Adhyaya 197

Verse 1

सूत उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु नागरो द्विजसत्तमाः । विश्वावसुरिति ख्यातो वेदवेदांगपारगः

စူတက ပြော၏—ထိုအချိန်တည်းမှာပင်၊ အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ နာဂရ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးရှိ၍ “ဝိශ්ဝာဝಸು” ဟု ကျော်ကြားကာ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ပိုင်နိုင်သူ ဖြစ်하였다။

Verse 2

पश्चिमे वयसि प्राप्ते तस्य पुत्रो बभूव ह । परावसुरिति ख्यातस्तस्य प्राणसमः सदा

သူသည် အသက်အရွယ် နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ သားတစ်ဦး မွေးဖွားလာ၍ “ပရာဝಸು” ဟု ကျော်ကြားကာ သူ့အတွက် အမြဲတမ်း အသက်ရှူသကဲ့သို့ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရသူ ဖြစ်하였다။

Verse 3

स वेदाध्ययनं चक्रे यौवने समुपस्थिते । वयस्यैः संमतैः सार्धं सदा हास्य परायणैः

လူငယ်အရွယ်ရောက်လာသောအခါ သူသည် ဝေဒပညာကို စတင်လေ့လာခဲ့ပြီး၊ အသက်တူ မိတ်ဆွေကောင်းများနှင့်အတူ အမြဲ ရယ်မောပျော်ရွှင်မှုကို လိုက်လံသူဖြစ်၏။

Verse 4

कस्यचित्त्वथ कालस्य माघमास उपस्थिते । रात्रौ सोऽध्ययनं चक्र उपाध्यायगृहं गतः

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါတွင် မာဃလ ရောက်လာသော်၊ သူသည် ဆရာ (ဥပာဓျာယ) ၏အိမ်သို့ သွားကာ ညအချိန်တွင် လေ့လာခဲ့၏။

Verse 5

निशीथे स समुत्थाय सर्वैर्मि त्रैश्च रक्षितः । वेश्यागृहं समासाद्य प्रसुप्तो वेश्यया सह

ညသန်းခေါင်တွင် သူသည် ထ၍ မိတ်ဆွေများအားလုံးက စောင့်ရှောက်လျက်၊ ဝေရှျာအိမ်သို့ ရောက်ကာ သူမနှင့်အတူ လဲလျောင်းအိပ်ပျော်၏။

Verse 6

जलपूर्णं समाधाय जलपात्रं समीपगम् । निजाचमनयोग्यं च जलपानार्थमेव च

သူသည် ရေပြည့်သော ရေခွက်ကို အနီးတွင် ထား၍၊ မိမိ၏ အာစမန (ācamanam) ပြုရန်လည်း သင့်တော်ကာ၊ ရေသောက်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်၏။

Verse 7

निशाशेषे तु संप्राप्ते स पिपासासमाकुलः । निद्रालस्यसमोपेतः शय्यां त्यक्त्वा समुत्थितः

ညကုန်ခါနီး ရောက်လာသော်၊ သူသည် ရေငတ်၍ စိတ်ရှုပ်ကာ၊ အိပ်ငိုက်ပျင်းရိမှုနှင့်အတူ၊ အိပ်ရာကို छोड़၍ ထလာ၏။

Verse 8

वेश्याया मद्यपात्रं तु ह्यधस्तात्सं व्यवस्थितम् । तदादाय पपौ मद्यं जलभ्रांत्या यदैव सः

သို့သော် အောက်တွင် မိန်းမပျော်၏ အရက်ခွက်ကို ထားရှိထား၏။ ထိုခွက်ကို ယူကာ ရေဟု မှားယွင်းထင်၍ အရက်ကို သောက်လေ၏။

Verse 9

तदा मद्यं परिज्ञाय पात्रं त्यक्त्वा सुदुःखितः । वैराग्यं परमं गत्वा प्रलापानकरो द्बहून्

ထိုအခါ အရက်ဖြစ်ကြောင်း သိသွား၍ ခွက်ကို ပစ်ချကာ အလွန်ဝမ်းနည်းလေ၏။ အလွန်ကြီးမားသော ဝိရာဂျ္ယကို ရောက်၍ ငိုကြွေးညည်းတွားစကား များစွာ ပြောလေ၏။

Verse 10

अहो निद्रान्वितेनाद्य किं मया विकृतं कृतम् । यदद्य मद्यमापीतं जलभ्रांत्या विगर्हितम्

“အိုဟို! ယနေ့ အိပ်ငိုက်လွှမ်းမိုးနေ၍ ငါ ဘယ်လို ဆိုးရွားသော အမှုကို ပြုမိသနည်း။ ရေဟု မှားယွင်းထင်ကာ အပြစ်တင်ခံရသော အရက်ကို သောက်မိပြီ!”

Verse 11

किं करोमि क्व गच्छामि कथं शुद्धिर्भवेन्मम । प्रायश्चित्तं करिष्यामि यद्यपि स्यात्सुदुष्करम्

“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်သို့ သွားရမလဲ။ ငါ့အတွက် သန့်ရှင်းမှု ဘယ်လို ရနိုင်မလဲ။ အလွန်ခက်ခဲသော်လည်း ပရాయရှ္စိတ္တကို ငါ ပြုမည်။”

Verse 12

एवं निश्चित्य मनसा प्रभाते समुपस्थिते । शंखतीर्थं समासाद्य कृत्वा स्नानं तथा परम्

ဤသို့ စိတ်၌ ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် မနက်အရုဏ်တက်လာသော် သင်္ခတီရ္ထ (Śaṃkhatīrtha) သို့ ရောက်ကာ အလွန်ကောင်းမြတ်သော သန့်စင်ရေချိုးကို ပြုလေ၏။

Verse 13

सशिखं वपनं पश्चात्कारयित्वा त्वरावितः । गतश्च तिष्ठते यत्र ब्रह्मघोषपरायणः

ထို့နောက် ရှိခါကို ထိန်းထားလျက် ဆံပင်ရိတ်ခိုင်းပြီး အလျင်အမြန် သွားကာ ဝေဒသဒ္ဒါ (ဗြဟ္မဃောသ) ကို အလေးထား၍ ရွတ်ဆိုနေသူ နေထိုင်ရာအရပ်သို့ ရောက်သွား၏။

Verse 14

उपाध्यायः सशिष्यश्च ब्रह्मस्थानं समाश्रितः । स गत्वा दूरतः स्थित्वा संनिविष्टो यथान्त्यजः

ဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် ဗြဟ္မသ္ထာန၌ နေထိုင်လျက်ရှိ၏။ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး အဝေးမှ ရပ်ကာ ထိုင်ချလိုက်သည်မှာ မိမိအပြစ်ကြောင့် နှိမ့်ချခံရသကဲ့သို့ အနိမ့်တန်းသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 15

श्मश्रुमूर्धजहीनस्तु यदा मित्रैर्विलोकितः । तदा हास्याद्धतो मूर्ध्नि हस्ताग्रैश्च मुहुर्मुहुः

မိတ်ဆွေများက မုတ်ဆိတ်နှင့် ခေါင်းဆံပင်မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောပေါက်ကွဲကာ မကြာခဏ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ခေါင်းထိပ်ကို ထိုးထိကာ လှောင်ပြောင်ကြ၏။

Verse 16

उपाध्यायस्तु तं दृष्ट्वा दीनं बाष्पपरिप्लुतम् । श्मश्रुमूर्धजसंत्यक्तं ततः प्रोवाच सादरम्

ဆရာက သူ့ကို မြင်သောအခါ စိတ်မကောင်းဖြစ်၍ မျက်ရည်စိုစွတ်နေပြီး မုတ်ဆိတ်နှင့် ခေါင်းဆံပင်ကို စွန့်ထားသူဖြစ်သဖြင့် ထိုနောက် ကြင်နာစွာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 17

किमद्य वत्स दूरे त्वमुपविष्टस्तु दैन्यधृक् । एहि मे संनिधौ ब्रूहि पराभूतोऽसि केन वा

