Adhyaya 246

Verse 1

गालव उवाच । शक्रादयस्तु देवेशा दुःखसंतप्तमानसाः । ईश्वरादर्शनभ्रांतमनः कर्मेंद्रिया रतिम्

ဂါလဝက ပြောသည်။ «သို့သော် ရှကရ (အိန္ဒြ) နှင့် အခြား ဒေဝရှာတို့သည် ဒုက္ခကြောင့် စိတ်နှလုံး ပူလောင်ကာ၊ အရှင်၏ ဒർശန မရသဖြင့် စိတ်က မတည်ငြိမ်၊ အင်္ဒြိယ လုပ်ငန်းများ၌လည်း ပျော်ရွှင်မှု မတွေ့ကြ»။

Verse 2

न प्रापुर्लोकनाथं ते कृत्वा यः प्रतिमाकृतिम् । तपसाराधयामासुः सर्वभूतहृदिस्थितम्

သူတို့သည် ရုပ်ပုံတစ်ခုကိုသာ ဖန်တီး၍ လောကနာထ (လောက၏ အရှင်) ကို မရောက်နိုင်ကြ။ ထို့အစား တပသ (အာစီတပ) ဖြင့် သတ္တဝါအားလုံး၏ နှလုံး၌ တည်နေသော အရှင်ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုကြ၏။

Verse 3

कपर्दशिरसं देवं शूलहस्तं पिनाकिनम् । कपालखट्वांगधरं दशहस्तं किरीटिनम्

ထိုဘုရားကို ခေါင်းပေါ်၌ ဇဋာဆံပင် ထုံးထား၍၊ လက်၌ သုံးခွ (ตรีśūla) ကိုင်ကာ၊ ပိနာက သံလျင်ကိုင်သော ပိနာကင်၊ ခေါင်းခွံနှင့် ခဋ္ဝာင်ဂ တံတားကို ဆောင်ထားပြီး၊ လက်တစ်ဆယ်ရှိ၍ မကူဋ်တော် ဆောင်းထားသကဲ့သို့ စိတ်၌ မြင်ယောင်ရမည်။

Verse 4

उमासहितमीशानं पंचवक्त्रं महाभुजम् । कर्पूरगौरदेहाभं सितभूतिविभूषितम्

ထိုအရှင်သည် ဥမာနှင့်အတူရှိသော အီရှာန ဖြစ်၍၊ မျက်နှာငါးပါး၊ လက်မောင်းကြီးမားကာ၊ ကမ္ဖော်ကဲ့သို့ ဖြူဝင်းသော ကိုယ်တော်ရှိပြီး၊ ဖြူစင်သော ဘုတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထား၏။

Verse 5

नागयज्ञोपवीतेन गजचर्मसमन्वितम् । कृष्णसारत्वचा चापि कृतप्रावरणं विभुम्

အလုံးစုံကိုလွှမ်းမိုးသော သခင်ကို စိတ်တွင်မြင်ယောင်ရမည်။ မြွေကို ယဇ္ဉိုပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) အဖြစ်ဝတ်၍ ဆင်အရေကို ခြုံကာ၊ ကృష్ణသာရ (အနက်ရောင် သမင်) အရေဖြင့်လည်း ဖုံးအုပ်ထားတော်မူသည်။

Verse 6

कृतध्यानाः सुरास्तत्र वृक्षाधारे समाश्रिताः । व्रतचर्यां समाश्रित्य प्रचक्रुस्तप उत्तमम्

ထိုနေရာ၌ နတ်တို့သည် သမာဓိကို တည်စေပြီး သစ်ပင်အမြစ်အောက်၌ ခိုလှုံကြသည်။ ဝရတ (သစ္စာဝတ်) ၏ စည်းကမ်းကို လိုက်နာကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပသ (အာသီတ) ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 7

षडक्षरेण मंत्रेण शैवेन विहिताः सुराः । शूद्र उवाच । व्रतचर्या त्वया या सा प्रोक्ता संजा यते कथम्

နတ်တို့ကို ရှိုင်ဝ (Śaiva) ခြောက်အက္ခရာ မန္တရဖြင့် စနစ်တကျ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ရှူဒြ (Śūdra) က ပြောသည်—“သင်ဖော်ပြခဲ့သော ဝရတ-စည်းကမ်းကို မည်သို့မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း?”

