुना

စူတက ပြော၏—ထို့ကြောင့် မဟာမင်းကြီးရေ၊ ဉာဏ်ပညာပါသော ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) ဝရတကို ဤလောကနှင့် နောက်လောက နှစ်လောက၏ ကောင်းကျိုးကို လိုလားသူ ယောက်ျားတစ်ဦးက မဖြစ်မနေ ကျင့်ဆောင်ရမည်။

Verse 2

आनर्त उवाच । मंकणेश्वरमाहात्म्यं मया विस्तरतः श्रुतम् । शिवरात्रिसमोपेतं यत्त्वया परिकीर्तितम्

အာနရတက ပြော၏—သင်က ပြန်လည်ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ ရှိဝရာထရီ (Śivarātri) ဝရတနှင့်အတူ မင်္ကဏေရှွရ (Maṅkaṇeśvara) ၏ မဟိမကို ကျွန်ုပ် အသေးစိတ် နားထောင်ပြီးပါပြီ။

Verse 3

सांप्रतं वद मे कृत्स्नं सिद्धेश्वरसमुद्भवम् । विस्तरेण महाभाग परं कौतूहलं हि मे

ယခုအခါ စိဒ္ဓေရှွရ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို အပြည့်အစုံ၊ အသေးစိတ်ဖြင့် ပြောပြပါ၊ အဘုန်းရှိသူရေ၊ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှု အလွန်ကြီးမားပါသည်။

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । सिद्धेश्वर इति ख्यातो महादेवो महीपते । तस्योत्पत्तिस्त्वया पूर्वं श्रुतात्र वदतो मम

ဘရ္တෘယဇ္ဉက ပြောသည်– အို မြေကြီး၏အရှင် မဟာဒေဝသည် ဤနေရာ၌ ‘စိဒ္ဓေရှွရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားသည်။ ထိုအရှင်၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို သင်ယခင်က ကြားဖူးပြီးသားပင်; သို့သော်လည်း ငါပြန်လည် ရှင်းပြမည်ကို နားထောင်လော့။

Verse 5

सांप्रतं तत्फलं वच्मि तस्मिन्दृष्टे तु दानजम् । यत्फलं जायते नॄणां चक्रवर्तित्व संभवम्

ယခုအခါ ထိုသန့်ရှင်းရာကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ပေးကမ်းလှူဒါန်းခြင်းမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်အကျိုးကို ငါကြေညာမည်။ ထိုကုသိုလ်ကြောင့် လူတို့အတွက် စကြဝတီအဖြစ် ရောက်နိုင်ခြင်း၏ အလားအလာ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 6

तुलापुरुषदानं च तत्र राजन्प्रशश्यते । य इच्छेच्चक्रवर्तित्वं समस्ते धरणीतले

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ‘တူလာပုရုသ-ဒါန’ ဟူသော လှူဒါန်းမှုကို အထူးချီးမွမ်းကြသည်—မြေပြင်တစ်လွှားလုံးအပေါ် စကြဝတီအာဏာကို လိုလားသူအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 7

आनर्त उवाच । तुलापुरुषदानस्य यो विधिः परिकीर्तितः । तं मे सर्वं समाचक्ष्व विस्तरेण महामुने

အာနရတက ပြောသည်– “အို မဟာမုနိ၊ တူလာပုရုသ-ဒါန အတွက် ကြေညာထားသော နည်းလမ်းအစဉ်အလာအားလုံးကို အသေးစိတ်ဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။”

Verse 8

भर्तृयज्ञ उवाच । चंद्रसूर्योपरागे वा अयने विषुवे तथा । तीर्थे वा पुरुषश्रेष्ठ तुलापुरुषसंभवम्

ဘဟတ္တရိယဇ္ဉာ မိန့်တော်မူသည်– «အို လူတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး၊ တူလာပုရုသ ကုသိုလ်ကမ္မကို လ၊ နေ ကြတ်ခြင်းအခါ၊ အယန (နေရပ်ပြောင်း) အခါ၊ ဗိသုဝ (ညီမျှနေ့) အခါ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ပြုလုပ်နိုင်သည်»။