“ဒီနေ့ ဘာဖြစ်သလဲ ကလေးရေ။ အဘယ်ကြောင့် အဝေးမှာ ထိုင်ပြီး ဒီလို စိတ်ပျက်အားငယ်နေရသနည်း။ ငါ့အနီးကို လာပြီး ပြောပါ—မင်းကို ဘယ်သူက အရှက်ခွဲသနည်း။”

Verse 18

परावसुरुवाच । अयोग्योऽहं गुरो जातः सेवायास्तव सांप्रतम् । वेश्याया मंदिरस्थेन ज्ञात्वा निजकमंडलुम्

ပါရာဝသုက ပြော၏ — «အို ဂုရုမြတ်ရှင်၊ ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် သင်၏ဝန်ဆောင်မှုအတွက် မသင့်တော်တော့ပါ။ ပျော်ပွဲမိန်းမ၏အိမ်၌ နေစဉ် ကျွန်ုပ်၏ ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) နှင့်ပတ်သက်သည့် အရာတစ်ခုကို သိမြင်ခဲ့ပါသည်»။

Verse 19

वेश्याया मद्यपात्रं तु मद्यपूर्णं प्रगृह्य च । तस्माद्देहि विभो मह्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये

«ပျော်ပွဲမိန်းမ၏ အရက်ခွက်ကို အရက်ပြည့်ပြည့်ဖြင့် ကိုင်ယူခဲ့ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အရှင်မြတ်၊ ကျွန်ုပ် သန့်စင်ရန်အတွက် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) ကို ပေးသနားပါ»။

Verse 20

धर्मद्रोणेषु यत्प्रोक्तं तत्करिष्याम्यसंशयम्

«ဓမ္မစာတမ်းများ၌ ပြောထားသမျှကို ကျွန်ုပ် မသံသယဘဲ အကောင်အထည်ဖော်မည်»။

Verse 21

अथ तं बटवः प्रोचुर्वयस्यास्तस्य ये स्थिताः । हास्यं कृत्वा प्रकामाश्च वेश्या या गुरुसंनिधौ

ထို့နောက် အနီး၌ ရပ်နေသော သူ၏အရွယ်တူမိတ်ဆွေ ကလေးများက သူ့အား ပြောကြ၏။ သူတို့သည် အလွန်အမင်း ရယ်မောကစားကာ ဂုရု၏အနီးအနား၌ ရှိနေသော ထိုပျော်ပွဲမိန်းမအကြောင်းကို ပြောဆိုကြသည်။

Verse 22

या एषा नृपतेः कन्या ख्याता रत्नावती जने । अस्याः स्तनौ गृहीत्वा त्वमधरं पिबसि द्रुतम् । ततस्ते स्याद्विशुद्धिश्च नान्यथा प्रभविष्यति

«ဤမိန်းမသည် ဘုရင်၏သမီးဖြစ်၍ လူအများအကြား ရတ္နာဝတီ ဟု နာမည်ကျော်သည်။ သင်သည် သူမ၏ ရင်သားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို မြန်မြန် သောက်ယူလျှင် သန့်စင်ခြင်းကို ရမည်; အခြားနည်းဖြင့် မဖြစ်နိုင်»။

Verse 23

परावसुरुवाच । न वयस्या नर्मकालो विषमे मम संस्थिते । ममोपरि यदि स्नेहो वालमित्रत्वसंभवः । तदानीय द्विजानन्यान्वदध्वं निष्कृतिं मम

ပါရာဝသုက ပြောသည်။ «မိတ်ဆွေတို့၊ ယခုအချိန်မှာ ဟာသကစားရန် မဟုတ်၊ ငါသည် အလွန်ပြင်းထန်သော အကျပ်အတည်းတွင် ရပ်တည်နေ၏။ ကလေးဘဝ မိတ်သဟာယဖြစ်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော ချစ်ခင်မေတ္တာ အမှန်တကယ်ရှိလျှင် အခြား ဗြာဟ္မဏများကို ခေါ်လာပြီး ငါ့အတွက် ပာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ဖြေ) နည်းလမ်းကို ပြောကြပါ»။

Verse 24

अथ ते नर्ममुत्सृज्य तद्दुःखेन च दुःखिताः । विश्वावसुं समासाद्य तद्वृत्तांतमथाब्रुवन्

ထို့နောက် သူတို့သည် ဟာသကို ရပ်တန့်ကာ သူ၏ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် ကိုယ်တိုင်လည်း ဝမ်းနည်းသွားကြပြီး ဝိශ්ဝာဝသု ထံသို့ သွားရောက်ကာ ဖြစ်ပျက်သမျှ အကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောကြား하였다။

Verse 25

सोऽपि तेषां समाकर्ण्य तत्कर्णकटुकं वचः । सभार्यः प्रययौ तत्र यत्र पुत्रो व्यवस्थितः

သူတို့၏ နားထောင်ရခက်သည့် ခါးသီးကြမ်းတမ်းသော စကားများကို ကြားပြီးနောက် ဝိශ්ဝာဝသု သည်လည်း မိမိဇနီးနှင့်အတူ သားရှိနေရာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 26

दुःखेन महता युक्तः स्खलमानः पदेपदे । वृद्धभावात्तथा शोकात्पुत्राकृत्यसमुद्भवात्

အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းမှုက ဖိစီးနေ၍ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် ချော်လဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်—အိုမင်းခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ သား၏ အပြစ်လုပ်ရပ်မှ ပေါက်ဖွားသော စိတ်ဆင်းရဲမှုကြောင့်လည်းကောင်း။

Verse 27

ततस्तौ प्रोचतुः पुत्रं बाष्पगद्गदया गिरा । दंपती बहुशोकार्तौ हा पुत्र किमिदं कृतम् । सोऽपि सर्वं समाचख्यौ ताभ्यां वृतांतमात्मनः

ထို့နောက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများစွာဖြင့် ဒုက္ခရောက်နေသော လင်မယားနှစ်ဦးသည် မျက်ရည်ကြောင့် အသံတုန်ယင်ကာ သားကို ပြောကြသည်။ «ဟယ် သားရေ၊ ဤအရာကို ဘာကြောင့် လုပ်လိုက်သနည်း» ဟု။ သားလည်း မိမိအကြောင်း ဖြစ်ပျက်သမျှကို သူတို့နှစ်ဦးအား အကုန်အစင် ပြောပြ하였다။

Verse 28

प्रायश्चित्तं करिष्यामि तस्मादात्मविशुद्धये । ततो विश्वावसुर्विप्रान्स्मार्ताञ्छ्रुतिसमन्वितान् । तदर्थमानयामास वेदविद्याविचक्षणान्

«ထို့ကြောင့် ငါ့အတ္တကို သန့်စင်ရန် ပရాయశ္စိတ္တ (prāyaścitta) ကို ပြုမည်» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဝိශ්ဝာဝಸು သည် စမృతိကို ကျွမ်းကျင်၍ သြရုတိအပေါ် အခြေခံသော ဝေဒဗေဒပညာရှင် ဘြာဟ္မဏ ပညာရှိများကို ထိုကိစ္စအတွက် ခေါ်ဆောင်လာ၏။

Verse 29

ततः परावसुस्तेषां पुरः स्थित्वा कृतांजलिः । प्रोवाच स्वादितं मद्यं मया रात्रावजानता । वेश्या भांडं समादाय ज्ञात्वा निजकमंडलुम्

ထို့နောက် ပရာဝಸು သည် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်၍ လက်အုပ်ချီ (ကృతাঞ္ဇလိ) လျက် ပြော၏—«ညအချိန်၌ မသိမသာ ငါသည် မူးယစ်သောက်ရည်ကို အနည်းငယ် မြည်းစမ်းမိ၏။ ဝေရှျာတစ်ဦးက အိုးတစ်လုံးကို ယူကာ၊ ၎င်းသည် ငါ၏ ကမဏ္ဍလု (kamaṇḍalu) ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်၍…»

Verse 31

एवमुक्तास्ततस्तेन विप्रास्ते स्मृतिवादिनः । धर्मशास्त्रं समालोक्य ततः प्रोचुश्च तं द्विजाः

ထိုသို့ သူက ပြောဆိုသဖြင့် စမృతိကို ဟောပြောသူ ဘြာဟ္မဏများသည် ဓမ္မရှာစတြကို စိစစ်ကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ နှစ်ကြိမ်မွေး (ဒွိဇ) များက သူ့အား ပြန်လည် မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 32

