Adhyaya 204

Verse 1

आनर्त उवाच । प्रोक्ताऽस्माकं त्वया विप्र शुद्धिर्नागरसंभवा । वंशजा विस्तरेणैव यथा पृष्टोऽसि सुव्रत

အာနရ်တ က ဆိုသည် - အို ပုဏ္ဏား၊ အသင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား မျိုးရိုးမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော နာဂရ သန့်စင်ခြင်းအကြောင်းကို မေးမြန်းသည့်အတိုင်း အပြည့်အစုံ ရှင်းပြခဲ့ပါပြီ၊ အို မြင့်မြတ်သော သစ္စာဆိုသူ။

Verse 2

सांप्रतं शीलजां ब्रूहि नष्टवंशश्च यो भवेत् । पितामहं न जानाति न च मातामहीं निजाम् । तस्य शुद्धिः कथं कार्या नागरोऽस्मीति यो वदेत्

ယခုအခါ အကျင့်သီလ (śīla) ၌ အခြေခံသော သန့်စင်ခြင်းကို ရှင်းပြပါ - တစ်စုံတစ်ဦး၏ မျိုးရိုးပျောက်ဆုံးနေပါက - သူသည် ဖခင်ဘက်မှ အဘိုးကိုသော်လည်းကောင်း၊ မိခင်ဘက်မှ အဘွားကိုသော်လည်းကောင်း မသိပါက - 'ငါသည် နာဂရ ဖြစ်သည်' ဟု ပြောဆိုသူအတွက် သန့်စင်ခြင်းကို မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။

Verse 3

विश्वामित्र उवाच । एतदर्थं पुरा पृष्टो भर्तृयज्ञश्च नागरैः । नष्टवंशकृते राजन्यथा पृष्टोऽस्मि वै त्व या

ဝိශ්ဝာမိတ္တရ မိန့်တော်မူသည်။ ဤအကြောင်းအရာကြောင့်ပင် အတိတ်ကာလ၌ နာဂရတို့က မျိုးရိုးပျောက်ဆုံးမှုကိစ္စအတွက် ဘဟတ္တရိယဇ္ဈနကို မေးမြန်းခဲ့ကြ၏။ ယခု မင်းကြီးက ငါ့ကို မေးသကဲ့သို့ပင်။

Verse 4

भर्तृयज्ञ उवाच । नष्टवंशस्तु यो ब्रूयान्नागरोऽस्मीति संसदि । तस्य शीलं प्रविज्ञेयं ततः शुद्धिं समादिशेत्

ဘဟတ္တရိယဇ္ဈန မိန့်တော်မူသည်။ မျိုးရိုးပျောက်ဆုံးသူတစ်ဦးက အစည်းအဝေးတွင် ‘ငါသည် နာဂရဖြစ်သည်’ ဟုဆိုလျှင်၊ ထိုသူ၏ သီလနှင့် အကျင့်အကြံကို သေချာစွာ စိစစ်သိမြင်ရမည်။ ထို့နောက် သင့်လျော်သော သန့်စင်ပူဇော်မှုကို ချမှတ်စေရာ၏။

Verse 5

नागराणां तु ये धर्मा व्यवहाराश्च केवलाः । तेषु चेद्वर्तते नित्यं संभाव्यो नागरो हि सः

နာဂရတို့၏ သီးသန့်ဓမ္မနှင့် လူမှုအကျင့်အထုံးများအတိုင်း အမြဲတမ်း နေထိုင်ကျင့်သုံးသူသည် အမှန်တကယ် ယုံကြည်ထိုက်သော နာဂရဖြစ်သည်။

Verse 6

तस्य शुद्धिकृते देयं धटं ब्राह्मणसत्तमाः । धटे तु शुद्धिमापन्ने ततोऽसौ शुद्धतां व्रजेत्

သူ၏ သန့်စင်မှုအတွက်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ ဓဋ (dhaṭa) တစ်ခုကို ပေးရမည်။ ထို ဓဋ သန့်စင်ပြီးသော်၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း သန့်ရှင်းမှုသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 7

श्राद्धार्हः कन्यकार्हश्च सोमार्हश्च विशेषतः । सामान्यपदयोग्यश्च समस्ते स्थानकर्मणि

သူသည် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲတွင် အလှူခံထိုက်သူ၊ ကညာနှင့်ဆိုင်သော အခမ်းအနားများတွင်လည်း ထိုက်တန်သူ၊ အထူးသဖြင့် ဆိုမ (Soma) ဆိုင်ရာ ကర్మကိစ္စများတွင် ထိုက်တန်သူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် နေရာနှင့် အခါအလိုက် ပြုလုပ်သော အခမ်းအနားအားလုံးတွင်လည်း သာမန်အဆင့် တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခွင့်ရှိ၏။

