Adhyaya 252

Verse 1

शूद्र उवाच । महदाश्चर्यमेतद्धि यत्सुरा वृक्षरूपिणः । चातुर्मास्ये समायाते सर्ववृक्षनिवासिनः

ရှုဒြက ပြော၏—“ဤသည်မှာ အလွန်အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏၊ နတ်တို့သည် သစ်ပင်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ယူကြသည်။ ခါတုರ್ಮာသျ ရောက်လာသောအခါ သူတို့သည် သစ်ပင်အားလုံးအတွင်း၌ နေထိုင်ကြ၏။”

Verse 2

भगवन्के सुरास्ते तु केषुकेषु निवासिनः । एतद्विस्तरतो ब्रूहि ममानुग्रहकाम्यया

“အရှင်ဘုရား၊ ထိုနတ်တို့သည် မည်သူများနည်း၊ မည်သည့်သစ်ပင်များအတွင်း၌ နေထိုင်ကြသနည်း။ ကျွန်ုပ်အား ကရုဏာပြုလိုသော စိတ်ဖြင့် အသေးစိတ် ပြောကြားပါ။”

Verse 3

गालव उवाच । अमृतं जलमित्याहुश्चातुर्मास्ये तदिच्छया । लीलया विधृतं देवैः पिबंति द्रुमदेवताः

ဂါလဝက ပြောသည်။ “ချာတုർമាសျ၌ သူတို့၏ အလိုတော်ကြောင့် ရေကို ‘အမရိတ’ ဟု ခေါ်ကြ၏။ နတ်တို့က လီလာဖြင့် ထိန်းထားသဖြင့် သစ်ပင်၌ နေထိုင်သော ဒေဝတာတို့သည် ထိုရေကို သောက်ကြ၏။”

Verse 4

तस्य पानान्महातृप्तिर्जायते नाऽत्र संशयः । बलं तेजश्च कांतिश्च सौष्ठवं लघुविक्रमः

ထိုရေကို သောက်သုံးခြင်းကြောင့် အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ အင်အား၊ တေဇောဓာတ်၊ အလှအပ၊ ကျန်းမာကောင်းမွန်မှုနှင့် လှုပ်ရှားရာတွင် ပေါ့ပါးသွက်လက်မှုတို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

Verse 5

गुणा एते प्रजायन्ते पानात्कृष्णांशसंभवात् । नित्यामृतस्यपानेन बलं स्वल्पं प्रजायते

ဤဂုဏ်သတ္တိတို့သည် ထိုသောက်ရည်မှ ပေါ်ထွန်းလာသည်၊ ကృష్ణ (ဗိဿဏု) ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားလာသောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ‘သာမန်’ အမရိတကို အမြဲသောက်လျှင် အင်အားသည် အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပေါ်သည်။

Verse 6

भोजनं तत्प्रशंसंति नित्यमेतन्न संशयः । तस्माच्चतुर्षु मासेषु पिबन्ति जलमेव हि

ထိုအရာကို အစာအဖြစ် အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းကြသည်—သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ထိုလေးလအတွင်း၌ သူတို့သည် အမှန်တကယ် ရေတင်သာ သောက်ကြသည်။

Verse 7

वृक्षस्थाः पितरो देवाः प्राणिनां हित काम्यया । वृक्षाणां सेवनं श्रेष्ठं सर्वमासेषु सर्वदा

ပိတೃတို့နှင့် ဒေဝတားတို့သည် သစ်ပင်များ၌ တည်နေကြပြီး သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးချမ်းသာကို ဆန္ဒပြုကြသည်။ သစ်ပင်တို့ကို စောင့်ရှောက်ဝတ်ပြုခြင်းသည် အကောင်းဆုံးသော အကျင့်ဖြစ်၏—အချိန်တိုင်း၊ လတိုင်း အမြဲတမ်း။