अतिमानादतिक्रोधात्स्नेहाद्वा यदि वा भयात् । प्रायश्चित्तमनर्हं तु ददत्तत्पापमश्नुते

အလွန်အမင်း မာနကြီးခြင်း၊ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ချစ်ခင်စွဲလမ်းခြင်း သို့မဟုတ် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်—ပရాయశ္စိတ္တ မခံထိုက်သူအား ကဖော်ပြုရန် သတ်မှတ်ပေးလျှင် ပေးသူသည် ထိုအပြစ်ကိုပင် ခံစားရ၏။

Verse 33

प्रायश्चित्तं प्रदास्यामस्तस्माद्युक्तं वयं तव । यदि शक्नोषि तत्कर्तुं तत्कुरुष्व समाहितः

«ထို့ကြောင့် သင့်အတွက် သင့်လျော်သော ပရాయశ္စိတ္တ ကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ပေးမည်။ သင် ပြုနိုင်လျှင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်ကာ ထိုအရာကို ပြုလော့» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 34

परावसुरुवाच । करोमि वो न चेद्वाक्यं तत्पृच्छामि कुतो द्विजाः । नाहं केनापि संदृष्टो मद्यपानं समाचरन्

ပါရာဝသုက ပြောသည်။ «သင်တို့၏စကားအတိုင်း ငါပြုမည်။ သို့သော် အို ဒွိဇာတို့၊ ဤအရာကို မည်သို့သိကြသနည်းဟု မေးလို၏။ ငါ အရက်သောက်နေစဉ် မည်သူမျှ ငါ့ကို မမြင်ခဲ့ပါ»။

Verse 35

तस्माद्ब्रूत यथार्हं मे प्रायश्चित्तं विशुद्धये । अपि प्राणहरं रौद्रं नो चेत्पापमवाप्स्यथ

«ထို့ကြောင့် ငါ့ကို သန့်စင်ရန် သင့်လျော်သော ပရాయရှ္စိတ္တကို ပြောကြပါ။ ထိုအရာသည် ကြမ်းတမ်း၍ အသက်ပင်ယူနိုင်သော်လည်း ကောင်း၏။ မဟုတ်လျှင် သင်တို့သည် အပြစ်ကို ရယူကြလိမ့်မည်»။

Verse 36

ब्राह्मणा ऊचुः । बुध्यमानो द्विजो यस्तु मद्यपानं समाचरेत् । तावन्मात्रं हिरण्यं च तप्तं पीत्वा विशुध्यति

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောသည်။ «အသိအမြင်ပြည့်ဝသော ဒွိဇတစ်ဦးက အရက်သောက်ခြင်းကို ကျူးလွန်လျှင်၊ ထိုပမာဏတူသော ပူလောင်သော ရွှေရည်ကို သောက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာသည်»။

Verse 37

अज्ञानतो यदा पीतं मद्यं विप्रेण कर्हिचित् । अग्नितुल्यं घृतं पीत्वा तावन्मात्रं विशुध्यति

«သို့ရာတွင် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးက မသိမသာဖြင့် အချိန်တစ်ခါတစ်ရံ အရက်သောက်ခဲ့လျှင်၊ မီးကဲ့သို့ပူသော ဂျီ (ghṛta) ကို ထိုပမာဏတူ သောက်ခြင်းဖြင့် သန့်စင်လာသည်»။

Verse 38

एवं ते सर्वमाख्यातं प्रायश्चित्तं विशुद्धये । यदि शक्तोषि चेत्कर्तुं कुरुष्व त्वं द्विजोत्तम

«ဤသို့ သန့်စင်ရန် ပရాయရှ္စိတ္တ အားလုံးကို သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ သင် ပြုလုပ်နိုင်သည့် အင်အားရှိလျှင် ပြုလော့၊ အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံး»။

Verse 39

परावसुरुवाच । गंडूषमेकं मद्यस्य मया पीतं द्विजोत्तमाः । तावन्मात्रं पिबाम्येव घृतं वह्निसमं कृतम्

ပရာဝသုက ပြောသည်။ «ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ငါသည် အရက်ကို ပါးစပ်တစ်ခါသာ သောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မီးကဲ့သို့ ပူအောင် ချက်ထားသော ဂီ (ghee) ကို ထိုပမာဏတူတူ သောက်မည်»။

Verse 40

युष्मदादेशतोऽद्यैव स्वशरीरविशुद्धये । विश्वावसुश्च तच्छ्रुत्वा वज्रपातोपमं वचः

«သင်တို့၏ အမိန့်အတိုင်း ယနေ့တင်ပင် ငါ့ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ရန်…» ဟုဆိုရာ၊ ဗိශ්ဝာဝသုသည် ထိုစကားကို ကြားသော် မိုးကြိုးကျသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 41

विप्राणां चाथ पुत्रस्य तदोवाच सुदुःखितः । कृत्वाश्रुमोक्षणं भूरि बाष्पगद्गदया गिरा

ထို့နောက် သူသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ ဗြာဟ္မဏတို့နှင့် မိမိသားကို ပြောလေ၏။ မျက်ရည်များစွာ ကျကာ ငိုသံကြောင့် အသံတုန်ယင်နေ၏။

Verse 42

सर्वस्वमपि दास्यामि पुत्रस्यास्य विशुद्धये । प्रायश्चित्तं समाचर्तुं न दास्यामि कथंचन

«ဤသား၏ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ငါ့ပိုင်ဆိုင်သမျှကိုပင် ပေးမည်။ သို့သော် ဤပရాయశ्चित्त (အပြစ်လျော်) ကို လုပ်ရန် ခွင့်မပြုနိုင်ချေ»။

Verse 43

अश्राद्धेयो विपांक्तेयः सपुत्रो वा भवाम्यहम् । स्थानं वा संत्यजाम्येतत्पुत्र मैवं समाचर

«ငါသည် သြရဒ္ဓ (śrāddha) ပြုရန် မသင့်သူ၊ ဗြာဟ္မဏတန်း (vipāṅkteya) တွင် ထိုင်ရန် မသင့်သူ ဖြစ်သွားနိုင်သည်—သားနှင့်အတူပင်။ သို့မဟုတ် ဤနေရာကို စွန့်ခွာမည်။ သားရေ၊ ဒီလို မလုပ်ပါနှင့်»။

Verse 44

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य पितुर्विघ्नकरं परम् । प्रायश्चित्तस्य सस्नेहं पुत्रो वचनमब्रवीत्

အဖ၏စကားကို ကြားသော်—ပရာယရှ္စိတ္တ (အပြစ်ပျောက်ကင်းရေး) ကို အလွန်တားဆီးသောစကားဖြစ်သဖြင့်—သားသည် မေတ္တာဖြင့် ပရာယရှ္စိတ္တ အကြောင်းကို ပြောလေ၏။

Verse 45

त्यज तात मम स्नेहं मा विघ्नं मे समाचर । प्रायश्चित्तं करिष्यामि निश्चयोऽयं मया कृतः

သားက ပြောသည်—“အဖေ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် မေတ္တာကို ခဏထားပါ၊ ကျွန်ုပ်အတွက် အတားအဆီး မလုပ်ပါနှင့်။ ပရာယရှ္စိတ္တ ကို ကျွန်ုပ် မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်မည်—ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို ကျွန်ုပ် ချမှတ်ပြီးပြီ”။

Verse 46

मातोवाच । यदि पुत्र त्वया कार्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये । तदहं पतिना सार्धं प्रवेक्ष्यामि पुरोऽनलम्

မိခင်က ပြောသည်—“သားရေ၊ သန့်စင်ခြင်းအတွက် ပရာယရှ္စိတ္တ ကို မဖြစ်မနေ ဆောင်ရွက်ရမည်ဆိုလျှင်၊ ငါသည် သင့်အဖေနှင့်အတူ သင့်ရှေ့တွင် လောင်ကျွမ်းသော မီးထဲသို့ ဝင်မည်”။

Verse 47

त्वां द्रष्टुं नैव शक्रोमि पिबंतमग्निवद्घृतम् । पश्चात्प्राणपरित्यक्तं सत्येना त्मानमालभे

