Adhyaya 24

Verse 1

। सूत उवाच । तत्र विष्णुपदं नाम तीर्थं तीर्थे शुभे स्थितम् । अपरं ब्राह्मणश्रेष्ठाः सर्वपातकनाशनम्

စူတက ပြော၏— ထိုနေရာ၌ မင်္ဂလာရှိသော တီရ္ထဒေသအတွင်း «ဗိဿဏုပဒ» ဟူသော တီရ္ထတစ်ခု ရှိ၏။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ၎င်းသည် အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးသော အခြားတီရ္ထတစ်ပါး ဖြစ်၏။

Verse 2

अयने दक्षिणे प्राप्ते यस्तत्पूज्य समाहितः । निवेदयेत्तथात्मानं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः

တောင်ဘက် အယန (ဒက္ခိဏာယန) ရောက်လာသောအခါ၊ စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုအရာကို ပူဇော်ကာ ယုံကြည်ခြင်းခိုင်မာစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ထိုနေရာ၌ သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်သူသည်—

Verse 3

स मृतोऽप्ययने याम्ये तद्विष्णोः परमं पदम् । प्राप्नोति नात्र संदेहस्तत्प्रभावाद्द्विजोत्तमाः

သူသည် တောင်ဘက် အယနကာလ၌ သေဆုံးသော်လည်း ထိုဗိဿဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်ကို ရောက်ရှိ၏။ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ထိုအာနုဘော်ကြောင့် သံသယမရှိ။

Verse 4

तथा चैवोत्तरे प्राप्ते पूजयित्वा यथाविधि । सम्यङ्निवेदयेद्भक्त्या आत्मानं यः समाहितः । सोऽपि विष्णोः पदं पुण्यं प्राप्य संजायते सुखी

ထို့အတူ မြောက်ဘက်သို့ သွားရာကာလ ရောက်လာသောအခါ စိတ်တည်ငြိမ်၍ စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ကာ ဘက္တိဖြင့် မိမိကိုယ်ကို မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်သူသည်လည်း ဗိဿနု၏ သန့်ရှင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ပြီး ကောင်းချီးသုခကို ရရှိ၏။

Verse 5

ऋषय ऊचुः । कथं तत्र पदं जातं विष्णोरव्यक्तजन्मनः । कथं निवेद्यते तत्र सम्यगात्माऽ यनद्वये

ရသီများက ဆိုကြသည်– မွေးဖွားခြင်း မထင်ရှားသော ဗိဿနု၏ ‘ခြေရာ’ သည် ထိုနေရာ၌ မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် အယနနှစ်ပါး (နွေ/ဆောင်း လှည့်ကာလ) တွင် ထိုနေရာ၌ မိမိကိုယ်ကို မည်သို့ မှန်ကန်စွာ ဆက်ကပ်ရမည်နည်း။

Verse 6

तस्मिन्दृष्टेऽथवा स्पृष्टे यत्फलं लभ्यते नरैः । तत्सर्वं सूतज ब्रूहि परं कौतृहलं हि नः

ထိုအရာကို မြင်ရုံ သို့မဟုတ် ထိရုံဖြင့် လူတို့ ရနိုင်သော အကျိုးဖလသည် အဘယ်နည်း—အို စူတ၏သား၊ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ။ အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုသည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။

Verse 7

सूत उवाच । बलिर्बद्धो यदा तेन विष्णुना प्रभविष्णुना । तदा क्रमैस्त्रिभिर्व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

စူတက ဆိုသည်– အလွန်အာဏာရှိသော ဗိဿနုက ဘလိကို ချည်နှောင်သောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ ခြေလှမ်းသုံးလှမ်းဖြင့် လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာတို့ပါဝင်သည့် သုံးလောကလုံးကို ပြည့်နှံ့စေ하였다။

Verse 8

हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संन्यस्तः प्रथमः क्रमः । महर्लोके द्विती यस्तु तदा तेन महात्मना

ဟာဋကေရှ್ವರ၏ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ပထမခြေလှမ်းကို ချထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုမဟာတမန်က ဒုတိယခြေလှမ်းကို အချိန်นั้น မဟာရ္လောက၌ ချထားခဲ့သည်။

Verse 9

तृतीयस्य समुद्योगं यदा चक्रे स चक्रधृक् । तदा भिन्नं द्विजश्रेष्ठा ब्रह्मांडं लघुतां गतम्

စက်ရကိုင်သော ဘုရားသခင်သည် တတိယခြေလှမ်းကို လှမ်းရန် ပြင်ဆင်သောအခါ၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ဘြဟ္မာဏ္ဍသည် ထိုးဖောက်ခံရ၍ သေးငယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