Verse 8

चातुर्मास्ये विशेषेण सेविताः सौख्यकारकाः । तिलोदकेन वृक्षाणां सेचनं सर्वकाम दम्

အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျာကာလတွင် ဆောင်ရွက်လျှင် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာကို ပေးတတ်သည်။ နှမ်းရေ (tilodaka) ဖြင့် သစ်ပင်များကို ရေလောင်းခြင်းသည် ဆန္ဒအားလုံး ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 9

क्षीरवृक्षाः क्षीरयुक्तैस्तोयैः सिक्ताः शुभप्रदाः । चतुष्टयं च वृक्षाणां यच्चोक्तं पूर्वतो मया

နို့ထွက်သစ်ပင်များကို နို့ရောထားသောရေဖြင့် ရေလောင်းလျှင် မင်္ဂလာကောင်းကို ပေးတတ်သည်။ ထို့ပြင် အရင်က ငါပြောခဲ့သော သစ်ပင်လေးမျိုးအစုအကြောင်း…

Verse 10

चातुर्मास्ये विशेषेण सर्वकाम फलप्रदम् । ब्रह्मा तु वटमाश्रित्य प्राणिनां स वरप्रदः

အထူးသဖြင့် စာတုർമাসျာကာလတွင် ဤဝတ်ပြုမှုသည် ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးဖလကို ပေးသည်။ ဘြဟ္မာသည် ဗဋ္ဌပင် (banyan) ကို အားကိုးကာ သတ္တဝါတို့အတွက် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 11

सावित्रीं तिलमास्थाय पवित्रं श्वेतभूषणम् । सुप्ते देवे विशेषेण तिलसेवा महाफला

နှမ်းဖြင့် ဆာဝိတြီဝတ်ကို တည်ထောင်ကာ အဖြူရောင်အလှဆင်ဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို ခံယူလျှင်—အထူးသဖြင့် ဘုရားရှင် ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ အိပ်စက်နေချိန်—နှမ်းဆိုင်ရာ ဆောင်ရွက်မှုသည် အကျိုးကြီးမားသည်။

Verse 12

तिलाः पवित्रमतुलं तिला धर्मार्थसाधकाः । तिला मोक्षप्रदाश्चैव तिलाः पापापहारिणः

နှမ်းသည် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော သန့်ရှင်းမှုဖြစ်သည်။ နှမ်းသည် ဓမ္မနှင့် အရ္ထ (အကျိုးစီးပွား) ကို ဆောင်မြောက်စေသည်; နှမ်းသည် မောက္ခကိုလည်း ပေးတတ်ပြီး နှမ်းသည် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားသည်။

Verse 13

तिला विशेषफलदास्तिलाः शत्रुविनाशनाः । तिलाः सर्वेषु पुण्येषु प्रथमं समुदाहृताः

နှမ်းသည် အထူးကောင်းကျိုးပေး၍ ရန်သူတို့ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ကုသိုလ်အမှုအရာအားလုံးတွင် နှမ်းကို အမြင့်ဆုံးဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 14

न तिला धान्यमित्याहुर्देवधान्यमिति स्मृतम् । तस्मात्सर्वेषु दानेषु तिल दानं महोत्तमम्

နှမ်းကို သာမန် ‘စပါးသီးနှံ’ ဟု မဆိုကြ; ‘နတ်တို့၏ သီးနှံ’ ဟု မှတ်သားထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဒါနအားလုံးတွင် နှမ်းဒါနသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 15

कनकेन युता येन तिलादत्तास्तु शूद्रज । ब्रह्महत्यादिपापानां विनाशस्तेन वै कृतः

အို ရှူဒြာ၏ သားရေ၊ ရွှေနှင့်အတူ နှမ်းကို ဒါနပြုသူအားဖြင့် ဘြဟ္မဟတ္ယာ စသည့် အပြစ်တို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို အမှန်တကယ် ပြုစေသည်။

Verse 16

सावित्री च तिलाः प्रोक्ता सर्वकार्यार्थसाधकाः । तिलैस्तु तर्पणं कुर्याच्चातुर्मास्ये विशेषतः

