Skanda Purana — Nagara Khanda, Shloka 5
सूत उवाच । अहं वः कीर्तयिष्यामि कथामेतां पुरातनीम् । सर्वपापहरां मेध्यां त्रिशंकुनृपसंभवाम्
sūta uvāca | ahaṃ vaḥ kīrtayiṣyāmi kathāmetāṃ purātanīm | sarvapāpaharāṃ medhyāṃ triśaṃkunṛpasaṃbhavām
စူတက ဆို၏— “အို သင်တို့ရေ၊ ငါသည် ရှေးဟောင်းပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို သင်တို့အား ရွတ်ဆိုပြမည်။ ၎င်းသည် သန့်စင်စေ၍ နားထောင်ရန် သင့်တော်ကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး တရိရှင်ကု မင်းနှင့် ဆက်နွယ်၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော ပုံပြင်ဖြစ်၏။”
Sūta (Lomaharṣaṇa/Sauti)
Listener: Ṛṣayaḥ
Scene: Sūta begins the ancient tale, raising his hand in assurance; sages lean forward in reverent attention; the moment is a formal ‘kathā-pratijñā’ (vow to narrate).
FAQs
Listening to and preserving purāṇic sacred narratives is itself purifying and sin-destroying when approached with faith.
This verse serves as the narrative preface within the Tīrthamāhātmya section; the specific tīrtha is introduced through the ensuing Triśaṅku episode.
No specific rite is prescribed here; the act emphasized is śravaṇa/kīrtana—hearing and recounting a purifying sacred account.