Verse 9

प्रशंसंति विधिं सम्यक्प्राप्ते वा चेंदुसंक्षये । ब्राह्मणानां सुदांतानामनुष्ठानवतां सताम्

လ၏ လျော့နည်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြတ်ချိန် ရောက်လာသော်၊ ထိုနည်းလမ်းမှန်ကန်မှုကို အထူးချီးမွမ်းကြသည်—ဝေဒသင်ကြားမှုနှင့် ဝရတ (သီလကတိ) ကို တည်ကြည်စွာ ထမ်းဆောင်သော၊ စည်းကမ်းကောင်း၍ သီလပြည့်ဝသည့် ဘြာဟ္မဏတို့နှင့်အတူ ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 10

वेदाध्ययनयुक्तानां निर्दोषाणां च पार्थिव । विभज्य स भवेद्देयो नैकस्य च कथंचन

အို မင်းကြီး၊ အလှူကို ဝေဒပညာလေ့လာနေသူများနှင့် အပြစ်ကင်းစင်သူများထံသာ ပေးအပ်ရမည်။ ထို့ပြင် များစွာသောသူတို့အကြား ခွဲဝေပေးရမည်—ဘယ်အခါမျှ တစ်ဦးတည်းထံ မပေးရ။

Verse 12

शुचौ देशे समे पुण्ये पूर्वोत्तरप्लवे शुभे । मंडपं कारयेद्विद्वान्रम्यं ष़ोशहस्तकम् । तन्मध्ये कारयेद्वेदिं चतुर्हस्त प्रमाणतः । यजमानस्य हस्तेन हस्तैकेन समुच्छ्रिताम्

သန့်ရှင်း၍ ပြေပြစ်ကာ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော နေရာ—အရှေ့ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်သို့ လျောဆင်းသည့် မင်္ဂလာမြေပြင်ပေါ်တွင်—ပညာရှိသည် လှပသော မဏ္ဍပကို လက်တံ ၁၆ တံ အတိုင်း ဆောက်စေရာ၏။ ထိုအလယ်၌ လက်တံ ၄ တံ အတိုင်းရှိသော ဝေဒီ (ပူဇော်ပလက်ဖောင်း) ကို တည်ဆောက်၍ ယဇမာန်၏ လက်အတိုင်း လက်တံ ၁ တံ မြှောက်တင်စေရာ၏။

Verse 14

चतुर्हस्तानि कुण्डानि चतुर्दिक्षु प्रकल्पयेत । एकहस्तप्रमाणानि आयामव्यासविस्तरात् । ऐशान्यामपरां वेदिं हस्तमात्रां न्यसेच्छुभाम् । रत्निमात्रोत्थितां चैव ग्रहांस्तत्र प्रकल्पयेत्

လေးဘက်လေးဒిశ၌ လက်တံ ၄ တံ အရွယ်ရှိသော ကုဏ္ဍ (မီးကန်) များကို စီမံထားရမည်။ ကုဏ္ဍတစ်ခုချင်းစီတွင် အလျား၊ အနံ၊ အကျယ်ကို လက်တံ ၁ တံ စံနှုန်းဖြင့် သတ်မှတ်ရမည်။ အရှေ့မြောက်ဘက်၌ လက်တံ ၁ တံ အရွယ်ရှိ မင်္ဂလာဝေဒီတစ်ခု ထပ်မံထား၍ ထိုနေရာတွင် ရဟာ (ritual supports) များကို လက်မောင်းအလျား (span) အမြင့်အထိ မြှောက်တင်စီမံရမည်။

Verse 15

युग्मांश्च ऋत्विजः कार्याश्चतुर्दिक्षु यथाक्रमम् । बह्वृचोऽध्वर्यश्चैव च्छंदोगाथर्वणावपि

