Adhyaya 248

Verse 1

वाण्युवाच । पलाशो हरिरूपेण सेव्यते हि पुराविदैः । बहुभिर्ह्युपचारैस्तु ब्रह्मवृक्षस्य सेवनम्

ဝါဏီ (Vāṇī) မိန့်တော်မူသည်—ပလားရှ (palāśa) သစ်ပင်ကို ရှေးရိုးအယူအဆကို သိမြင်သူတို့က ဟရီ (Hari) ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ်ပင် ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်ကြသည်။ အမှန်တကယ် ဤ ဘြဟ္မာသစ်ပင် (Brahma-tree) ကို ဆည်းကပ်ခြင်းသည် ပူဇော်ပွဲအမျိုးမျိုး၊ အပူဇော်အထူးအဆန်းများဖြင့် ပြုလုပ်ရသည်။

Verse 2

सर्वकामप्रदं प्रोक्तं महापातकनाशनम् । त्रीणि पत्राणि पालाशे मध्यमं विष्णुशापितम्

၎င်းကို ဆန္ဒအလိုရှိသမျှကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး မဟာအပြစ်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ပလားရှ (palāśa) တွင် ရွက်သုံးရွက်ရှိ၍ အလယ်ရွက်ကို ဗိဿနု (Viṣṇu) ၏ ကျိန်စာအမှတ်အသားရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 3

वामे ब्रह्मा दक्षिणे च हर एकः प्रकीर्तितः । पलाशपात्रे यो भुंक्ते नित्यमेव नरोत्तमः

ဘယ်ဘက်တွင် ဘြဟ္မာ (Brahmā) ရှိ၍ ညာဘက်တွင် ဟရ (Hara) တစ်ပါးတည်း တည်ရှိသည်ဟု ကြေညာထားသည်။ ပလားရှ (palāśa) ရွက်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ပန်းကန်မှ နေ့စဉ် စားသုံးသူ လူကောင်းလူမြတ်သည် အမြဲတမ်း သာသနာပုဏ္ဏားအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 4

अश्वमेधसहस्रस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम् । चातुर्मास्ये विशेषेण भोक्तुर्मोक्षप्रदं भवेत्

မသံသယဘဲ အရှွမေဓ ယဇ္ဉာ တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။ အထူးသဖြင့် စာတုရ္မာသျာ ကာလတွင် ထိုနည်းအတိုင်း သုံးဆောင်သူအား မောက္ခကို ပေးစွမ်းတတ်၏။

Verse 5

पयसा वाथ दुग्धेन रविवारेऽनिशं यदि । चातुर्मास्येऽर्चितो यैस्तु ते यांति परमंपदम्

တနင်္ဂနွေနေ့တွင် ရေဖြင့် သို့မဟုတ် နို့ဖြင့် အစဉ်မပြတ် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလျှင်၊ စာတုရ္မာသျာ ကာလတွင် ထိုသို့ ဂုဏ်ပြုသူတို့သည် ပရမပဒ (အမြင့်ဆုံး အဘိဓာန်) သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 6

दृश्यते यदि पालाशः प्रातरुत्थाय मानवैः । नरकानाशु निर्धूय गम्यते परमं पदम्

လူတို့သည် မနက်ခင်းတွင် အိပ်ရာထပြီး ပလာရှ (palāśa) ကို မြင်တွေ့လျှင်၊ နရကဆန်သော အခြေအနေများကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားကာ ပရမပဒ သို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 7

पालाशः सर्वदेवानामाधारो धर्मसाधनम् । यत्र लोभस्तु तस्य स्यात्तत्र पूज्यो महातरुः

ပလာရှ (palāśa) သည် ဒေဝတားအားလုံး၏ အားထားရာဖြစ်၍ ဓမ္မကို ပြည့်စုံစေသော साधနာ ဖြစ်၏။ ထိုအပင်အပေါ် လောဘ ပေါ်လာသည့် နေရာ၌ပင် ထိုမဟာသစ်ပင်ကို ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 8

यथा सर्वेषु वर्णेषु विप्रो मुख्यतमो भवेत् । मध्ये सर्वतरूणां च ब्रह्मवृक्षो महोत्तमः

အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) အားလုံးအနက် ဗြာဟ္မဏ သည် အထွတ်အမြတ်ဟု သတ်မှတ်သကဲ့သို့၊ သစ်ပင်အားလုံးအလယ်တွင်လည်း ဗြဟ္မ-ဝೃက္ષ (Brahma-tree) သည် အလွန်အထွတ်အမြတ် ဖြစ်၏။