Verse 10

पादाग्रेणाथ संभिन्ने ब्रह्मांडे निर्मलं जलम् । अंगुष्ठाग्रेण संप्राप्तं क्रमेण धरणीतले

ထိုအခါ ဘုရား၏ ခြေဖျားအစွန်းဖြင့် ဘြဟ္မာဏ္ဍကို ထိုးဖောက်သဖြင့် သန့်ရှင်းသော ရေ ပေါ်ထွက်လာ၏။ ထို့နောက် ခြေမကြီးအစွန်းမှ တဖြည်းဖြည်း မြေမျက်နှာပြင်သို့ ဆင်းလာ၏။

Verse 11

ब्रह्मलोकं तदा कृत्स्नं प्लावयित्वा जलं हि तत् । शुद्धस्फटिकसंकाशं कुन्देन्दुसदृशद्युति । मत्स्यकच्छपसंकीर्णं ग्राहयूथैः समाकुलम्

ထိုရေသည် ဘြဟ္မလောက အလုံးစုံကို ရေလွှမ်းမိုးခဲ့၏။ သန့်စင်သော ဖန်ကြည်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍ မလေးပန်းနှင့် လမင်းကဲ့သို့ ရောင်လင်းကာ ငါးနှင့် လိပ်များ ပြည့်နှက်၍ မိကျောင်းအုပ်များဖြင့် စည်ကားလျက်ရှိ၏။

Verse 12

ततः प्रभृति सा लोके गंगा विष्णुपदी स्मृता । पवित्रमपि तत्क्षेत्रं नयन्ती सा पवित्रताम्

ထိုအချိန်မှစ၍ လောက၌ သူမကို ဂင်္ဂါ၊ «ဗိෂ္ဏုပဒီ» ဟု မှတ်မိကြ၏။ သန့်ရှင်းပြီးသား နေရာတစ်ခုကိုပင် သူမသည် ပိုမိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်စေ၏။

Verse 13

एवं विष्णोः पदं तत्र संजातं मुनिसत्तमाः । सर्वपापहरं पुंसां तदा विष्णुपदी स्मृता

ဤသို့ဖြင့် အို မုနိအမြတ်တို့၊ ထိုနေရာ၌ ဗိෂ္ဏု၏ ခြေရာတော် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ လူတို့၏ အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားသဖြင့် ထိုအခါ «ဗိෂ္ဏုပဒီ» ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 14

यस्तस्यां श्रद्धया युक्तः स्नानं कृत्वा यथोदितम् । स्पर्शयेत्तत्पदं विष्णोः स याति परमं पदम्

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံသူသည် ထိုနေရာ၌ သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ရေချိုးကာ ဗိဿဏု၏ ခြေရာတော်ကို ထိတွေ့လျှင်—အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာတော်သို့ ရောက်၏။

Verse 15

यस्तत्रकुरुते श्राद्धं सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । स्नात्वा विष्णुपदीतोये गयाश्राद्धफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ သင့်လျော်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် śrāddha ကို မှန်ကန်စွာ ပြုလုပ်သူသည် ဗိဿဏုပဒီ ရေတွင် ရေချိုးပြီးနောက် နာမည်ကြီး ဂယာ-śrāddha ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 16

माघमासे नरः स्नानं प्रातरुत्थाय तत्र यः । करोति सततं मर्त्यः स प्रयागफलं लभेत्

မာဃလတွင် မနက်စောစော ထ၍ ထိုနေရာ၌ အမြဲတမ်း ရေချိုးသော မရဏလူသားသည် ပရယာဂ (Prayāga) ၏ ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 17

अथवा वत्सरं यावत्क्षणं कृत्वात्र भक्तितः । तत्र स्नानं च यः कुर्यात्स मुक्तिं लभते नरः

သို့မဟုတ် ခဏတစ်ခဏဖြစ်စေ တစ်နှစ်ပတ်လုံးဖြစ်စေ၊ ဘက္တိဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို ထိုသူသည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိ၏။

Verse 18

यस्यास्थीनि जले तत्र क्षिप्यंते मनुजस्य च । अपि पाप समाचारः स प्राप्नोति परां गतिम्

လူတစ်ယောက်သည် အပြစ်ဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း ထိုနေရာ၏ ရေထဲသို့ သူ၏ အရိုးများကို ပစ်ချလျှင်ပင် အမြင့်မြတ်ဆုံး သွားရာကို ရောက်၏။

Verse 19

अपि पक्षिपतंगा ये पशवः कृमयो मृगाः । प्रविष्टाः सलिले तस्मिंस्तृषार्ता भक्तिवर्जिताः