ထုံးစံအတိုင်း လေးဘက်လုံးတွင် ယဇ္ဈပွဲဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်တို့ကို နှစ်ဦးစီ ခန့်ထားရမည်။ အဓိကအားဖြင့် ဗဟွရ္စ (ရိဂ္ဝေဒ) ပုရောဟိတ်၊ အဓ္ဝရျု (ယဇုရ္ဝေဒ) ပုရောဟိတ်၊ ထို့ပြင် ချန္ဒောဂ နှင့် အထರ್ವဏ ပုရောဟိတ်တို့လည်း ပါဝင်ရမည်။

Verse 16

तूष्णीं तु देवताहोमस्तैः कार्यः सुसमाहितैः । तल्लिंगैर्नृपतेमंत्रैः स्वशक्त्या जप एव च

ထို့နောက် ထိုပုရောဟိတ်တို့သည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစူးစိုက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ နတ်တော်များသို့ ဟောမပူဇော်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ အို မင်းကြီး၊ သင့်လျော်သော လက္ခဏာ (လိင်္ဂ) ပါသော မန္တရများဖြင့် ကိုယ့်အင်အားအတိုင်း ဂျပ (japa) ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 17

एकहस्तप्रविष्टं तु चतुर्हस्तोच्छ्रितं तथा । स्तंभद्वयं तु कर्तव्यं वेदियाम्योत्तरे स्थितम्

တိုင်ကို မြေထဲသို့ ဟတ္တတစ်ဟတ္တ ဝင်အောင် စိုက်ပြီး ဟတ္တလေးဟတ္တ အမြင့်အထိ ထောင်ရမည်။ ထို့ပြင် ယဇ္ဈဗေဒိ၏ တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တွင် တိုင်နှစ်တိုင်ကို တည်ဆောက်၍ ထားရမည်။

Verse 18

तन्मध्ये सुशुभं काष्ठं स्तंभजात्यं दृढं न्यसेत् । चन्दनः खदिरो वाथ बिल्वोवाऽश्वत्थ एव वा

ထိုတိုင်နှစ်တိုင်အကြားတွင် တိုင်အဖြစ် သင့်တော်၍ ခိုင်မာလှပသော သစ်တုံးတစ်တုံးကို တင်းကျပ်စွာ တင်ထားရမည်။ ၎င်းသည် စန္ဒန (စန္ဒကူး) သစ်၊ ခဒိရ သစ်၊ ဘိလ္ဝ သစ် သို့မဟုတ် အရှွတ္ထ သစ်ဖြစ်စေ ရသည်။

Verse 19

तिंदुको देवदारुर्वा श्रीपर्णी वा वटोऽथवा । अष्टौ वृक्षाः शुभाः शस्ताः स्तंभार्थं नृपसत्तम्

သို့မဟုတ် တိန္ဒုက သစ်၊ ဒေဝဒါရု သစ်၊ ရှရီပဏ္ဏီ သစ်၊ သို့မဟုတ် ဝဋ (ညောင်) သစ်ဖြစ်စေ ရသည်။ အို မင်းမြတ်၊ ဤသစ်ပင်ရှစ်မျိုးသည် မင်္ဂလာရှိ၍ တိုင်ပြုလုပ်ရန် ချီးမွမ်းအပ်သော သစ်ပင်များ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 20

शिक्यद्वय समोपेतां तन्मध्ये विन्यसेत्तुलाम् । स्नातः शुक्लांबरधरः शुक्लमाल्यानुलेपनः

ကြိုးချိတ်နှစ်ဖက်ပါသော တူလာ (ချိန်ခွင်) ကို အလယ်၌ တင်ထားရမည်။ ရေချိုးပြီးနောက် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်၍ အဖြူပန်းကုံးနှင့် အနံ့ဆီလိမ်းကာ သန့်ရှင်းစွာ တန်ဆာဆင်ရမည်။

