Adhyaya 211
ဤအধ্যာယသည် သင်ခန်းစာပေးသော ဆွေးနွေးပုံစံဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ Viśvāmitra သည် မင်း၏ဒုက္ခ—ဆင်းရဲမှု (dāridrya)၊ အရေပြားရောဂါ kuṣṭha၊ စစ်ရေးရှုံးနိမ့်မှု—တို့၏ အကြောင်းရင်းကို မေးမြန်းသည်။ Nārada က မင်း၏ကျဆုံးမှုသည် သီလနှင့် အုပ်ချုပ်ရေးချို့ယွင်းမှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် brāhmaṇa များကို မတရားပြုမူခြင်းကြောင့်ဟု ဆိုသည်။ ကူညီမည်ဟု ကတိပေးပြီး မပေးခြင်း၊ တောင်းဆိုသူများကို အရှက်ခွဲခြင်း၊ brāhmaṇa အခွင့်အရေးနှင့် လှူဒါန်းခွင့်ဆိုင်ရာ ဘိုးဘွား/ဖခင်၏ ဥပဒေညွှန်ကြားချက် (śāsana) များကို ဖိနှိပ်ဖယ်ရှားခြင်းတို့က ဓမ္မကို ချိုးဖောက်စေပြီး ရန်သူများကို အောင်မြင်စေသည်။ ကုစားလမ်းကြောင်းမှာ လက်တွေ့ကျပြီး နေရာအခြေပြုသည်။ မင်းသည် श्रद्धာဖြင့် Śaṅkhatīrtha သို့ သွားကာ ရေချိုးပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်ပြီး brāhmaṇa များကို ခေါ်စုကာ Śaṅkhāditya ရှေ့တွင် သူတို့၏ခြေကို ဆေးကြောပူဇော်သည်။ ထို့နောက် ယခင်က မပေးခဲ့သမျှကို ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းရန် လှူဒါန်းစာချုပ်/အမိန့်စာများကို အများအပြား (အရေအတွက်သတ်မှတ်ထားသည့် အစုတစ်စုအပါအဝင်) ထုတ်ပြန်ပေးသည်။ နိဂုံးတွင် brāhmaṇa များ၏ prasāda ကြောင့် အဲဒီနေရာတွင် ရောက်လာသော ရန်သူများ သေဆုံးကြောင်း ဖော်ပြကာ လူမှု-ဘာသာရေး ပြန်လည်တရားမျှတမှုနှင့် ရိုသေမှုက ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် နိုင်ငံရေးကံကြမ္မာကို တည်ငြိမ်စေသည်ဟု ပုရာဏသဘောတရားကို အတည်ပြုသည်။
Shlokas
Verse 1
विश्वामित्र उवाच । राज्ञो दारिद्र्यदोषस्य कुष्ठव्याधेश्च कारणम् । कथयित्वा पुनः प्राह नारदो मुनिसत्तमः
ဗိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်။ မင်းကြီး၏ ဆင်းရဲဒုက္ခအပြစ်နှင့် ကုဋ္ဌရောဂါ၏ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြပြီးနောက်၊ ရှင်နာရဒ မုနိသတ္တမ—ရသီတို့အနက် အမြတ်ဆုံး—သည် ထပ်မံ၍ မိန့်ကြားလေ၏။
Verse 2
नारद उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं राजन्कुष्ठस्य कारणम् । दारिद्र्यस्य च यत्सम्यग्ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा
နာရဒက မိန့်သည်။ အို မင်းကြီး၊ ကုဋ္ဌရောဂါနှင့် ဆင်းရဲခြင်းတို့၏ အကြောင်းရင်းကို ငါသည် ဒိဗ္ဗစက္ခုဖြင့် မှန်ကန်စွာ သိမြင်၍ သင်အား အားလုံးကို ရှင်းပြပြီးပြီ။
Verse 3
अधुना संप्रवक्ष्यामि यथा तव पराभवः । शत्रुभ्यः संप्रजातोऽत्र द्विजानामपमानतः
ယခု ငါသည် သင်၏ ရန်သူတို့လက်၌ ရှုံးနိမ့်ခြင်း မည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ပြောမည်။ ဤအရာသည် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို အရှက်ခွဲအပမာပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာ၏။
Verse 4
आनर्ताधिपतिर्योऽत्र कश्चिद्राज्येऽभिषिच्यते । स पूर्वं गच्छति ग्रामं नागराणां प्रभक्तितः
ဤနေရာ၌ အာနရတ၏ အုပ်စိုးရှင်အဖြစ် အဘိသေကခံရသူ မည်သူမဆို၊ အရင်ဆုံး နာဂရတို့၏ ရွာသို့ သဒ္ဓါနှင့် ရိုသေကန်တော့ခြင်းကြောင့် သွားရောက်လေ၏။
Verse 5
त्वया तत्कल्पितं राजन्नैव दत्तं प्रमादतः । पराभूता द्विजास्ते च याचमाना मुहुर्मुहुः