Verse 8

एतत्ते सर्वमाख्यातं यत्पृष्टोऽस्मि नरोत्तम । द्वितीया जायते शुद्धिर्यथा नष्टान्वये द्विजे । तस्माद्वद महाराज यद्भूयः श्रोतुमर्हसि

အို လူတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူ၊ သင်မေးမြန်းသမျှကို ငါပြောပြပြီးပြီ။ မျိုးရိုးမှေးမှိန်သွားသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) အတွက် ဒုတိယအကြိမ် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို ငါပြောပြပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ မိန့်တော်မူပါ၊ အဘယ်အရာကို ထပ်မံကြားနာလိုပါသနည်း။

Verse 9

आनर्त उवाच । तस्मात्ते नागरा भूत्वा विप्राश्चाष्टकुलोद्भवाः । सर्वेषामुत्तमा जाताः प्राधान्येन व्यवस्थिताः

အာနရ်တက ဆိုသည်ကား - 'ထို့ကြောင့် နာဂရများ ဖြစ်လာကြပြီးနောက်၊ မျိုးရိုးရှစ်ပါးမှ ဆင်းသက်လာသော ထိုဗြာဟ္မဏတို့သည် အားလုံးတို့တွင် အမြတ်ဆုံးဖြစ်လာကာ မြင့်မြတ်သော အဆင့်အတန်း၌ တည်ရှိကြလေသည်။'

Verse 10

तपसः किं प्रभावः स तेषां वा यजनोद्भवः । विद्योद्भवोऽथवा विप्र किं वा दानसमुद्भवः

၎င်းတို့၏ မြင့်မြတ်မှုသည် ခြိုးခြံချွေတာခြင်း၏ ရလဒ်လော၊ သို့မဟုတ် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသလော။ သို့တည်းမဟုတ် ပညာဗဟုသုတမှ ဖြစ်ပေါ်လာသလော၊ အို ဗြာဟ္မဏ၊ သို့မဟုတ် အလှူဒါနပြုခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသလော။

Verse 11

विश्वामित्र उवाच । ते सर्वे गुणसंपन्ना यथान्ये नागरास्तथा । विशेषश्चापरस्तेषां ते शक्रेण प्रतिष्ठिताः

ဝိသွာမိတြက ဆိုသည်ကား - 'သူတို့အားလုံးသည် အခြားသော နာဂရများကဲ့သို့ပင် အရည်အချင်းများနှင့် ပြည့်စုံကြသည်။ သို့သော် သူတို့၌ ထူးခြားချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်၊ ၎င်းမှာ သူတို့ကို သိကြားမင်း (Śakra) က တည်ထောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။'

Verse 12

तेन ते गौरवं प्राप्ताः सर्वेषां तु द्विजन्मनाम्

ထိုသို့ နတ်ဘုရားတို့ တည်ထောင်ပေးမှုကြောင့်၊ သူတို့သည် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) အားလုံးတို့အကြား ဂုဏ်အသရေကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

Verse 13

आनर्त उवाच । कस्मिन्काले तु ते विप्राः शक्रे णात्र प्रतिष्ठिताः । किमर्थं च वदास्माकं विस्तरेण महामते

အာနရတက ပြောသည်– «ဘယ်အချိန်တွင် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) က ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသနည်း။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ မဟာဉာဏ်ရှိသူရေ၊ အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 14

विश्वामित्र उवाच । हिरण्याक्ष इति ख्यातः पुराऽसीद्दानवो त्तमः । अभवत्तस्य संग्रामः शक्रेण सह दारुणः

ဝိශ්ဝာမိတ္တရက ပြောသည်– «ရှေးက ဟိရဏ္ယာက္ෂ ဟု အမည်ကျော်သော ဒာနဝ အထူးမြတ်တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။ သူနှင့် သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) တို့အကြား ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်»။

Verse 15

तत्र देवासुरे युद्धे मृता भूरिदिवौकसः । दानवाश्च महाराज परस्परजिगीषवः

ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ စစ်ပွဲ၌ ကောင်းကင်နေထိုင်သူများ အများအပြား သေဆုံးကြ၏။ ဒာနဝတို့လည်း မဟာဘုရင်ရေ၊ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အနိုင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ကာ လဲကျသေဆုံးကြ၏။