“မီးကဲ့သို့ ထင်ရသော ဂျီ (ghee) ကို သင် သောက်နေသည်ကို ငါ မမြင်နိုင်။ သင် အသက်ကို စွန့်ပြီးနောက်၊ သစ္စာ၏ အာနုဘော်ဖြင့် ငါလည်း ကိုယ်ကို စွန့်မည်”။

Verse 48

पितोवाच । युक्तं पुत्रानया प्रोक्तं मात्रा तव हितं तथा । ममापि संमतं ह्येतत्करिष्यामि न संशयः

အဖက ပြောသည်—“သားရေ၊ သင့်မိခင် ပြောသောစကားသည် သင့်အကျိုးအတွက် သင့်လျော်၏။ ငါလည်း ထိုအရာကို သဘောတူ၏; ငါ ဆောင်ရွက်မည်—သံသယ မရှိ”။

Verse 49

तच्छ्रुत्वा तं समायाता वृत्तांतं दुःखसंयुताः

ထိုအကြောင်းအရာကို ကြားသိလျှင် သူတို့သည် ထိုနေရာသို့ စုဝေးလာကြ၍ ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးနေကြ၏။

Verse 51

पुत्रं प्रबोधयामासुः प्रायश्चित्तनिवृत्तये । तदा न शक्नुवंति स्म निवर्तयितुमं जसा

သူတို့သည် သားကို အပြစ်ဖြေကာယကံမှ ရပ်စဲစေရန် အကြံပေးနှိုးဆော်ကြသော်လည်း ထိုအချိန်၌ပင် လွယ်ကူစွာ ပြန်လှန်မနိုင်ကြသေး၏။

Verse 52

तावुभौ च पितापुत्रौ प्राणत्यागकृतादरौ

ထို့ကြောင့် ဖခင်နှင့် သားနှစ်ဦးစလုံးသည် အသက်စွန့်ရန် အားထုတ်စိတ်ပြင်းထန်လာကြ၏။

Verse 53

ततो वास्तुपदं जग्मुः सर्वज्ञो यत्र तिष्ठति । भर्तृयज्ञो महाभागः सर्वसंदेह वारकः

ထို့နောက် သူတို့သည် အရာအားလုံးကို သိမြင်သောသူ တည်ရှိရာ ဝါස්တုပဒ သို့ သွားကြ၏။ ထိုသူမှာ မဟာကံကောင်းသူ ဘဟတ္တရယဇ္ဈနာ ဖြစ်၍ သံသယအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသူတည်း။

Verse 54

तस्य सर्वं समाचख्युः परावसुसमुद्भवम् । वृत्तांतं मद्यपानोत्थं यन्मित्रैस्तस्य कीर्तितम्

သူတို့သည် ပရာဝသုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အမှုအရာအားလုံးကို သူ့အား ပြောကြားကြ၏။ မိတ်ဆွေများက ပြောပြခဲ့သကဲ့သို့ အရက်သောက်ခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ်လုံးကိုလည်း ရှင်းလင်းတင်ပြကြ၏။

Verse 55

प्रायश्चित्तं तु हास्येन यच्च स्मार्तैः प्रकीर्तितम् । विश्वावसोश्च संकल्पं वह्निसाधनसंभवम्

ထို့ပြင် စမာရ္တ အာဏာပိုင်တို့က ပြောကြားခဲ့သည့် ပရాయಶ္စိတ္တ ကိုလည်း လှောင်ပြောင်သံဖြင့် ရွတ်ဆိုကြောင်းနှင့် မီး၏နည်းလမ်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ဝိශ්ဝာဝಸು ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုလည်း တင်ပြကြ၏။

Verse 56

सपत्नीकस्य मित्राणां यच्च दुःखमुपस्थितम् । निवेद्य तत्तथा प्रोचुर्भू योऽपिविनयान्वितम्

ထို့နောက် မိတ်ဆွေတို့နှင့် သူတို့၏ ဇနီးများအပေါ် ကျရောက်လာသော ဝမ်းနည်းမှုကိုလည်း တင်ပြကြပြီး၊ ထိုအကြောင်းကို အသိပေးပြီးနောက် ထပ်မံ၍ နှိမ့်ချစွာ ပြောကြ၏။

Verse 57

अतीतं वर्तमानं च भविष्यद्वापि यद्भवेत् । न तेऽस्त्यविदितं किंचित्सर्वं जानीमहे वयम्

အတိတ်၊ ပစ္စုပ္ပန်နှင့် အနာဂတ်၌ ဖြစ်လာမည့် အရာအားလုံး—သင့်အတွက် မသိသေးသော အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပါ။ အမှန်တကယ် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင့်ကို အရာအားလုံးကို သိမြင်သူဟု သိကြပါသည်။

Verse 58

एतच्च नगरं सर्वं विश्वावसुकृतेऽधुना । संशयं परमं प्राप्तं तेन प्राप्तास्तवांतिकम्

ယခု ဝိශ්ဝာဝಸು ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အမှုကြောင့် ဤမြို့တစ်မြို့လုံးသည် အလွန်ကြီးမားသော သံသယထဲသို့ ကျရောက်သွားပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်၏ အနီးတော်သို့ ရောက်လာကြပါသည်။

Verse 59

तस्माद्ब्रूहि महाभाग यद्यस्त्यपरमेव हि । प्रायश्चित्तं द्विजस्यास्य मद्यपानविशुद्धये

ထို့ကြောင့် မဟာဘဂါ၊ အကယ်၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ကုထုံးတစ်စုံတစ်ရာ ရှိပါက ပြောကြားပါ။ အရက်သောက်ခြင်း၏ အပြစ်မှ ဤဒွိဇကို သန့်စင်စေမည့် ပရాయశ္စိတ္တ သည် မည်သည်နည်း။

Verse 60

न ते ह्यविदितं किंचित्तव वेदसमुद्भवम् । भर्तृयज्ञो विहस्योच्चैस्ततो वचनमब्रवीत्

ဝေဒမှ ပေါ်ပေါက်လာသမျှ အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ သင်မသိသောအရာ မရှိပါ။ ထို့နောက် ဘဟရ္တၱြယဇ္ဉ သည် အော်ဟားရယ်မောကာ ဤစကားတို့ကို ပြော하였다။

Verse 61

ब्राह्मणस्यास्य शुद्ध्यर्थमप्ययुपायः सुखावहः । विद्यमानोऽपि नास्त्येव मतिरेषा स्थिता मम

ဤဗြာဟ္မဏ၏ သန့်စင်မှုအတွက် သက်သာချမ်းသာစေသော နည်းလမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိသည်။ သို့ရာတွင် ရှိနေသော်လည်း မရှိသကဲ့သို့ပင်—ဤအတွေးသည် ငါ့စိတ်၌ ခိုင်မြဲစွာ တည်နေသည်။

Verse 62

ब्राह्मणा ऊचुः पूर्वापरविरोधे नवाक्यमेतन्महामते । कथमस्ति कथं नास्ति तस्मात्त्वं वक्तुमर्हसि । विस्मयोऽयं महाञ्जातः सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– «အကြံဉာဏ်ကြီးမြတ်သူရေ၊ ဤစကားသည် အသစ်ဖြစ်၍ အရှေ့နောက်နှင့် ဆန့်ကျင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ ဘယ်လိုရှိနိုင်သနည်း၊ ဘယ်လိုမရှိနိုင်သနည်း။ ထို့ကြောင့် သင်ရှင်းပြသင့်သည်။ နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့ အားလုံးတွင် အံ့ဩမှုကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီ»။

Verse 63

भर्तृयज्ञ उवाच । जपच्छिद्रं तपश्छिद्रं यच्छिद्रं यज्ञकर्मणि । सर्वं भवति निश्छिद्रं यस्य चेच्छंति ब्राह्मणाः

ဘဟရ္တၱြယဇ္ဉ က ပြောသည်– «ဇပၸ၌ ချို့ယွင်းမှု၊ တပၸ၌ ချို့ယွင်းမှု၊ ယဇ္ဉကర్మ၌ ရှိသမျှ ချို့ယွင်းမှုတို့သည်—ဗြာဟ္မဏတို့က နှစ်သက်၍ အလိုရှိသောသူအတွက် အားလုံး ချို့ယွင်းကင်းစင်သွားသည်»။