Verse 21

पूरयित्वा समंताच्च लोकपालान्यथाक्रमम् । स्तंभान्संपूजयत्पश्चाद्गन्धमाल्यानुलेपनैः

ပတ်လည်အနှံ့ လောကပာလများအား အစဉ်အတိုင်း ပူဇော်အပ်နှံပြီးနောက်၊ ထို့နောက် တိုင်တန်းများကို အနံ့၊ ပန်းကုံးနှင့် အနံ့ဆီလိမ်းခြင်းတို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

तुलां च पार्थिवश्रेष्ठ पुण्याहं च प्रकीर्तयेत् । यजमानो निजैः सर्वैरायुधैः कायसंस्थितैः

ထို့ပြင် အို မင်းမြတ်အထွဋ်အမြတ်၊ တူလာပူဇော်ပွဲကို သင့်တော်စွာ ကြေညာ၍ မင်္ဂလာဝါကျ «ပုဏ္ယာဟ» ကို ရွတ်ဆိုရမည်။ ယဇမာနသည် ကိုယ်ပေါ်တွင် ထားရှိသော မိမိ၏ လက်နက်အားလုံးနှင့်အတူ တက်ရောက်ရမည်။

Verse 23

पश्चिमां दिशमास्थाय प्राङ्मुखः श्रद्धयाऽन्वितः । कृतांजलिपुटो भूत्वा इमं मंत्रमुदीरयेत्

အနောက်ဘက်သို့ တည်၍ အရှေ့ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ ယုံကြည်သဒ္ဓါပြည့်ဝ၍ လက်နှစ်ဖက်ကို အညလီဖြင့် ဆုပ်ကာ ဤမန္တရားကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 24

ब्रह्मणो दुहिता नित्यं सत्यं परममाश्रिता । काश्यपी गोत्रतश्चैव नामतो विश्रुता तुला

တူလာသည် နာမတော်ဖြင့် ထင်ရှားသော ဘြဟ္မာ၏ အမြဲတမ်း သမီးတော်ဖြစ်၍ အမြင့်ဆုံး သစ္စာတရား၌ တည်မြဲကာ ကာရှျပ မျိုးရိုးမှ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 25

त्वं तुले सत्यनामासि स्वभीष्टं चात्मनः शुभम् । करिष्यामि प्रसादं मे सांनिध्यं कुरु सांप्रतम्

အို တူလာ၊ သင်သည် ‘သစ္စာ’ ဟူသောနာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခံရသူဖြစ်၏။ ကျွန်ုပ်၏သင့်လျော်သော ဆန္ဒကောင်းကို မင်္ဂလာဖြင့် ပြည့်စုံစေပါ။ ဤပူဇော်ကာရိယကို ကျွန်ုပ်ပြုမည်—ကရုဏာပြု၍ ယခုဤနေရာ၌ နီးကပ်တည်ရှိပါ။

Verse 26

ततस्तस्यां समारुह्य स्वशक्त्या यत्समाहृतम् । दानार्थं पूर्वमायोज्यं शिक्येन्यस्मिन्नरोत्तम

ထို့နောက် ထိုချိန်ခွင်ပေါ်သို့ တက်၍ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း စုဆောင်းထားသမျှကို အလှူအတွက် အရင်ဆုံး စလင်း(ချိတ်အိတ်)ထဲ၌ စီစဉ်တင်ထားရမည်—အို လူကောင်းအမြတ်—ထိုချိန်ခွင်၌ပင်။

Verse 27

सुवर्णं रजतं वाऽथ वस्त्रं चान्यदभीप्सितम् । यावत्साम्यं भवेद्राजन्नात्मनोऽभ्यधिकं च वा

ရွှေ၊ ငွေ၊ အဝတ်အထည် သို့မဟုတ် အခြားလိုလားသော အလှူပစ္စည်းတို့ကို—အို မင်းကြီး—မိမိကိုယ်အလေးချိန်နှင့် တူညီသည့်အထိ သို့မဟုတ် ထို့ထက်ပိုအောင် ပူဇော်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 28