သာဝိတြီနှင့် နှမ်းကို အလုပ်ကိစ္စနှင့် အလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသူဟု သင်ကြားထားသည်။ အထူးသဖြင့် ချာတုർമាសျာကာလတွင် နှမ်းဖြင့် တර්ပဏ ပြုရမည်။

Verse 17

तिलानां दर्शनं पुण्यं स्पर्शनं सेवनं तथा । हवनं भक्षणं चैव शरीरोद्वर्त्तनं तथा

နှမ်းကို မြင်ရခြင်းပင် ကုသိုလ်ဖြစ်၏—ထိတွေ့ခြင်း၊ အသုံးပြုခြင်းလည်း ထိုနည်းတူ။ မီးဟောမ၌ ပူဇော်ခြင်း၊ စားသုံးခြင်း၊ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ် လိမ်းနှိပ်ခြင်းတို့လည်း သန့်ရှင်းမြတ်သော အမှုများဖြစ်၏။

Verse 18

सर्वथा तिलवृक्षोऽयं दर्शनादेव पापहा । चातुर्मास्ये विशेषेण सेवितः सर्वसौख्यदः

နည်းလမ်းအားလုံးဖြင့် ဤနှမ်းပင်သည် မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကိုဖျက်သိမ်းပေး၏။ ချာတုർമាសျာကာလတွင် အထူးသဖြင့် စောင့်ရှောက်အသုံးပြုလျှင် ပျော်ရွှင်ချမ်းသာ အလုံးစုံကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 19

महेन्द्रो यवमा स्थाय स्थितो भूतहिते रतः । यवस्य सेवनं पुण्यं दर्शनं स्पर्शनं तथा

မဟေန္ဒြ (အိန္ဒြ) သည် ယဝ (ဘားလီ) ပင်အတွင်း၌ တည်နေ၍ သတ္တဝါတို့၏ အကျိုးကို စိတ်ပါဝင်စားလျက် ရပ်တည်၏။ ယဝကို သုံးစွဲခြင်းသည် ကုသိုလ်ဖြစ်သကဲ့သို့ မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်းလည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 20

यवैस्तु तर्पणं कुर्याद्देवानां दत्तमक्षयम् । प्रजानां पतयः सर्वे चूतवृक्षमुपाश्रिताः

ယဝ (ဘားလီ) ဖြင့် ဒေဝတားတို့အား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပြုလျှင် ထိုပူဇာအလှူသည် မကုန်ခန်းသောအဖြစ် ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဖန်ဆင်းသတ္တဝါတို့၏ အရှင်နှင့် ကာကွယ်သူ အားလုံးသည် သရက်ပင်ကို အားကိုးတည်မှီကြသည်ဟု ဆို၏။

Verse 21

गन्धर्वा मलयं वृक्षमगुरुं गणनायकः । समुद्रा वेतसं वृक्षं यक्षा पुन्नागमेव च

ဂန္ဓဗ္ဗတို့သည် မလယ သစ်ပင်၌ တည်ကြ၏။ ဂဏနာယက (ဂဏေရှ) သည် အဂုရု သစ်ပင်၌ တည်၏။ သမုဒ္ဒရာတို့သည် ဝေတသ သစ်ပင်၌ တည်ကြပြီး ယက္ခတို့သည် ပုန္နာဂ သစ်ပင်၌လည်း တည်ကြ၏။

Verse 22

नागवृक्षं तथा नागाः सिद्धाः कंकोलकं द्रुमम् । गुह्यकाः पनसं चैव किन्नरा मरिचं श्रिताः

နာဂတို့သည် နာဂ သစ်ပင်၌ တည်ကြ၏။ သိဒ္ဓတို့သည် ကံကိုလက သစ်ပင်၌ တည်ကြ၏။ ဂုဟျကတို့သည် ပနသ (ဂျက်ဖရု) သစ်ပင်၌ နေထိုင်ကြပြီး ကိန္နရတို့သည် မရိစ (ငရုတ်ကောင်း/ပဲပင်) ကို အားကိုးတည်မှီကြ၏။