Verse 64

अच्छिद्रमिति यद्वाक्यं वदंति क्षितिदेवताः । विशेषान्नागरोद्भूतास्तत्तथैव न चान्यथा

မြေ၏ဒေဝတားဟု ခေါ်သော ဗြာဟ္မဏတို့က «ချို့ယွင်းမရှိ» ဟူသော စကားကို ဆိုကြသည်။ သို့သော် နာဂရ သာသနာဓလေ့မှ ပေါ်ပေါက်သူတို့သည် ထူးခြားသဖြင့်—အတိအကျ ထိုသို့ပင် ဖြစ်ပြီး အခြားမဟုတ်။

Verse 65

तथा च ब्रह्मशालायां संस्थितैर्यदुदाहृतम् । नान्यथा तत्परिज्ञेयं हास्येनापि स्मृतिं विना

ထို့ပြင် ဗြဟ္မာခန်းမ၌ စုဝေးနေသူတို့က ကြေညာခဲ့သမျှကို ထိုအဓိပ္ပါယ်အတိုင်းသာ တိတိကျကျ နားလည်ရမည်၊ အခြားနည်းဖြင့် မယူဆရ။ ဟာသအဖြစ် ပြောခဲ့သော်လည်း စမృతိ (smṛti) အာဏာရှိသော ထုံးတမ်းကို မမှတ်မိဘဲ မယူဆသင့်။

Verse 66

स एष हास्यभावेन प्रोक्तो मित्रैः परावसुः

ဤပါရာဝစု (Parāvasu) ကို မိတ်ဆွေတို့က ဟာသစိတ်ဖြင့် ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

Verse 67

रत्नवत्याः स्तनौ गृह्य यद्यास्वादयतेऽधरम् । तद्भविष्यति मे शुद्धिर्मद्यपान समुद्भवा

«ရတ္နဝတီ (Ratnavatī) ၏ နို့သားကို ကိုင်ယူ၍ သူမ၏ အောက်နှုတ်ခမ်းကို မြည်းစမ်းလျှင်၊ အရက်သောက်ခြင်းကြောင့် ငါ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော မသန့်ရှင်းမှုသည် သန့်စင်သွားလိမ့်မည်»။

Verse 68

तदुपायो मया प्रोक्तो विप्रस्यास्य सुखावहः । पराशरमतेनैव करोति यदि शुध्यति

«ဤနည်းလမ်းကို ဤဗြာဟ္မဏအတွက် ငါပြောကြားခဲ့သည်၊ သူ့အတွက် သက်သာချမ်းသာစေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပရာရှရ (Parāśara) ၏ အမြင်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လျှင် သူသည် သန့်စင်သွားမည်»။

Verse 69

ब्राह्मणा ऊचुः । यद्येतच्छुणुते राजा वाक्यमीर्ष्यापरायणः । तत्सर्वेषां वधं कुर्याद्विप्राणामन्यथा भवेत्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြသည်– «မနာလိုစိတ်၌ မျက်နှာမူနေသော မင်းကြီးက ဤစကားကို ကြားလျှင် ဗြာဟ္မဏတို့ အားလုံးကို သတ်ခိုင်းနိုင်သည်; မဟုတ်လျှင် အရာသည် ရည်ရွယ်သကဲ့သို့ မဖြစ်ဘဲ အခြားသို့ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်»။

Verse 70

तस्मात्करोतु चाभीष्टमेष विप्रः परावसुः । मातापितृसमोपेतो वयं यास्यामहे गृहम्

ထို့ကြောင့် ဗြာဟ္မဏ ပရာဝသု သည် မိမိလိုသမျှကို ပြုစေပါစေ။ မိခင်နှင့် ဖခင်တို့နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည် အိမ်သို့ ပြန်သွားမည်။

Verse 71

भर्तृयज्ञ उवाच । स राजा नीतिमान्विज्ञः सर्वधर्मपरायणः । भक्तो देवद्विजानां च सर्वशास्त्र विचक्षणः

ဘရ္တൃယဇ్ఞ က ပြောသည်– “ထိုဘုရင်သည် နীতိတရားပြည့်ဝ၍ ဉာဏ်မြင်ကောင်းကာ ဓမ္မအားလုံးကို အားထားသူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ဒေဝတားများနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကိုလည်း भक्त ဖြစ်ပြီး၊ ရှာස්တရားအားလုံးကို နားလည်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။”

Verse 72

तस्मान्मया समं सर्वे नागरायांतु तद्ग्रहे

ထို့ကြောင့် မြို့သူမြို့သားအားလုံးသည် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ မြို့တွင်းရှိ သူ၏အိမ်သို့ သွားကြပါစေ။

Verse 73

मध्यगं पुरतः कृत्वा तद्वक्त्रेण च तत्पुरः । कथयंतु च वृत्तांतं मद्यपान समुद्भवम्

သူကို အလယ်တွင်ထား၍ ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ကြပါစေ။ ထိုနောက် ဘုရင်ရှေ့တော်၌ သူ၏ကိုယ်ပိုင်နှုတ်ဖြင့် အရက်သောက်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အကြောင်းအရာကို ပြောကြားစေပါစေ။

Verse 74

परावसोश्च यत्प्रोक्तं वयस्यैर्हास्यमाश्रितैः । पराशरसमुत्थं च यद्वाक्यं तत्स्मृतेः परम्

ထို့ပြင် မိတ်ဆွေများက ဟာသဖြင့် ပရာဝသု ထံ ပြောခဲ့သောစကားနှင့်၊ ပရာရှရ ထံမှ ဆင်းသက်လာသော ထိုစကားတို့သည် သာမန်အမှတ်ရခြင်းထက် ပိုမိုအာဏာရှိသော အထောက်အထား ဖြစ်၏။

Verse 75

तच्छ्रुत्वा यदि भूपाल ईर्ष्या लोभसमन्वितः । भविष्यति ततोऽहं तं धारयिष्यामि सत्पथे

ဤသို့ကြားသော် မင်းသည် မနာလိုမှုနှင့် လောဘတို့ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလာပါက၊ ထိုအခါ ငါသည် သူ့ကို ထိန်းချုပ်၍ သမ္မာလမ်းပေါ်၌ တည်စေမည်။

Verse 76

सूतौवाच । ततस्ते नागराः सर्वे सन्तोषं परमं गताः । साधुवादैः समभ्यर्च्य भर्तृयज्ञं पृथग्विधैः

စူတာက ပြောသည်– ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားအားလုံးသည် အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုသို့ ရောက်ကြပြီး၊ “ကောင်းလှ၏” ဟူသော ချီးမွမ်းသံမျိုးစုံဖြင့် ဘဟတ္တရယဇ္ဈနာကို ဂုဏ်ပြုကာ ရိုသေကြသည်။

Verse 77

तेनैव सहितं तूर्णं मध्ये कृत्वा च मध्यगम् । गर्त्तातीर्थसमुद्भूतं वेदवेदांगपारगम्

လျင်မြန်စွာ သူတို့နှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်ကာ အလယ်၌ ထားပြီး၊ ဂတ်တာတီရ္ထနှင့် ဆက်နွယ်၍ ပေါ်ထွန်းလာသော—ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၏ အဆုံးတိုင်သို့ ကူးမြောက်ပြီးသား ပညာရှင်ကို ရှေ့သို့ ခေါ်ထုတ်လာကြသည်။

Verse 78

स्मृतिज्ञं लक्षणज्ञं तमाहिताग्निं यशस्विनम् । यष्टारं बहुयज्ञानां भर्तृयज्ञमते स्थितम्

သူသည် စမృతိကို သိမြင်သူ၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာတို့ကို သိသူ၊ အာဟိတအဂ္နိ—သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသူအဖြစ် နာမည်ကျော်သူ၊ ယဇ္ဈများစွာကို ဆောင်ရွက်သူ၊ ထို့ပြင် ဘဟတ္တရယဇ္ဈနာ၏ ယဇ္ဈသီလ၌ တည်မြဲသူ ဖြစ်သည်။