Verse 16

अथ ते दानवाः संख्ये शक्रेण विनिपातिताः । विद्याबलेन ताञ्छुक्रः सजीवान्कुरुते पुनः

ထို့နောက် စစ်မြေ၌ သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) က ဒာနဝတို့ကို ထိုးနှက်၍ လဲကျစေ၏။ သို့သော် သုကြာ (Śukra) သည် သာသနာဗေဒပညာ၏ အင်အားဖြင့် သူတို့ကို ပြန်လည် အသက်ရှင်စေ하였다။

Verse 17

देवाश्च निधनं प्राप्ता न जीवंति कथंचन । कस्यचित्त्वथ कालस्य विष्णुं प्रोवाच वृत्रहा

သို့သော် သေဆုံးသွားသော ဒေဝတို့သည် မည်သို့မျှ ပြန်မရှင်နိုင်ကြ။ အချိန်တစ်ခဏကြာသော် ဝೃತ್ರဟာ (အိန္ဒြာ) သည် ဗိဿဏုကို မိန့်ကြား၍ တိုင်ပင်လေ၏။

Verse 18

धारातीर्थमृतानां च प्रहारैः सन्मुखैः प्रभो । या गतिश्च समादिष्टा तां मे वद जनार्दन

အရှင်ဘုရား—ဂျနာရ္ဒနာတော်၊ ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။ ဓာရာတီရ္ထ၌ စစ်မြေပြင်အရှေ့တန်းတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုးနှက်ခံကာ သေဆုံးသူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော ကံကြမ္မာ၊ သွားရာဂတိသည် အဘယ်နည်း။

Verse 19

पराङ्मुखा मृता ये च पलायनपरायणाः । तेषामपि गतिं ब्रूहि यादृग्जायेतवाच्युत

ထို့ပြင် ကျောလှည့်ကာ သေဆုံးသူများ၊ ထွက်ပြေးရန်သာ အားထုတ်သူများ၏ ဂတိကိုလည်း မိန့်ကြားပါ၊ အချျုတတော်။ သူတို့သည် မည်သို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသနည်း။

Verse 20

विष्णुरुवाच । धारातीर्थमृतानां च सन्मुखानां महाहवे । यथा चोच्छिन्नबीजानां पुनर्जन्म न विद्यते

ဗိဿဏုတော် မိန့်တော်မူသည်။ ဓာရာတီရ္ထ၌ မဟာစစ်ပွဲအတွင်း ရန်သူကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ကာ သေဆုံးသူတို့အတွက် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း မရှိ။ အမြစ်ဖြတ်ထားသော မျိုးစေ့တို့ မပေါက်ထွားသကဲ့သို့ပင်။

Verse 21

ये पुनः पृष्ठदेशे तु हन्यते भयविक्लवाः । भुज्यमानाः परैस्ते च प्रेताः स्युस्त्रिदशाधिप

သို့ရာတွင် နောက်ကျောဘက်မှ သတ်ဖြတ်ခံရသူများ၊ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အခြားသူတို့၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံနေရသူများသည် ပရေတ (လှုပ်ရှားမငြိမ် ဝိညာဉ်) ဖြစ်ကြ၏၊ သုံးဆယ်သုံးဒေဝတို့၏ အရှင်တော်။

Verse 22

इन्द्र उवाच । केचिद्देवा मृता युद्धे युध्यमानाश्च सन्मुखाः । तथैवान्ये मया दृष्टा हन्यमानाः पराङ्मुखाः । प्रेतत्वं दानवानां च सर्वेषां स्यान्न वा प्रभो

အိန္ဒြာ မိန့်တော်မူသည်။ စစ်ပွဲတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရင်း သေဆုံးသည့် ဒေဝတချို့ ရှိ၏။ ထို့အတူ ကျောလှည့်နေစဉ် သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့ကိုလည်း ကျွန်ုပ် မြင်ခဲ့၏။ ဒါနဝတို့အတွက်မူ—သူတို့အားလုံး ပရေတ ဖြစ်ကြမည်လော၊ မဖြစ်ကြမည်လော၊ အရှင်ဘုရား။

Verse 23

विष्णुरुवाच । असंशयं सहस्राक्ष हता युद्धे पराङ्मुखाः । प्रेतत्वे यांति ते सर्वे देवा वा मानुषा यदि