Verse 23

यष्टीमधु समाश्रित्य कन्दर्पोऽभूद्व्यवस्थितः । रक्तांजनं महावृक्षं वह्निराश्रित्य तिष्ठति

ချစ်ခြင်း၏နတ် ကန္ဒရ္ပသည် ယဿ္တီမဓု အပင်ကို အားကိုး၍ တည်မြဲနေ၏။ မီးနတ် ဝဟ္နိသည် ရက္တာဉ္ဇန မဟာသစ်ပင်ကို အားကိုးကာ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 24

यमो विभीतकं चैव बकुलं नैरृताधिपः । वरुणः खर्जुरीवृक्षं पूगवृक्षं च मारुतः

ယမမင်းသည် ဝိဘီတက သစ်ပင်၌ နေထိုင်၏။ နိရ္ဋိဦးတည်ရာ၏ အရှင်သည် ဘကူလ သစ်ပင်၌ တည်၏။ ဝရုဏသည် ခဇ္ဇူရီ (ဒိတ်ပန်း) သစ်ပင်၌ နေ၏၊ မာရုတ (ဝါယု) သည် ပူဂ (အရက်ကာ) သစ်ပင်၌ နေ၏။

Verse 25

धनदोऽक्षोटकं वृक्षं रुद्राश्च बदरीद्रुमम् । सप्तर्षीणां महाताला बहुलश्चामरैर्वृतः

ဓနဒ (ကူဗေရ) သည် အက္ခိုးတက သစ်ပင်၌ နေ၏၊ ရုဒ္ဒရများသည် ဘဒရီ သစ်ပင်၌ တည်၏။ ခုနစ်ဋ္ဌရ္သီတို့အတွက် မဟာတාල ပင်ရှိပြီး၊ ဘဟုလသည် စာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) များဖြင့် ဝန်းရံထား၏။

Verse 26

जंबूर्मेघैः परिवृतः कृष्णवर्णोऽघनाशनः । कृष्णस्य सदृशो वर्णस्तेन जंबू नगोत्तमः

ဇမ္ဗူ သစ်ပင်သည် မိုးတိမ်များဖြင့် ဝန်းရံလျက် အမဲရောင်ဖြစ်ပြီး အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ၎င်း၏အရောင်သည် ကృష్ణနှင့် ဆင်တူသဖြင့် ဇမ္ဗူ သည် သစ်ပင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 27

तत्फलैर्वासुदेवस्तु प्रीतो भवति दानतः । जंबूवृक्षं समाश्रित्य कुर्वंति द्विजभोजनम्

၎င်း၏အသီးကို လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ဝါစုဒေဝသည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ဇမ္ဗူ သစ်ပင်အနီးကို အားကိုးကာ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များအား အစာကျွေးပွဲကို စီစဉ်ကြ၏။

Verse 28

तेषां प्रीतो हरिर्दद्यात्पु रुषार्थचतुष्टयम् । चातुर्मास्ये समायाते सुप्ते देवे जनार्दने

သူတို့ကို နှစ်သက်တော်မူသော ဟရီသည် လူဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်လေးပါးကို ပေးတော်မူ၏။ စာတုർമាសျာကာလ ရောက်လာသောအခါ—သခင် ဇနာရ္ဒနသည် ယောဂနိဒ္ဒရာ၌ အိပ်စက်တော်မူသောအခါ—

Verse 29

ब्राह्मणान्भोजयेद्यस्तु सपत्नीकाञ्छुचिः स्थितः । तेन नारायणस्तुष्टो भवे ल्लक्ष्मीसहायवान्

သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်၍ ဇနီးနှင့်အတူရှိသော ဗြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးသူသည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် လက္ရှ္မီနှင့်အတူရှိသော နာရာယဏသည် နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 30

लक्ष्मीनारायणप्रीत्यै वस्त्रालंकरणैः शुभैः । परिधाय सपत्नीकः कृतकृत्यो भवेन्नरः

လက္ရှ္မီ-နာရာယဏကို ပျော်ရွှင်စေလို၍ လူသည် မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းကောင်းများကို ဝတ်ဆင်ရမည်။ ဇနီးနှင့်အတူ ထိုသို့ပြုလျှင် တာဝန်ဓမ္မကို ပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 31

