Adhyaya 218

Verse 1

भर्तृयज्ञ उवाच । एतत्सामान्यतः प्रोक्तं मया श्राद्धं यथा नरैः । कर्त्तव्यं विप्रपूर्वैर्यद्वर्णैः पार्थिवसत्तम

ဘရ္တෘယဇ္ဉ က ပြော၏— «အို မင်းမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသော မင်းကြီး၊ ဗြာဟ္မဏတို့ကို အစပြု၍ အမျိုးအစား (ဝဏ္ဏ) မျိုးစုံရှိသော လူတို့က ရှ్రာဒ္ဓာကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်ရမည်ကို ငါ အထွေထွေ ရှင်းလင်းပြီးပြီ»။

Verse 2

अतः परं प्रवक्ष्यामि स्वशाखायाः स्मृतं नृप । स्वदेशवर्णजातीयं यथा स्यादत्र निर्वृतिः

ယခုမှစ၍ အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်ပိုင် ဝေဒသခါ (śākhā) တွင် မှတ်သားထားသည့် အရာတို့ကို ငါ ပြောကြားမည်။ ထို့ပြင် ကိုယ့်ဒေသ၊ ဝဏ္ဏ၊ လူမျိုးအစုအဖွဲ့နှင့် ကိုက်ညီသော အကျင့်ထုံးများကိုလည်း ဖော်ပြမည်၊ ဤနေရာ၌ သင့်လျော်သော ကျေနပ်မှုနှင့် မှန်ကန်မှု ရရှိစေရန်။

Verse 3

श्राद्धे श्रद्धा यतो मूलं तेन श्राद्धं प्रकीर्तितम् । तत्तस्मिन्क्रियमाणे तु न किंचिद्व्यर्थतां व्रजेत्

ရှ్రာဒ္ဓာ၌ ယုံကြည်မှု (śraddhā) သည် အမြစ်ဖြစ်သောကြောင့် ထို့ကြောင့်ပင် ‘ရှ్రာဒ္ဓာ’ ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုစိတ်ဓာတ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင် ထိုအတွင်းရှိ မည်သည့်အရာမျှ အလဟသ မဖြစ်သွား။

Verse 4

अनिष्टमपि राजेन्द्र तस्माच्छ्राद्धं समा चरेत् । विप्रपादोदकं यत्तु भूमौ पतति पार्थिव

ထို့ကြောင့် မင်းတို့၏အရှင် ရာဇင်္ဒြာ၊ အဆင်မပြေသော်လည်း သြာဒ္ဓ (śrāddha) ကို စည်းကမ်းတကျ ဆောင်ရွက်သင့်၏။ အရှင်မင်း၊ ဗြာဟ္မဏ၏ ခြေကို ဆေးကြောသော ရေသည် မြေပြင်ပေါ် ကျသော် သန့်ရှင်းသော အကျိုးပေးတတ်၏။

Verse 6

जाता ये गोत्रजाः केचिदपुत्रा मरणं गताः । ते यांति परमां तृप्तिममृतेन यथा सुराः । विप्रपादोदकक्लिन्ना यावत्तिष्ठति मेदिनी । तावत्पुष्करपात्रेषु पिबन्ति पितरो जलम्

မျိုးရိုးတူအတွင်း မွေးဖွားခဲ့သော်လည်း သားမရှိဘဲ သေဆုံးသွားသူ အချို့သော ဆွေမျိုးတို့သည် အမရတရည်ကြောင့် နတ်တို့ စိတ်ကျေနပ်သကဲ့သို့ အမြင့်ဆုံးသော တృप्तိ ကို ရရှိကြ၏။ မြေကြီးတည်ရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဗြာဟ္မဏ၏ ခြေသုတ်ရေကြောင့် စိုစွတ်သဖြင့် ဘိုးဘွားတို့သည် ကြာပန်းခွက်များတွင် ရေကို သောက်ကြ၏။

Verse 7

श्राद्धेऽथ क्रियमाणे तु यत्किंचित्पतति क्षितौ । पुष्पगन्धोदकं चान्नमपि तोयं नरेश्वर

လူတို့၏အရှင် မင်းမြတ်၊ သြာဒ္ဓ (śrāddha) ကို ဆောင်ရွက်နေစဉ် မြေပြင်ပေါ် ကျသွားသမျှ—ပန်း၊ အနံ့ရေ၊ အစာ သို့မဟုတ် ရေသန့်တောင်—တစ်မျိုးတစ်ဖုံအားဖြင့် ပူဇော်ရာအဖြစ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 8

तेन तृप्तिं परां यांति ये कृमित्वमुपागताः । कीटत्वं वापि तिर्यक्त्वं व्यालत्वं च नराधिप