Verse 8

ब्रह्मन्विस्तरतो ब्रूहि न तृप्येते वचोऽमृतैः

အို မဟာဂုရုအရှင်၊ အသေးစိတ်ကျကျ ပြောကြားပါ။ ဤအမృతကဲ့သို့သော စကားများဖြင့်ပင် မကျေနပ်နိုင်ပါ။

Verse 9

गालव उवाच । जपन्भस्म च खट्वांगं कपालं स्फाटिकं तथा । रुंडमालां पंचवक्त्रमर्द्धचंद्रं च मूर्द्धनि

ဂါလဝက ပြောသည်—“(သူသည်) ဂျပ (မန္တရရွတ်) နှင့် ဘတ်စမ (သန့်ရှင်းပြာ) ကို ဆောင်၍၊ ခတ်ဝါင်္ဂ တံတောင်၊ စဖာတိကကဲ့သို့ ကြည်လင်သော ကပာလ (ခေါင်းခွံပုံး) ကိုလည်း ကိုင်ဆောင်ရမည်။ ခေါင်းပြတ်များ၏ မာလာ၊ ပဉ္စဝက္တရ (မျက်နှာငါးပါး) ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ နှင့် ဦးခေါင်းပေါ် အর্ধ္ဓစန္ဒ (လဝက်လ) ကို ဆောင်ရမည်။”

Verse 10

चित्रकृत्तिपरीधानं कौपीनकुण्डलद्वयम् । घंटायुग्मं त्रिशूलं च सूत्रं चर्यास्वरूपकम्

အရောင်စုံအရေဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်၍၊ ခါးပတ် (ကောပီန) နှင့် နားကပ်နှစ်ဖက်ကို ဆင်မြန်းကာ၊ ခေါင်းလောင်းနှစ်လုံးနှင့် တြိရှူလ (သုံးခွ) ကို ကိုင်ဆောင်ခြင်း—ဤသည်မှာ ဝရတ၏ အပြင်ပန်းသဏ္ဌာန်နှင့် အကျင့်စည်းကမ်း၏ လမ်းညွှန်ဖြစ်သည်။

Verse 11

अमीभिर्लक्षणैर्लक्ष्यं मयोक्तं तव शूद्रज । अनेन विधिना सर्वे देवा वह्निपुरोगमाः

ဤလက္ခဏာများဖြင့် ဝရတ၏ မှန်ကန်သော အမှတ်အသားကို ငါက မင်းအား ပြောကြားပြီးပြီ၊ အို ရှူဒြာမျိုးဖွား။ ဤနည်းလမ်းတည်းဖြင့် မီးနတ် အဂ္နိကို ဦးဆောင်၍ နတ်အားလုံးတို့လည်း ကျင့်သုံးခဲ့ကြသည်။

Verse 12

सर्व आराधयामासुः सर्वोपायैर्वरप्रदम् । चातुर्मास्ये च संपूर्णे सपूर्णे कार्तिकेऽमले

သူတို့အားလုံးသည် အလှူအတန်းနှင့် ပူဇော်နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဆုတော်ပေးရှင်ကို ရိုသေကာ ပူဇော်အာရాధနာပြုကြ၏။ ထို့နောက် စာတုർമាសျ ဝရတ ပြည့်စုံစွာပြီးဆုံးသည့်အခါ—အထူးသဖြင့် သန့်ရှင်းသော ကာရ္တိက လ ပြည့်ဝသည့်အခါ—သူတို့၏ ကုသိုလ်ကံက ပြည့်စုံသွား၏။

Verse 13

चीर्णव्रतान्सुरान्दृष्ट्वा विशुद्धांश्च महेश्वरः । मतिं तेषां ददौ तुष्टो जीवात्मा सर्वभूतदृक्

ဝရတကို စနစ်တကျ ကျင့်ပြီး သန့်စင်လာသော နတ်တို့ကို မြင်သောအခါ မဟေရှ္ဝရသည် စိတ်ကျေနပ်၍—သတ္တဝါအားလုံးကို မြင်တတ်သော အတွင်းရှိ ဇီဝအတ္မာအဖြစ်—သူတို့အား မှန်ကန်သော ဉာဏ်အမြင်ကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 14

शतरुद्रीयजाप्येन विधानसहितेन च । ध्यानेन दीपदानेन चातुर्मास्ये तुतोष सः

သတ်တရုဒြီယ (Śatarudrīya) ကို စည်းကမ်းနှင့်အညီ ဂျပ်ရွတ်ခြင်း၊ သမาธိဓာနနှင့် မီးအလှူ (မီးတိုင်လှူ) တို့ကြောင့် စာတုർമាសျ ကာလအတွင်း သူ (ရှီဝ) သည် ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 15

पूजनैः षोडशविधैर्यथा विष्णोस्तथा हरे । कुर्वाणान्भक्तिभावेन ज्ञात्वा देवान्समागतान्