यद्रात्रित्रितयेनैव वटा शोकभवेन च । फलं संजायते तच्च जंबुना द्विजभोजनात्

သုံးညတာ အကျင့်ထိန်းသိမ်းခြင်းနှင့် ဝဋ္ဌ (ဗညန်) ရိတုအခမ်းအနား—ဝမ်းနည်းခြင်းမှ ပေါ်လာသော ထိုကောင်းကျိုး၏ फल သည်၊ ဇမ္ဗူပင်ကို ဂုဏ်ပြု၍ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အစာကျွေးခြင်းဖြင့်လည်း ထိုတူညီသော फल ကို ရရှိ၏။

Verse 32

तस्मिन्दिने एकभुक्तं कारयेत्कृत्यकृत्तदा । बहुना च किमुक्तेन जंबूवृक्ष प्रपूजनात्

ထိုနေ့၌ တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်း (ဧကဘုက္တ) ကို ကျင့်၍ ထိုအခါ ကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေရာ၏။ ထပ်ပြီး ဘာကို ပြောရမည်နည်း? ဇမ္ဗူပင်ကို အပြည့်အဝ ပူဇော်ခြင်းမှ फल သည် အတည်ပြုရရှိ၏။

Verse 33

पुत्रपौत्रधनैर्युक्तो जायते नात्र संशयः । जंबूर्मेघैः परिवृता विद्युताऽशोक एव च

သူသည် သား၊ မြေးနှင့် ဥစ္စာဓနတို့ဖြင့် ကောင်းချီးခံရ၏—ဤအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ ဂျမ္ဗူပင်ကို မိုးတိမ်များက ဝိုင်းရံထား၍ လျှပ်စီးတောက်ကာ အရှိုကပင်လည်း အတူရှိ၏။

Verse 34

वसुभिः स्वीकृतो नित्यं प्रिया लश्च महानगः । आदित्यैस्तु जपावृक्षो ह्यश्विभ्यां मदनस्तथा

ပရီယာလာပင်နှင့် နာဂပင်ကြီးကို ဝသုတို့က အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ခံယူကြ၏။ ဂျပါပင်ကို အာဒိတျယတို့က ဂုဏ်ပြုကြပြီး၊ မဒနပင်ကိုလည်း အရှွင်နှစ်ပါးက ထိုနည်းတူ ခံယူကြ၏။

Verse 35

विश्वेभिश्च मधूकश्च गुग्गुलः पिशिताशनैः । सूर्येणार्कः पवित्रेण सोमे नाथ त्रिपत्रकः

မဓူကပင်ကို ဝိශ්ဝေဒေဝတို့က သန့်ရှင်းမြတ်စွာ ခံယူကြပြီး၊ ဂုဂ္ဂုလုပင်ကို အသားစားသူတို့က ခံယူကြ၏။ အာရကပင်ကို သန့်စင်ပေးသော နေမင်းက ခံယူ၍၊ အရှင်ဘုရား၊ တြိပတ္ရကပင်ကို လမင်းက ခံယူ၏။

Verse 36

खदिरो भूमिपुत्रेण अपामार्गो बुधेन च । अश्वत्थो गुरुणा चैव शुक्रेणोदुम्बरस्तथा

ခဒိရပင်ကို မြေမိခင်၏ သား (အင်္ဂါရက/မားစ်) က ခံယူ၍၊ အပာမာရ္ဂပင်ကို ဗုဓ (မက်ကူရီ) က ခံယူ၏။ အရှွတ္ထပင်ကို ဂုရု (ဂျူပီတာ) က ခံယူပြီး၊ ထိုနည်းတူ ဥဒုမ္ဗရပင်ကိုလည်း သုကြ (ဗီးနပ်စ်) က ခံယူ၏။

Verse 37

शमी शनैश्चरेणाथ स्वीकृता शूद्रजातिभिः । राहुणा स्वीकृता दूर्वा पितॄणां तर्पणोचिता