ဗိဿနုမိန့်တော်မူသည်။ သံသယမရှိပါ၊ မျက်စိတစ်ထောင်ရှိသော အိန္ဒြာရေ—စစ်ပွဲတွင် နောက်လှည့်၍ ထွက်ပြေးနေစဉ် သတ်ခံရသူတို့သည် အားလုံး ပရေတအဖြစ်သို့ ရောက်ကြသည်၊ ဒေဝတားဖြစ်စေ လူဖြစ်စေ တူညီသည်။

Verse 24

विषादग्नेः कुलघ्नानां तया चैवात्मघातिनाम् । दंष्ट्रिभिर्हतदेहानां शृंगिभिश्च सुरेश्वर । प्रेतत्वं जायते नूनं सत्यमेतदसंशयम्

စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ မီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းသူများ၊ မျိုးရိုးကို ဖျက်ဆီးသတ်ဖြတ်သူများ၊ ထို့အပြင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သူများ၊ ထို့တူ အစွယ်ရှိသော တိရစ္ဆာန်များနှင့် ချိုရှိသော သတ္တဝါများက ကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်ဖြတ်ခံရသူများအတွက်—ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်ရေ—ပရေတအဖြစ်သည် အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ သံသယမရှိ။

Verse 25

इन्द्र उवाच । कथं तेषां भवेन्मुक्तिः प्रेतत्वाद्दारुणाद्विभो । एतन्मे सर्वमाचक्ष्व येन यत्नं करोम्यहम्

အိန္ဒြာမိန့်သည်။ အလုံးစုံကို ဖြန့်ကျက်တော်မူသော အရှင်ရေ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ပရေတအခြေအနေမှ သူတို့ မည်သို့ လွတ်မြောက်မောက္ခကို ရနိုင်ပါသနည်း။ ဤအကြောင်းအားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ၊ ထိုအတိုင်း ကျွန်ုပ် ကြိုးစားအားထုတ်မည်။

Verse 26

श्रीभगवानुवाच । तेषां संयुज्यते श्राद्धं कन्यासंस्थे दिवाकरे । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां नभस्यस्य सुरेश्वर

မြတ်စွာသော ဘုရားရှင်မိန့်တော်မူသည်။ ဒေဝတို့၏ အရှင်တော်ရေ—သူတို့အတွက် သြရာဒ္ဓ (śrāddha) ကို သင့်တော်စွာ ပြုလုပ်ရမည်မှာ နေမင်းသည် ကညာရာသီ (Kanyā) တွင် တည်နေချိန်၊ နဘဿျ (Bhādrapada) လ၏ ကృష్ణပက္ခ စတုတ္ထဒသီ (၁၄ ရက်) တွင် ဖြစ်သည်။

Verse 27

गयायां भक्तिपूर्वं तु पितामहवचो यथा । ततः प्रयांति ते मोक्षं सत्यमेतदसंशयम्

သို့သော် ဂယာ (Gayā) တွင် သဒ္ဓါဖြင့် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ပြုလုပ်လျှင်၊ သူတို့သည် မောက္ခသို့ ရောက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ သံသယမရှိ။

Verse 28

इन्द्र उवाच । कस्मात्तत्र दिने श्राद्धं क्रियते मधुसूदन । शस्त्रैर्विनिहतानां च सर्वं मे विस्तराद्वद

အိန္ဒြာက မိန့်တော်မူသည်—«အို မဓုသූဒန၊ အဘယ်ကြောင့် ထိုနေ့၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ကြသနည်း။ လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့အတွက်လည်း အကြောင်းအရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 29

श्रीभगवानुवाच । भूतप्रेतपिशाचैश्च कूष्मांडै राक्षसैरपि । पुरा संप्रार्थितः शंभुर्दिने तत्र समागते । अद्यैकं दिवसं देव कन्यासंस्थे दिवाकरे

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—«ရှေးက ထိုနေ့ရောက်လာသော်၊ ဘူတ (bhūta)၊ ပရေတ (preta)၊ ပိသာစ (piśāca)၊ ကူရှ္မာဏ္ဍ (kūṣmāṇḍa) နှင့် ရာက္ခသ (rākṣasa) တို့က ရှမ္ဘု (Śambhu) ကို အလွန်တရာ တောင်းပန်ကြ၏—‘အို ဒေဝ၊ ယနေ့ နေမင်းသည် ကညာ (Kanyā) တွင် တည်သောအခါ၊ တစ်နေ့တည်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးသနားပါ…’»။

Verse 30

अस्माकं देहि येन स्यात्तृप्तिर्वर्षसमुद्भवा । प्रदत्ते वंशजैः श्राद्धे दीनानां त्वं दयां कुरु