Verse 9

यस्य मूले हरो नित्यं स्कंधे शूलधरःस्वयम् । शाखासु भगवान्रुद्रः पुष्पेषु त्रिपुरांतकः

၎င်း၏အမြစ်၌ ဟရ (Hara) သည် အမြဲတမ်း တည်ရှိ၏။ ကိုယ်တိုင် သုံးချွန်လက်နက်ကိုင် သခင်သည် တံတောင်၌ ရပ်တည်၏။ အကိုင်းများ၌ ဘဂဝန် ရုဒ္ဒရ (Rudra) ရှိပြီး ပန်းများ၌ တြိပုရာန္တက (Tripurāntaka) ရှိ၏။

Verse 10

शिवः पत्रेषु वसति फले गणपतिस्तथा । गंगापतिस्त्वचायां तु मज्जायां भगवा न्भवः

အရွက်များ၌ ရှိဝ (Śiva) နေထိုင်၏၊ အသီး၌လည်း ဂဏပတိ (Gaṇapati) ရှိ၏။ အခေါက်၌ ဂင်္ဂါ၏ အရှင် တည်ရှိပြီး၊ အတွင်းအနှစ်၌ ဘဂဝန် ဘဝ (Bhava) ရှိ၏။

Verse 11

ईश्वरस्तु प्रशाखासु सर्वोऽयं हरवल्लभः । हरः कर्पूरधवलो यथावद्वर्णितः सदा

အကိုင်းခွဲများစွာ၌ ဤအရှင်သည် နေရာတိုင်း၌ တည်ရှိ၍ ဟရ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။ ကမ္ဖော်ကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဟရကို ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြထား၏။

Verse 12

तथा ह्ययं ब्रह्मरूपः सितवर्णो महाभगः । चिंतितो रिपुनाशाय पापसंशोषणाय च

အမှန်တကယ် ဤအရှင်သည် ဗြဟ္မန်၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍ တောက်ပဖြူစင်ကာ မဟာမင်္ဂလာတော် ဖြစ်၏။ စိတ်ဖြင့် ဆင်ခြင်သတိပြုလျှင် ရန်သူများ ပျက်စီးစေပြီး အပြစ်များလည်း ခြောက်သွေ့ပျောက်ကွယ်စေ၏။

Verse 13

मनोरथप्रदानाय जायते नात्र संशयः । गुरुवारे समायाते चातुर्मास्ये तथैव च

အလိုဆန္ဒများကို ပေးအပ်ရန် အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်—သံသယမရှိ။ အထူးသဖြင့် ကြာသပတေးနေ့ ရောက်လာသောအခါနှင့် သန့်ရှင်းသော စာတုർമាសျ (Cāturmāsya) ကာလအတွင်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 14

पूजितश्च स्तुतो ध्यातः सर्वदुःखविनाशकः

ပူဇော်ကန်တော့၍ ချီးမွမ်းကာ သမาธိဖြင့် အာရုံပြုလျှင်၊ ထိုသခင်သည် ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်လာ၏။

Verse 15

देवस्तुत्यो देवबीजं परं यन्मूर्तं ब्रह्म ब्रह्मवृक्षत्वमाप्तम् । नित्यं सेव्यः श्रद्धया स्थाणुरूपश्चातुर्मास्ये सेवितः पापहा स्यात्

ဒေဝတားတို့ ချီးမွမ်းထိုက်သူ၊ «ဒေဝဘီဇ» အမြင့်မြတ်ဆုံး—ရုပ်ထင်ပေါ်လာသော ဘြဟ္မန်—သည် သန့်ရှင်းသော ဘြဟ္မဝೃက္ခ (ဘြဟ္မသစ်ပင်) အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိ၏။ စ្ថာဏု (တည်ကြည်သော သခင်) ရূপဖြင့် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နေ့စဉ် ဆည်းကပ်ရမည်; ချာတုർമាសျာကာလ၌ ဆည်းကပ်လျှင် အပြစ်ဖျက်သူ ဖြစ်၏။

Verse 248

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्यमाहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पालाशमहिमवर्णनंनामाष्टचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သ్లోက စံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရက்ஷೇತ್ರ တီရ္ထမဟာတ္မ്യ၌၊ ရှေෂရှာယျု အုပ်ခယာန၌၊ ဘြဟ္မာနှင့် နာရဒ စံဝါဒ၌၊ ချာတုർമាសျာ မဟာတ္မ്യ၌၊ ပဲဇဝန အုပ်ခယာနအတွင်းရှိ «ပလာရှ မဟိမ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၂၄၈ သည် ပြီးဆုံး၏။