အရှင်ဘုရား၊ ရှမီပင်ကို ရှနೈශ්ချရ (စနေ/ဆက်တန်) နှင့် ရှုဒ္ဒရ လူမျိုးစုများက ခံယူကြ၏။ ဒူးရ္ဝာမြက်ကို ရာဟုက ခံယူပြီး၊ ပိတೃများ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်များ) အတွက် တർပဏ (စိတ်ကျေနပ်စေသော ပူဇော်သကာ) ပြုရန် သင့်တော်၏။

Verse 38

विष्णोश्च दयिता नित्यं चातुर्मास्ये विशेषतः । केतुना स्वीकृतो दर्भो याज्ञिकेयो महाफलः

ဤအရာသည် ဗိဿဏုဘုရားအတွက် အမြဲချစ်ခင်ရာဖြစ်၍ အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျာကာလ၌ ပို၍ထင်ရှားသည်။ ဒರ್ಭမြက်ကို ကေတုက လက်ခံကာ ယဇ္ဉပြုသူ၏ သင်္ကာရဖြစ်၍ အကျိုးကြီးမားစေသည်။

Verse 39

विना येन शुभं कर्म संपूर्णं नैव जायते । पवित्राणां पवित्रं यो मङ्गलानां च मङ्गलम्

ဤအရာမရှိလျှင် မင်္ဂလာကောင်းသော ကర్మတစ်ခုမျှ မပြည့်စုံနိုင်။ ၎င်းသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ သန့်ရှင်းစေသူဖြစ်ပြီး မင်္ဂလာတို့အနက် မင်္ဂလာတော်ဖြစ်သည်။

Verse 40

मुमूर्षूणां मोक्षरूपो धरासंस्थो महाद्रुमः । अस्मिन्वसंति सततं ब्रह्मविष्णुशिवाः सदा

သေဆုံးနီးသူတို့အတွက် မြေ၌အမြစ်ချထားသော ဤမဟာသစ်ပင်သည် မောက္ခ၏ပုံသဏ္ဍာန်တော်တည်း။ ၎င်းအတွင်း၌ ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝ တို့သည် အစဉ်မပြတ် နေထိုင်ကြသည်။

Verse 41

मूले मध्ये तथाऽग्रे च यस्य नामापि तृप्ति दम् । अन्येऽपि देवा वृक्षांस्तानधिश्रित्य महाद्रुमाः

၎င်း၏အမြစ်၊ အလယ်နှင့် ထိပ်ဖျား၌ပင်—၎င်း၏နာမတော်ကိုသာ ကြားရုံဖြင့်လည်း စိတ်တೃप्तမှုနှင့် ပြည့်စုံမှုကို ပေးတတ်သည်။ အခြားဒေဝတားတို့လည်း ထိုသစ်ပင်များကို အားကိုးကာ မဟာသစ်ပင်များ၌ နေထိုင်ကြသည်။

Verse 42

प्रवर्त्तंते हि मासेषु चतुर्षु च न संशयः । चातुर्मास्ये देवपत्न्यः सर्वा वल्लीसमाश्रि ताः

လေးလအတွင်း၌ မသံသယဘဲ (ဤအကျင့်များ) အထူးတက်ကြွလာသည်။ စာတုർമাসျာကာလ၌ ဒေဝတားတို့၏ မဟာဒေဝီများအားလုံးသည် လျှောပင်နှင့် နွယ်ပင်တို့၌ အားကိုး၍ နေထိုင်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 43

प्रयच्छंति नृणां कामान्वांछितान्सेविता अपि । तस्मात्सर्वात्मभावेन पिप्पलो येन सेवितः

ရိုးရိုးလေးပင် ဝတ်ပြုစေကာမူ လူတို့လိုချင်သော ဆန္ဒများကို ပေးတတ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ပိပ္ပလ (အရှွတ္ထ) ကို စိတ်တစ်လုံးတည်းဖြင့် ဝတ်ပြုသူသည်…