Verse 79

आनर्तेनापि भूपेन स्वर्गभ्रष्टेन वै पुरा । कर्णोत्पलाजनित्रेण यश्च पूर्वं चिरन्तनः

ရှေးကာလ၌ပင် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းခဲ့သော အာနရတမင်းတောင်မှ၊ ကာဏိုတ္ပလာဇနိတြာမှ ဆက်သွယ်သည့် မျိုးရိုးဖြင့် မွေးဖွားလာသော၊ ရှေးရိုးဂုဏ်သတင်းရှိသည့် ဤအဘိုးအိုတန်ခိုးရှင်ကိုလည်း ဂုဏ်ပြု၍ တည်ထောင်ခဲ့သည်။

Verse 80

चमत्कारपुरे न्यस्तः स्थानेऽस्मिन्विप्रगौरवात् । येन सिध्यंति कार्याणि सर्वेषां च द्विजन्मनाम्

ဗြာဟ္မဏတို့ကို ရိုသေလေးစား၍ ဤနေရာ၌ ကမ္မတ်ကာရပူရမြို့တွင် ထားတော်မူ၏။ ထိုအရှင်ကြောင့် နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူတို့၏ အလုပ်အကိုင်အားလုံး ပြည့်စုံအောင်မြင်သည်။

Verse 81

तथा चैव तु चान्यानि चमत्कारपुरस्य च । हरिभद्राभिधानं तं भर्तृयज्ञसमन्वितम्

ထို့အတူ ကမ္မတ်ကာရပူရနှင့် ဆက်စပ်သော အခြားအကြောင်းအရာများတွင်လည်း ထိုအရှင်ကို “ဟရိဘဒ္ဒရ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ “ဘရ္တೃယဇ္ဉ” အကျင့်ပူဇော်မှုနှင့် ပြည့်စုံသူဟု ဆိုကြသည်။

Verse 82

कृत्वा ते नागराः सर्वे राजद्वारमुपागताः । परावसुं समादाय मातापितृसमन्वितम्

ထိုသို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် မြို့သူမြို့သားအားလုံးသည် ရာဇတံခါးသို့ ရောက်လာကြ၍ မိခင်ဖခင်နှင့်အတူ ပါရာဝစုကို ခေါ်ဆောင်လာကြသည်။

Verse 83

अथ द्वाःस्थो द्रुतं गत्वा भूपतेस्तान्न्यवेदयत् । ब्राह्मणान्भर्तृयज्ञेन हरिभद्रेण संयुतान्

ထို့နောက် တံခါးစောင့်သည် အလျင်အမြန် သွား၍ ဘုရင်ထံ သတင်းပို့လေသည်—“ဘရ္ဟ္မဏတို့ ရောက်လာကြပြီ၊ ဘရ္တೃယဇ္ဉနှင့် ဆက်နွယ်သော ဟရိဘဒ္ဒရနှင့်အတူ ဖြစ်သည်” ဟု။

Verse 84

आनर्तोऽपि च ताञ्छ्रुत्वा राजद्वारसमागतान् । पुरोधसा समायुक्तः संमुखं प्रययौ तदा

သူတို့ ရာဇတံခါးသို့ ရောက်လာကြသည်ဟု ကြားသိသော် အာနရတဘုရင်လည်း နန်းပူရောဟိတ်နှင့်အတူ ထိုအခါ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားလေသည်။

Verse 85

दत्त्वार्घं मधुपर्कं च विष्टरं गां तथा नृपः । प्रथमं भर्तृयज्ञाय हरिभद्राय वै ततः

မင်းကြီးသည် အရ္ဃျ၊ မဓုပရ္က၊ ထိုင်ခုံနှင့် နွားတစ်ကောင်ကို ပူဇော်လှူဒါန်း၍၊ ပထမဦးစွာ ဘ္ဟရ္တೃယဇ္ဉ ပူဇော်ပွဲကို ကျင့်သုံးသူ ဟရိဘဒ္ဒြာ ထံသို့ ဆက်ကပ်ပြီးနောက် အခြားသူတို့ထံသို့ ဆက်ကပ်하였다။

Verse 86

चतुर्णां मुद्गहस्तानां तथान्येषां द्विजन्मनाम् । आद्यऋग्यजुःसाम्नां च प्रगृह्याशीर्वचः परम्

ထို့နောက် မုဒ္ဂဟတ္သ ဟုခေါ်သော ဗြာဟ္မဏ ၄ ဦးနှင့် အခြား ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များထံမှ၊ ရိဂ်-ယဇု-သာမ ဝေဒ ပရമ്പရာတို့အနက် အထူးမြတ်သူများ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းချီးမင်္ဂလာ စကားကို လက်ခံရရှိ하였다။

Verse 88

तथा तेषूपविष्टेषु सर्वेषु पृथिवीपतिः । उपविश्य धरापृष्ठे कृतांजलिर भाषत

သူတို့အားလုံး ထိုင်ရာယူပြီးနောက်၊ မြေကြီး၏ အရှင် မင်းကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်၍ လက်အုပ်ချီကာ ရိုသေစွာ စကားဆို하였다။

Verse 89

धन्योऽस्म्यनुगृहीतोऽस्मि यन्मे गृहमुपागतः । सर्वोऽयं नागरो लोको भर्तृयज्ञसमन्वितः

«ကျွန်ုပ်သည် ကံကောင်းမြတ်စွာရှိ၏၊ ကျွန်ုပ်သည် ကရုဏာတော်ကို ခံရ၏—သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်အိမ်သို့ ရောက်လာကြသောကြောင့်။ ဤ နာဂရ လူထု အားလုံးသည် ဘ္ဟရ္တೃ-ယဇ္ဉ ကို အတူတကွ ဆောင်ရွက်လျက် ရှိကြ၏» ဟု ဆို하였다။

Verse 90

तदादिशतु मां लोको यत्कृत्यं प्रकरोमि वः । अदेयमपि यच्छामि गृहायातस्य सांप्रतम्

«သင်တို့အတွက် ကျွန်ုပ် ဘာကို လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ဤအစည်းအဝေးက ညွှန်ကြားပါစေ။ မပေးသင့်သော်လည်း ယခုအခါ ပေးလှူမည်—သင်တို့သည် ကျွန်ုပ်အိမ်သို့ လာရောက်ကြသောကြောင့်» ဟု ဆို하였다။

Verse 91

अगम्यमपि यास्यामि करिष्येऽकृत्यमेव च । तच्छ्रुत्वा हरिभद्रः स समुत्थाय त्वरान्वितः

«မရောက်လွယ်သောနေရာသို့ပင် ငါသွားမည်၊ မသင့်လျော်သော်လည်း လုပ်ရမည့်အရာကိုပင် လုပ်မည်» ဟုဆိုသည်ကို ကြားသော် ဟရိဘဒ္ဒရသည် အလျင်အမြန် ထ၍ အရေးတကြီးဖြင့် လှုပ်ရှားလေ၏။

Verse 92

पप्रच्छाद्यांस्तदर्थं च बह्वृचांस्तदनंतरम् । अध्वर्यूंश्चैव छांदोग्याननुज्ञातश्च तैस्तदा

ထို့နောက် ထိုကိစ္စအတွက် ဘဟ္ဝೃချာတို့အနက် အထင်ကရသူများကို မေးမြန်းပြီး၊ ထို့နောက် အဓ္ဝရျုများနှင့် ချာန်ဒောဂျာများကိုလည်း တိုင်ပင်ကာ၊ ထိုသူတို့၏ ခွင့်ပြုချက်ရပြီးနောက် ဆက်လက်ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 93

प्राणरुद्रान्वदंत्वाद्या जीवसूक्तं च बह्वृचाः । एषां चैव पृथिव्यादिसवनं यत्पुरा कृतम्

«အထင်ကရသူများသည် ပ္ရာဏ-ရုဒြာများကို ရွတ်ဆိုကြစေ၊ ဘဟ္ဝೃချာတို့သည် ဇီဝ-သုက္တကို ရွတ်ဆိုကြစေ။ ထို့ပြင် ယခင်က ဤကိစ္စများအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သကဲ့သို့ ‘ပृथိဝီ စသည်’ ဆဝနကိုလည်း ဆောင်ရွက်ကြစေ» ဟုဆို၏။