သို့သော် မင်းကြီးရေ—စီစဉ်ထားပြီးသားကိုပင် ပေါ့လျော့မှုကြောင့် မပေးခဲ့သဖြင့်၊ ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းခံရင်း အရှက်ခွဲခံရလေ၏။
Verse 6
तथा कोपवशाद्यानि शासनानि द्विजन्मनाम् । लोपितानि त्वयान्यानि पितृपैतामहानि च
ထို့အပြင် ဒေါသအာဏာအောက်၌ သင်သည် နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့၏ အမိန့်စာနှင့် အလှူပေးစာတမ်းများကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး၊ ဖခင်ဖိုးဖွားမှ ဆက်ခံလာသော အမွေအနှစ်အလှူအတန်းများကိုလည်း ပျောက်ဆုံးစေခဲ့လေ၏။
Verse 7
तेन तेऽत्र पराभूतिः संजाता शत्रुसंभवा । एवं ज्ञात्वा द्विजेद्राणां शास नानि प्रयच्छ भोः
ထို့ကြောင့် ဤနေရာ၌ သင်၏ရှုံးနိမ့်မှုသည် ရန်သူတို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။ ထိုသို့ သိပြီးနောက်၊ အို မင်းကြီး၊ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့အနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးတို့၏ အမိန့်စာနှင့် အလှူပေးစာတမ်းများကို ပြန်လည်ပေးအပ်၍ ထပ်မံချီးမြှင့်လော့။
Verse 8
गृहीतानि च यान्येव तेषां मोक्षं समाचर । तच्छ्रुत्वा पार्थिवः सोऽथ शंखतीर्थे प्रभक्तितः
ထို့ပြင် သင်က သိမ်းယူထားသမျှကို လွှတ်ပေး၍ ထိုသူတို့ထံ သင့်လျော်စွာ ပြန်လည်အပ်နှံလော့။ ထိုစကားကို ကြားသော် ထိုဘုရင်သည် သဒ္ဓါပြည့်ဝလျက် ရှင်ခတီရ္ထ၌ ထို့နောက် လုပ်ဆောင်လေ၏။
Verse 9
स्नात्वा विप्रान्समा हूय मध्यगेन समन्वितान् । शंखादित्यस्य पुरतः प्रक्षाल्य चरणौ नृप
ရေချိုးပြီးနောက် မင်းသည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို သူတို့၏ခေါင်းဆောင်နှင့်အတူ ခေါ်ယူတော်မူ၏။ သင်္ခာဒိတျယ၏ရှေ့၌ မင်းသည် သူတို့၏ခြေကို လေးစားစွာ ဆေးကြောတော်မူ၏၊ အို မင်းမြတ်။
Verse 10
ददौ च शासनशतं प्रक्षाल्य चरणांस्ततः । षड्विंशत्यधिकं राजा नागराणां महात्मनाम्
ထို့နောက် ခြေကို ဆေးကြောပြီး မင်းသည် အမိန့်စာတစ်ရာကို ပေးတော်မူ၏—အမှန်တကယ် တစ်ရာနှစ်ဆယ့်ခြောက်—နာဂရအသိုင်းအဝိုင်းရှိ စိတ်ကြီးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့အား။
Verse 11
एतस्मिन्नंतरे तत्र शत्रवो ये च संस्थिताः । सर्वे मृत्युं समापन्ना ब्राह्मणानां प्रसादतः
ထိုအချိန်အတွင်း ထိုနေရာ၌ တပ်စွဲနေသော ရန်သူတို့အားလုံးသည် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ကရုဏာနှင့် အနုဂ्रहကြောင့် သေဆုံးခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။
Verse 12
विश्वामित्र उवाच । एतत्ते सर्वमाख्यातं शंखतीर्थसमुद्भवम् । प्रभावं पार्थिवश्रेष्ठ किं भूयः श्रोतुमिच्छसि
ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြော၏—ဤအရာအားလုံးကို သင်္ခတီရ္ထမှ ပေါ်ထွန်းသော အာနုဘော်အဖြစ် သင့်အား ပြောကြားပြီးပြီ။ အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထပ်မံ၍ ဘာကို ကြားလိုသနည်း။
Verse 211
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये शंखतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकादशोत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍအတွင်း၊ ဟာဋကေရှွရ သန့်ရှင်းဒေသ၏ မာဟာတ္မျ၌ «သင်္ခတီရ္ထ မာဟာတ္မျ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၂၁၁ သည် ပြီးဆုံး၏။