နတ်တို့ စုဝေးလာကြသည်ကို သိမြင်၍၊ ဗိဿဏုကို ပူဇော်သကဲ့သို့ ဟရ (ဟရ/ရှီဝ) ကိုလည်း ပူဇော်ကာ၊ သတ်မှတ်ထားသော ပူဇော်နည်း ၁၆ မျိုးဖြင့် ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 16

प्रहृष्टो भगवान्रुद्रो ददौ तेषां शुभा मतिम् । ततः संमंत्र्य ते देवा वह्निं स्तुत्वा यथार्थतः

ဝမ်းမြောက်သော အရှင် ရုဒ္ဒရသည် သူတို့အား မင်္ဂလာရှိသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် နတ်တို့သည် အချင်းချင်း တိုင်ပင်ကာ၊ အဂ္နိကို အမှန်တကယ်နှင့် သင့်တော်သည့် ပုံစံဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 17

प्रसन्नवदनं चक्रुः कार्यसाधनतत्परम् । कर्मसाक्षी महातेजाः कृत्वा पारावतं वपु

သူတို့သည် အလုပ်ကို ပြီးမြောက်စေရန် အာရုံစိုက်၍ မျက်နှာကြည်လင်သက်သာအောင် ပြုလုပ်ကြ၏။ ကမ္မသက်သေ မဟာတေဇရှိသော အဂ္နိသည် ခိုငှက်၏ ကိုယ်ရုပ်ကို ခံယူလေ၏။

Verse 18

प्रविवेश ततो मध्ये द्रष्टुं देवं महेश्वरम् । चकार गतिविक्षेपं गुंठनैरवगुंठनैः

ထို့နောက် သူသည် အလယ်ဗဟိုသို့ ဝင်ရောက်ကာ မဟေရှ္ဝရ ဘုရားကို တွေ့မြင်လို၏။ ထို့ပြင် ဖုံးကွယ်ခြင်းနှင့် ပြန်ဖုံးကွယ်ခြင်းတို့ဖြင့် လှုပ်ရှားမှုကို လှည့်စားသည့် အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်လေ၏။

Verse 19

लुंठनैः सर्पणैश्चैव चारुरूपोऽद्भुतां गतिम् । तं दृष्ट्वा भगवांस्तत्र कारणं समबुद्ध्यत

လှိမ့်လှုပ်ခြင်း၊ လျှောလျှောလျားလျား သွားခြင်းတို့ဖြင့် ရုပ်သွင်လှပသော သူသည် အံ့ဩဖွယ် လှုပ်ရှားပုံကို ပြသ၏။ ထိုနေရာ၌ သူကို မြင်သော အရှင်သည် အကြောင်းရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သဘောပေါက်လေ၏။

Verse 20

ऊर्ध्वरेतास्ततस्तस्मिन्ससर्जादौ दधार तत् । वीर्यं वह्निमुखे चैव सोत्पपात गृहाद्बहिः

ထို့နောက် အထက်သို့စီးဆင်းသော သခင်သည် ထိုအရာကို ထုတ်လွှတ်၏။ အစတွင် ထိန်းသိမ်းထားပြီး ထိုဗီర్యအာနုဘော်ကို မီးနတ် အဂ္နိ၏ ပါးစပ်၌ ထားလေ၏။ ထို့နောက် သူသည် အိမ်မှ ပြင်ပသို့ ခုန်ထွက်သွား၏။

Verse 21

गते तस्मिन्पतंगेऽथ पार्वती विफलश्रमा । संक्रुद्धा सर्वदेवानां सा शशाप महेश्वरी

အတောင်ပါသောသူ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ပါရဝတီသည် ကြိုးပမ်းမှု မအောင်မြင်သဖြင့် ဒေါသထွက်လာ၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီသည် နတ်အားလုံးကို ကျိန်စာချလေ၏။

Verse 22

यस्मान्ममेच्छा विहता भवद्भिर्दुष्टबुद्धिभिः । तस्मात्पाषाणतामाशु व्रजंतु त्रिदिवौकसः

သင်တို့ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူတို့ကြောင့် ငါ၏အလိုတော် ပိတ်ဆို့ခံရသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်နေထိုင်သူတို့よ၊ အလျင်အမြန် ကျောက်တုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကြလော့။

Verse 23

निरपत्या निर्दयाश्च सर्वे देवा भविष्यथ । ततः प्रसादयामासुः प्रणताः शापयंत्रिताः

အို နတ်တို့၊ သင်တို့အားလုံးသည် သားသမီးမရှိဘဲ သနားကြင်နာမှုကင်းမဲ့သူများ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ကျိန်စာကြောင့် ချုပ်နှောင်ခံရသဖြင့် သူတို့သည် ဦးညွှတ်ကာ သူမ၏ ကရုဏာကို တောင်းခံလေ၏။