«တစ်နှစ်ပတ်လုံး ကျွန်ုပ်တို့ စိတ်ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်စေမည့် အရာကို ပေးသနားပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးဆက်များက ရှရဒ္ဓကို ပူဇော်အပ်နှံသောအခါ၊ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ကရုဏာတော် ပြုပါ»။

Verse 31

श्रीभगवानुवाच । यः करिष्यति वै श्राद्धमस्मिन्नहनि संस्थिते । कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां नभस्यस्य च वंशजः । भविष्यति परा प्रीतिर्यावत्संवत्सरः स्थितः

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်—«ဤနေ့၌ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်မည့် မျိုးဆက်သူမည်သူမဆို—နဘသျ (Nabhasya/ Bhādrapada) လ၏ ကృష్ణပက္ခ (kṛṣṇa-pakṣa) စတုရဒသီ (caturdaśī) တွင်—ကွယ်လွန်သူတို့အတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်»။

Verse 32

यः पुनस्तु गयां गत्वा युष्मद्वंशसमुद्भवः । करिष्यति तथा श्राद्धं तेन मुक्तिमवाप्स्यथ

«သို့သော် ထပ်မံ၍ သင်တို့၏ မျိုးရိုးမှ မွေးဖွားသော မျိုးဆက်သူတစ်ဦးက ဂယာ (Gayā) သို့ သွား၍ ထိုနည်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လျှင်၊ ထိုအကျိုးကြောင့် သင်တို့သည် မုက္ခ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိကြလိမ့်မည်»။

Verse 33

शस्त्रेण निहतानां च स्वर्गस्थानामपि ध्रुवम् । न करिष्यति यः श्राद्धं तस्मिन्नहनि संस्थिते

လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူတို့သည်—ကောင်းကင်ဘုံ၌ တည်နေသည်ဟု သေချာပင်ဖြစ်သော်လည်း—ထိုနေ့ရောက်လာသောအခါ śrāddha (ရှရဒ္ဓ) မပြုလုပ်သူသည်…

Verse 34

क्षुत्पिपासार्तदेहाश्च पितरस्तस्य दुःखिताः । स्थास्यंति वत्सरं यावदेतदाह पितामहः

သူ၏ ပိတရ်များသည် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်း၍ ဒုက္ခရောက်နေကြမည်၊ တစ်နှစ်တိုင်အောင် ထိုဒုက္ခ၌ နေကြမည်ဟု ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ကြေညာတော်မူ၏။

Verse 35

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तस्मिन्नहनि कारयेत् । अन्यमुद्दिश्य तत्सर्वं प्रेतानामिह जायते

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေ့တည်းဟူသောနေ့၌ပင် ပူဇော်ကာရိယာကို ပြုလုပ်စေသင့်၏။ အခြားသူကို ရည်ညွှန်း၍ ဤနေရာ၌ ပြုသမျှသည် အဆုံးတွင် ပရေတ (preta) များအတွက်သာ ဖြစ်သွားသည်။

Verse 36

ततो भगवता दत्ता तेषां चैव तु सा तिथिः श्रा । द्धकर्मणि संजाते विना शस्त्रहतं जनम्

ထို့နောက် ဘဂဝန်တော်သည် သူတို့အတွက် ထိုတိထိ (tithi) ကို သတ်မှတ်ပေးတော်မူ၏။ śrāddha ကర్మ ပြုလုပ်ရာတွင် ထိုသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း ပြုရမည်၊ သို့သော် လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူကိုမူ ချန်လှပ်ရသည် (စည်းကမ်းကွဲပြားသည်)။

Verse 37

संमुखस्यापि संग्रामे युध्यमानस्य देहिनः । कदाचिच्चलते चित्तं तीक्ष्णशस्त्रहतस्य च

စစ်မြေပြင်၌ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်နေသော စစ်သူရဲ၏ စိတ်ပင်လျှင် တခါတရံ လှုပ်ရှားယိမ်းယိုင်တတ်၏—အထူးသဖြင့် ထက်မြက်သော လက်နက်ဖြင့် ထိခိုက်သတ်ခံရသူ၏ စိတ်သည်။

Verse 204

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्र माहात्म्ये शक्रविष्णुसंवादे प्रेतश्राद्धकथनंनाम चतुरधिकद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌—သီဟာဋကေရှဝရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မယ၌၊ သက္ကရနှင့် ဝိෂ္ဏု ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၊ «ပရေတ-ရှရဒ္ဓ» ဟူသော အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြသည့် အခန်း ၂၀၄ ပြီးဆုံး၏။