Verse 94

पठन्त्वध्वर्यवः सर्वे छांदोग्याश्च पृथक्पृथक् । मधुच्युतेन संयुक्तं प्रपठन्तु च सिद्धये

«အဓ္ဝရျုအားလုံးနှင့် ချာန်ဒောဂျာတို့သည် မိမိတို့၏နည်းလမ်းအလိုက် သီးသန့်သီးသန့် ရွတ်ဆိုကြစေ။ ထို့ပြင် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ရန် ‘မဓုချျုတ’ နှင့် ပေါင်းစပ်၍လည်း ရွတ်ဆိုကြစေ» ဟုဆို၏။

Verse 95

भर्तृयज्ञमतेनैवं तेन प्रोक्ता द्विजोत्तमाः । पप्रच्छुश्चैव तत्सर्वं यत्प्रोक्तं तेन धीमता

ထို့ကြောင့် ဘရ္တೃ-ယဇ္ဉ၏ သဘောတရားအတိုင်း ထိုပညာရှိက ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ကို ညွှန်ကြားသင်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ထိုပညာရှိက ပြောကြားထားသမျှ အားလုံးကို ပြန်လည်မေးမြန်းလေ၏။

Verse 96

ततः पाठावसाने तु मध्यगः प्राह सादरम् । परावसुसमुद्भूतं वृत्तांतं तस्य भूपतेः

ရွတ်ဖတ်ခြင်းပြီးဆုံးသော် အလယ်၌ထိုင်သူက လေးစားစွာ ပြောကြား၍ ပရာဝသုမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အကြောင်းအရာကို ထိုမင်းကြီးအကြောင်း ရှင်းလင်းတင်ပြ하였다။

Verse 97

सभामंडपमासाद्य सर्वान्समुपवेशयत् । वरासनेषु हैमेषु यथावदनुपूर्वशः

အစည်းအဝေးခန်းမသို့ ရောက်သော် လူအားလုံးကို သင့်တော်သလို အစဉ်လိုက် ထိုင်ခိုင်း၍ ရွှေအာසနာကောင်းများပေါ်တွင် စနစ်တကျ နေရာချ하였다။

Verse 98

भर्तृयज्ञेन चानीता यथा सर्वे द्विजातयः । तच्छ्रुत्वा पार्थिवो हृष्टः कृतांजलिपुटोऽब्रवीत्

ဘဟတ္တရယဇ္ဉာက သူမကို နှစ်ကြိမ်မွေးသူများအားလုံးနှင့်အတူ ထိုသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော် မင်းကြီးသည် ထိုသတင်းကို ကြား၍ ဝမ်းမြောက်ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြော하였다။

Verse 99

धन्योहं कृतपुण्योऽस्मि यस्य मे नागरैर्द्विजैः । विप्रत्रयप्ररक्षार्थं प्रसादोऽयं महान्कृतः

«ငါသည် ကံကောင်းသူ၊ ကုသိုလ်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ နာဂရဒွိဇတို့က ဗြာဟ္မဏ သုံးပါးကို ကာကွယ်ရန် ငါ့အတွက် ဤမဟာကျေးဇူးကို ပြုခဲ့ကြသည်» ဟု ဆို하였다။

Verse 100

धन्या मे कन्यका चेयं रक्षयिष्यति च स्वयम् । ब्राह्मणत्रितयं ह्येतन्मरणे कृतनिश्चयम्

«ငါ့သမီးလည်း ကံကောင်းသူ ဖြစ်၏။ သေမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသော ဗြာဟ္မဏ သုံးပါးကို သူမကိုယ်တိုင် ကာကွယ်လိမ့်မည်» ဟု ဆို하였다။

Verse 101

अथाऽसावानयामास तां कन्यां तत्क्षणाद्द्विजाः । उपविष्टं सभामध्ये ब्राह्मणेभ्यो न्यवेदयत्

ထို့နောက် သူသည် ထိုမိန်းကလေးကို ချက်ချင်းခေါ်လာ၍၊ အစည်းအဝေးအလယ်၌ ထိုင်ကာ ဗြာဟ္မဏတို့အား အကြောင်းအရာကို တင်ပြလေ၏။

Verse 102

एषा कन्या मयानीता युष्मद्वाक्याद्द्विजोत्तमाः । भर्तृयज्ञेन यत्प्रोक्तं तत्करोतु च स द्विजः

“အို ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့၊ သင်တို့၏စကားအတိုင်း ဤမိန်းကလေးကို ငါခေါ်လာပြီ။ ဘဟရ္တၱြယဇ္ဉ က ပြောကြားထားသကဲ့သို့ ထိုဗြာဟ္မဏသည် တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်စေကြပါစေ။”

Verse 103

ततस्तत्र समानीय ब्राह्मण तं परावसुम् । भर्तृयज्ञ इदं वाक्यं कन्यायाः पुरतोऽब्रवीत्

ထို့နောက် ထိုနေရာသို့ ဗြာဟ္မဏ ပရာဝသု ကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး၊ ဘဟရ္တၱြယဇ္ဉ သည် မိန်းကလေး၏ရှေ့တွင် ဤစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 104

इमां त्वं कन्यकां चित्ते जननीं यदि मन्यसे । अधरास्वादनं कुर्वंस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि

“သင်၏နှလုံး၌ ဤမိန်းကလေးကို မိခင်ဟု ယူဆပါက၊ ထိုအခါ သူမ၏နှုတ်ခမ်းကို ထိလျက်အရသာခံခြင်းဖြင့် သင်သည် အောင်မြင်မှုကို ရလိမ့်မည် (သက်သေပြချက် ပြည့်စုံလိမ့်မည်)။”

Verse 105

अनुरागपरो भूत्वा यद्यास्वादनतत्परः । भविष्यति ततो रक्तं तव वक्त्रे परावसो

“သို့ရာတွင် ကာမရမ္မက်ကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံကာ—အာရုံခံအရသာကိုသာ အလေးထား၍ ပြုလုပ်မည်ဆိုလျှင်—ပရာဝသု၊ သင်၏ပါးစပ်၌ သွေး ပေါ်လာလိမ့်မည်။”

Verse 106

शुद्धस्य त्वथ दुग्धं च भविष्यति न संशयः

သန့်ရှင်းသူအတွက်တော့ နို့သည် ပေါ်လာမည်—သံသယမရှိပါ။

Verse 107

स्तनाभ्यां तव हस्ताभ्यां स्पर्शात्क्षीरं भवेद्यदि । तत्ते शुद्धिः परिज्ञेया रक्तं वा न भविष्यति

သင်၏လက်တို့ဖြင့် သူမ၏ရင်သားကို ထိတွေ့ရာမှ နို့စီးထွက်လာပါက သင်၏သန့်ရှင်းမှုကို သိရမည်၊ သွေးမပေါ်လာပါ။

Verse 108

एवमुक्त्वाथ तं कन्यां ततः प्रोवाच स द्विजः । एनं त्वं पुत्रवत्पश्य पुत्रि ब्राह्मणसत्तमम्

ထိုသို့ မိန်းကလေးအား ပြောပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏသည် ထပ်မံဆိုသည်—“သမီးရေ၊ ဤအထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏကို သားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ မြင်ပါ။”

Verse 109

येन शुद्धिमवाप्नोति त्वदोष्ठास्वादने कृते । स्पर्शिताभ्यां स्तनाभ्यां च प्रायश्चित्तं यतः स्मृतम्

“ဤအရာကြောင့် သူသည် သန့်ရှင်းမှုကို ရရှိမည်—သင်၏နှုတ်ခမ်းကို မြည်းစမ်းပြီး သင်၏ရင်သားကို ထိတွေ့ပြီးနောက် အပြစ်ဖြေ (ပရာယရှ္စိတ္တ) ကို လုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသောကြောင့်ပင်။”

Verse 110

एतदस्य द्विजेंद्रस्य वयस्यैर्हास्यसंयुतैः । येन शुद्धिमवाप्नोति नो चेन्मृत्युमवाप्स्यति