Verse 24

महद्दुःखं संप्रविष्टाः पुनः पुनरथाब्रुवन्

သူတို့သည် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရကာ ထပ်ခါထပ်ခါ အောက်ပါအတိုင်း ပြောကြလေ၏။

Verse 25

। । देवा ऊचुः । त्वं माता सर्वदेवानां सर्वसाक्षी सनातनी । उत्पत्तिस्थितिसंहारकारणं जगतां सदा

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်– သင်သည် ဒေဝအားလုံး၏ မိခင်၊ အစဉ်တည်သော အလုံးစုံသက်သေ ဖြစ်၏။ လောက၏ ဖန်ဆင်းခြင်း၊ တည်တံ့ခြင်း၊ ပျက်သိမ်းခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းသည် အမြဲ သင်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 26

भूतप्रकृतिरूपा त्वं महाभूतसमाश्रिता । अपर्णा तपसां धात्री भूतधात्री वसुन्धरा

သင်သည် သတ္တဝါတို့၏ သဘာဝအဖြစ်တည်းဟူသော ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ မဟာဓာတ်ကြီးများ၌ အခြေတည်၏။ သင်သည် အပရ္ဏာ—တပသ်၏ ထောက်တည်သူ၊ သတ္တဝါတို့၏ ပြုစုစောင့်ရှောက်သူ၊ မြေမိခင် ဝಸುန္ဓရာပင် ဖြစ်၏။

Verse 27

मंत्राराध्या मन्त्रबीजं विश्वबीजलयस्थितिः । यज्ञादिफलदात्री च स्वाहारूपेण सर्वदा

သင်သည် မန္တရများဖြင့် အာရాధနာပြုရသော အရှင်မ၊ မန္တရ၏ မျိုးစေ့တည်းဟူသော အရင်းမြစ် ဖြစ်၏။ သင်သည် လောက၏ မျိုးစေ့—တည်တံ့ခြင်းနှင့် လယ (ပျက်သိမ်းခြင်း) တို့၏ အခြေ ဖြစ်၏။ ယဇ္ဉာနှင့် အခြား ကర్మများ၏ အကျိုးကို ပေးသနား၍ အစဉ် «ဆွာဟာ» အဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 29

दोषत्रयसमाक्रान्त जननैः श्रेयसप्रदा । महालक्ष्मीर्महाकालीमहादेवी महेश्वरी

ဒုஷသုံးပါး၏ ဖိစီးမှုအောက်၌ မွေးဖွားလာသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိ သတ္တဝါတို့အား သင်သည် အမှန်တကယ် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးသနား၏။ သင်သည် မဟာလက္ခမီ၊ မဟာကာလီ၊ မဟာဒေဝီ—မဟေရှွရီ၊ အမြတ်ဆုံး အရှင်မ ဖြစ်၏။

Verse 30

विश्वेश्वरी महामाया मायाबीजवरप्रदा । वररूपा वरेण्या त्वं वरदात्री वरासुता

သင်သည် စကြဝဠာ၏ အရှင်မ (ဝိශ්ဝေရှွရီ)၊ မဟာမာယာ ဖြစ်၏။ မာယာ၏ မျိုးစေ့အားဖြင့် ကောင်းချီးပေးသော အရှင်မ ဖြစ်၏။ သင်သည် ကောင်းချီး၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်၊ ရွေးချယ်ကာ ပူဇော်ထိုက်သူ; ကောင်းချီးပေးသူ၊ မြတ်နိုးဖွယ် သမီးတော် ဖြစ်၏။

Verse 31

बिल्वपत्रैः शुभैर्ये त्वां पूजयन्ति नराः सदा । तेषां राज्यप्रदात्री च कामदा सिद्धिदा सदा

မင်္ဂလာရှိသော ဘိလွာရွက်များဖြင့် သင့်ကို အမြဲပူဇော်ကြသော လူတို့အား သင်သည် အာဏာအုပ်ချုပ်မှုကို ပေးတော်မူ၍ ဆန္ဒတို့ကို ဖြည့်ဆည်းကာ အောင်မြင်မှုစိဒ္ဓိကို အမြဲပေးတော်မူ၏။

Verse 32

चातुर्मास्येऽर्चिता यैस्त्वं बिल्वपत्रैर्विशेषतः । तेषां वांछितसिद्ध्यर्थं जाता कामदुघा स्वयम्

ချာတုർമាសျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် ဘိလွာရွက်များဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ကြသူတို့အတွက် သင်ကိုယ်တိုင် ဆန္ဒပြည့်စုံစေသော နွား (ကာမဓေနု) အဖြစ် ပေါ်ထွန်း၍ သူတို့လိုအင်သော စိဒ္ဓိများကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 33

येऽर्चयंति सदा लोके महेश्वरसमन्विताम् । बिल्वपत्रैर्महाभक्त्या न तेषां दुःखदुष्कृती

ဤလောက၌ မဟေရှ္ဝရနှင့် အတူတကွရှိသော မယ်တော်ကို ဘိလွာရွက်များဖြင့် မဟာဘက္တိဖြင့် အမြဲပူဇော်ကြသူတို့အတွက် ဒုက္ခနှင့် အပြစ်ကံဆိုးများ မကျန်တော့။

Verse 34

चातुर्मास्ये विशेषेण तव पूजा महाफला । अद्यप्रभृति यैर्लोकैर्बिल्वपत्रैस्तु पूजिता

ချာတုർമាសျာကာလ၌ အထူးသဖြင့် သင့်ပူဇော်မှုသည် အကျိုးကြီးမား၏။ ယနေ့မှစ၍ ဘိလွာရွက်များဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်ကြသော လူတို့အတွက်…

Verse 35

विधास्यसि महेशानि तेषां ज्ञानमनुत्तमम् । चातुर्मास्येऽधिकफलं बिल्वपत्रं वरानने

အို မဟေရှာနီ၊ သင်သည် သူတို့အား အတုမရှိသော ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူမည်။ အို မျက်နှာလှသော မယ်တော်၊ ချာတုർമាសျာကာလ၌ ဘိလွာရွက်၏ အကျိုးသည် ပိုမိုတိုးပွား၏။

Verse 36

उमामहेश्वरप्रीत्यै दत्तं विधिवदक्षयम् । यथा श्रीस्तुलसीवृक्षे तथा बिल्वे च पार्वती

ဥမာနှင့် မဟေရှ్వర၏ ပီတိအတွက် ဓမ္မနည်းတကျ ပူဇော်အပ်သောအရာသည် မပျက်မယွင်း အကျိုးမကုန်သော အဖြစ်သို့ ရောက်၏။ သရီးသည် တုလစီပင်၌ တည်သကဲ့သို့၊ ပါర్వတီသည် ဘိလွပင်၌လည်း တည်၏။

Verse 37

त्वं मूर्त्या दृश्यसे विश्वं सकलाभीष्टदायिनी । चातुर्मास्ये विशेषेण सेवितौ द्वौ महाफलौ

သင်သည် ရုပ်ကာယဖြင့်ပင် စကြဝဠာတစ်ခုလုံးအဖြစ် မြင်ရပြီး၊ အလိုရှိသမျှ အကျိုးကျေးဇူးကို ပေးသနားသူ ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် စာတုർമាសျ၌ ဤနှစ်ပါးကို ဆည်းကပ်ပူဇော်လျှင် အကျိုးကြီးမားသော फल ကို ပေး၏။

Verse 246

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शेषशाय्युपाख्याने ब्रह्मनारदसंवादे चातुर्मास्य माहात्म्ये पैजवनोपाख्याने पार्वत्येन्द्रादीनां शापप्रदानवृत्तान्तवर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ပါರ್ವတီ၊ အိန္ဒြာနှင့် အခြားသူတို့အပေါ် ကျိန်စာပေးအပ်ခြင်း၏ အကြောင်းအရာ» ဟူသော အမည်ရှိသည့် ၁၄၆ မြောက် အခန်းသည် သရီး စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—၈၁,၀၀၀ ပုဒ်စု စံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ್ವರ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၌၊ သေရှရှာယီ အပိုဒ္ဓာန၌၊ ဘြဟ္မာ–နာရဒ သံဝါဒ၌၊ စာတုർമាសျ မဟာတ္မ്യ၌၊ ပိုင်ဇဝန အကြောင်းအရာ၌—ပြီးဆုံး၏။

Verse 298

मन्त्रयन्त्रसमोपेता ब्रह्मविष्णुशिवादिषु । नित्यरूपा महारूपा सर्वरूपा निरञ्जना

မന്ത്രနှင့် ယန္တရတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ၊ ဘြဟ္မာ၊ ဗိෂ္ဏု၊ ရှိဝနှင့် အခြားတို့အတွင်း၌လည်း တည်ရှိ၏။ သူမသည် နిత్యရုပ်၊ မဟာရုပ်၊ အလုံးစုံရုပ် ဖြစ်ပြီး၊ မလင်ကင်းစင်သော နိရဉ္ဇနာ ဖြစ်၏။