Verse 44

सेविताः सकला वृक्षा श्चातुर्मास्ये विशेषतः । तुलसी सेविता येन सर्ववल्यश्च सेविताः

တုလစီကို ဝတ်ပြုသူသည် သစ်ပင်အားလုံးကို ဝတ်ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏၊ အထူးသဖြင့် ချာတုർമាសျာ ကာလ၌။ ထို့ပြင် အပင်လျားများအားလုံးကိုလည်း ဝတ်ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 45

आप्यायितं जगत्सर्वमाब्रह्मस्तंबसेवितम् । चातुर्मास्ये गृह स्थेन वानप्रस्थेन वा पुनः

ဤသို့သော ဝတ်ပြုမှုကြောင့် ချာတုർമাসျာ ကာလ၌ ဘြဟ္မာမှ စ၍ မြက်တံလေးတစ်တံအထိ ကမ္ဘာလောကအားလုံး အာဟာရပြည့်ဝကာ ထိန်းသိမ်းခံရ၏—အိမ်ထောင်ရှင်ဖြစ်စေ၊ တောနေသူဖြစ်စေ ထိုသို့ပင်။

Verse 46

ब्रह्मचारियतिभ्यां च सेविता मोक्षदायिनी । एतेषां सर्ववृक्षाणां छेदनं नैव कारयेत्

ဗြဟ္မစာရီနှင့် ယတိ (စွန့်လွှတ်သူ) တို့ကပါ ဝတ်ပြုလျှင် ၎င်းသည် မောက္ခပေးသူ ဖြစ်လာ၏။ ထို့ကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော သစ်ပင်တို့ကို ဖြတ်တောက်စေခြင်း မပြုရ။

Verse 47

चातुर्मास्ये विशेषेण विना यज्ञादिकारणम् । एतदुक्तमशेषेण यत्पृष्टोऽहमिह त्वया

အထူးသဖြင့် ချာတုർമាសျာ ကာလ၌—ယဇ္ဉာ စသည့် အကြောင်းကိစ္စများအတွက် မဟုတ်လျှင်—သင် ဤနေရာ၌ မေးမြန်းသမျှကို ငါ အပြည့်အစုံ ပြောပြီးပြီ။

Verse 48

यथा वृक्षत्वमापन्ना देवाः सर्वेऽपि शूद्रज

အို ရှုဒြာ၏သားရေ၊ ဘုရားဒေဝအားလုံးသည် မည်သို့ သစ်ပင်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသနည်း—

Verse 49

अश्वत्थमेकं पिचुमन्दमेकं न्यग्रोधमेकं दश तित्तिडीश्च । कपित्थबिल्वामलकीत्रयं च एतांश्च दृष्ट्वा नरकं न पश्येत्

အရှွတ္ထတစ်ပင်၊ ပိချုမန္ဒတစ်ပင်၊ ညဂ္ရောဓတစ်ပင်နှင့် တိတ္တိဍီသစ်ပင် ဆယ်ပင်၊ ထို့ပြင် ကပိတ္ထ၊ ဘိလွ၊ အာမလကီ သုံးပင်ကို မြင်သူသည် နရကကို မမြင်ရ။

Verse 50

सर्वे देवा विश्ववृक्षेशयाश्च कृष्णा धारा कृष्णमध्याग्रकाश्च । यस्मिन्देवे सेविते विश्वपूज्ये सर्वं तृप्तं जायते विश्वमेतत्

ထိုနေရာ၌ ဘုရားဒေဝအားလုံးနှင့် စကြဝဠာသစ်ပင်၏ အုပ်စိုးသတ္တိများလည်း ရှိနေကြ၏—အမှောင်ရေစီးများအဖြစ်၊ ထို့ပြင် အလယ်နှင့် ထိပ်တိုင်အထိ ပျံ့နှံ့နေသော အမှောင်မြတ်သော တည်ရှိမှုအဖြစ်။ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပူဇော်ခံရသော ထိုဘုရားကို ဆည်းကပ်လျှင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံး ပြည့်ဝတင်းတိမ်လာ၏။