“ဤသည်မှာ မိတ်ဆွေများက ရယ်မောလျက် ဗြာဟ္မဏအကြီးအကဲဤသူအပေါ် တင်ထားသောအရာပင်—ဤအရာဖြင့် သန့်ရှင်းမှုကို ပြန်လည်ရနိုင်မည်၊ မဟုတ်လျှင် သေခြင်းကို ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 111

सूत उवाच । सा तथेति प्रतिज्ञाय सव्रीडं तमुवाच ह । एहि वत्स कुरुष्व त्वं प्रायश्चित्तं विशुद्धये

သုတက ပြော၏။ သူမသည် “ဒီအတိုင်းပါ” ဟု ကတိပြုပြီး ရှက်သိမ်မွေ့စွာ သူ့အား ပြောသည်— “လာပါ ချစ်သား၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှု ပြည့်စုံရန် ပရాయရှ္စိတ္တ (အပြစ်လျော့ကင်းရေး) ကို ဆောင်ရွက်လော့”။

Verse 112

मातृभावं समाधाय मया त्वं कल्पितः सुतः । सोऽपि तां मातृवन्मत्वा तस्याः सांनिध्यमागतः

“မိခင်စိတ်ကို ခံယူ၍ ငါသည် သင်ကို သားအဖြစ် ခန့်ထားခဲ့သည်။ သူလည်း သူမကို မိခင်ကဲ့သို့ ထင်မြင်ကာ သူမ၏ အနီးတော်သို့ ရောက်လာ하였다”။

Verse 113

स्पृष्टवांश्च स्तनौ तस्याः सर्वलोकस्य पश्यतः । स्पृष्टाभ्यां च स्तनाभ्यां च तत्क्षणाद्द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် လူအပေါင်းတို့ မြင်နေစဉ် သူသည် သူမ၏ နို့အုံနှစ်ဖက်ကို ထိတွေ့하였다။ ထိုနို့အုံတို့ ထိတွေ့ခံရသည့် ခဏချင်းတွင်ပင်၊ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့—

Verse 114

क्षीरधारे विनिष्क्रांते कुन्देंदुहिमसंनिभे

နို့ရည်စီးကြောင်းသည် ထွက်ပေါ်လာ၍ ကုန္ဒပန်း၊ လမင်းနှင့် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်တောက်ပ하였다။

Verse 115

अथौष्ठास्वादनं यावत्तस्याः स कुरुते द्विजः । तावत्क्षीरं विनिष्क्रांतं तादृग्रूपं तदाननात्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို အရသာခံသမျှ အချိန်တိုင်အောင် ထိုသဏ္ဌာန်တူသော နို့ရည်သည် သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေ하였다။

Verse 116

एतस्मिन्नंतरे सर्वैस्ताला दत्ता द्विजातिभिः । राज्ञाऽयं ब्राह्मणः शुद्धो वदमानैर्मुहुर्मुहुः

ထိုအချိန်တွင် ဒွိဇာတို့အားလုံးက လက်ခုပ်တီး၍ ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်းကြကာ— «ဘုရင်၏ အာဏာတော်ကြောင့် ဤဗြာဟ္မဏသည် သန့်စင်ပြီးပြီ» ဟု ကြေညာကြ၏။

Verse 117

सोऽपि प्रदक्षिणीकृत्य तां च कन्यां मुहुर्मुहुः । नमस्कृत्य क्षमस्वेति त्वं मातः पुत्रवत्सले

သူလည်း ထိုကန့်ယားကို ထပ်ခါထပ်ခါ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကာ၊ ဦးချ၍— «အမေ၊ သားကိုချစ်မြတ်နိုးသော မိခင်တော်၊ ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 118

तद्दृष्ट्वा महदाश्चर्यमानर्तो विस्मयान्वितः । शशंस भतृयज्ञं तं प्रायश्चित्तप्रदायकम्

ထိုအံ့ဩဖွယ်ကြီးကို မြင်သော် အာနရတသည် အံ့အားသင့်လျက်၊ ထို ဘဟတ္ရ-ယဇ္ဍ္ဍကို ပရాయశ္စိတ္တ ပေးအပ်သော—အပြစ်ကို သန့်စင်စေသည့် အပြစ်ဖြေကာရိယာဟု ချီးကျူး၏။

Verse 119

अहोऽतीव सुभा ग्योऽहं यस्य मे गृहमागताः । ईदृशा ब्राह्मणाः सर्वे चमत्कारपुरोद्भवाः

«အဟော! ငါသည် အလွန်ကံကောင်းလှ၏။ အံ့ဩဖွယ်မှ ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့ အံ့မခန်းသော ဗြာဟ္မဏတို့ အားလုံး ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာကြပြီ» ဟု ဆို၏။

Verse 120

तथा चैतादृशी कन्या ह्यसामान्यप्रवर्तिनी । रत्नावती महाभागा सत्यशौचसमन्विता

«ထို့အပြင် ဤကန့်ယား ရတနာဝတီသည်လည်း သာမန်မဟုတ်သကဲ့သို့ ပြုမူတတ်၏။ မဟာဘဂါဖြစ်၍ သစ္စာနှင့် သန့်ရှင်းမှုတို့ ပြည့်စုံ၏» ဟု ဆို၏။

Verse 121

तथाऽयं नैव सामान्यो ब्राह्मणश्च परावसुः । यश्चेदृशीं समासाद्य कन्यां नो विकृतः स्थितः

ထို့အတူ ဗြာဟ္မဏ ပရာဝသု သည် သာမန်မဟုတ်ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ကညာကို တွေ့ကြုံပြီးနောက်တောင် စိတ်မပျက်ယွင်းဘဲ တည်ငြိမ်ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 122

एवमुक्त्वा विसृज्याथ तान्विप्रान्पार्थिवोत्तमाः । तां च कन्यां समादाय ततश्चांतःपुरं ययौ

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် အကောင်းဆုံးသော မင်းသည် ထိုဗြာဟ္မဏတို့ကို လွှတ်လိုက်၏။ ထို့နောက် ကညာကို ခေါ်ယူကာ အတွင်းနန်းတော်သို့ ဝင်သွား၏။

Verse 123

अथ ते नागराः सर्वे मर्यादां चक्रिरे ततः । अद्यप्रभृति या वेश्या स्थानेऽस्मिन्वासमेष्यति

ထို့နောက် မြို့သူမြို့သား အားလုံးက စည်းကမ်းအမိန့်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်ကြ၏။ “ယနေ့မှစ၍ ဤနေရာ၌ နေထိုင်လာမည့် မည်သည့် ဝေရှျာမဆို—”

Verse 124

तया नैव गृहे धार्यं सुरामांसं कथंचन । दूषयंति सदा दुष्टा नागराणां सुतानिह

“သူမကြောင့် အိမ်တွင် အရက်နှင့် အသားကို မည်သို့မျှ မထားရ။ အကြောင်းမှာ ထိုကဲ့သို့သော မကောင်းသော မိန်းမများသည် ဤမြို့သားတို့၏ သားများကို အမြဲတမ်း ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေတတ်သည်” ဟု။

Verse 125

अथ व्यवस्थामुत्क्रम्य या हि तद्धारयिष्यति । सा दण्ड्यास्माच्च निर्वास्या प्रेत्य स्यात्पापभागिनी

“ထို့ပြင် ဤစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်၍ ထိုအရာများကို ထားရှိသူ မိန်းမမဆို၊ အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ထံမှ နှင်ထုတ်ခံရမည်။ သေပြီးနောက်လည်း အပြစ်၏ အစိတ်အပိုင်းကို ခံယူရမည်” ဟု။

Verse 126

औदुम्बर्या मध्यगेन दत्तं तालत्रयं तदा

ထိုအခါ အလယ်၌ ဥဒုမ္ဗရာ (သဖန်း) တစ်ပင် ရှိနေသဖြင့် တာလာပင် သုံးပင်အစုကို သီးသန့် ချီးမြှင့်သတ်မှတ်ပေး하였다။

Verse 197

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये परावसुप्रायश्चित्तविधानवृत्तांतवर्णनंनाम सप्तनवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ «ဧကာရှီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာ» တွင်၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ရှೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ «ပရာဝသု၏ ပရాయశ్చित्त လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အကြောင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၉၇ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။