ငှက်များနှင့် ပိုးမွှားများ—တိရစ္ဆာန်များ၊ ပိုးကောင်များ၊ သမင်များပင်—ရေငတ်လို့သာ ထိုရေထဲ ဝင်ကြသော်လည်း၊ ဘက္တိမရှိကြသော်လည်း။

Verse 20

तेऽपि पापविनिर्मुक्ता देहांते चातिदुर्लभम् । चक्रिणस्तत्पदं यांति जरामरणवर्जितम्

သူတို့ပင် ပ罪မှ လွတ်ကင်းပြီး၊ အသက်ဆုံးချိန်တွင်လည်း အလွန်ရှားပါးသော စက်ရံကိုင်သခင်၏ အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြသည်—အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသောနေရာ။

Verse 21

किं पुनः श्रद्धयोपेताः पर्वकाल उपस्थिते । दत्त्वा दानं द्विजेन्द्राणां नरा वेदविदां द्विजाः

ထို့ထက်မက၊ မင်္ဂလာပွဲကာလ ရောက်လာသည့်အခါ၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါပါသော လူတို့က ဝေဒကို သိမြင်သော ဒွိဇေန္ဒရ—ဗြာဟ္မဏတို့ထံ သဒ္ဒါန ပေးလှူလျှင် ဘယ်လောက်ပို၍ ကုသိုလ်ကြီးမလဲ။

Verse 22

तत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महर्षिणा । विष्णुपद्याः समालोक्य प्रभावं पापनाशनम्

ထိုအကြောင်းနှင့်ပတ်သက်၍၊ မဟာရိရှီ နာရဒက ဗိဿ္ဏုပဒီ၏ ပ罪ဖျက်နိုင်သော အာနုဘော်နှင့် ဂုဏ်တန်ခိုးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက်၊ ရှေးက ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုခဲ့သည်။

Verse 23

किं व्रतैर्नियमैर्वापि तपोभिर्विविधैर्मखैः । कृतैर्विष्णुपदीतोये संस्थिते धरणीतले

ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် ဗိဿ္ဏုပဒီ၏ သန့်ရှင်းသော ရေရှိနေသော်၊ ဝရတများ၊ နိယမများ၊ အမျိုးမျိုးသော တပသ္ယာများ သို့မဟုတ် ယဇ္ဉများစွာကို ဘာလိုသေးမည်နည်း။

Verse 24

एकः सर्वेषु तीर्थेषु स्नानं मर्त्यः समाचरेत् । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

လူသားတစ်ဦးက တီရ္ထအားလုံးတွင် ရေချိုးလျှင် ကုသိုလ်တစ်စုသာ ဖြစ်၏; သို့ရာတွင် ဗိဿဏုပဒီ (Viṣṇupadī) ရေတွင် တစ်ကြိမ်ရေချိုးခြင်းက ထိုစုစုပေါင်းနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ပေး၏။

Verse 25

एको दानानि सर्वाणि ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं हि तत्

တစ်ဦးက ဗြာဟ္မဏများထံသို့ ဒါနအားလုံးကို ပေးလှူလျှင် ကုသိုလ်ကြီးတစ်စု ဖြစ်၏; သို့သော် ဗိဿဏုပဒီ (Viṣṇupadī) ရေတွင် တစ်ကြိမ်ရေချိုးသူသည် ထိုအကျိုးနှင့် တူညီသော ရလဒ်ကို ရ၏။

Verse 26

पञ्चाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशमाश्रितः । जलाश्रयश्च हेमंत एकः स्यात्पुरुषः क्षितौ

ကမ္ဘာပေါ်တွင် လူတစ်ဦးသည် နွေရာသီ၌ «ငါးမီး» တပသကို ကျင့်၍ မိုးရာသီ၌ မိုးကောင်းကင်အောက်တွင် ထိတွေ့နေကာ ဆောင်းရာသီ၌ ရေထဲ၌ နေထိုင်၍ ရာသီအလိုက် ပြင်းထန်သော သာသနာကျင့်စဉ်များကို ဆောင်ရွက်နိုင်၏။

Verse 27

अन्यो विष्णुपदीतोये स्नात्वा विष्णुपदं स्पृशेत् । तावुभावपि निर्दिष्टौ समौ पुरुषसत्तमौ

အခြားတစ်ဦးသည် ဗိဿဏုပဒီ (Viṣṇupadī) ရေတွင် ရေချိုးပြီး ဗိဿဏု၏ ခြေရာ (Vishnupada) ကို ထိတွေ့၏။ ထိုနှစ်ဦးစလုံးကို တူညီကြောင်း ကြေညာထားပြီး လူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 28