ततोऽभीष्टां समासाद्य देवतां शिक्यमाश्रितः । उदकं जलमध्ये च तदर्थं प्रक्षिपेद्द्रुतम्

ထို့နောက် မိမိလိုလားသော ဒေဝတာထံ ချဉ်းကပ်၍ ချိတ်အိတ်(စလင်း)ကို အားထားကာ ထိုပူဇော်ပွဲအတွက် ရေထဲအလယ်သို့ ရေကပ်ပူဇော်ကို ချက်ချင်း ပစ်ချရမည်။

Verse 29

सतिलं सहिरण्यं च साक्षतं विधिपूर्वकम् । अवतीर्य ततः सर्वं ब्राह्मणेभ्यो निवेदयेत्

နှမ်းပါ၍ ရွှေပါကာ အက္ခတ(မကွဲသော စပါးစေ့)ပါသည့်အရာတို့ကို ပူဇော်နည်းစနစ်အတိုင်း ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ထိုချိန်ခွင်/ပလက်ဖောင်းမှ ဆင်း၍ အားလုံးကို ဘြာဟ္မဏများထံ ဆက်ကပ်လှူဒါန်းရမည်။

Verse 30

यत्फलं प्राप्यते पश्चात्तदिहैकमनाः शृणु

ယခု ဤကိစ္စပြီးနောက် ရရှိမည့် အကျိုးဖလကို စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 31

अजानता जानता वा यत्पापं तु भवेत्कृतम् । तत्सर्वं नाशयेन्मर्त्यो दानस्यास्य प्रभावतः

မသိလျက်ဖြစ်စေ သိလျက်ဖြစ်စေ လူသားတစ်ဦးက ပြုမိသော အပြစ်ဟူသမျှကို ဤဒါန၏ အာနုဘော်ကြောင့် အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။

Verse 32

यावन्मात्रं कृतं पापमतीतं नृपसत्तम । तावन्मात्रं क्षयं याति तुलापुरुषदानतः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အတိတ်က ပြုခဲ့သော အပြစ်၏ ပမာဏ မည်မျှရှိသနည်း—တူလာပုရုသ ဒါနကြောင့် ထိုပမာဏအတိုင်း ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 33

ईश्वराणां समादिष्टं कायक्लेशभयात्मनाम् । पुरश्चरणमेतद्धि दानं तौल्यसमुद्भवम्

ဤချိန်တွယ်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ဒါနကို ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်းမှုကို ကြောက်ရွံ့သူတို့အတွက် အရှင်တို့က ညွှန်ကြားထားသည်။ အမှန်တကယ် ဤသည်ပင် သူတို့၏ ပုရရှ္စရဏ (ကြိုတင်ပြည့်စုံအကျင့်) ဖြစ်သည်။

Verse 34

एतद्दत्तं दिलीपेन कार्तवीर्येण भूपते । पृथुना पुरुकुत्सेन तथान्यैरपि पार्थिवैः

အို ဘုရင်၊ ဤဒါနကို ဒိလီပ၊ ကာရ္တဝီရျ၊ ပೃထု၊ ပုရုကုတ္စ နှင့် အခြား မင်းများလည်း ပေးလှူခဲ့ကြသည်။

Verse 35

एतत्पुण्यं प्रशस्यं च सर्वकामप्रदं नृणाम् । तुलापुरुषदानं च सर्वोपद्रवनाशनम्

ဤ တူလာပုရုသ ဒါနသည် ကုသိုလ်မြတ်၍ အလွန်ချီးမွမ်းခံရသည်။ လူတို့၏ ဆန္ဒအလုံးစုံကို ပေးစွမ်းကာ အန္တရာယ်အပေါင်းကို ပျောက်ကင်းစေသည်။