ထိုကျသွားသော ပူဇော်ပစ္စည်းကြောင့် မင်းမြတ်၊ ပိုးကောင်ဖြစ်သွားသူတို့၊ ပိုးမွှားအဖြစ်၊ တိရစ္ဆာန်အဖြစ်၊ သို့မဟုတ် မြွေအဖြစ်တောင် ရောက်သွားသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တృप्तိ ကို ရရှိကြ၏။

Verse 9

यदुच्छिष्टं क्षितौ याति पात्रप्रक्षालनोद्भवम् । तेन तृप्तिं परां यांति ये प्रेतत्वमुपागताः

ပန်းကန်ခွက်များကို ဆေးကြောရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြွင်းအကျန်တို့ မြေပြင်ပေါ် ရောက်သွားသမျှကြောင့် ပရေတ (preta) အဖြစ် ရောက်သွားသူတို့သည် အမြင့်ဆုံးသော တృप्तိ ကို ရရှိကြ၏။

Verse 10

ये चापमृत्युना केचिन्मृत्युं प्राप्ताः स्ववंशजाः । असंस्कृतप्रमीतानां त्यागिनां कुलयोषिताम्

ထို့ပြင် မိမိ၏ မျိုးရိုးအတွင်း၌ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားသူများ—အကျင့်ထုံးတရားအရ သင်္ဂြိုဟ်/သင်္ကာရ မပြုရသေးဘဲ သေဆုံးသူများ၊ စွန့်ပစ်ခံရသူများ၊ နှင့် မိသားစုအတွင်း ဒုက္ခရောက်သော မိန်းမများ—တို့လည်း အကျိုးခံစားရမည့်သူများထဲတွင် ပါဝင်ကြသည်။

Verse 11

उच्छिष्टभागधेयं स्याद्दर्भेषु विकिरश्च यः । विकिरेण प्रदत्तेन ते तृप्तिं यांति चाखिलाः

ကျန်ရစ်သော အစာအပိုင်းကို ဒರ್ಭမြက်ပေါ်တွင် ဖြန့်ချခြင်းသည် သူတို့၏ အပိုင်းအခွဲ ဖြစ်၏။ ထိုဖြန့်ချပူဇော်ခြင်းကြောင့် သူတို့အားလုံး စိတ်ကျေနပ်မှုကို ရကြ၏။

Verse 12

यत्किंचिन्मंत्रहीनं वा कालहीनमथापि वा । विधिहीनं च संपूर्णं दक्षिणायां तु तद्भवेत्

ရှ్రာဒ္ဓတွင် မန္တရ မပြည့်စုံခြင်းဖြစ်စေ၊ အချိန်မမှန်ခြင်းဖြစ်စေ၊ နည်းလမ်းအရ မပြည့်စုံခြင်းဖြစ်စေ—ထိုအရာအားလုံးသည် ဒက္ခိဏာ (လှူဒါန်းပေးကမ်းခြင်း) ကြောင့် ပြည့်စုံသွား၏။

Verse 13

तस्मान्न दक्षिणाहीनं श्राद्धं कार्यं विपश्चिता । य इच्छेच्छाश्वतीं तृप्तिं पितॄणामात्मनश्च यः

ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် ဒက္ခိဏာမပါသော ရှြာဒ္ဓကို မပြုလုပ်သင့်။ ပိတೃတို့နှင့် မိမိကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ ထာဝရကျေနပ်မှုကို လိုလားသူအတွက် ဖြစ်၏။

Verse 14

दक्षिणारहितं श्राद्धं यथैवोषरवर्षितम् । यथा तमसि नृत्यं च गीतं वा बधिरस्य च

ဒက္ခိဏာမပါသော ရှြာဒ္ဓသည် မျိုးမပေါက်သော မြေပြင်ပေါ်သို့ မိုးရွာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အမှောင်ထဲတွင် ကပြသကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နားမကြားသူအား သီချင်းဆိုသကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်၏။

Verse 15

श्राद्धं दत्त्वा च युक्त्वा च श्राद्धे निष्कामतां व्रजेत् । न स्वाध्यायः प्रकर्तव्यो न ग्रामांतरकं व्रजेत्

ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်လှူဒါန်း၍ စနစ်တကျ ပြီးစီးစေပြီးနောက်၊ ရှရဒ္ဓအပေါ် အလိုဆန္ဒကင်းစွာ နေရမည်။ ထိုနေ့တွင် ဝေဒသွာဓျာယ (ကိုယ်တိုင်ရွတ်ဖတ်ခြင်း) မပြုရ၊ အခြားရွာသို့လည်း မသွားရ။

Verse 16

श्राद्धभुग्रमणीतल्पं तदहर्योऽधिगच्छति । तं मासं पितरस्तस्य जायंते वीर्यभोजिनः

ရှရဒ္ဓအစားအစာကို စားသုံးပြီး ထိုနေ့တင် မိန်းမ၏အိပ်ရာသို့ သွားသူသည် အပြစ်တင်ခံရသူ ဖြစ်လာသည်။ ထိုလအတွင်း သူ၏ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်) များသည် သူ၏ ဗီရိယ (လိင်အင်အား) ကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 17

