Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 50
सूत उवाच । एवं तयोः प्रवदतोर्दंपत्योर्द्विज सत्तमाः । आजगामाऽथ संहृष्टः स बालः सन्निधिं तयोः
sūta uvāca | evaṃ tayoḥ pravadatordaṃpatyordvija sattamāḥ | ājagāmā'tha saṃhṛṣṭaḥ sa bālaḥ sannidhiṃ tayoḥ
စူတက ဆို၏— ထိုဗြာဟ္မဏ မောင်နှံသည် ထိုသို့ ပြောဆိုနေစဉ်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့၊ ထိုကလေးသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်လျက် သူတို့အနီးသို့ လာရောက်ခဲ့၏။
Sūta
Type: kshetra
Listener: Dvija-sattamāḥ (assembled sages; addressed explicitly)
Scene: Sūta narrates as the joyful boy runs into the scene; the couple mid-conversation turns in astonishment; the boy’s posture is lively, face bright, suggesting a miraculous return.
FAQs
Providence reunites separated beings; dharmic dialogue ripens into auspicious meeting and hope.
The verse sits within the Tīrthamāhātmya of the Nāgarakhaṇḍa, but this specific line does not name a particular tīrtha.
None in this verse; it narrates the boy’s arrival.