Verse 36

आधयो व्याधयो न स्युर्न वैधव्यं गदोद्भवम् । संजायते नृपश्रेष्ठ न वियोगः स्वबन्धुभिः । तुलापुरुषदानस्य फलमेतदुदाहृतम्

စိတ်ဒုက္ခနှင့် ရောဂါမဖြစ်ပေါ်၊ ရောဂါကြောင့် မုဆိုးမဖြစ်ခြင်းလည်း မရှိ။ အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ကိုယ့်ဆွေမျိုးသားချင်းတို့နှင့် ခွဲခွာရခြင်းမဖြစ်—ဤသည်မှာ တူလာပုရုသ ဒါန၏ အကျိုးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 37

तुलापुरुषदानस्य प्रदत्तस्य नृपोत्तम । न शक्यते कथयितुं फलं यत्स्यात्कलौ युगे

အရှင်မင်းမြတ်ကြီး၊ ကလိယုဂ၌ စည်းကမ်းတကျ ပေးအပ်သော တူလာပုရုသ ဒါန၏ အကျိုးကို အမှန်တကယ် မဖော်ပြနိုင်—စကားလုံးတို့ထက် ကျော်လွန်သည်။

Verse 38

दक्षिणामूर्तिमासाद्य सिद्धेश्वरविभोः पुरः । यः प्रयच्छति भूपाल सहस्रगुणितं फलम्

အရှင်မင်းကြီး၊ ဒက္ခိဏာမူရ္တိထံ ချဉ်းကပ်၍ တန်ခိုးတော်ကြီး စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ဘုရားရှင်၏ မျက်မှောက်၌ ပူဇော်လှူဒါန်းသူသည် အကျိုးကို တစ်ထောင်ဆ တိုးပွား၍ ရရှိသည်။

Verse 39

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्य सिद्धेश्वरं विभुम् । तुलापुरुषदानं च कर्तव्यं सुविवेकिना

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအလုံးစုံဖြင့် တန်ခိုးတော်ကြီး စိဒ္ဓေရှ္ဝရ ဘုရားရှင်ထံ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ ပညာရှိသူသည် တူလာပုရုသ ဒါနကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်သင့်သည်။

Verse 40

एकत्र सर्वतीर्थानि सर्वाण्यायतनानि च । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे कथितानि स्वयंभुवा

ဟာဋကေရှ్వర က္ෂೇತ್ರ၌ တီရ္ထအားလုံးနှင့် သန့်ရှင်းသော ဘုရားအာယတနာအားလုံးကို တစ်နေရာတည်း၌ စုဝေးထားသည်ဟု စွယမ္ဘူ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် မိန့်ကြားထားသည်။

Verse 41

सिद्धेश्वरः सुरश्रेष्ठ एकत्र समुदाहृतः । तस्मिन्दृष्टे तथा स्पृष्टे पूजिते नृपसत्तम । सर्वेषां लभते मर्त्यः फलं यत्परिकीर्तितम्

အရှင်မင်းမြတ်၊ ဒေဝတို့အထွဋ်အမြတ် စိဒ္ဓေရှ్వరသည် ဤနေရာတစ်ခုတည်း၌ တည်ရှိကြောင်း ကြေညာထားသည်။ ထိုသခင်ကို မြင်၍ ထိတွေ့၍ ပူဇော်လျှင်၊ မင်းမြတ်ရေ၊ လူသားသည် တီရ္ထနှင့် အာယတနာအားလုံး၏ ကြေညာထားသော အကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 267

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्रीसिद्धेश्वरमाहात्म्ये तुलापुरुषदानमाहात्म्यवर्णनं नाम सप्तषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှවර-က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မယနှင့် သီရိ စိဒ္ဓေရှවර မာဟာတ္မယအတွင်းရှိ «တူလာပုရုෂ-ဒါန မာဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၂၆၇ သည် အဆုံးသတ်၏။