श्राद्धभुक्छ्राद्धदाता च यः सेवयति मैथुनम् । तस्य संवत्सरं यावत्पितरः शुक्रभोजिनः । प्रभवंति न संदेह इत्येषा वैदिकी श्रुतिः

ရှရဒ္ဓအစားကို စားသူဖြစ်စေ၊ ရှရဒ္ဓကို လှူဒါန်းသူဖြစ်စေ၊ မေထုန (လိင်ဆက်ဆံခြင်း) ကို ကျင့်သူရှိလျှင်၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူ၏ ပိတೃ များသည် သုက္က (သုတ်ရည်) ကိုသာ အာဟာရအဖြစ် မှီခိုကြသည်။ သံသယမရှိ၊ ဤသည်မှာ ဝေဒသရုတိ၏ ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။

Verse 18

श्राद्धे भुक्त्वाथ दत्त्वा वा यः श्राद्धं कुरुतेल्पधीः । स्वाध्यायं पितरस्तस्य यावत्संवत्सरं नृप । व्यर्थश्राद्धफलाः संतः पीड्यंते क्षुत्पिपासया

အို မင်းကြီး၊ ဉာဏ်နည်းသူတစ်ဦးသည် ရှရဒ္ဓတွင် စားပြီးနောက် သို့မဟုတ် ရှရဒ္ဓကို လှူပြီးနောက်၊ ထိုရှရဒ္ဓကို ထပ်မံပြုလုပ်သကဲ့သို့ မသင့်လျော်စွာ ပြုလျှင်၊ တစ်နှစ်ပတ်လုံး သူ၏ ပိတೃ များသည် ထိုရှရဒ္ဓ၏ အကျိုးကို မရဘဲ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကြရသည်။

Verse 19

श्राद्धे भुक्त्वाऽथ दत्त्वा वा यः श्राद्धं मानवाधमः । ग्रामातरं प्रयात्यत्र तच्छ्राद्धं व्यर्थतां व्रजेत्

ရှရဒ္ဓတွင် စားပြီးနောက် သို့မဟုတ် ရှရဒ္ဓကို လှူပြီးနောက်၊ လူယုတ်တစ်ဦးက ထိုနေရာမှ အခြားရွာသို့ ထွက်ခွာသွားလျှင်၊ ထိုရှရဒ္ဓသည် အကျိုးမဲ့သို့ ရောက်သွားသည်။

Verse 20

ब्राह्मणेन न भोक्तव्यं समायाते निमंत्रणे । अथ भुंक्ते च यो मोहात्स प्रयाति ह्यधोगतिम्

ဗြာဟ္မဏသည် ဖိတ်ကြားစာ အသစ်ရောက်လာချိန်၌ မစားသင့်။ မောဟကြောင့် စားမိလျှင် အနိမ့်သို့ ကျရောက်မည်ဟု အမှန်ပင် ဆို၏။

Verse 21

यजमानेन च तथा न कार्यं भोजनं परम् । कुर्वंति ये नराः सर्वे ते यांति नरकं ध्रुवम्

ထို့အတူ ယဇမာန (ရှ్రာဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ) သည် ထို့နောက် ထပ်မံအစာစားခြင်း မပြုသင့်။ ထိုသို့ပြုသူ လူအားလုံးသည် မလွဲမသွေ နရကသို့ သွားရမည်။

Verse 22

श्राद्धे भुक्त्वाऽथ दत्त्वा वा श्राद्धं यो युद्धमाचरेत् । असंदिग्धं हि तच्छ्राद्धं स मन्दो व्यर्थतं नयेत्

ရှ్రာဒ္ဓတွင် စားပြီးနောက် သို့မဟုတ် ရှ్రာဒ္ဓကို ပေးလှူပြီးနောက် စစ်တိုက်ရန် ဝင်ရောက်သူရှိလျှင်၊ ထိုလူမိုက်၏ အပြုအမူကြောင့် ထိုရှ్రာဒ္ဓသည် အကျိုးမဲ့သို့ ကျရောက်သည်ဟု မသံသယရှိ။

Verse 23

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन दोषानेतान्परित्यजेत् । श्राद्धभुग्यजमानश्च विशेषेण महीपते

ထို့ကြောင့် မြေကြီး၏ အရှင်တော်၊ အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ဤအပြစ်များကို စွန့်ပစ်သင့်၏။ အထူးသဖြင့် ရှ్రာဒ္ဓစားသူနှင့် ယဇမာန (ပွဲပြုသူ) တို့သည် ထိုသို့ပြုရမည်။

Verse 218

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये श्राद्धकल्पे श्राद्धनियमवर्णनंनामाष्टादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ్యంలో၊ ရှ్రာဒ္ဓကလ္ပ အပိုင်း၌ «ရှ్రာဒ္ဓ စည်းကမ်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၂၁၈ ပြီးဆုံး၏။