एकांतरोपवासी य एकः स्याज्जीवितावधि । एकोविष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

တစ်ဦးသည် တစ်နေ့ခြား အစာရှောင်၍ အသက်ဆုံးတိုင်အောင် နေနိုင်၏; သို့ရာတွင် ဗိဿဏုပဒီ (Viṣṇupadī) ရေတွင် တစ်ကြိမ်ရေချိုးခြင်းက ထိုနှစ်ခုနှင့် တူညီသော အကျိုးကို ပေး၏။

Verse 29

त्रिरात्रोपोषितस्त्वेको यावद्वर्षशतं नरः । एको विष्णुपदीतोये स्नाति द्वाभ्यां समं फलम्

လူတစ်ယောက်သည် သုံးညအုပ်ဝါသ (ဥပောသထ) ကို နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ထပ်ခါထပ်ခါ ကျင့်နိုင်သော်လည်း၊ Viṣṇupadī ရေ၌ တစ်ကြိမ်သာ ရေချိုးခြင်းက ထိုအကျိုးနှင့် တူညီသော ဖလကို ပေးသည်။

Verse 30

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो नारदो द्विजसत्तमाः । विरराम मुनीनां स बहूनां पुरतोऽसकृत्

စူတက ပြောသည်—ဤသို့ ဆိုပြီးနောက် မုနိတို့အနက် အမြတ်ဆုံး နာရဒသည် မုနိများစွာနှင့် ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့၏ ရှေ့၌ မကြာခဏ ပြောဆိုခြင်းကို ရပ်နားလေ၏။

Verse 31

तस्मात्सर्व प्रयत्नेन स्नानं तत्र समाचरेत । संस्पृशेच्च पदं विष्णोर्य इच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကို ကျင့်သင့်၏။ မိမိအတွက် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို လိုလားသူသည် ဗိဿနု၏ ခြေရာတော်ကိုလည်း ရိုသေစွာ ထိတွေ့သင့်၏။

Verse 32

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तमात्मानं विनिवेदयेत् । विष्णोः पदस्य संप्राप्ते अयने दक्षिणोत्तरे

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်—“သင်က မိမိကိုယ်ကို ဆက်ကပ်အပ်နှံခြင်း (ရှရဏာဂမန) အကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်မှာ၊ ဗိဿနု၏ ခြေရာတော်သို့ ရောက်သောအခါ၊ ဒက္ခိဏာယန သို့မဟုတ် ဥတ္တရာယန အချိန်တွင်—”

Verse 33

तत्केन विधिना सूत मन्त्रैश्च वद सत्वरम् । वयं येन च तत्कुर्मः सर्वं भक्तिसमन्विताः

“စူတရေ၊ ဘယ်လိုနည်းလမ်းဖြင့်၊ ဘယ်မန္တရများဖြင့် လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း—မြန်မြန် ပြောပါ—ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး ဘက္တိနှင့် ပြည့်စုံစွာ ထိုအရာကို ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက်ပါ။”

Verse 34

सूत उवाच । दक्षिणे चोत्तरे चापि संप्राप्ते चायनद्वये । पूजयित्वा पदं विष्णोरिमं मन्त्रमुदीरयेत्

သုတက ပြောသည်။ တောင်ဘက်အယနနှင့် မြောက်ဘက်အယန (ဆော်လ်စတစ်) တစ်ခုခု ရောက်လာသော်၊ ဗိဿနု၏ သန့်ရှင်းသော ခြေရာကို ပူဇော်ပြီးနောက် ဤမန္တရကို ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 35

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युर्यद्यकस्माद्भवेन्मम । तत्ते पदं गतिर्मे स्यादहं ते भृत्यतां गतः

«ခြောက်လအတွင်း မမျှော်လင့်ဘဲ သေခြင်းက ငါ့ထံ ရောက်လာပါက၊ အိုဘုရား၊ သင်၏ ထိုသန့်ရှင်းသော ခြေတော် (ခြေရာ) သည် ငါ့အတွက် ခိုလှုံရာနှင့် လမ်းခရီး ဖြစ်ပါစေ။ ငါသည် သင်၏ အစေခံအဖြစ် ဝင်ရောက်ပြီးပြီ»။

Verse 36

एवं प्रोच्य हरिं पश्चात्पूजयेद्ब्राह्मणांस्ततः । अथ तैः सममश्नीयात्ततः प्राप्नोति सद्गतिम्

ဤသို့ ဟရီ (ဗိဿနု) ကို လျှောက်ထားပြီးနောက်၊ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏများကို ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် သူတို့နှင့်အတူ စားသောက်လျှင်၊ ထိုကြောင့် မြင့်မြတ်သော ဂတိကို ရရှိမည်။